Richard Van Camp (Καναδάς)

Το διάβασμα είναι ελευθερία. Το διάβασμα είναι ανάσα.

Το διάβασμα σ’ αφήνει να βλέπεις τον κόσμο με τρόπο διαφορετικό και σε καλεί σε κόσμους που δε θα θέλεις ποτέ να τους αποχωριστείς.

Το διάβασμα επιτρέπει στο πνεύμα σου να ονειρεύεται.

Λένε ότι τα βιβλία είναι φίλοι για όλη μας τη ζωή και συμφωνώ.

Το ιδανικό δικό σου σύμπαν πλαταίνει όταν διαβάζεις.

Οι ιστορίες είναι φτερά που σε βοηθούν να πετάς ψηλά κάθε μέρα, βρες, λοιπόν, τα βιβλία που μιλούν στο πνεύμα σου, στην καρδιά σου, στο μυαλό σου.

Τα βιβλία είναι γιατρικά. Θεραπεύουν. Καθησυχάζουν. Εμπνέουν. Διδάσκουν.

Ας ευγνωμονούμε τους παραμυθάδες, τους αναγνώστες και τους ακροατές. Ας ευγνωμονούμε τα βιβλία. Είναι φάρμακα για έναν καλύτερο, φωτεινότερο κόσμο.

Ευχαριστώ πολύ!

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΒΙΒΛΙΩΝ
ΓΙΑ ΤΗ ΝΕΟΤΗΤΑ (ΙΒΒΥ) ΓΙΑ ΤΗΝ
ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ

(Μετάφραση: Λότη Πέτροβιτς-Ανδρουτσοπούλου)

Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου
2 Απριλίου 2022

Η Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 2 Απριλίου, την ημέρα που γεννήθηκε ο μεγάλος Δανός παραμυθάς Χανς Κρίστιαν Άντερσεν. Την καθιέρωσε η Διεθνής Οργάνωση Βιβλίων για τη Νεότητα (International Board on Books for Young People – ΙΒΒΥ) το 1966. Από τότε, κάθε χρόνο, ένα διαφορετικό εθνικό τμήμα της οργάνωσης αυτής ετοιμάζει ένα μήνυμα και μια αφίσα που διανέμονται σε όλο τον κόσμο, με σκοπό να τονίσουν την αξία των βιβλίων και της ανάγνωσης και να ενθαρρύνουν τη διεθνή συνεργασία για την ανάπτυξη και τη διάδοση της λογοτεχνίας για παιδιά και νέους.

Το 2022, υπεύθυνο για το υλικό του εορτασμού είναι το Τμήμα του Καναδά. Το μήνυμα γράφτηκε από τον πολυβραβευμένο συγγραφέα Richard Van Camp. Η αφίσα φιλοτεχνήθηκε από την επίσης πολυβραβευμένη εικονογράφο και συγγραφέα Julie Flett. Σε όλες τις χώρες, τα παιδιά, οι συγγραφείς, οι εικονογράφοι, οι μεταφραστές, οι βιβλιοθηκονόμοι, οι εκδότες και οι εκπαιδευτικοί γιορτάζουν την παγκόσμια αυτή ημέρα με διάφορες εκδηλώσεις σε σχολεία, βιβλιοθήκες, βιβλιοπωλεία, πλατείες και άλλους χώρους, δείχνοντας έτσι την αγάπη και το ενδιαφέρον τους για τα βιβλία και το διάβασμα.

Στην Ελλάδα, όπως κάθε χρόνο, το Ελληνικό Τμήμα της ΙΒΒΥ – Κύκλος του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου φρόντισε να μεταφραστεί το μήνυμα στα ελληνικά και παροτρύνει τους φορείς που ενδιαφέρονται για τα παιδιά και τα βιβλία να συμβάλουν στον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Παιδικού Βιβλίου. Η αφίσα με το μήνυμα τυπώθηκε στα ελληνικά με χορηγό τις Εκδόσεις Πατάκη και διανέμεται με τη φροντίδα τους.

Η πρώτη Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας γιορτάστηκε το 1909 με πρωτοβουλία του Σοσιαλιστικού Κόμματος των ΗΠΑ και υιοθετήθηκε δύο χρόνια αργότερα από τη Σοσιαλιστική Διεθνή.

Ιστορία της 8ης Μαρτίου

Η 8η Μαρτίου ορίστηκε το 1977 από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών ως Παγκόσμια Ημέρα για τα δικαιώματα της Γυναίκας και τη Διεθνή Ειρήνη.

Η ιδέα για τον εορτασμό της προέκυψε κατά το πέρασμα στον 20ό αιώνα, το οποίο σηματοδοτήθηκε από την εκβιομηχάνιση, την πληθυσμιακή έκρηξη και τις ριζοσπαστικές ιδεολογίες. Το έναυσμα, όμως, είχε δοθεί αιώνες πριν, με τη Λυσιστράτη να πρωτοστατεί σε μια ιδιόμορφη «φεμινιστική» απεργία, προκειμένου να τελειώσει ο πόλεμος των ανδρών.

Κατά τη διάρκεια της Γαλλικής επανάστασης οι γυναίκες του Παρισιού ζητούσαν «ελευθερία, ισότητα, αδελφότητα» στις Βερσαλίες. Η γιορτή ουσιαστικά αφορά στους αγώνες συνηθισμένων γυναικών, που με το θάρρος και την αποφασιστικότητα τους έγραψαν ιστορία.

Ημέρα αφιερωμένη στη γυναίκα η σημερινή. Η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 8 Μαρτίου, σε ανάμνηση μιας μεγάλης εκδήλωσης διαμαρτυρίας που έγινε στις 8 Μαρτίου του 1857 από εργάτριες κλωστοϋφαντουργίας στη Νέα Υόρκη, οι οποίες ζητούσαν καλύτερες συνθήκες εργασίας.

Η πρώτη Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας γιορτάστηκε το 1909 με πρωτοβουλία του Σοσιαλιστικού Κόμματος των ΗΠΑ και υιοθετήθηκε δύο χρόνια αργότερα από τη Σοσιαλιστική Διεθνή.

Ιστορία της 8ης Μαρτίου

Η 8η Μαρτίου ορίστηκε το 1977 από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών ως Παγκόσμια Ημέρα για τα δικαιώματα της Γυναίκας και τη Διεθνή Ειρήνη.

Η ιδέα για τον εορτασμό της προέκυψε κατά το πέρασμα στον 20ό αιώνα, το οποίο σηματοδοτήθηκε από την εκβιομηχάνιση, την πληθυσμιακή έκρηξη και τις ριζοσπαστικές ιδεολογίες. Το έναυσμα, όμως, είχε δοθεί αιώνες πριν, με τη Λυσιστράτη να πρωτοστατεί σε μια ιδιόμορφη «φεμινιστική» απεργία, προκειμένου να τελειώσει ο πόλεμος των ανδρών.

Κατά τη διάρκεια της Γαλλικής επανάστασης οι γυναίκες του Παρισιού ζητούσαν «ελευθερία, ισότητα, αδελφότητα» στις Βερσαλίες. Η γιορτή ουσιαστικά αφορά στους αγώνες συνηθισμένων γυναικών, που με το θάρρος και την αποφασιστικότητα τους έγραψαν ιστορία.

Play Vid

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι εργάτριες στο τομέα της υφαντουργίας και του ιματισμού κινητοποιήθηκαν στις 8 Μάρτη του 1857 στη Νέα Υόρκη για τις απάνθρωπες συνθήκες εργασίας και τους χαμηλούς μισθούς τους. Η αστυνομία επιτέθηκε και διέλυσε βίαια το πλήθος των λευκοντυμένων γυναικών, όμως το εργατικό κίνημα είχε ήδη γεννηθεί. Δυο χρόνια αργότερα, οι γυναίκες που συμμετείχαν στις κινητοποιήσεις οργάνωσαν το πρώτο εργατικό σωματείο γυναικών και συνέχισαν τον αγώνα για τη χειραφέτηση τους.

Το 1908 παρέλασαν 15.000 γυναίκες στους δρόμους της Νέας Υόρκης ζητώντας λιγότερες ώρες εργασίας, καλύτερους μισθούς και δικαίωμα ψήφου. Υιοθέτησαν το σύνθημα «Ψωμί και τριαντάφυλλα», με το ψωμί να συμβολίζει την οικονομική ασφάλεια και τα τριαντάφυλλα την καλύτερη ποιότητα ζωής.

Η Ημέρα της Γυναίκας γιορτάστηκε για πρώτη φορά από το Σοσιαλιστικό Κόμμα των ΗΠΑ στις 28 Φεβρουαρίου 1909. Ο εορτασμός της καθιερώθηκε το 1910 με πρόταση της Γερμανίδας σοσιαλίστριας Clara Zetkin κατά τη διάρκεια της Δεύτερης Διεθνούς.

Μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση, η φεμινίστρια Alexandra Kollontai έπεισε τον Λένιν να επισημοποιήσει τη γιορτή στη Σοβιετική Ένωση, όμως μέχρι το 1965 αυτή παρέμεινε γιορτή των εργατών.

Η άνοδος του φεμινιστικού κινήματος το 1960 αναζωογόνησε το ενδιαφέρον για την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας.

Ημέρα αφιερωμένη στη γυναίκα η σημερινή. Η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 8 Μαρτίου, σε ανάμνηση μιας μεγάλης εκδήλωσης διαμαρτυρίας που έγινε στις 8 Μαρτίου του 1857 από εργάτριες κλωστοϋφαντουργίας στη Νέα Υόρκη, οι οποίες ζητούσαν καλύτερες συνθήκες εργασίας.

Η πρώτη Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας γιορτάστηκε το 1909 με πρωτοβουλία του Σοσιαλιστικού Κόμματος των ΗΠΑ και υιοθετήθηκε δύο χρόνια αργότερα από τη Σοσιαλιστική Διεθνή.

Ιστορία της 8ης Μαρτίου

Η 8η Μαρτίου ορίστηκε το 1977 από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών ως Παγκόσμια Ημέρα για τα δικαιώματα της Γυναίκας και τη Διεθνή Ειρήνη.

Η ιδέα για τον εορτασμό της προέκυψε κατά το πέρασμα στον 20ό αιώνα, το οποίο σηματοδοτήθηκε από την εκβιομηχάνιση, την πληθυσμιακή έκρηξη και τις ριζοσπαστικές ιδεολογίες. Το έναυσμα, όμως, είχε δοθεί αιώνες πριν, με τη Λυσιστράτη να πρωτοστατεί σε μια ιδιόμορφη «φεμινιστική» απεργία, προκειμένου να τελειώσει ο πόλεμος των ανδρών.

Κατά τη διάρκεια της Γαλλικής επανάστασης οι γυναίκες του Παρισιού ζητούσαν «ελευθερία, ισότητα, αδελφότητα» στις Βερσαλίες. Η γιορτή ουσιαστικά αφορά στους αγώνες συνηθισμένων γυναικών, που με το θάρρος και την αποφασιστικότητα τους έγραψαν ιστορία.

Play Video

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι εργάτριες στο τομέα της υφαντουργίας και του ιματισμού κινητοποιήθηκαν στις 8 Μάρτη του 1857 στη Νέα Υόρκη για τις απάνθρωπες συνθήκες εργασίας και τους χαμηλούς μισθούς τους. Η αστυνομία επιτέθηκε και διέλυσε βίαια το πλήθος των λευκοντυμένων γυναικών, όμως το εργατικό κίνημα είχε ήδη γεννηθεί. Δυο χρόνια αργότερα, οι γυναίκες που συμμετείχαν στις κινητοποιήσεις οργάνωσαν το πρώτο εργατικό σωματείο γυναικών και συνέχισαν τον αγώνα για τη χειραφέτηση τους.

Το 1908 παρέλασαν 15.000 γυναίκες στους δρόμους της Νέας Υόρκης ζητώντας λιγότερες ώρες εργασίας, καλύτερους μισθούς και δικαίωμα ψήφου. Υιοθέτησαν το σύνθημα «Ψωμί και τριαντάφυλλα», με το ψωμί να συμβολίζει την οικονομική ασφάλεια και τα τριαντάφυλλα την καλύτερη ποιότητα ζωής.

Η Ημέρα της Γυναίκας γιορτάστηκε για πρώτη φορά από το Σοσιαλιστικό Κόμμα των ΗΠΑ στις 28 Φεβρουαρίου 1909. Ο εορτασμός της καθιερώθηκε το 1910 με πρόταση της Γερμανίδας σοσιαλίστριας Clara Zetkin κατά τη διάρκεια της Δεύτερης Διεθνούς.

Μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση, η φεμινίστρια Alexandra Kollontai έπεισε τον Λένιν να επισημοποιήσει τη γιορτή στη Σοβιετική Ένωση, όμως μέχρι το 1965 αυτή παρέμεινε γιορτή των εργατών.

Η άνοδος του φεμινιστικού κινήματος το 1960 αναζωογόνησε το ενδιαφέρον για την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας.

 

Στις μέρες μας, όμως, σε πολλές χώρες η ημέρα αυτή έχει χάσει το πολιτικό της μήνυμα: Αφενός εμπορευματοποιήθηκε και αφετέρου εκλήφθηκε ως ευκαιρία για να εκφράσουν οι άνδρες την αγάπη τους στις γυναίκες, όπως κατά την Ημέρα της Μητέρας και του Αγίου Βαλεντίνου.

Ωστόσο, περιστατικά που σημειώνονται με αφορμή τον εορτασμό της Ημέρας τη Γυναίκας, αποδεικνύουν την ανάγκη προβολής και τίμησης, αν μη τι άλλο, των αγώνων των γυναικών.

 

Κάποιοι άλλοι γνωστοί ορισμοί για την εκπαίδευση:

• Σύμφωνα με τον Ντυρκέμ, η εκπαίδευση ορίζεται ως η δράση που κατευθύνεται από τις γενιές των ενηλίκων στις γενιές εκείνες που δεν είναι ακόμα αρκετά ώριμες για την κοινωνική ζωή.
• Σύμφωνα με τον Ζαν Πιαζέ, «Η εκπαίδευση συνίσταται στη διαμόρφωση δημιουργών, ακόμη κι αν δεν υπάρξουν πολλοί, ακόμη κι αν οι δημιουργίες του ενός είναι μικρότερες του άλλου. Χρειάζεται η διαμόρφωση εφευρετών, ανακαινιστών, όχι κομφορμιστών».
• Στο βιβλίο του Τσαούση «Λεξικό της κοινωνιολογίας της εκπαίδευσης» συναντάμε τον παρακάτω ορισμό: «Εκπαίδευση είναι μορφή εξειδικευμένης κοινωνικοποίησης που ασκείται κατά κανόνα από φορείς που βρίσκονται έξω από την οικογένεια και έχει ως περιεχόμενό της την μετάδοση γνώσεων, δεξιοτήτων και μορφών ενέργειας ή συμπεριφοράς (εντός ειδικών ιδρυμάτων).
• Η εκπαίδευση, με τη στενή της σημασία και όπως αυτή χρησιμοποιείται σήμερα στην επιστήμη της παιδαγωγικής, σημαίνει τη συστηματική και την οργανωμένη διαδικασία της αγωγής και της μάθησης, που αφενός προγραμματίζεται από την πολιτεία ή από οποιονδήποτε άλλο φορέα, δημόσιο ή ιδιωτικό (Π. Ξωχέλλης,1986,1997), αφετέρου υλοποιείται από τους φορείς αυτούς. Επειδή όμως η εκπαίδευση είναι ένα δημόσιο αγαθό, γι” αυτό την εποπτεία και την ευθύνη για την υλοποίησή της την έχει, και οφείλει να την έχει, εξολοκλήρου η Πολιτεία.

Σκοποί της εκπαίδευσης

Οι σκοποί της εκπαίδευσης διαφέρουν από χώρα σε χώρα και από εποχή σε εποχή. Η σύγχρονη εκπαίδευση δεν έχει ξεκαθαρισμένους σκοπούς λόγω της γρήγορης ανάπτυξης, παρ’όλα αυτά γίνονται γενικώς αποδεκτοί οι παρακάτω σκοποί:

1. Ο σχηματισμός του χαρακτήρα, που θα βοηθήσει τους νέους στις σχέσεις τους με τους συνανθρώπους τους.
2. Η ανάπτυξη της ευφυΐας.
3. Η μετάδοση και ίσως η βελτίωση της εθνικής κουλτούρας.
4. Ο εφοδιασμός των νέων με γνώσεις και δεξιότητες ανάλογα με τις ικανότητές τους, ώστε να κερδίσουν τα απαραίτητα για τη ζωή και να συμβάλλουν στην περαιτέρω ανάπτυξη της εθνικής οικονομίας.
5. Η προσπάθεια να γίνουν οι νέοι ικανοί να προσαρμόζονται στις μεταβαλλόμενες κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες.

Κατά D.J. O’Connor

Επιπλέον, ο D.J. O’Connor λέει ότι οι σκοποί της εκπαίδευσης πρέπει να είναι:

1. Να εφοδιάσει τους ανθρώπους με τις βασικές δεξιότητες (π.χ. ανάγνωση, γραφή, αριθμητική) που τους χρειάζονται: α)για να πάρουν τη θέση τους στην κοινωνία και β) να αναζητήσουν περισσότερη γνώση.
2. Να τους εφοδιάζει με επαγγελματική κατάρτιση που θα τους βοηθήσει να εξασφαλίσουν τα απαραίτητα της ζωής.
3. Να τους ξυπνήσει το ενδιαφέρον και την αγάπη για γνώσεις.
4. Να τους κάνει να αποκτήσουν κριτική σκέψη.
5. Να τους φέρει σε επαφή με την κουλτούρα και τα επιτεύγματα του ανθρώπου και να τους εξασκήσει, ώστε να τα εκτιμούν.
6. Η ηθική εξύψωση του ατόμου, η ανάπτυξη ηθικής συνείδησης και ήθους.

Οι σκοποί αυτοί δείχνουν ότι η εκπαίδευση είναι μια διαδικασία ουδέτερη και αυτόνομη, που δεν έχει καμία σχέση με το δογματισμό και τους αυταρχικούς τρόπους διδασκαλίας και που αποβλέπει στην ανάπτυξη των αναλυτικών και συνθετικών ικανοτήτων του ατόμου. Αλλά είναι αδύνατο να επιτευχθεί αυτό, όταν η εκπαίδευση είναι ξεκομμένη από τον κοινωνικό της περίγυρο. Το άτομο είναι ανάγκη να θεωρήσει τον εαυτό του σαν αναπόσπαστο μέλος της κοινωνίας και σε αυτά τα πλαίσια να μορφωθεί, επειδή οι συνθήκες για την ανάπτυξη της ανθρώπινης προσωπικότητας μπορούν να δημιουργηθούν μόνο μέσα σε μια κοινωνία χωρίς ανταγωνισμούς και κοινωνικές διακρίσεις.

Τέλος, πρέπει να επισημάνουμε ότι η παιδεία και η εκπαίδευση δεν είναι ταυτόσημοι όροι. Η εκπαίδευση είναι θεσμός της πολιτείας με συγκεκριμένους μαθησιακούς στόχους και περιεχόμενο και έχει καθορισμένη χρονική διάρκεια. Αντίθετα η παιδεία δεν περιορίζεται σε κάποια συγκεκριμένη ηλικία. Επεκτείνεται σε όλη τη διάρκεια της ζωής του ατόμου, αφού ποτέ δε σταματά να δέχεται επιδράσεις, ερεθίσματα από το περιβάλλον στο οποίο ζει. Η έννοια «παιδεία» είναι πλατύτερη από την έννοια «εκπαίδευση».

Ιστορία

Αναπαράσταση της Ακαδημίας του Πλάτωνα σε μωσαϊκό από την Πομπήια

Αρχαία Ελλάδα

Στην αρχαία Αθήνα η εκπαίδευση ήταν ιδιωτική. Παιδαγωγοί και παιδοτρίβες δίδασκαν στα παιδιά γραφή, ανάγνωση, αριθμητική, μουσική και γυμναστική.

Δωδέκατος αιώνας

Ο όρος εκπαίδευση πρωτοεμφανίστηκε το 12ο αιώνα, γύρω στο 1200 μ.Χ., στη Β. Ιταλία, Αγγλία, Ισπανία, Γερμανία, Τσεχία για την αναβάθμιση του εργατικού δυναμικού, μιας και έχουμε και τη βιομηχανική επανάσταση το 18ο αιώνα στην Αγγλία. Η παροχή δωρεάν στοιχειώδους εκπαίδευσης γινόταν από φιλανθρωπικές και θρησκευτικές οργανώσεις, των οποίων ο στόχος ήταν πρωταρχικά ηθικός και των οποίων η αντίληψη για το βαθμό μόρφωσης που ήταν αναγκαίος για τον σκοπό αυτόν, ήταν πολύ περιορισμένος. Σύμφωνα με τον Durkheim οι εκπαιδευτικοί μετασχηματισμοί είναι πάντα αποτέλεσμα και ένδειξη των κοινωνικών μετασχηματισμών και βάσει αυτών πρέπει να ερμηνεύονται. Με άλλα λόγια, η εκπαίδευση αλλάζει καθώς αλλάζει η κοινωνία.

Αναγέννηση και Διαφωτισμός

Το μοναστήρι της Ναλάντα στην Ινδία αποτέλεσε σημαντικό κέντρο εκπαίδευσης κατά την αρχαιότητα

Διαφοροποιήσεις στη σημασία του όρου εμφανίστηκαν στην εποχή της Αναγέννησης και του ευρωπαϊκού Διαφωτισμού, όπου η μελέτη της κλασσικής γραμματείας αντικατέστησε την αυστηρή εκπαίδευση στη λογική που κατείχε κεντρική θέση στο σχολαστικισμό του Μεσαίωνα. Τώρα πια δινόταν έμφαση στην ελκυστικότητα της παρουσίασης, την κομψότητα της μορφής και το εκλεπτυσμένο και επεξεργασμένο ύφος και όχι στην ανάπτυξη της δύναμης της λογικής.

Εικοστός αιώνας

Το επίπεδο εκπαίδευσης ανά χώρα, σύμφωνα με στοιχεία του 2007/2008

Μαθήτρια με ποδιά του 1980 σε ξύλινο θρανίο του 1950, Πάτρα

Δεν είναι δυνατόν να μη σημειώσει κανείς και δύο πολύ βασικούς σταθμούς στην ιστορία της εκπαίδευσης. Ο α’ που χρονολογείται στις αρχές του 20ού αιώνα και χαρακτηρίζει τη μετάβαση από το λεγόμενο «παλαιό» στο «νέο» σχολείο (σχολείο εργασίας) επιφέρει σημαντικές αλλαγές στην εσωτερική μορφή και λειτουργία της εκπαίδευσης, δηλαδή στο περιεχόμενο και τη μεθόδευση της διδασκαλίας καθώς και στη σχέση εκπαιδευτικού και μαθητή. Ο β’ σταθμός καλύπτει την περίοδο μετά το Β’ Παγκόσμιο πόλεμο, όπου μεταδίδεται το εκάστοτε ισχύον σύστημα γνώσεων και αξιών σε κάθε κοινωνική ομάδα, ασκείται κοινωνικός έλεγχος, ενώ το παιδαγωγικό έργο γίνεται πλέον επάγγελμα και διαμορφώνεται ένα πλέγμα προσδοκιών και νορμών για το φορέα του επαγγελματικού ρόλου.

«Τα οφέλη της κίνησης του δέρματος-όπως συμβαίνει με το μασάζ, το αγκάλιασμα, τη γιόγκα, το γρήγορο περπάτημα, το πλύσιμο του σώματος με σφουγγάρι- είναι πολλά. Βελτιώνεται η σωματική, πνευματική και συναισθηματική υγεία, όπως αποδεικνύεται από τη μείωση του πόνου, του άγχους και της κατάθλιψης», εξηγεί η Tiffany Field , PhD, διευθύντρια του Ινστιτούτου Touch Research στο τμήμα παιδιατρικής της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Μαϊάμι.

Η βελτίωση της σωματικής και ψυχικής υγείας από τα ανθρώπινα αγγίγματα είναι τόσο περίπλοκη. Στην πραγματικότητα, αποτέλεσε τη βάση της σταδιοδρομίας της Field και μια συνεχή πηγή προσωπικού ενδιαφέροντος. Διεξάγει έρευνα, η οποία χρηματοδοτείται από τα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας, τον March of Dimes και αρκετές εταιρείες, σχετικά με τις επιπτώσεις εναλλακτικών θεραπειών όπως η θεραπεία μασάζ σε ιατρικές και ψυχολογικές καταστάσεις. Η Fields και η ομάδα του Ινστιτούτου Touch έχουν πραγματοποιήσει περισσότερες από 100 μελέτες σχετικά με τις αγκαλιές, το κράτημα των χεριών, τη θεραπεία μασάζ και τη γιόγκα τόσο σε υγιείς όσο και σε ασθενείς με ιατρικές και ψυχιατρικές παθήσεις.

Το νευρικό σας σύστημα χαλαρώνει

Ουσιαστικά, η πίεση των χεριών από μία αγκαλιά (ή ακόμα και ένα χάδι στην πλάτη) δίνει σήμα στον εγκέφαλό σας να μειώσει τα επίπεδα στρες. «Καθώς μετακινείται το δέρμα, η διέγερση των δεκτών πίεσης κάτω από το δέρμα αυξάνει την πνευμονογαστρική δραστηριότητα», λέει η Fields. 

Θα βοηθήσετε το ανοσοποιητικό σας

Ένα νευρικό σύστημα που βρίσκεται σε μια πιο ζεν κατάσταση, συμπεριλαμβανομένης της χαμηλότερης καρδιακής συχνότητας και ενός πιο χαλαρωτικού μοτίβου εγκεφαλικών κυμάτων, μπορεί να σας βοηθήσει να μειώσετε τον αντίκτυπο του κρυολογήματος. Μια μελέτη του 2014  έδειξε ότι η κοινωνική υποστήριξη, με τη μορφή αγκαλιάσματος, οδήγησε σε λιγότερο σοβαρά συμπτώματα του ιού του κρυολογήματος στους να ανθρώπους που αρχικά ένιωθαν άγχος λόγω διαπροσωπικών συγκρούσεων. Το αγκάλιασμα φάνηκε να παρέχει ένα ρυθμιστικό αποτέλεσμα μεταξύ του στρες που σχετίζεται με τη σύγκρουση και την ευαισθησία σε μια λοίμωξη του αναπνευστικού συστήματος. «Οι ορμόνες του στρες, συμπεριλαμβανομένης της κορτιζόλης, μειώνονται και έτσι αυξάνονται τα κύτταρα-φυσικοί δολοφόνοι», λέει η Field. «Αυτά σκοτώνουν τα βακτηρίδια, τους ιούς, ακόμη και τα καρκινικά κύτταρα.»

Ίσως και να κοιμάστε καλύτερα

Κοιμάστε στο ίδιο κρεβάτι, αλλά αγγίζεστε; Προσπαθήστε να αγκαλιαστείτε λίγο πριν κοιμηθείτε. Μόνο 10 λεπτά αγγίγματος μπορεί να σας βοηθήσει να κοιμηθείτε πιο καλά, λέει η NSF.

Λίγη σωματική επαφή κατά τη διάρκεια της ημέρας μπορεί να βελτιώσει τον ύπνο και τις αισθητηριακές σας εμπειρίες.

«Πολλοί άνθρωποι κάνουν μασάζ και γιόγκα εξαιτίας του πόνου», λέει η Field. «Έχουμε διαπιστώσει ότι οι πρακτικές που περιλαμβάνουν τη μετακίνηση του δέρματος οδηγούν σε πιο βαθύ και αποκαταστατικό ύπνο που οδηγεί σε μείωση του πόνου επειδή παράγεται λιγότερη ουσία Ρ-νευροδιαβιβαστή η οποία εμπλέκεται στα αισθήματα του πόνου».

Ορμόνες χαράς μπορεί να κυκλοφορήσουν σε όλο το σώμα

«Τα βιοχημικά αποτελέσματα της αφής περιλαμβάνουν την αυξημένη σεροτονίνη – το φυσικό αντικαταθλιπτικό του σώματος – και την αυξημένη ωκυτοκίνη – την ορμόνη αγάπης», λέει ο Field.

Υπάρχουν καλά νέα και για τα ζευγάρια: Τα υψηλότερα επίπεδα ωκυτοκίνης συνδέονται με την καλύτερη αντίληψη της στήριξης και ευγνωμοσύνης που παίρνουμε από τον σύντροφό μας. Σύμφωνα με μια μελέτη του 2017 που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Psychological Science, η ωκυτοκίνη, η οποία είναι γνωστό ότι είναι σημαντική στη σύνδεση μεταξύ μητέρας και παιδιού, μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο και στις σχέσεις ενηλίκων.

Επίσης, για τους ανθρώπους έχουν βιώσει μόλις μια αψιμαχία, το αγκάλιασμα μπορεί να βοηθήσει στη μείωση της έντασης ή τουλάχιστον τις πιθανότητες να επηρεαστεί η διάθεσή τους. Σε μια μελέτη του 2018 σε περισσότερους από 400 ενηλίκους, που δημοσιεύθηκε στο PLoS One, οι άνθρωποι ήταν πιο πιθανό να νιώθουν κατάθλιψη ή αδιαθεσία τις ημέρες που είχαν συγκρούσεις (όπως θα περίμενε κανείς). Ωστόσο, οι αγκαλιές φάνηκαν να συμβάλλουν στη μείωση των πιθανοτήτων να προκληθεί αρνητική επίπτωση στη διάθεση από τη σύγκρουση. Αυτό φάνηκε να ισχύει τόσο για τους άνδρες όσο και για τις γυναίκες.

Το αγκάλιασμα μπορεί επίσης να βοηθήσει στην αύξηση της διάθεσης

«Τα οφέλη για τον άνθρωπο που προσφέρει την αγκαλιά του σε κάποιον μπορούν να είναι ακόμη μεγαλύτερα από το άτομο που τη λαμβάνει», λέει η ψυχολόγος Aline Zoldbrod.

Μόνο όμως αν συμπαθείτε ο ένας τον άλλο…

«Τα σώματά μας, τα οποία έχουν προγραμματιστεί να επιθυμούν την αφή, δεν απολαμβάνουν να τα αγγίζουν άνθρωποι που δεν μας αρέσουν ή άνθρωποι που φοβόμαστε», προσθέτει η Zoldbro.

πηγη: ιατροnet

« Μολών λαβέ μωρό μου, μολών λαβέ να απαντάτε» γράφει σε ποίημα της η Κική Δημουλιά επισημαίνοντας τη μεγάλη ανάγκη των παιδιών για την αγκαλιά μας.

Η αγκαλιά διοχετεύει ένα αίσθημα ασφάλειας, σιγουριάς και προστασίας.  Είμαι σίγουρη ότι όλοι έχουμε αισθανθεί πόσο ανάγκη έχουν τα παιδιά μας αλλά και εμείς μια σφικτή αγκαλιά. Μια ζεστή αγκαλιά είναι για τον καθένα μας μαγική.  Είναι μια μορφή έκφρασης της αγάπης μας για ένα άνθρωπο. Μια ζεστή, τρυφερή και αληθινή αγκαλιά χαράζει ένα όμορφο κανάλι επικοινωνίας.  Το άγγιγμα είναι ανάγκη του κάθε ανθρώπου. Εκτοξεύει μια πληθώρα από θετικά συναισθήματα που με απλά λόγια κάνουν το παιδί αλλά και το καθένα μας να αισθάνεται όμορφα.

Η αληθινή αγκαλιά είναι ο προθάλαμος όπου εκκολάπτεται ο σεβασμός, η καλή επικοινωνία, οι ανθρώπινες σχέσεις.  Τα παιδιά έχουν ανάγκη αυτό το άγγιγμα, το αναζητά επίμονα το «είναι» τους. Είναι μια έντονη πινελιά που χρειάζεται το ουράνιο τόξο της ανατροφής τους.  Η αγκαλιά αποτελεί εχέγγυο για τη διαμόρφωση μιας δυνατής προσωπικότητας ενός παιδιού ενισχύοντας την αυτοεκτίμησή του και εξοστρακίζοντας το φόβο και την ανασφάλεια.  Όλα αυτά είναι δεδομένα με αποδείξεις.  Και ναι όσο και ας σας φαίνεται υπερβολικό η σημασία της αγκαλιάς έχει μελετηθεί και αποδείχτηκε ότι έχει ευεργετική επίδραση στη ψυχική αλλά και σωματική υγεία των παιδιών και των μεγάλων.

Κάθε χρόνο την 21η Ιανουαρίου γιορτάζεται η Παγκόσμια μέρα αγκαλιάς.  Μια ιδέα που παρακίνησε το 1986 ο Φοιτητής Kevin Zaborney και έχει υιοθετηθεί από αρκετές χώρες ανά το Παγκόσμιο. Παράλληλα έχει ιδρυθεί το Ινστιτούτο The Touch Research Institute στο Μαιάμι σε ειδικό Κέντρο που ασχολείται με την ανάπτυξη των παιδιών.

Τι λένε οι επιστημονικές έρευνες για τη σημασία της αγκαλιάς;

Εκτός από τα οφέλη της αγκαλιάς στη συναισθηματική και ψυχική σφαίρα των παιδιών, η αγκαλιά φαίνεται ότι διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη σωματική υγεία των παιδιών.

• Μειώνει το στρες

Μια αγκαλιά βοηθά στην εξολόθρευση του στρες.  Η σωματική επαφή φαίνεται πως λειτουργεί ανασταλτικά στην έκκριση της κορτιζόλης, μιας ορμόνης που εκκρίνεται από τον οργανισμό σε συνθήκες στρες.  Δημοσίευση στο επιστημονικό περιοδικό Scientific American έδειξε ότι παιδιά που ζούσαν σε ορφανοτροφεία είχαν υψηλότερα επίπεδα κορτιζόλης από τα παιδιά που ζούσαν με τους γονείς τους και απολάμβαναν καθημερινά χάδια και αγκαλιές.  Οι ερευνητές εικάζονται ότι η έλλειψη σωματικής επαφής είναι ένας από τους λόγους που παρατηρούνται μεγαλύτερα επίπεδα της ορμόνης του στρες σε παιδιά που μεγαλώνουν σε ιδρύματα.

• Ενισχύει την άμυνα του οργανισμού ενάντια στην αρρώστια

Ερευνητές από το Carnegie Mellon’s Dietrich College of Humanities and Social Sciences σύμφωνα με τα αποτελέσματα ερευνητικής εργασίας επισημαίνουν ότι η αντιληπτή αγκαλιά έχει θετικές επιδράσεις στην ανοσολογική άμυνα του οργανισμού και είναι ένα δείγμα κοινωνικής υποστήριξης.   Μάλιστα προτείνουν τη ρήση «μια αγκαλιά την ημέρα διώχνει το γιατρό πιο πέρα αντί για  ένα μήλο την ημέρα».

Σε περιπτώσεις κάποιας ασθένειας η αγκαλιά προς τον άρρωστο, αποτελεί τη φυσική εκδήλωση της κοινωνικής υποστήριξης, τον καθησυχάζει, έχει δράση καταπραϋντική.   Μειώνονται τα επίπεδα άγχους τα οποία καταστέλλουν την άμυνα του οργανισμού.   Ο ανθρώπινος οργανισμός ως απάντηση σε στρεσσογόνες καταστάσεις απελευθερώνει από το φλοιό των επινεφριδίων μια ορμόνη που ονομάζεται κορτιζόλη, κοινώς γνωστή ως «ορμόνη του στρες», που αποκαθιστά την ομοιόσταση του οργανισμού (δηλαδή τη σωστή λειτουργία του) ως απάντηση στο στρες.  Στη μελέτη τους διαπίστωσαν ότι οι ασθενείς που είχαν την αγκαλιά των δικών τους ανθρώπων και επομένως κοινωνική υποστήριξη παρουσίαζαν λιγότερο σοβαρά συμπτώματα και ανάρρωσαν γρηγορότερα.

Σύμφωνα με δεδομένα δημοσιευμένα στο επιστημονικό περιοδικό  Dartmouth Undergraduate Journal of Science μία από τις πολλές δράσεις της κορτιζόλης είναι να καταστέλλει το ανοσοποιητικό σύστημα.  Αυτό σημαίνει ότι κατά τη διάρκεια αγχωτικών καταστάσεων το άγχος έχει μια ανοσολογικά κατασταλτική επίδραση στο σώμα, καθιστώντας το ένα πιο επιρρεπείς σε αρρώστιες.  Το φυσικό άγγιγμα μακροπρόθεσμα αναστέλλει την παραγωγή της κορτιζόλης ενισχύοντας την άμυνα του οργανισμού ενάντια στην αρρώστια.

• Η αγκαλιά αυξάνει την ορμόνη ωκυτοκίνη και κινητοποιεί την έκκριση ενδορφινών από τον οργανισμό

Παράλληλα η αγκαλιά βοηθά στην έκκρισης μιας ορμόνης που ονομάζεται ωκυτοκίνη και αποτελεί την ορμόνη της ευεξίας.  Το άγγιγμα μέσω ερεθισμού νευρικών απολήξεων που υπάρχουν στο δέρμα δίνει το σήμα στον εγκέφαλο για την παραγωγή της ωκυτοκίνης.  Οι ενδορφίνες και η ωκυτοκίνη όταν εκκρίνονται από τον οργανισμό μας κάνουν να αισθανόμαστε όμορφα.

• Βελτιώνει την υγεία των νεογνών που νοσηλεύονται σε μονάδες εντατικής θεραπείας

Στα νεογνά που νοσηλεύονται σε μονάδες εντατικής θεραπείας η συχνή σωματική επαφή οδηγεί σε βελτίωση των ζωτικών σημείων όπως έχει αποδεικτεί από αρκετές μελέτες.  Σε αυτή την περίπτωση οι γονείς ενθαρρύνονται να έρχονται σε επαφή με τα παιδιά τους όσο συχνότερα το επιτρέπει η γενική τους κατάσταση γιατί αφενός μεν η σωματική επαφή έχει θετική επίδραση στην υγεία των παιδιών τους και αφετέρου μειώνει το άγχος των γονιών.

Γιατί λοιπόν να αγκαλιάζομαι τα παιδιά μας;

• Ο καθένας αγαπά και διψά για μια αγκαλιά.  Το αγκάλιασμα μπορεί να κάνει θαύματα σε οποιαδήποτε σχέση.   Παρακολουθήστε με προσοχή πόσο ισχυρότερος είναι ο δεσμός σας με τα παιδιά σας όταν η αγκαλιά σας συντροφεύει.  Μια αγκαλιά κάνει τη ζωή πιο εύκολη για όλους.  Λιγότερη επιθετικότητα από τα παιδιά, περισσότερη συνεργασία και υπακοή, οικοδόμηση ενός γερού συνδετικού κρίκου με τα παιδιά σας, αίσθημα ασφάλειας και σιγουριάς για τα παιδιά.
• Δεν υπάρχει όριο στην ηλικία των παιδιών για αγκαλιές.  Αγκαλιάστε τα παιδιά σας όταν είναι βρέφη, νήπια, μεγαλύτερα παιδιά, έφηβοι αλλά και παντρεμένοι ενήλικες.
• Έρευνες έχουν δείξει ότι το ανθρώπινο άγγιγμα αυξάνει το προσδόκιμο επιβίωσης αφού έχει ευεργετική επίδραση στο σώμα, το μυαλό και την ψυχή.
• Το άγγιγμα του γονέα είναι απαραίτητη συνιστώσα για την ανθρώπινη αύξηση και την ανάπτυξη και γενικότερα την ανατροφή ενός παιδιού.
• Το αγκάλιασμα ενισχύει την αυτοεκτίμηση και επιφέρει ένα αίσθημα ασφάλειας με τρόπο που καμία γλώσσα δεν μπορεί.
• Είναι μέρος της ανθρώπινης φύσης.  Η φυσική επαφή καλλιεργεί το αίσθημα ότι μας αγαπούν, κάποιοι νοιάζονται για μας, εκτοξεύει στον αέρα άγχος και ανησυχίες και ενισχύει ανθρώπινους δεσμούς.

Να θυμάστε λοιπόν:

1. Πείτε καλημέρα στα παιδιά σας με χαμόγελο και μια γλυκιά αγκαλιά.
2. Πείτε καληνύχτα στα παιδιά σας με μια αγκαλιά και ένα φιλί
3. Πείτε στο παιδί σας ευχαριστώ μαζί με μια αγκαλιά
4. Μια αγκαλιά είναι η καλύτερη γιατρειά όταν είστε εξουθενωμένοι και κουρασμένοι
5. Η τρυφερή αγκαλιά είναι το μαγικό φάρμακο για δύσκολες καταστάσεις όπως ο εκφοβισμός, η αρρώστια, η αποτυχία.

Συμπέρασμα

Μη βάζετε λοιπόν όρια στις αγκαλιές.  Βάλτε στο περιθώριο την φράση που πλανάται

« μην αγκαλιάζεις το παιδί πολύ γιατί θα το καλομάθεις».  Δώστε απλόχερα αυτή την απλή και ανέξοδη χειρονομία και δε θα το μετανιώσετε.  Με αυτό τον τρόπο χαρίζετε απλόχερα στο παιδί σας μια φωλίτσα ηρεμίας, ένα κέλυφος προστασίας, μια πινελιά αληθινής αγάπης. Κάθε μέρα να σκέφτεστε «Αγκάλιασα το παιδί μου σήμερα»;  Σύμφωνα με τη ψυχοθεραπεύτρια Virginia Satir «Χρειαζόμαστε 4 αγκαλιές την ημέρα για να επιβιώσουμε, 8 για να συντηρηθούμε και 12 για να αναπτυχθούμε».

ΠΗΓΗ: Paidiatros.gr

Την ημέρα αυτή, οι Πρόσκοποι και οι Οδηγοί συλλογίζονται για τις αξίες των οργανώσεών τους, αποστέλλουν τις ευχές σε όλους όσους ανήκουν στη μεγάλη αυτή παγκόσμια οικογένεια και πραγματοποιούν εράνους για να βοηθήσουν προσκόπους και οδηγούς σε φτωχές χώρες.

Ο προσκοπισμός είναι μια εθελοντική, μη πολιτική παιδαγωγική κίνηση, για νέους ανθρώπους, ανοικτή σε όλους, χωρίς διάκριση καταγωγής, φυλής ή πίστης, με σκοπό να συμβάλλει στην ανάπτυξη των νέων σωματικά, διανοητικά, κοινωνικά και πνευματικά μέσω της αλληλεκπαίδευσης με έμφαση στην υπαίθρια ζωή. Η κίνηση δημιουργήθηκε το 1907 από τον Λόρδο Μπέηντεν Πάουελ και αυτή την στιγμή περιλαμβάνει 18 εκατομμύρια μέλη σε 217 χώρες και περιοχές.

Σύμφωνα με το Σώμα Ελλήνων Προσκόπων, ο Προσκοπισμός είναι μία Κίνηση που στηρίζεται σε ένα  σύγχρονο παιδαγωγικό σύστημα, του οποίου  οι ρίζες ξεκινούν στην Αρχαία Ελλάδα και καταλήγουν στους σύγχρονους παιδαγωγούς. Οι βασικές αξίες των προσκόπων είναι η πίστη στο Θεό, το καθήκον στην πατρίδα, τον συνάνθρωπο και τον εαυτό μας. Οι πρόσκοποι κάνουν πράξη το καθήκον προς την κοινωνία και πρωτοστατούν στην βελτίωση της ποιότητας ζωής με μια σειρά από κοινωνικές δράσεις, όπως δενδροφυτεύσεις, δασοπροστασία, αγωγή υγείας.

Ο Oδηγισμός είναι μία παγκόσμια, αυτόνομη, ανεξάρτητη οργάνωση με παιδαγωγικό χαρακτήρα που απευθύνεται σε παιδιά και νέους. Η οργάνωση έχει εξαπλωθεί σε 140 πόλεις σε όλη την Ελλάδα και 144 χώρες στον κόσμο, μετρώντας δέκα εκατομμύρια  μέλη σε όλη τη γη. Βασικοί στόχοι του  Οδηγισμού είναι να βοηθήσει τα παιδιά και τους εφήβους να αποκτήσουν εμπιστοσύνη στον εαυτό τους και τις ικανότητές τους, να αναπτύξουν το δικό τους προσωπικό σύστημα αξιών, να αναπτύξουν κριτική σκέψη, να κάνουν νέες φιλίες, να μάθουν την αξία της ομαδικής δουλειάς, να αγαπούν και να προστατεύουν το φυσικό περιβάλλον, να κατανοούν και να μαθαίνουν τον κόσμο, τους ανθρώπους και τις διαφορετικές κουλτούρες.

Πέρα όμως από τον Προσκοπισμό και τον Οδηγισμό, η σημερινή ημέρα είναι σίγουρα μία καλή ευκαιρία για να συσκεφτούμε με τον εαυτό μας, να αναλογιστούμε τις πράξεις μας και φυσικά να σκεφτούμε πώς μπορούμε να βοηθήσουμε τους ανθρώπους που μας έχουν ανάγκη.

Πηγές sansimera.gr, Wikipedia, sep.org.gr, seo.gr

Με βάση τα αποτελέσματα μιας μελέτης που πραγματοποίησε η Εταιρία Ψυχοκοινωνικής Υγείας του Παιδιού και του Εφήβου σε συνεργασία με την Παιδαγωγική σχολή του ΑΠΘ, το 25% των μαθητών έχει υποστεί κάποια μορφή εκφοβισμού εντός του σχολικού περιβάλλοντος με συχνότητα δύο ως τρεις φορές το μήνα ή και περισσότερο. Τα αγόρια είναι πιο συχνά θύτες και θύματα εκφοβιστικής συμπεριφοράς, που εμφανίζεται κυρίως στο σχολικό περιβάλλον σε χώρους χωρίς επίβλεψη από τους εκπαιδευτικούς, όπως η αυλή, ο διάδρομος και η τάξη κατά τη διάρκεια του διαλείμματος. Η κατάσταση αυτή μπορεί να επηρεάσει την ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού και τη διαδικασία της μάθησης. Πιο συγκεκριμένα, τα παιδιά που γίνονται θύματα σχολικού εκφοβισμού αρχικά νοιώθουν φόβο, απόγνωση και παρουσιάζουν τάσεις φυγής. Αισθάνονται ότι απειλούνται, τρομάζουν, αρνούνται να πάνε σχολείο και παρουσιάζουν συμπτώματα σχολικής φοβίας.

ΜΟΡΦΕΣ ΒΙΑΣ! 

Σωματική βία   Από χαστούκι μέχρι βαριά σωματική βλάβη, συμπεριλαμβάνοντας καθετί που προξενεί πόνο, τραυματισμό, ακρωτηριασμό ή που έχει πρόθεση να.. Και o βιασμός και κάθε άλλη βίαιη & καταπιεστική συμπεριφορά προς το σώμα …χτυπήματα, καψίματα, σπρωξίματα, χρήση όπλου, φυσικός περιορισμός, παρεμπόδιση κάλυψης βασικών αναγκών (πχ. τροφή, φάρμακα, ύπνος..)

Ψυχολογική βίαΥποτιμητικές συμπεριφορές, ταπείνωση.. μέχρι σοβαρή ψυχολογική βλάβη (ιδ. σε μακρόχρονη ή και έντονη έκθεση). Διαρκές κριτικάρισμα, υποτίμιση & κοροϊδίες (εαυτού, οικογένειας, φίλων, παρελθόντος..) Προσπάθειες εξευτελισμού, ψέματα, υπονόμευση της αυτοεκτίμισης.

Συναισθηματική βία  Ιδιαίτερα καταπίεση κι εξαναγκασμοί που εκμεταλεύονται την ψυχολογική και συναισθηματική μας εξάρτηση, πιθανώς με απειλές κι εκβιασμούς. Τα όρια συγχέονται με την ψυχολογική βία.  Ιδιαίτερα σοβαρή για τις νέες και τα παιδιά, αλλά και για κάθε άτομο «αποκλεισμένο» από ευρύτερη κοινωνικότητα. Συχνά σε συνδυασμό με στέρηση-απομόνωση.

Λεκτική βία Φωνές, βρισιές, εξευτελισμοί, απειλές & τρομοκράτηση (με στόχο το ίδιο το θύμα ή και οικείους του) Αποτελεί τμήμα της ψυχολογικής & συναισθηματικής βίας, συνήθως συμπεριλαμβάνει τις απειλές, ενώ η τρομοκράτηση συνήθως συμπεριλαμβάνει κι άλλους τρόπους βίας..

Εξαναγκασμός Σε κάθε πράξη ή απραξία του θύματος, παρά στη θέληση του Συχνά επιβάλεται με εκφρασμένες ή μη απειλές κι εκβιασμούς.. και με κάθε άλλο είδος βίας και καταπίεσης.

Συμπεριφορές παρενόχλησης
Συμπεριφορές παρενόχλησης Ακολούθηση, εμφανίσεις στο σχολείο ή στο σπίτι, επανειλημμένα τηλεφωνήματα στο θύμα ή και στην οικογένεια, τους φίλους, τους συμμαθητές … (εμφανίζεται διαρκώς μπροστά μας.. ή επικοινωνεί διαρκώς με κάθε τρόπο, μας επιβάλλει την παρουσία του.)

Σεξουαλική βία & παρενόχληση
Σεξουαλική βία & παρενόχληση Επιβολή σεξουαλικής πράξης ή συμπεριφορών ενάντια στη θέληση του θύματος, πίεση για σεξουαλικές συμπεριφορές που μας κάνουν να νοιώθουμε… σχόλια υποτιμιτικά κλπ.. Παραμέληση-στέρηση Στέρηση βασικών δικαιωμάτων, ιδ. ελευθερίας, επικοινωνίας, βασικών αναγκών (& συναισθηματικών) αναγκών σωματικής & ψυχικής υγείας, εκπαίδευσης, κλπ.

ΚΑΤΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ…. ->

Πώς να το χειριστείτε με το παιδί σας
Πώς να το χειριστείτε με το παιδί σας- Συζητείστε με το παιδί σας για τα συναισθήματά του - Διαβεβαιώστε το ότι δεν ευθύνεται το ίδιο - Να είστε δίπλα του  - Αποθαρρύνετέ το από το να χρησιμοποιεί εκφοβιστική συμπεριφορά και εκείνο  - Διερευνήστε αν  γίνεται «εύκολος στόχος» και το γιατί. Μήπως επιδεικνύει ιδιαίτερα συνεσταλμένη, παθητική και εσωστρεφή συμπεριφορά; Σε τι οφείλεται  αυτή η παθητικότητά του;  - Είναι σημαντικό να μη δείχνει ότι φοβάται ή στενοχωριέται ή ότι  τα  χάνει όταν κάποιος ή κάποια το εκφοβίζει - Βοηθήστε το παιδί να βάζει όρια στη συμπεριφορά των άλλων και κυρίως εκείνων που το ενοχλούν - Πρέπει να εκπαιδευτεί ίσως στην επιμονή, δηλαδή στο να συνεχίζει να προσπαθεί σε κάτι που το δυσκολεύει αντί να τα παρατάει. - Εξηγήστε του ότι θα πρέπει ίσως να ενισχύσει τη φιλία του με άλλους έφηβους που εμπιστεύεται και να τους μιλήσει για αυτό που συμβαίνει. - Καλό είναι να αποδεχθεί τις διαφορές ή τις τυχόν ιδιαιτερότητές του  και να καταλάβει ότι η μοναδικότητα του καθενός είναι ένα στοιχείο που του δίνει αξία. - Να αναγνωρίσει τα θετικά του σημεία και να μάθει να τα προβάλλει αγνοώντας τα κακόβουλα σχόλια των εκφοβιστών.  - Ο στόχος είναι να αποκτήσει το παιδί το αναγκαίο δυναμικό ώστε να μάθει μόνο του να βάζει όρια στη συμπεριφορά των άλλων και να αντιμετωπίζει αποτελεσματικά διαφωνίες και αντιπαραθέσεις. - Ίσως είναι καλό να αναζητήσετε βοήθεια από ψυχολόγο.

ΠΗΓΗ: SliderPleyer.gr