O γλάρος Ιωνάθαν

ΑΠΟ: ΜΠΙΛΑΝΑΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ - Μάι• 10•16
O ΓΛΑΡΟΣ ΙΩΝΑΘΑΝSunrise_and_setΕΝΟΤΗΤΑ 1Η

Ήταν πρωί κι ο πρωτόβγαλτος ήλιος λαμποκοπούσε ολόχρυσος πάνω στην επιφάνεια μιας γαληνεμένης θάλασσας. Ένα μίλι από την ακρογιαλιά, μια ψαρόβαρκα είχε πιάσει φιλίες με τα νερά όταν ήχησαν στον αέρα οι λέξεις που σήμαιναν “ώρα για πρωινό” και μια χιλιάδα γλάροι κατέφθασαν. Χοροπηδούσαν με πονηριά και προσπαθού- σαν να αποφύγουν το ράμφος ο ένας του άλλου καθώς καβγάδιζαν μεταξύ τους για τη λιγοστή τροφή. Ήταν το ξεκίνημα μιας καινούριας πολυάσχολης μέρας.

ΕΝΟΤΗΤΑ 2Η
Μακριά τους, όμως, πέρα από τη βάρκα και τ’ ακρογιάλι, μόνος, ολομόναχος, ασκούνταν ο Ιωνάθαν Λίβινγκστον ο Γλάρος. Τριάντα μέτρα ψηλά στον ουρανό χαμήλωσε τα μεμβρανώδη πέλματά του, όρθωσε το ράμφος του και τεντώθηκε για να διαγράψει μια οδυνηρά δύσκολη στριφογυριστή καμπύλη χρησιμοποιώντας τις φτερούγες του. Η καμπύλη αυτή απαιτούσε αργό πέταγμα και τώρα, πράγματι, ελάττωσε ταχύτητα μέχρι που ο άνεμος έγινε ψίθυρος στο πρόσωπό του, μέχρι που ο ωκεανός από κάτω του φάνταξε ακίνητος, μαρμαρωμένος. Στένεψε τα μάτια σε μια έντονη αυτοσυγκέντρωση, κράτησε την ανάσα του και, βάζοντας όλη του τη δύναμη, κατάφερε να προσθέσει άλλα δυο… μονάχα… εκατοστά… στην κλίση ..Αμέσως μετά ήρθε το αναπουπούλιασμα, η απώλεια της στήριξης και η πτώση.

Σχολιάστε

Top