Ήταν ό,τι πιο άκαρδο είχα κάνει ποτέ, το να αγνοώ την Αντελίνα, μέσα στα μάτια της μπορούσα να διακρίνω τον ενθουσιασμό και την ελπίδα για την αναβίωση της χαμένης μας φιλίας.  Ήταν υπέροχη με εκείνα τα ψεύτικα φτερά αγγέλου και έτσι ήταν απερίγραπτα δύσκολο για εμένα να πάρω το βλέμμα μου από πάνω της, να εξαλείψω το ενδιαφέρον της για επικοινωνία, έτσι ώστε να σώσουμε τη φιλία μας και να δώσω την πλήρη προσοχή μου στη Σάντρα, η οποία απολάμβανε την ταπείνωση της πρώην κολλητής της.

Το να βλέπω τον Άσερ στο πλευρό της, ενώ εγώ την είχα πληγώσει τόσο, ήταν πολύ σκληρό για μένα και δοκίμαζε την αντοχή μου.  Ήξερα ότι μόνο αν φερόμουν σύμφωνα με τις διαταγές του συμβουλίου θα μπορούσα να παραμείνω κοντά της, αλλά αυτό δεν έκανε τα πράγματα ευκολότερα.

Όταν ο Άσερ ζήτησε από το συγκρότημα να παίξει ένα πιο αργό κομμάτι και άρχισε να χορεύει έχοντας την αγκαλιά του την Αντελίνα, ένιωσα το αίμα να ανεβαίνει στο κεφάλι μου και το σώμα μου άρχισε να θερμαίνεται από την αχαλίνωτη δύναμή μου, η οποία ήταν έτοιμη να εκραγεί και να καταστρέψει τα πάντα.  Παρόλο που ήμουν εξοργισμένος με τις ύπουλες κινήσεις του Άσερ, η διακοπή ρεύματος με βρήκε έκπληκτο και απροετοίμαστο.  Εντόπισα τον Άσερ μέσα στο σκοτάδι, ο οποίος είχε πανικοβληθεί.  Ευτυχώς για εκείνον τα φώτα ασφαλείας βρισκόταν κοντά του. Και οι δυο γνωρίζαμε, ότι αυτή η επισκίαση του φωτός δεν ήταν τυχαία.  Αφού το πλήθος των μεταμφιεσμένων εφήβων και η Αντελίνα έφυγαν με ασφάλεια από την έπαυλη, εγώ και ο Άσερ αρχίσαμε να αναζητούμε το νέο μας εχθρό, ο οποίος φοβόταν να αποχωριστεί το σκοτάδι.  Ψάχναμε άσκοπα για αρκετή ώρα σε όλα τα δωμάτια της τεράστιας έπαυλης.  Γυρίσαμε και οι δύο στην κεντρική αίθουσα, στο δωμάτιο που πριν από λίγο είχε πλημμυρίσει από μεταμφιεσμένους εφήβους.  Τότε δεκάδες σκιές πήδηξαν έξω από το σκοτάδι και άρχισαν να μας επιτίθενται. Κοίταξα τον Άσερ.  Φαινόταν να έχει συνειδητοποιήσει ότι το συμβούλιο ήθελε να μας αφανίσει και του δύο.  Αρχίσαμε να μαχόμαστε με τις άπειρες σκιές, που έκαναν την εμφάνισή τους ξεπηδώντας διαρκώς από το σκοτάδι.

Ξαφνικά η πόρτα της αίθουσας άνοιξε και στο εσωτερικό της ξεπήδησε η Αντελίνα.  Βρισκόταν σε τεράστιο κίνδυνο.  Αν οι σκιές έφταναν γρηγορότερα κοντά της, απ’ ότι εμείς, όλα για εκείνη είχαν τελειώσει.

Για τους θνητούς αρκούσε ένα απλό άγγιγμα από τις σκιές και ο θάνατος θα συντρόφευε μια για πάντα τις καρδιές τους.  Δυστυχώς η τύχη δεν ήταν με το μέρος μας.  Μια σκιά άγγιξε την Αντελίνα.  Γαλάζιοι κεραυνοί άρχισαν να εκσφενδονίζονται από το σώμα του Άσερ, ο οποίος δε μπορούσε να πιστέψει ότι η παγωμένη καρδιά της Αντελίνας δε θα χτυπούσε ξανά.  Ήξερα ότι όλα για μένα είχαν τελειώσει.  Δεν υπήρχε λόγος να συνεχίσω να παλεύω, αφού έπαιρνα εκδίκηση για το χαμό της φίλης μου.  Πλησίασα τη σκιά, η οποία είχε καταστρέψει ένα τόσο μαγευτικό πλάσμα, την Αντελίνα και την εξάλειψα με όση δύναμη θερμότητας μου είχε απομείνει.  Τώρα καταλάβαινα το σχέδιο του συμβουλίου.  Με έκανε να φερθώ έτσι σε εκείνη, ώστε να μη νιώθει πια φίλη μου και να μπορέσει να την πληγώσει χωρίς να παραβιάζει καμιά υπόσχεση.

Ο Άσερ κατάλαβε τι έκανα και ήρθε προς το μέρος μου, ξέροντας ότι ήμουν τελείως εξουθενωμένος και έτοιμος να υποκύψω στην τραγική μας μοίρα.  Όταν συνέβη κάτι αναπάντεχο για μας, η φίλη μας η οποία είχε δεχθεί το ψυχρό άγγιγμα μιας σκιάς και θα έπρεπε να ήταν νεκρή και άκαμπτη άρχισε να σπάει την ακαμψία που περιέβαλε το σώμα της.  Το σώμα της εξέπεμπε ένα παλλόμενο κόκκινο φως, το οποίο περιέβαλλε εμάς και όλες τις σκιές του δωματίου, οι οποίες δεν άντεξαν την τεράστια ενέργειά της και καταστράφηκαν.  Όλα τώρα έβγαζαν κάποιο νόημα.  Το συμβούλιο είχε δίκιο που φοβόταν αυτό το κορίτσι, γιατί δεν ήταν απλά ένα οποιοδήποτε κορίτσι …

…..συνεχίζεται

Αντωνία Ποδότα

Η εκπαιδευτική επίσκεψη πραγματοποιήθηκε κατά το χρονικό διάστημα 27-28 Μαρτίου 2016 και συμμετείχαν σε αυτήν 21 μαθητές του Γυμνασίου μας.

Επισκεφτήκαμε την «Ομάδα στήριξης μεταναστών και προσφύγων».  Όλα τα παιδιά είχαμε την ευκαιρία να ενημερωθούμε από τους αρμόδιους για τη δράση της εθελοντικής αυτής ομάδας και να αφήσουμε κάποια πράγματα που είχαμε μαζέψει για τους πρόσφυγες.  Επισκεφτήκαμε το Βαθύ και μετά από εκεί συναντηθήκαμε  με την «Ομάδα Διάσωσης Αναρριχητών» στον Αργινώντα. Η ομάδα αυτή μας ενημέρωσε  για το έργο της και έδωσε την ευκαιρία σε όσους από μας ήθελαν να δοκιμάσουν το σπορ.  Από εκεί κατευθυνθήκαμε στον Πάνορμο για φαγητό και αργότερα επισκεφτήκαμε τη Μονή του Αγίου Σάββα.

Αν και το ξενοδοχείο που διανυκτερεύσαμε δεν ήταν και το καλύτερο που υπήρχε περάσαμε πολύ ωραία και ελπίζω να ξαναδιοργανωθεί μια τέτοια εκδρομή.

Χρήστος Μπέργκες

Διψάτε για κίνδυνο και περιπέτεια ; Πάρτε τους φίλους σας ,  ακονίσετε τις λεπίδες σας , και ξεκίνησε για την περιπέτεια σε αυτό το free-to -play MMO δράσης .

Η Θέα του Ήλιου κατέστρεψε τον κόσμο σε άπειρα κομμάτια. Τώρα είναι δικός σας για να τον διερευνήσετε  , να κατασκευάσετε, και να προστατεύεστε – όλα στο όνομα της διασκέδασης !

Ένα πολύ ωραίο και δωρεάν παιχνίδι.

Μιχάλης Καλής

Η δομή του είναι παρόμοια με το Left 4 Dead σειράς της Valve. Οι παίκτες μπορούν να συνεργαστούν με τρεις άλλους παίκτες για την καταπολέμηση της Skaven, μια φυλή των τρωκτικών, στην πόλη της Ubersreik. Στο τέλος του κάθε αγώνα, οι παίκτες έχουν την ευκαιρία να ρίξoυν ένα ζάρι, που καθορίζουν τα όπλα που θα λάβουν.

Η ανάπτυξη του παιχνιδιού ξεκίνησε στις αρχές του 2013 από την Fatshark, αφού η εταιρεία ήρθε σε συμφωνία με την Games Workshop. Το παιχνίδι έλαβε γενικά θετικές κριτικές μετά την απελευθέρωση του.

Gameplay

Warhammer: εσχάτων – Vermintide είναι ένα first-person shooter δράσης παιχνίδι βίντεο co-op-εστιασμένο μέσα στο σύμπαν Warhammer  βρίσκεται στους έσχατους καιρούς, οι παίκτες μπορούν να επιλέξουν από πέντε διαφορετικούς ήρωες – ο Witch Hunter, πολεμιστή της αυτοκρατορίας, Νάνος Ranger, Waywatcher και Bright Wizard.

Γιώργος Νικολάκης

Χρήστος Μπέργκες

Βέβαια ήταν πολύ αργά και οι δικοί μου σίγουρα δε θα μ’ άφηναν να φύγω.  Υπήρχε μόνο μια λύση να βγω από το παράθυρο, δε θα έχανα την ευκαιρία να ξαναφτιάξουν τα πράγματα στη ζωή μου, επειδή δεν  ήμουν αρκετά γενναία.  Το να χρησιμοποιήσω σεντόνια για την απόδραση, όπως στις ταινίες για να κατέβω, φάνταζε ακατόρθωτο, όμως μιας και προερχόμαστε από μαϊμούδες, ίσως να θυμόμαστε πώς να σκαρφαλώνουμε.  Ευτυχώς για εμένα το μαϊμουδίστικο ένστικτό μου δεν είχε εξαφανιστεί με την πάροδο του χρόνου και έτσι κατάφερα να κατέβω από τα κλαδιά του δέντρου που έφταναν μέχρι το παράθυρό μου.  Ήμουν επιτέλους ελεύθερη να ακολουθήσω το ένστικτό μου και να αποκτήσω μια ευκαιρία για να ξανακερδίσω όσα είχα χάσει τον τελευταίο καιρό.

Μόλις έφτασα έξω από το σπίτι του Άσερ κατάλαβα ότι κάτι πήγαινε στραβά.  Το ρεύμα δεν είχε επανέλθει και το σπίτι του ήταν βυθισμένο στο σκοτάδι.  Μικρές λάμψεις δραπέτευαν στιγμιαία από την τζαμαρία του σαλονιού και χάνονταν στο σκοτάδι.  Πλησίασα την τζαμαρία.   Κάποιος την είχε ξεχάσει ανοιχτή. Το απόλυτο σκοτάδι απλωνόταν στο σαλόνι. Δεν υπήρχε καμία διαρροή ηλεκτρικού ρεύματος που να μπορούσε να δικαιολογήσει τις λάμψεις πoυ είχαν προηγηθεί.

Ξαφνικά ένας εκκωφαντικός ήχος ακούστηκε από το δίπλα δωμάτιο.  Προσπάθησα να προσανατολιστώ μέσα στο σκοτάδι και να κατευθυνθώ προς το δίπλα δωμάτιο, για να δω τι είχε συμβεί.  Μόλις διέσχισα το σαλόνι και έφτασα στην είσοδο του επόμενου δωματίου δε μπορούσα να πιστέψω στα μάτια μου.  Ο χώρος που πριν λίγες ώρες ήταν γεμάτος με μεταμφιεσμένους εφήβους που χόρευαν, έχει μετατραπεί σε πεδίο μάχης.

Σε κάθε γαλάζια λάμψη που προέρχονταν από κει κατάφερα να διακρίνω τον Ορέστη και τον Άσερ, αλλά η όρασή μου δε με βοηθούσε στο να ανιχνεύσω τον εχθρό τους, παρόλο που ένιωθα την καρδιά να θέλει να σπάσει τα δεσμά της από το υπόλοιπο σώμα και να δείξει σε όποιον τα έβαζε μαζί τους, ότι έπρεπε να περάσει πάνω από το πτώμα μου για να τους πειράξει.

Η αδρεναλίνη στο σώμα μου είχε υπερβεί τα όριά της, ένιωθα πιο δυνατή από ποτέ. Αυτό με έκανε να ανοίξω την πόρτα και τότε κατάλαβα, ότι η μπλε λάμψη ήταν ένα είδος κεραυνού που έβγαινε από τα χέρια του Άσερ και ο εχθρός τους δεν ήταν ένας, αλλά πολλές φιγούρες βυθισμένες στο σκοτάδι σα σκιές.

Ο Άσερ φαινόταν να προστατεύει τον Ορέστη, ο οποίος φαινόταν εξουθενωμένος και βαριανάσανε.  Μόλις και οι δύο πλευρές συνειδητοποίησαν ότι βρισκόμουν εκεί πάγωσαν.  Ο Ορέστης και ο Άσερ άρχισαν να τρέχουν προς το μέρος μου , αλλά μια από τις σκιές στάθηκε πιο γρήγορη από αυτούς και με ένα άγγιγμά της ένιωσα κενή και κοκαλωμένη.  Η αδρεναλίνη και η γενναιότητα που συντρόφευαν την καρδιά μου εκμηδενίστηκαν.  Το σώμα μου δε με υπάκουε πια.  Το μόνο που μπορούσα να κάνω ήταν να διακρίνω το φόβο στα μάτια του Άσερ, ο οποίος εκσφενδόνισε μια ντουζίνα από λάμψεις κατά των σκιών που βρίσκονταν σε απόσταση από εμένα αλλά εκείνες δε φαίνονταν να παθαίνουν κάτι.

Eνώ ο Άσερ το έκανε αυτό, ο Ορέστης κινήθηκε στο σκοτάδι και βρέθηκε ακριβώς πίσω από τη σκιά που με είχε παγώσει σ΄ αυτή τη θέση και με ένα είδος φλόγας την εξάλειψε.  Ο Άσερ μόλις συνειδητοποίησε το κατόρθωμα του ξαδέλφου του, μας πλησίασε και οι σκιές άρχισαν να μας περικυκλώνουν. Όλα έδειχναν ότι δεν είχαμε καμιά ελπίδα απέναντί τους.  Πάλι βρισκόμουν στην ίδια θέση όπως στην αρχή όλων, ανήμπορη να βοηθήσω τους φίλους μου, αλλά με μια τεράστια θέληση να καίει στο στήθος μου.  Ένα δάκρυ κατάφερε να κυλήσει από τον αβοήθητο παγωμένο εαυτό μου.  Αυτό ήταν αρκετό για να αλλάξουν όλα.  Ξαφνικά ένιωσα την καρδιά μου να πλημμυρίζει από συναισθήματα και δύναμη.  Ο «κοκαλωμένος» μου εαυτός άρχισε να ξαναποκτά την κινητικότητά του και ένα είδος κόκκινου λαμπερού φωτός άρχισε  να βγαίνει από το σώμα μου και να περικλείει σταδιακά τον Άσερ, τον Ορέστη και τους σκιερούς αντιπάλους μας, οι οποίοι εξαφανίστηκαν κατευθείαν.

Ήμουν πραγματικά ευτυχισμένη.  Δεν ήξερα πως, αλλά επιτέλους είχα φανεί χρήσιμη στους φίλους μου.  Λίγα λεπτά μετά την έκρηξη παλλόμενου φωτός από το σώμα μου, ένιωσα τα βλέφαρά μου να κλείνουν και έπεσα στην αγκαλιά του Άσερ, λίγο πριν χάσω τις αισθήσεις μου ευχήθηκα όλα αυτά να ήταν αληθινά…

….συνεχίζεται

Αντωνία Ποδότα

Πολλές άλλες δραστηριότητες πραγματοποιήθηκαν αργότερα, όπως παρουσίαση θεατρικών και χορευτικού από κάθε ομάδα και τέλος προσπάθεια από αυτές να πειστεί ο πειρατής Μπαρμπαρόσα να μην καταλάβει το νησί μας. Τα αποτελέσματα του κυνηγίου ανακοινώθηκαν μιάμιση ώρα αργότερα από την λήξη του καρναβαλιού. Τα αποτελέσματα του κυνηγίου είναι:

1. Οι μικρή εξερευνητές (Ά λυκείου)
2. Οι Βλάχοι (Β Λυκείου, Γ γυμνασίου και 2 μαθητές από την Β γυμνασίου)
3. Οι Γαμπροί τις Ευτυχίας (Ενήλικοι)
4. Θαλασσοταραξίες (Α Γυμνασίου)
5. Οι  Τρελοί Μαθητές (Στ Δημοτικού)
6. Τα Γίδια (Β Γυμνασίου)

  Πριν από την ανακοίνωση είχε προηγηθεί ο Αστυπαλίτικος Γάμος που παίχτηκε από τους μαθητές τις Θεατρικής Ομάδας Αστυπάλαιας και έπειτα ακολούθησε παραδοσιακό Αστυπαλίτικο γλέντι.

Χρήστος Μπέργκες

Μέσα σε λίγες μέρες, χωρίς τροφή και νερό, στην κοινωνία επικρατεί χάος. Είστε μέρος του The Division, μιας αυτόνομης μονάδας πρακτόρων, εκπαιδευμένοι να λειτουργούν ανεξάρτητα από το σύστημα. Η αποστολή σας: προστατέψτε ό,τι έχει μείνει όρθιο και φέρτε πίσω την ελπίδα.

• Αγωνιστείτε μέσα σε μια εντυπωσιακή αστική ζούγκλα η οποία έχει βυθιστεί στο χάος.

• Ως μέλος του Division τροποποιήστε τον πράκτορα σας και αναβαθμίστε τον εξοπλισμό σας με την τελευταία τεχνολογία.

• Ανακαταλάβετε τη Νέα Υόρκη από τις εχθρικές παρατάξεις, μόνος ή με τους φίλους σας.

Έμενα προσωπικά το παιχνίδι δεν με ενθουσιάζει αλλά σε όσους αρέσουν τα co-op  third-person shooting games θα μείνουν έκπληκτοι.

Οι υπεύθυνοι της γιορτής ήταν η φιλόλογος κ. Αναστασία Παπαϊωάννου. Στο τέλος τις γιορτής όλοι οι μαθητές και καθηγητές σηκώθηκαν και απήγγειλαν τον εθνικό ύμνο.

Χρήστος Μπέργκες

Δεν ήθελα να πάω αλλά ίσως η έκπληξη να είχε να κάνει με τον Ορέστη.  Ίσως είχε μάθει κάτι γι αυτόν.  Γνώριζε ότι μόνο αυτό θα με έκπλησσε.

Έχοντας αυτή τη ελπίδα χτύπησα την πόρτα του σπιτιού του Άσερ.  Μου την άνοιξε κάποιος βρικόλακας.  Ο χώρος που αντίκρισα ήταν απίστευτα διαφορετικός  και σχεδόν τίποτα δεν ήταν κοινό με το σπίτι του Άσερ.  Σχεδόν όλο το σχολείο είχε έρθει μαζί και οι παλιοί μου φίλοι, οι οποίοι φαίνονταν πολύ απασχολημένοι με το να διασκεδάσουν για να παρατηρήσουν ότι βρισκόμουν σε μια από τις  γωνίες του σαλονιού.

Ένιωθα ότι δεν έπρεπε να βρίσκομαι εκεί εγκαταλελειμμένη σε μια γωνιά, όπως τα παιχνίδια σ’ αυτόν τον πύργο, που μου κατέστρεψε τη ζωή.  Ευτυχώς η μάσκα που φορούσα κάλυπτε τις ενδείξεις της πληγωμένης μου καρδιάς.

Άσερ γρήγορα με εντόπισε μέσα στο πλήθος των μεταμφιεσμένων εφήβων, οι οποίοι φαίνονταν μαγνητισμένοι με το ότι έκαναν και με έβγαλε από τις μελαγχολικές μου σκέψεις. Η στολή του ήταν τόσο εξωπραγματικά τέλεια.

«Το ήξερα ότι θα ερχόσουν.  Δε φαίνεσαι αρκετά ενθουσιασμένη , όμως ελπίζω η έκπληξη που έχω προετοιμάσει για σένα, να σου φτιάξει τη διάθεση.»

«Συγνώμη, απλά δεν αισθάνομαι πολύ καλά.»

«Ελπίζω το γεγονός ότι ο Ορέστης είναι εδώ να σε κάνει να νιώσεις καλύτερα.»

«Άσερ μην παίζεις με τη θλίψη μου, μη με κοροϊδεύεις.»

«Ποτέ  δε θα έκανα κάτι τέτοιο.  Δες και μόνη σου.  Ο Ορέστης είναι εκεί με τη Σάντρα και τους φίλους σου.»

Άρχισα να ψάχνω με το βλέμμα μου στους φίλους μου.  Παρόλο που ήταν δύσκολο να τους εντοπίσω μέσα στο πλήθος  των μασκαρεμένων παιδιών, η ανάγκη μου να ξαναβρώ τον Ορέστη υπερτερούσε οποιοδήποτε εμπόδιο.  Μόλις τους εντόπισα , άρχισα  να διασχίζω το τεράστιο πλήθος από μεταμφιεσμένους, που πάλλονταν στο ρυθμό της εκκωφαντικής μουσικής.

Μόλις έφτασα την παλιά μου παρέα , βρήκα τον Ορέστη ντυμένο με μια το ίδιο απίστευτα μαγευτική στολή αγγέλου, όσο εκείνη του Άσερ, να χορεύει με τη Σάντρα.  Περίμενα λίγα λεπτά μέχρι να τελειώσει το τραγούδι τους και μετά έπεσα στην αγκαλιά του Ορέστη.  Εκείνος μη ξέροντας τι συμβαίνει και ποια είμαι προσπάθησε να με απομακρύνει από το στέρνο.

«Ορέστη πως είσαι, πως νιώθεις, πρέπει να μιλήσουμε.  Συγνώμη για ότι συνέβη…»

«Δεν μπορώ τώρα.  Ίσως κάποια άλλη στιγμή.»

«Ορέστη τελειώνεις;  Έλα γρήγορα αυτό είναι το αγαπημένο μου τραγούδι.»

Μετά από αυτά τα λόγια  της  Σάντρα, ο Ορέστης απομακρύνθηκε και πήγε στο πλευρό της.  Αγωνιούσα τόσο καιρό για το αν ξαναείχα την ευκαιρία να δω ξανά τον Ορέστη και να μιλήσουμε και στο τέλος όλα κατέληξαν τόσο αναπάντεχα.  Η μάσκα που φορούσα έκρυβε τα δάκρυα  που κυλούσαν ασταμάτητα.  Τουλάχιστον ήταν εντάξει.  Αυτό σήμαινε πολλά για εμένα.  Τώρα έπρεπε να φύγω χωρίς να τραβήξω πολλά βλέμματα πάνω μου.  Ειδικά εκείνο του Άσερ, ο οποίος προσπαθώντας να μου κάνει την καλύτερη έκπληξη με βοήθησε να συνειδητοποιήσω ότι ακόμα και όταν ο Ορέστης είναι εκεί όλα έχουν αλλάξει.  Τίποτα δεν είναι ίδιο όπως πριν.

Ο Άσερ  μόλις με είναι να διασχίζω τη πόρτα με ακολούθησε και μου ζήτησε να πάμε μια μικρή βόλτα στον κήπο του πριν φύγω.  Είχα τόσο μεγάλη ανάγκη να μιλήσω σε κάποιον για όλα αυτά και όλα έδειχναν ότι μόνο ο Άσερ  ήταν πραγματικά εκεί για μένα.

«Ξέρεις κάτι  σ’ ευχαριστώ πάρα πολύ.  Η έκπληξή σου ήταν απλά φοβερή.  Είμαι πολύ χαρούμενη που ο ξάδερφός σου επιτέλους ανάρρωσε.»

«Ναι όμως παρόλο που η μάσκα καλύπτει το πρόσωπό σου, δε φαίνεσαι και τόσο χαρούμενη.  Τι συμβαίνει;»

«Απλά έγιναν διάφορα που με έκαναν να απομακρυνθώ από τους φίλους μου, και η σκέψη του ότι άτομα που σημαίνουν πολλά για μένα ίσως δεν με θεωρούν πια φίλη τους και δεν είναι εκεί πραγματικά για μένα, δεν μ’ αφήνει να ηρεμήσω.  Η πραγματική φιλία σήμαινε τα πάντα για μένα και τώρα που φαίνεται ότι ίσως  δεν υπήρξε ποτέ, με κάνουν να νιώθω ότι η ζωή έχει χάσει πια το νόημά της.»

«Κάτι τέτοιο δεν ισχύει.  Μπορεί κάποια άτομα να βγήκαν από τη ζωή σου πάντως να ξέρεις ότι εγώ θα είμαι εκεί για σένα.  Και είμαι σίγουρος ότι δεν είναι όλα τόσο δραματικά, απλά χρειάζεσαι να ηρεμήσεις και να τα σκεφτείς όλα πιο καθαρά.»

«Είμαι πραγματικά ευγνώμων  για όσα έχεις κάνει για μένα όλο αυτόν τον καιρό.  Ίσως έχεις δίκιο, ίσως ήταν πολλά για μια μέρα.  Παρεπιπτόντως, η στολή σου τα σπάει.  Καλή διασκέδαση.»

«Έλα μη φύγεις από τώρα, ξέρεις ότι οργάνωσα όλο αυτό για σένα, ώστε επιτέλους να ξαναχαμογελάσεις.  Δεν ξέρω τι βλακεία έκανε ο Ορέστης και τα χάλασε όλα, αλλά η βραδιά δεν έχει τελειώσει ακόμα.»

Και με μια κίνηση ο Άσερ έπιασε το χέρι μου και με οδήγησε πίσω στο εσωτερικό του σπιτιού του, όπου το πάρτυ φαινόταν να συνίχεται αδιάκοπα.

Ο Ορέστης φάνηκε να ταράζεται από το τη θέα του Άσερ στο πλευρό μου, αλλά αυτό δε στάθηκε εμπόδιο στο να συνεχίζει να διασκεδάζει με την καρδιά του, όπως και η Σάντρα, η οποία δεν ξεκολλούσε από το πλευρό του.

Ο Άσερ χαμήλωσε το φωτισμό και ζήτησε από το  συγκρότημα που είχε μεταμφιεστεί σε σκελετούς να παίξει κάτι πιο αργό και μου ζήτησε να χορέψουμε.  Το να βρίσκομαι στην αγκαλιά του Άσερ με την ενέργειά του να με περικλύζει, με έκανε για λίγο να ξεχάσω ότι είχε συμβεί και να ηρεμίσω.  Η τραγική τροπή της ζωής μου έμοιαζε να ανήκει στο παρελθόν σ’ αυτές τις λίγες στιγμές γαλήνης.  Όταν ξαφνικά τα φώτα έσβησαν και το συγκρότημα σταμάτησε να παίζει, αναταραχή επικρατούσε στο δωμάτιο και ο Άσερ έφυγε από το πλευρό μου για να βρει τι συμβαίνει.   Ολομόναχη μέσα στο σκοτάδι γνώριζα ότι ο φόβος παραμόνευε και ήταν έτοιμος να μου επιτεθεί.   Μετά από λίγα λεπτά και αφού ο Άσερ είχε ανάψει τα φώτα ασφαλείας  ζήτησε από όλους συγνώμη που το πάρτυ τελείωνε έτσι ξαφνικά λόγω τεχνικού προβλήματος .  Ακούστηκαν  φωνές απογοήτευσης και το πλήθος κατευθύνθηκε προς την έξοδο.  Πρόλαβα να δω ότι ο Ορέστης δε βρισκόταν πια με τη δυσαρεστημένη Σάντρα, η οποία κατευθυνόταν προς την έξοδο με το υπόλοιπο πλήθος.

Ο Άσερ ήρθε προς το πλευρό μου και μου ζήτησε συγνώμη που δε θα με γύριζε πίσω σπίτι, επειδή είχε να βρει τι προκάλεσε αυτή τη ζημιά στον ηλεκτρισμό. Ήμουν σίγουρη ότι κάτι μου έκρυβε.  Φαινόταν πολύ αναστατωμένος για να είναι απλά ένα τεχνικό πρόβλημα.

…συνεχίζεται

Αντωνία Ποδότα