Τις αφίσες φιλοτέχνησαν οι γραφίστες του σχολείου μας

Κατά τις πρωινές ώρες, οι μαθητές συμμετείχαν σε επαγγελματικές δραστηριότητες, πρακτική άσκηση και εργασιακά προγράμματα σε χώρους και φορείς της Ισπανίας, ανάλογα με την ειδικότητά τους. Εκεί ήρθαν σε επαφή με σύγχρονες μεθόδους εργασίας, νέες τεχνολογίες και διαφορετικούς τρόπους οργάνωσης, αποκτώντας πολύτιμες γνώσεις και δεξιότητες που θα τους φανούν χρήσιμες στη μελλοντική τους πορεία.

Τα απογεύματα και τα Σαββατοκύριακα ήταν αφιερωμένα σε πολιτιστικές και εκπαιδευτικές δραστηριότητες. Οι μαθητές είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν την ισπανική κουλτούρα, να επισκεφθούν ιστορικά μνημεία και μουσεία. Παράλληλα, η καθημερινή επικοινωνία σε ξένη γλώσσα βοήθησε σημαντικά στη βελτίωση των γλωσσικών τους δεξιοτήτων.

Το πρόγραμμα Erasmus αποτέλεσε για τους μαθητές του ΕΠΑΛ μια μοναδική ευκαιρία επαγγελματικού προσανατολισμού. Μέσα από την πρακτική εμπειρία, ενισχύθηκε η αυτοπεποίθησή τους, η υπευθυνότητα και η συνεργασία, ενώ παράλληλα κατανόησαν καλύτερα τις απαιτήσεις της σύγχρονης ευρωπαϊκής αγοράς εργασίας.

Το δεκαπενθήμερο Erasmus στην Ισπανία άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις, ανέδειξε τη σημασία της σύνδεσης της εκπαίδευσης με την πράξη και έδειξε ότι το ΕΠΑΛ προσφέρει ουσιαστικές ευκαιρίες μάθησης και εξέλιξης, ανοίγοντας νέους δρόμους για το μέλλον των μαθητών.

Οι μαθητές είχαν την ευκαιρία να θέσουν ερωτήσεις, να εκφράσουν προβληματισμούς και να συμμετάσχουν σε συζήτηση, γεγονός που έκανε την ενημέρωση πιο ζωντανή και ουσιαστική. Παράλληλα, τονίστηκε η σημασία του αλληλοσεβασμού, της επικοινωνίας και της αναζήτησης βοήθειας από εκπαιδευτικούς, γονείς ή αρμόδιες αρχές όταν προκύπτουν δύσκολες καταστάσεις.

Η παρουσία της Ελληνικής Αστυνομίας στο σχολείο μας είχε  καθαρά συμβουλευτικό και υποστηρικτικό χαρακτήρα ώστε να γίνει κατανοητό ότι η πρόληψη και η σωστή ενημέρωση αποτελούν βασικά «όπλα» για τη μείωση της νεανικής βίας και τη δημιουργία ενός ασφαλούς σχολικού περιβάλλοντος.

Ήταν γνωστός για την ακεραιότητα και την αφοσίωσή του στο δημόσιο συμφέρον, παρόλο που αντιμετώπισε αντιδράσεις από διάφορες φατρίες και πολιτικούς. Η ζωή και το έργο του δείχνουν πόσο σημαντικός ήταν για τη δημιουργία ενός σύγχρονου ελληνικού κράτους.

Προσέφερε πολλά στην Ελλάδα:

• οργάνωσε την κυβέρνηση, τον στρατό και την παιδεία
• εισήγαγε νόμους για δίκαιη διοίκηση και προσπάθησε να ενώσει τους Έλληνες.
• ανέστειλε την ισχύ του συντάγματος της Τροιζήνας και συγκέντρωσε στα χέρια του όλες τις εξουσίες.
• ίδρυσε σχολεία και ορφανοτροφεία για να βοηθήσει τα ορφανά παιδιά του αγώνα για να μορφωθούν.
• έφερε την πατάτα στην Ελλάδα δίνοντας μια νέα γεύση στην ελληνική κουζίνα.

Τιμητικές διακρίσεις

Ο Ιωάννης Καποδίστριας έβαζε πάντα το κοινό καλό πάνω από το προσωπικό του συμφέρον. Δούλευε σκληρά, ήταν έντιμος, αφοσιωμένος και είχε όραμα για μια δίκαιη και οργανωμένη Ελλάδα.  Είναι παράδειγμα  ήθους και υπευθυνότητας.

Ελένη Πάγκαλη, Α2

Φωτεινή Μαντζαβίνου, Α2

Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο είναι ένας από τους σπουδαιότερους Έλληνες καλαθοσφαιριστές στον κόσμο. Γεννήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 1994 στην Αθήνα από Νιγηριανούς γονείς. Μεγάλωσε σε μια φτωχή οικογένεια στα Σεπόλια, αντιμετωπίζοντας πολλές δυσκολίες, τόσο οικονομικές όσο και κοινωνικές. Παρ’ όλα αυτά, δεν εγκατέλειψε ποτέ τα όνειρά του.

Από μικρή ηλικία ασχολήθηκε με το μπάσκετ και έδειξε γρήγορα το ταλέντο του. Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα στην Ελλάδα με την ομάδα του Φιλαθλητικού. Το 2013 επιλέχθηκε στο ντραφτ του ΝΒΑ από τους Milwaukee Bucks, γεγονός που άλλαξε τη ζωή του. Εκεί εξελίχθηκε σταδιακά σε ηγέτη της ομάδας και σε έναν από τους πιο ολοκληρωμένους παίκτες του πρωταθλήματος.

Ο Γιάννης έχει κερδίσει πολλές σημαντικές διακρίσεις:

Το αγωνιστικό του στυλ ξεχωρίζει για:

• τη δύναμη

• την ταχύτητα

• τη σκληρή δουλειά

• την αφοσίωσή του.

Πέρα όμως από τις αθλητικές του επιτυχίες, ο Γιάννης Αντετοκούνμπο αποτελεί πρότυπο ήθους και χαρακτήρα. Δεν ξεχνά ποτέ τις δυσκολίες που πέρασε και μιλά συχνά για τη σημασία της οικογένειας, της ταπεινότητας και της επιμονής. Συμμετέχει επίσης σε φιλανθρωπικές δράσεις και προσπαθεί να βοηθά ανθρώπους που βρίσκονται σε ανάγκη.

Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο δεν είναι μόνο ένας σπουδαίος αθλητής, αλλά και ένα φωτεινό παράδειγμα ανθρώπου που με σκληρή δουλειά και πίστη στον εαυτό του κατάφερε να ξεπεράσει τα εμπόδια και να πετύχει τους στόχους του. Η πορεία του εμπνέει χιλιάδες νέους στην Ελλάδα και σε όλο τον κόσμο.

Δημήτρης Λιγνός, Α2

Μαρίνος Κουφόπουλος, Α2

ΜΠΡΑΧΑΜΑΪ ΚΑΤΕΡΙΝΑ, Α2

ΜΑΡΚΟ ΜΠΕΚΙΡΙ, Α2

Ο Βίκτωρ Ουγκώ (1802–1885) υπήρξε μία από τις σημαντικότερες μορφές της γαλλικής λογοτεχνίας και κορυφαίος εκπρόσωπος του ρομαντισμού. Γεννήθηκε στη Γαλλία και από νεαρή ηλικία στράφηκε στη συγγραφή, διακρινόμενος ως ποιητής, μυθιστοριογράφος και θεατρικός συγγραφέας.

Έγινε παγκοσμίως γνωστός κυρίως για τα μυθιστορήματά του Οι Άθλιοι και Η Παναγία των Παρισίων. Στα έργα του ασχολήθηκε έντονα με κοινωνικά ζητήματα, όπως η φτώχεια, η αδικία, η καταπίεση και η ανθρώπινη αξιοπρέπεια, δίνοντας φωνή στους αδύναμους και περιθωριοποιημένους.

Ο Ουγκώ δεν ήταν μόνο λογοτέχνης αλλά και ενεργός πολίτης. Συμμετείχε στην πολιτική ζωή της Γαλλίας και εξορίστηκε για τις δημοκρατικές του ιδέες. Το έργο και η σκέψη του άσκησαν τεράστια επιρροή στη λογοτεχνία και τον πολιτισμό, καθιστώντας τον διαχρονικό σύμβολο ανθρωπισμού και ελευθερίας.

Ο Ουγκώ δεν έμεινε αμέτοχος απέναντι στο ελληνικό ζήτημα, τόσο κατά την Επανάσταση του 1821 όσο και στα μεταγενέστερα γεγονότα που συνδέθηκαν με τους εθνικούς αγώνες των Ελλήνων. Αν και δεν ήταν από τους πρώτους φιλέλληνες της εποχής, η συμμετοχή του στον φιλελληνικό διάλογο υπήρξε από τις πιο συνεπείς και σταθερές. Στο πέρασμα του χρόνου, αναδείχθηκε σε σταθερό σύμμαχο της Ελλάδας, τόσο λογοτεχνικά όσο και πολιτικά.

Ο Ουγκώ, πιστός υπερασπιστής των λαών και των πολιτισμών, καταδίκασε ανοιχτά την πράξη του λόρδου Έλγιν, χαρακτηρίζοντας την αρπαγή των μαρμάρων του Παρθενώνα ως πολιτιστικό έγκλημα. Πίστευε ότι τα έργα τέχνης δεν ανήκουν σε ξένα μουσεία, αλλά στον λαό που τα δημιούργησε, γιατί αυτά είναι η ψυχή και η μνήμη του.

Πέθανε το 1885 στο Παρίσι. Η σορός του εκτέθηκε σε δημόσιο προσκύνημα με τιμητική φρουρά κάτω από την Αψίδα του Θριάμβου – ταιριαστή τιμή στον μεγάλο άνδρα των Γαλλικών Γραμμάτων – και τάφηκε στο Πάνθεον.

Μαρία Κυλάφη , Α2

Αθανασία Κοτσορέ , Α2

• παγκόσμιο σύμβολο ειρήνης,
• ηθικής δύναμης και
• αγώνα για την ελευθερία.

Ήταν ο κύριος εκφραστής και θεμελιωτής της μη βίαιης αντίστασης,  μιας φιλοσοφίας και πρακτικής που βασίζεται στη δύναμη της αλήθειας, της ηθικής αντοχής και της ειρηνικής ανυπακοής απέναντι στην αδικία.

Ο Μαχάτμα Γκάντι γεννήθηκε το 1869 στην πόλη Πορμπαντάρ της Ινδίας, σε μια οικογένεια που του έμαθε από μικρό την αξία της ηθικής, της θρησκείας και του σεβασμού προς τους άλλους. Ως παιδί ήταν ντροπαλός και ήσυχος. Αργότερα ταξίδεψε στην Αγγλία, όπου σπούδασε νομικά, με σκοπό να γίνει δικηγόρος.

Μετά τις σπουδές του πήγε στη Νότια Αφρική για να εργαστεί. Εκεί έζησε για περίπου 20 χρόνια και ήρθε αντιμέτωπος με έντονες διακρίσεις και ρατσισμό εις βάρος των Ινδών. Αυτές οι εμπειρίες σημάδεψαν τη ζωή του και τον έκαναν να πιστέψει ότι η αδικία πρέπει να αντιμετωπίζεται χωρίς βία, αλλά με επιμονή, αλήθεια και θάρρος. Οι αγώνες του στη Νότια Αφρική με στόχο την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των συμπατριωτών του, τους οποίους μάλιστα πέτυχε να οργανώσει, είχαν θετικά αποτελέσματα αφού η Νοτιοαφρικανική Ένωση αναγκάστηκε να αναγνωρίσει αρκετά δικαιώματα για τους Ινδούς που ζούσαν στη χώρα.

Όταν επέστρεψε στην Ινδία, αφιέρωσε ολοκληρωτικά τη ζωή του στον αγώνα για την ελευθερία της χώρας από τη βρετανική κυριαρχία, κινητοποιώντας εκατομμύρια ανθρώπους χωρίς τη χρήση βίας. Πίστευε βαθιά ότι η πραγματική αλλαγή δεν μπορεί να επιβληθεί με όπλα, αλλά κατακτάται μέσω της επιμονής, της αυτοθυσίας και του ηθικού παραδείγματος.

Ζούσε πολύ απλά, φορούσε λιτά ρούχα και προσπαθούσε να δίνει το παράδειγμα με τη ζωή του. Ταξίδευε σε όλη τη χώρα, μιλούσε με τον λαό και ενθάρρυνε τους ανθρώπους να αγωνιστούν ειρηνικά, χωρίς μίσος και χωρίς όπλα. Παράλληλα, ο Γκάντι ήταν πνευματικός δάσκαλος που προωθούσε την απλότητα στη ζωή, τον αυτοέλεγχο, τη θρησκευτική ανεκτικότητα και τον σεβασμό προς κάθε άνθρωπο, ανεξαρτήτως κοινωνικής τάξης, θρησκείας ή φύλου.

Ο Γκάντι πίστευε βαθιά στην ισότητα όλων των ανθρώπων και προσπάθησε να ενώσει Ινδουιστές, Μουσουλμάνους και Χριστιανούς. Αγωνίστηκε επίσης για τα δικαιώματα των φτωχών και των κοινωνικά αποκλεισμένων. Παρά τις δυσκολίες και τις φυλακίσεις που υπέστη, δεν εγκατέλειψε ποτέ τις αρχές του.
Με τη στάση ζωής και τον αγώνα του, έδειξε πως η αλήθεια, η υπομονή και ο σεβασμός προς τον άνθρωπο είναι ισχυρότερα από τη βία και ότι η πραγματική αλλαγή ξεκινά από τον ίδιο τον άνθρωπο. Επιπλέον, ότι η δύναμη της ειρήνης και της ηθικής μπορεί να αλλάξει τον κόσμο.
Η φιλοσοφία του επηρέασε βαθιά παγκόσμια κινήματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ενέπνευσε ηγέτες όπως ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ Τζούνιορ και ο Νέλσον Μαντέλα.
Δολοφονήθηκε το 1948, αλλά η ζωή και το έργο του συνεχίζουν να αποτελούν παράδειγμα ειρήνης, αυτοθυσίας και αγώνα για δικαιοσύνη σε όλο τον κόσμο.

Η προσωπικότητα του Γκάντι παραμένει σημαντική και στη σύγχρονη εποχή, καθώς ο κόσμος συνεχίζει να αντιμετωπίζει πολέμους, αδικία και κοινωνικές ανισότητες. Η φιλοσοφία της μη βίας διδάσκει ότι τα προβλήματα μπορούν να λυθούν με διάλογο, κατανόηση και σεβασμό, χωρίς τη χρήση βίας.

Μπραχάμαϊ Κατερίνα, Α2

Μπεκίρι Μάρκο, A2

Μαρία Κυλάφη, Α2

Ο Πάμπλο Πικάσο ήταν ένας από τους πιο σπουδαίους και επιδραστικούς καλλιτέχνες του 20ού αιώνα. Γεννήθηκε το 1881 στη Μάλαγα της Ισπανίας και από μικρή ηλικία έδειξε ιδιαίτερο ταλέντο στη ζωγραφική, επηρεασμένος από τον πατέρα του που ήταν καθηγητής καλλιτεχνικών.
Λέγεται μάλιστα ότι σε πολύ νεαρή ηλικία ζωγράφιζε καλύτερα από πολλούς ενήλικες. Το πρώτο του έργο το ολοκλήρωσε μόλις στα εννέα του χρόνια, ενώ στα δεκατέσσερα είχε ήδη γίνει δεκτός σε σχολή καλών τεχνών, κάτι σπάνιο για την ηλικία του

Σπούδασε καλές τέχνες στη Βαρκελώνη και στη Μαδρίτη, όμως σύντομα εγκατέλειψε τις παραδοσιακές σπουδές για να ακολουθήσει τον δικό του, πρωτοποριακό δρόμο.

Κατά τη διάρκεια της ζωής του άλλαξε πολλές φορές καλλιτεχνικό ύφος. Στην Μπλε Περίοδο(1901–1904), τα έργα του είχαν μελαγχολικά θέματα και κυριαρχούσαν τα ψυχρά χρώματα, ενώ στη Ροζ Περίοδο(1904–1906) οι μορφές έγιναν πιο φωτεινές και αισιόδοξες. Αργότερα(από το 1907), μαζί με τον Ζωρζ Μπρακ, δημιούργησε τον κυβισμό, ένα νέο καλλιτεχνικό ρεύμα που παρουσίαζε τα αντικείμενα από πολλές οπτικές γωνίες ταυτόχρονα, αλλάζοντας ριζικά την πορεία της σύγχρονης τέχνης.
Η ζωή του Πικάσο επηρεάστηκε έντονα από τα ιστορικά γεγονότα της εποχής του. Αν και Ισπανός, έζησε κυρίως στη Γαλλία, όπου συναναστράφηκε με σημαντικούς καλλιτέχνες και διανοούμενους. Οι προσωπικές του εμπειρίες, οι σχέσεις του και τα κοινωνικά προβλήματα αντικατοπτρίζονται συχνά στα έργα του. Οι γυναικείες μορφές, για παράδειγμα, εμφανίζονται συχνά στην τέχνη του και συνδέονται με τις σημαντικές γυναίκες της ζωής του.

Ο Πικάσο δεν φοβόταν να πειραματιστεί και να προκαλέσει. Πολλά από τα έργα του, όταν πρωτοπαρουσιάστηκαν, προκάλεσαν έντονες αντιδράσεις και κριτική, όμως αργότερα αναγνωρίστηκαν ως καινοτόμα και πρωτοποριακά. Πίστευε ότι η τέχνη δεν είναι απλή αναπαράσταση της πραγματικότητας, αλλά ένας τρόπος να εκφράζονται ιδέες, συναισθήματα και κοινωνικά μηνύματα.

Εκτός από τη ζωγραφική, ασχολήθηκε με τη γλυπτική, τη λιθογραφία, τη χαρακτική και τη δημιουργία κεραμικών αντικειμένων, δείχνοντας ότι η δημιουργικότητα δεν έχει όρια. Παρά τη φήμη του, συνέχισε να εργάζεται αδιάκοπα μέχρι το τέλος της ζωής του. Υπολογίζεται ότι δημιούργησε περισσότερα από 20.000 έργα, γεγονός που δείχνει την αστείρευτη δημιουργικότητά του. Ο Πάμπλο Πικάσο δεν ήταν μόνο ένας εξαιρετικός ζωγράφος, αλλά μια πολυσχιδής προσωπικότητα που άλλαξε για πάντα τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε την τέχνη

Ένα από τα πιο γνωστά έργα του είναι η «Guernica», που ζωγράφισε το 1937, ως αντίδραση στον βομβαρδισμό της ισπανικής πόλης Γκερνίκα κατά τη διάρκεια του Ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου. Το έργο αυτό αποτελεί ένα ισχυρό αντιπολεμικό σύμβολο και εκφράζει τον πόνο, τον φόβο και τη βία του πολέμου.

Ο Πάμπλο Πικάσο πέθανε το 1973, αφήνοντας πίσω του ένα έργο τεράστιας αξίας, που θεωρείται θεμέλιο της σύγχρονης τέχνης και συνεχίζει να μελετάται και να θαυμάζεται σε όλο τον κόσμο.

Ματέο Παγούνι , Α2