.

.

.

Το σχολείο μας, το 1ο Γυμνάσιο Ραφήνας, συμμετέχει για δεύτερη χρονιά, σε συνεργασία με τη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ανατολικής Αττικής, το 3ο ΕΚ Ανατολικής Αττικής καθώς και με πανεπιστημιακά ιδρύματα  σε ένα καινοτόμο ευρωπαϊκό πρόγραμμα Erasmus με τίτλο: «The European Heart Project» ή αλλιώς «Τα νιάτα για η Δημοκρατία»! 

Ας δούμε όμως περι τίνος πρόκειται:

Η Ευρώπη, τα τελευταία χρόνια ήρθε αντιμέτωπη με πολλά βασικά ανθρωπιστικά ζητήματα με κορυφαίο, την προσφυγική κρίση. Πολλοί Ευρωπαίοι πολίτες επέλεξαν στρατηγικές αποκλεισμού και απαξίωσης για να αντιμετωπίσουν τις νέες προκλήσεις. Το πρόγραμμα «The European Heart Project» γεννήθηκε και σχεδιάστηκε με σκοπό να βοηθήσει τους πολίτες να αναπτύξουν νέες δεξιότητες που είναι θεμελιώδεις για τη δημοκρατική συμπεριφορά. Έχοντας ως αφετηρία την πεποίθηση ότι οι άνθρωποι πρέπει να σκέφτονται και να ενεργούν όχι μόνο με το μυαλό αλλά και με την καρδιά, οι τρεις χώρες μέλη του   προγράμματος βασισμένες στην κοινωνική, πολιτιστική και ιστορική κληρονομιά μαθαίνουν του νέους να επιλέγουν τις πιο ορθές στρατηγικές  για την εκπλήρωση των αναγκών τους με μοναδικό στόχο το κοινό καλό.

Το πρόγραμμα European Heart program έχει βασιστεί στις Πέντε Βασικές Ανάγκες σύμφωνα
με τον William Glasser, οι οποίες είναι οι εξής:

1. Ασφάλεια και Επιβίωση
2. Ελευθερία
3. Αγάπη και αποδοχή
4. Δύναμη και Επιρροή
5. Διασκέδαση

ΣΤΟΧΟΙ ΤΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ

Προκειμένου οι νέοι να είναι σε θέση να αντιμετωπίσουν ακόμη καλύτερα τα επείγοντα ζητήματα του παρόντος και του μέλλοντος, είναι σημαντικό να αναπτύξουν περαιτέρω τις δημοκρατικές δεξιότητές τους με σύγχρονο τρόπο:

• να αναλάβουν την ευθύνη για τον εαυτό τους και τους άλλους,
• να προσεγγίσουν με ενσυναίσθηση τον εαυτό τους και τους άλλους
• να ασχοληθούν με ερωτήματα για τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα,
• να είναι σε θέση να ενημερώνονται , να διαμορφώνουν γνώμη, και να συμμετέχουν ενεργά στην κοινωνία.

Οι τρεις χώρες του προγράμματος η Αυστρία, η Ελλάδα και η  Γαλλία συνεργάζονται με σκοπό την επίτευξη των συγκεκριμένων στόχων και τη δημιουργία διδακτικού υλικού μέσα από μαθήματα ιστορίας και πολιτικής.

Το έργο ξεκίνησε το φθινόπωρο του 2020.

Τα πρώτα προϊόντα ολοκληρώθηκαν το καλοκαίρι του 2021 αλλά η πρώτη πραγματική συνάντηση πραγματοποιήθηκε τον Σεπτέμβριο του 2021 στην περιοχή PH Styria του Γκρατς. Εκεί, 15 εκπαιδευτικοί από τις τρεις χώρες εταίρους (Αυστρία, Ελλάδα, Γαλλία) συνεργάστηκαν για τρεις ημέρες πάνω στα ιστορικά επεισόδια που είχαν ήδη ετοιμάσει, αλλά και στις προετοιμασίες για τα επόμενα προϊόντα, τα οποία ήταν  απαραίτητα για τη δημιουργία βίντεο σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις ευρωπαϊκές αξίες. Εκτός από τις οδηγίες για τη δημιουργία σεναρίων, δούλεψαν στη δημιουργία μαριονετών για κουκλοθέατρο και στην παρουσίαση κουκλοθέατρου σε εκπαιδευτικές συνεδρίες.

Τον Μάιο του 2022, οι νέοι γύρισαν τα βίντεο τους σε επιλεγμένα ιστορικά επεισόδια στο κινηματογραφικό στούντιο στο PH Styria και ηχογράφησαν τα κείμενα σε διάφορες γλώσσες (αγγλικά, γερμανικά, ελληνικά, γαλλικά). Η χώρα μας ασχολήθηκε με ένα από τα σημαντικότερα ιστορικά επεισόδια στη σύγχρονη Ελληνική ιστορία.

Έπειτα από αρκετή προσπάθεια και ομαδική δουλειά τα παιδιά, μαθητές από τρία διαφορετικά σχολεία της Ραφήνας (1ο Γυμνάσιο Ραφήνας, ΓΕΛ Ραφήνας και ΕΠΑΛ) κατάφεραν να αναπαριστήσουν, σε μορφή κουκλοθέατρου, την νύχτα τις 3ης Σεπτεμβρίου 1843. Μια νύχτα που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην πορεία της Ελλάδας αλλά και της Δημοκρατίας. Πρωταγωνιστές η Βασίλισσα Αμαλία, ο Στρατηγός Δημήτριος Καλλέργης, η Κυρία των Τιμών Ρόζα Μπότσαρη και ο Λάμπρος, ένας μικρός Νερουλάς σε κείμενα της φιλολόγου του σχολείου μας κ. Βασιλικής Πατσιάδου.

Τον Ιούλιο του 2022 πραγματοποιήθηκε η δεύτερη συνάντηση στην Ρόδο με μια καινούρια εργασία για του νέους. Ένα διαδραστικο ομαδικό επιτραπέζιο παιχνίδι  με επεκτάσεις πληροφορικής για μαθητές από όλες τι χώρες. Σκοπός είναι η εκμάθηση  βασικών δεξιοτήτων  όπως είναι η κριτική σκέψη και η κατανόηση κοινών αξιών που θα αποτελέσουν σημαντικό στήριγμα στις ζωές των παιδιών.

Το Δεκέμβριο του 2022 για πρώτη φορά το επιτραπέζιο παιχνίδι του προγράμματος Heart, για τη δημιουργία του οποίου συνεργάστηκαν με τους εκπαιδευτικούς των άλλων χωρών ο Διευθυντής μας κ. Βασίλειος Χαρτζουλάκης και οι καθηγήτριες του σχολείου μας κ. Βασιλική Πατσιάδου και κ. Άννα Σαμαρά, μπήκε πρώτη φορά στις σχολικές τάξεις δίνοντας την ευκαιρία στους μαθητές να αναλάβουν ρόλο ενεργού και υπεύθυνου πολίτη μέσα από τις αρχές και τα ιδανικά της Δημοκρατικής Ευρώπης, με σεβασμό στον άνθρωπο και τις ανάγκες του καθώς και στο περιβάλλον.

Το όραμά των ανθρώπων του προγράμματος είναι ένας καλύτερος κόσμος όπου κανένας άνθρωπος δεν ντροπιάζει, απειλεί ή εκμεταλλεύεται τον συνάνθρωπο του. Ένας κόσμος όπου ο καθένας έχει τη δυνατότητα επιλογής για το πώς να συμπεριφέρεται και έτσι επιλέγει συμπεριφορές που έχουν νόημα και εξυπηρετούν στο να ζήσουμε όλοι μια ζωή με ελευθερία και αξιοπρέπεια.

ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ

Όσον αφορά την προσωπική μου εμπειρία, οφείλω να ομολογήσω το πόσο ευγνώμων είμαι που στάθηκα τυχερή ώστε να λάβω μέρος σε μια τόσο ξεχωριστή εμπειρία όπως είναι το ERASMUS. Το EUROPEAN HEART PROJECT, προσέφερε απλόχερα σε όλους εμάς τους νέους μια ευκαιρία να ενημερωθούμε για διάφορα ανθρωπιστικά ζητήματα και  παράλληλα να μάθουμε να είμαστε σωστοί πολίτες. Ωστόσο το σημαντικότερο πράγμα που διδαχτήκαμε ήταν το πως να είμαστε σωστοί άνθρωποι. Όλα αυτά επιτεύχθηκαν μέσα από εκδρομές, βόλτες και συναντήσεις έχοντας ως αποτέλεσμα να δημιουργηθούν φιλικοί δεσμοί ανάμεσα στους συμμετέχοντες.

Προσωπικά μέσω του προγράμματος κατάφερα να δεθώ κυρίως με τα παιδιά που ταξίδεψα μαζί αλλά και να δημιουργήσω απροσδόκητες φιλίες με ανθρώπους που μπορεί να μην συναντούσα ποτέ. Φιλίες τόσο γερές που κρατάνε ακόμα και τώρα που βρισκόμαστε μακριά ο ένας από τον άλλον.

Επιπροσθέτως, αποκομίσαμε ακόμα περισσότερα με το να μάθουμε για νέες κουλτούρες, τελείως διαφορετικές από τη δική μας και ταυτόχρονα να τους δείξουμε και εμείς οι ίδιοι σημαντικά πράγματα από τον πολιτισμό μας. Αγαπημένη μας ασχολία, τα παιχνίδια γλωσσών που γίνονταν καθημερινά από τα οποία καταφέραμε να αποκτήσουμε βασικές γνώσεις στις ξένες γλώσσες όπως ήταν τα γερμανικά τα ελληνικά και τα γαλλικά. Είχαμε επίσης την ευκαιρία να πάρουμε έστω και για λίγο μέρος στη καθημερινή τους ζωή που φάνταζε εντυπωσιακά διαφορετική, από το εκπαιδευτικό σύστημα μέχρι και τον τρόπο διασκέδασης τους. Θεωρώ, μάλιστα, πως αυτό ήταν που μας κέντρισε περισσότερο το ενδιαφέρον ανάγκη εξερεύνησης κάτι καινούριου.

Πηγές:

https://european-heart.eu/

https://www.gymrafin.gr/newsite/blog/post-33/

.

Φωτογραφίες από το πρώτο ταξίδι στη λίμνη τον Οκτώβριο του 2021

.

Η ένωση των δυο ακτών του Κερατίου ήταν όνειρο από τον καιρό του Βυζαντίου. Επι Οθωμανικής αυτοκρατορίας η ανάγκη της ένωσης των δυο ακτών έγινε μεγαλύτερη.

Αυτό γιατί, έπρεπε να ενωθούν οι δυο πλευρές του εμπορίου, η πλευρά με τα χάνια και τα παζάρια με την πλευρά του Γαλατά και του Πέραν. Πριν κατασκευαστούν οι δυο γέφυρες το πέρασμα γινόταν με τα βαρκάκια των Ελλήνων καπεταναίων.

Η γέφυρα του Γαλατά διασχίζει τον Κεράτιο κόλπο. Η πρώτη γέφυρα που καταγράφεται ήταν την εποχή του Ιουστινιανού τον 6ο αιώνα και ήταν κοντά στα Θεοδοσιανά τείχη. Στην τοποθεσία που βρίσκεται σήμερα η γέφυρα χτίστηκαν κατά το παρελθόν τέσσερις γέφυρες, η σημερινή πέμπτη γέφυρα κατασκευάστηκε το 1994. Είναι μια αναδιπλωμένη γέφυρα, 490 μέτρων. Παρόλο που η Γέφυρα του Γαλατά δεν διαφέρει πολύ από τις άλλες γέφυρες στο σχεδιασμό (ακόμα κι αν έχει πολύ βαρετό σχεδιασμό σε σύγκριση με τις γέφυρες του Παρισιού ή της Βουδαπέστης), έχει αποτελέσει αντικείμενο πολλών συγγραφέων, ζωγράφων, σκηνοθετών και χαρακτών λόγω της πολιτιστικής της αξία.

Από πάνω του διέρχονται αυτοκίνητα, τραμ και φυσικά πεζοί, ενώ όταν ο καιρός το επιτρέπει είναι γεμάτη με ψαράδες. Στην βάση της γέφυρας υπάρχει ένας όροφος που στεγάζει μαγαζιά και restaurant. Αν σηκώσετε το κεφάλι σας ψηλά ενώ διασχίζετε την γέφυρα του Γαλατά θα δείτε, από την μία πλευρά την Αγία Σοφία και το Μπλε τζαμί και από την απέναντι των πύργο του Γαλατά. Η γέφυρα και ο πύργος του Γαλατά παίρνουν το όνομα τους από την ομώνυμη περιοχή του Γαλατά, που στο παρελθόν ονομάζονταν από τους Έλληνες “Πέρα”.

Στα πλαίσια του προγράμματος “ERASMUS”, είχαμε την τιμή το περασμένο φθινόπωρο, να επισκεφτούμε όλοι μαζί την Κωσταντινούπολη και μέσα σε όλα τα αξιοθέατα, την γέφυρα του Γαλατά. Περπατώντας στο πάνω μέρος της γέφυρας, διαπιστώσαμε ότι ήταν γεμάτη από ψαράδες, ο καθένας με ένα ή και περισσότερα καλάμια, ψαρεύοντας όλων των ειδών και μεγεθών ψάρια! Το μόνο αρνητικό ήταν ότι λόγω των ψαριών και των τόσων ψαράδων, κυριαρχούσε η βαριά μυρωδιά της «ψαρίλας», αλλά και των σκουπιδιών που άφηναν πίσω τους οι ψαράδες. Στην συνέχεια κατευθυνθήκαμε στο κάτω μέρος της γέφυρας, όπου υπάρχουν διαφόρων λογιών καταστήματα και εστιατόρια.

Κάθε ένα εστιατόριο, για να προσελκύσει τους υποψήφιους πελάτες, είχε δίπλα στην είσοδο του, μια βιτρίνα ψυγείο, όπου παρουσίαζαν τα καλύτερα τους ψάρια. Σαν να μην έφτανε όμως η βιτρίνα, υπήρχαν και οι κράχτες οι οποίοι διαγωνίζονταν ο ένας τον άλλο σε φωνή, προσπαθώντας να πείσουν τους περαστικούς να επισκεφθούν τα καταστήματα τους.

Οι φωνές τους ηχούν ακόμα στα αυτιά μου! Το πιο παράδοξο όμως ήταν όταν επέλεγε κάποιος να καθίσει σε ένα από αυτά τα μαγαζιά για να απολαύσει τον καφέ του ή το γεύμα του, με την υπέροχη θέα του Κεράτιου Κόλπου, αντίκριζε ξαφνικά ιπτάμενα ψάρια να περνάνε μπροστά από τα μάτια του! Δεν ήταν άλλο παρά τα ψάρια που έπιαναν οι ψαράδες από το πάνω μέρος και που τα ανέβαζαν στο κατάστρωμα της γέφυρας!

Η Γέφυρα του Γαλατά, μια γέφυρά που ενώνει όχι μόνο τις δυο ακτές, αλλά είναι και μια γέφυρα που ενώνει παράδοξες εικόνες, συναισθήματα και σίγουρα είναι μία από τις γέφυρες που θα πρέπει κάποιος να επισκεφτεί, για να μπορέσει να νιώσει την σύγχρονη πλευρά αυτής της πολύβουης και πολυπολιτισμικής Κωνσταντινούπολης.

Βιβλιογραφία:

https://mykonstantinoupoli.blogspot.com/2013/11/blog-post_3848.html

https://el.rayhaber.com/2021/03/galata-koprusu-nerede-galata-koprusu-tarihi/

https://www.taxidologio.gr/istanbul-todo-galata-bridge-tower.html

.

Τον περασμένο Οκτώβριο είχαμε την ευκαιρία να πάρουμε μέρος σε ένα πρόγραμμα “ERASMUS+”.

Μέσα από το πρόγραμμα αυτό ταξιδέψαμε με προορισμό την Βαρμπίτσα της Βουλγαρίας, ένα χωριό πολύ μικρό, με ελάχιστους κατοίκους και σχεδόν καθόλου ενοικιαζόμενα σπίτια για να μείνουνε τυχόν επισκέπτες. Για καλή μας τύχη όμως, μετά από συντονισμένες ενέργειες που έγιναν από το σχολείο μας και από  το σχολείο στην Βαρμπίτσα, καταφέραμε να βρούμε το σπίτι-κυνηγετικό καταφύγιο όπου και έπειτα μείναμε.
Φθάσαμε εκεί, για πρώτη φορά, τα μεσάνυχτα της Κυριακής 2 Οκτωβρίου 2022, μετά από ένα πολύωρο και κουραστικό οδικό ταξίδι από την Κωνσταντινούπολη. Το σπίτι, κυριολεκτικά μέσα στο δάσος, όπως και όλο το χωριό, ήταν απομονωμένο και περιτριγυρισμένο από πυκνή και έντονη βλάστηση.

Περνώντας κανείς από έξω αντίκριζε ένα μεγάλο διώροφο κτίσμα με μία μεγάλη τζαμαρία, την τεράστια και επιβλητική του στέγη αλλά και ένα μικρό δρομάκι που κατέληγε στην πόρτα.

Ένας υπέροχος κήπος περίβαλε το σπίτι, με παγκάκια για να απολαμβάνεις την ομορφιά του τοπίου, αλλά και μια πισίνα η οποία όμως ήταν άδεια και δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί (άλλωστε έκανε πολύ κρύο για να κολυμπήσει κανείς..).

Μπαίνοντας στην κύρια είσοδο, συναντούσες έναν διάδρομο δεξιά που κατέληγε σε ένα δωμάτιο. Αριστερά, είχε επίσης ένα δωμάτιο. Ευθεία μπροστά, υπήρχε ένα είδος εξώστη, από όπου μπορούσες να δεις στον κάτω όροφο. Δεξιά και αριστερά βρισκόντουσαν ξύλινες σκάλες. Η δεξιά ανέβαινε στα πάνω δωμάτια και η αριστερή κατέβαινε στο κάτω επίπεδο.
Στο επάνω επίπεδο, υπήρχαν τα υπνοδωμάτια που μας είχαν μοιραστεί και μέναμε. Τα δωμάτια ήταν ευρύχωρα και άνετα, με κάθε δωμάτιο να έχει το δικό του μπάνιο.
Το κάτω επίπεδο ήταν ο κυρίως χώρος του σπιτιού. Εκεί, υπήρχε μία μεγάλη τραπεζαρία με ένα μεγάλο τραπέζι και πολλές καρέκλες. Σε αυτή την τραπεζαρία, συγκεντρωνόμασταν το πρωί για να πάρουμε το πρωινό μας, αλλά και το βραδινό που ετοίμαζε με μεγάλη αγάπη αλλά και πολύ  κόπο η κυρία Σαμαρά, αφού είχε να ετοιμάσει φαγητό για τόσα πολλά άτομα!

Την ώρα που μαζευόμασταν όλοι γύρω από αυτήν την μεγάλη τραπεζαρία, υπήρχε μια αίσθηση οικειότητας, μια αίσθηση οικογενειακού τραπεζιού!

Στην άλλη πλευρά του δωματίου, υπήρχε το τεράστιο, ευρύχωρο και άνετο καθιστικό όπου πολλές φορές δεχθήκαμε επισκέψεις από τους φίλους μας τους Ιταλούς, κάναμε πάρτυ, χορεύαμε ακόμα και τραγουδάγαμε!!

Πάρα πολλοί δοκίμασαν τις ικανότητες τους στο τραγούδι, (όχι πάντα με επιτυχία!) αλλά το γέλιο, η καλή διάθεση και η ατμόσφαιρα παρέας και οικογένειας κυριαρχούσε και επισκίαζε οτιδήποτε άλλο!

Φυσικά, δεν θα μπορούσε να λείψει και μια βραδιά μασκαρεμένων με θέμα το ροκ!

Στο σπίτι αυτό περάσαμε υπέροχες στιγμές, μας έφερε πιο κοντά και γίναμε μια μοναδική παρέα που θα μας συνδέουν για πάντα οι μοναδικές αυτές αναμνήσεις από «το Σπίτι Μας στην Βαρμπίτσα!»

.