Ενσυναίσθηση και ο συμβουλευτικός ρόλος του εκπαιδευτικού

ΑΠΟ: ΜΠΙΛΑΝΑΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ - Απρ• 08•19

Ενσυναίσθηση ως μέρος της συναισθηματικής νοημοσύνης
Ενσυναίσθηση ως μέρος της κοινωνικότητας
Ενσυναίσθηση και κατανόηση της πρόθεσης του άλλου
Ενσυναίσθηση και σχολείο;

 

Ο ρόλος του εκπαιδευτικού

Ο εκπαιδευτικός δεν είναι, μόνο ο «τροφοδότης γνώσεων» σε μια ζωντανή σχέση προσώπων, ο ειδικός επιστήμων με βάση την κατάρτισή του, αλλά και ο σύμβουλος που αναγνωρίζει τις ανάγκες, τις ιδιαιτερότητες ή τις δυσκολίες  στη μάθηση ή στη συμπεριφορά τους και συμβάλλει στην ανίχνευση των προτερημάτων ή στη βελτίωση των δεξιοτήτων των μαθητών με σκοπό την επίτευξη της μάθησης.

Επομένως ο εκπαιδευτικός θεωρείται δεδομένο ότι σε πρώτο επίπεδο γνωρίζει τα σημεία σύγκλισης των θεωριών μάθησης (Κασσωτάκης Μ- Φλουρής Γ, 2006, Κολιάδης Εμ., 2006), όπως π.χ. άσκηση, επανάληψη, ενίσχυση, κωδικοποίηση, σημασία προ-οργανωτών, προσαρμογή της διδακτέας ύλης και εξατομίκευση διδακτικών ενεργειών, διαφοροποίηση διδασκαλίας και ενίσχυση της διερευνητικής – κριτικής ικανότητας των μαθητών, σημασία προτύπων κλπ.

Επιπλέον ο εκπαιδευτικός οφείλει, προκειμένου να είναι η διδασκαλία του αποτελεσματική, να γνωρίζει και να εφαρμόζει τις κατάλληλες μεθόδους διδασκαλίας και να καθορίζει την πορεία της διδασκαλίας με σύγχρονες διδακτικές αρχές και μεθόδους (Κασσωτάκης Μ- Φλουρής Γ, 2005, Ματσαγγούρας 2007, Baudrit Alain, 2005).

Ωστόσο σε δεύτερο επίπεδο ο εκπαιδευτικός απευθύνεται σε μια αναπτυσσόμενη προσωπικότητα που συναπαρτίζεται στην ιδιαιτερότητά της από το γνωστικό, το συναισθηματικό και ψυχοκινητικό στοιχείο και σε μια ομάδα με διαφορετικού τύπου για τον καθένα μαθητή γνωστική, ηθική, συναισθηματική και κοινωνική ανάπτυξη (Fontana, 1995).

 

Η Συμβουλευτική κατά τη διάρκεια του σχολικού έτους

 

Ο ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ

Πιο συγκεκριμένα κατά την έναρξη του σχολικού έτους ο εκπαιδευτικός υποδέχεται τους μαθητές αν και δεν είναι, πάντα, όλοι οι μαθητές προετοιμασμένοι να αποδεχτούν τη σχολική καθημερινότητα (Herbert M, 1993, Τσιάντης, 1988, Clark Norman, MD, 1971, Μάνος Ν., 1997, Μαρκοβίτης Μ.- Τζουριάδου Μ. 1991) με αποτέλεσμα στη συνέχεια του έτους τη σχολική υποεπίδοση, τα προβλήματα συμπεριφοράς και την αποτυχία.

Επίσης κατά τη διάρκεια του έτους ο εκπαιδευτικός βοηθά το μαθητή στην εμπέδωση της διδακτέας ύλης καθώς και στην επιτυχή διεκπεραίωση διαγωνισμάτων, ή εξετάσεων τα οποία αποτελούν στρεσογόνα γεγονότα, αφού συντελούν όχι μόνο στην αυτοεκτίμηση (Μακρή-Μπότσαρη, 2001), αλλά και στην αποδοχή των μαθητών από την ομάδα των συνομηλίκων. Όμως αρκετοί μαθητές με μαθησιακές δυσκολίες δε θα μπορέσουν να ανταποκριθούν στη σχολική εργασία με αποτέλεσμα την περιθωριοποίηση, το στιγματισμό και την εγκατάλειψη των προσπαθειών τους (Δοίκου- Αυλίδου Μάρω (2002).

Κατά τη διάρκεια του μαθήματος η στάση του εκπαιδευτικού επηρεάζει το σύνολο της τάξης και την πορεία της μαθησιακής διαδικασίας με το χειρισμό των προβλημάτων συμπεριφοράς. Παράλληλα, ακόμη και η επιτυχία ή η περιέργεια είναι δυνατόν να εκληφθούν από το παιδί με τραυματικές εμπειρίες ως απειλητικές καταστάσεις και να οδηγήσουν στην αναστολή της έκφρασης των ικανοτήτων του (Αναγνωστόπουλος, 2005).

 

 

 
ΕΝΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ2

Σχολιάστε

Top