Πολύδωρος Μαμελετζής
Σε μια μεγάλη σύγχρονη πόλη όπως η Θεσσαλονίκη, πίσω από τις φωταγωγημένες βιτρίνες , δίπλα στους πολυσύχναστους δρόμους και τις πλατείες , κρύβεται μια σκληρή πραγματικότητα, η αστική φτώχεια. Βέβαια, το φαινόμενο αυτό δεν φανερώνεται μόνο μέσα από τους άστεγους ή από τους συνανθρώπους μας που μόλις κλείσει η κεντρική αγορά, ψάχνουν για «θησαυρούς» στους κάδους των απορριμμάτων. Δεν αφορά πλέον μόνο περιθωριακές ομάδες, αλλά επηρεάζει ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού, δημιουργώντας νέες μορφές κοινωνικού αποκλεισμού. Κι αυτό γιατί τα τελευταία χρόνια, κρίσεις όπως η οικονομική, η υγειονομική, η ενεργειακή, φέρουν αφόρητο βάρος στις πλάτες των πιο φτωχών οικογενειών.
Η εκτόξευση των ενοικίων οδηγεί στην υποβάθμιση των συνθηκών διαβίωσης. Η αδυναμία κάλυψης του κόστους θέρμανσης και ηλεκτρισμού αποτελεί πλέον μείζον πρόβλημα για χιλιάδες αστικά νοικοκυριά. Εκτός αυτών, σε αντίθεση με την επαρχία, η πόλη συχνά στερείται των άτυπων δικτύων υποστήριξης όπως η γειτονιά ή η ευρύτερη οικογένεια, αφήνοντας τον πολίτη μόνο απέναντι στην κρίση.
Φωτογραφία Διονύση Κριθαρίδη, Α2
Στο σημείο αυτό, λοιπόν, καλείται ο ενεργός πολίτης να αναλάβει δράση. Έχει αρκετές επιλογές, εφόσον θελήσει να εργαστεί για την αντιμετώπιση αυτού του κοινωνικού προβλήματος. Η στήριξη του φιλανθρωπικού έργου της εκκλησίας και δομών όπως τα κοινωνικά παντοπωλεία και φαρμακεία, θα συνδράμουν για την κάλυψη των πρώτων αναγκών. Καλείται επίσης, να διεκδικήσει τη λήψη μέτρων από την πολιτεία, για την απασχόληση και την καταπολέμηση της ακραίας φτώχειας.
Ο ενεργός πολίτης επιλέγει να δει το πρόβλημα, να το αναδείξει και να δράσει. Η αλληλεγγύη δεν είναι πράξη ελεημοσύνης, αλλά πράξη δικαιοσύνης και ο μοναδικός δρόμος για τη βιώσιμη συμβίωση στο αστικό περιβάλλον.
