Το πρωί της Κυριακής 5 Απριλίου ξεκινήσαμε από το σχολείο για την εκπαιδευτική μας επίσκεψη στη λίμνη Στυμφαλία. Η διαδρομή ήταν ευχάριστη, καθώς  διασχίζαμε ένα τοπίο γεμάτο φυσική ομορφιά, στις αρχές της άνοιξης! Το πούλμαν μας άφησε λίγα χιλιόμετρα πριν την αρχαία πόλη, για να περπατήσουμε και να γνωρίσουμε από κοντά το τοπίο. Η πεζοπορία ήταν εκπληκτική! Δυστυχώς όμως η περιοχή της αρχαίας πόλης μετά τις πολλές βροχοπτώσεις που είχαν προηγηθεί δεν ήταν επισκέψιμη. Συνεχίσαμε τη διαδρομή με το πούλμαν και πήγαμε στο Μουσείο Περιβάλλοντος Στυμφαλίας. Ακολούθησε μια μοναδική ξενάγηση! Σ’ όλη τη διάρκεια της ξενάγησης συνδυάζαμε τους άθλους του Ηρακλή με τη γεωλογία! Είδαμε διάφορα εικαστικά σύνολα σχετικά με τη χρήση των αντικειμένων. Στο μουσείο υπήρχε πλούσιο εποπτικό υλικό εκπαιδευτικού περιεχομένου, διάφορες μακέτες και ψηφιακές αναπαραστάσεις, αλλά και ταινίες τεκμηρίωσης. Τέλος κατευθυνθήκαμε στην αίθουσα ομιλιών, όπου μας δόθηκαν 2 φύλλα εργασίας. Το πρώτο είχε θέμα τα Εικαστικά και το δεύτερο τη Γλώσσα. Έπειτα φάγαμε σε μια παραδοσιακή ταβέρνα με πεντανόστιμο φαγητό! Η εκπαιδευτική επίσκεψη έφτασε στο τέλος της! Χαρήκαμε πολύ γιατί ήταν μια εκπαιδευτική επίσκεψη  από την οποία αποκομίσαμε πολλές γνώσεις και περάσαμε πολύ ωραία, παρέα με τους φίλους,  τους συνοδούς καθηγητές αλλά και αρκετούς από τους γονείς μας!

Τη Δευτέρα  27 Απριλίου είχαμε τη χαρά να κάνουμε μάθημα με τη συντροφιά της πεζογράφου Νίκης Τρουλλινού! Αφού  συστηθήκαμε  με τη συγγραφέα,  μας διάβασε το σύντομο διήγημά  της  ‘’Τα πορτοκάλια του Δαιδάλου’’, από το πρόσφατο βιβλίο της Το τελευταίο καλοκαίρι της αθωότητας. Το διήγημα αυτό μας άρεσε και μας έκανε να ανυπομονούμε  για τον ερχομό του  καλοκαιριού  και για τα δροσερά του βράδια!  Παρά τη μικρή του έκταση,  το κείμενο αναφερόταν σε  πολλά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε στις μέρες μας, στην οικονομική κρίση, στην παιδική εργασία και τη ζωή των βιοπαλαιστών. Προβλήματα που μόνο όταν είμαστε όλοι ενωμένοι σαν μια ‘’αλυσίδα’’ –όπως λέει η συγγραφέας’’- μπορούμε να αντιμετωπίσουμε και να ξεπεράσουμε! Μία αλυσίδα, όπως όλοι εκείνοι που βοήθησαν το παιδί να μαζέψει τα πορτοκάλια του, γεμάτοι αγάπη  και αλληλεγγύη για το διπλανό μας! Σε λίγο συζητήσαμε και για άλλα σύγχρονα θέματα. Μιλήσαμε για τη ζωή της κυρίας Τρουλλινού στην Κρήτη και για τις  μικρασιατικές ρίζες της οικογένειάς της. Ο παππούς της ήταν ένας από τους χιλιάδες πρόσφυγες από τη Σμύρνη που κατέφυγαν στην Κρήτη! Χάρη σε αυτήν την πληροφορία διαβάσαμε αποσπάσματα και από ένα άλλο διήγημά της  που αναφερόταν στην ανάμνηση της Σμύρνης, τον ξεριζωμό από τη γενέθλια γη, και τη μεταγενέστερη μετανάστευση στην Αυστραλία, η οποία, όπως μας αποκάλυψε η κ. Τρουλλινού, δεν ήταν πραγματική αλλά προϊόν μυθοπλασίας. Ήταν ένα από τα καλύτερα μαθήματα της λογοτεχνίας γιατί είχαμε το μεγάλο πλεονέκτημα και την τιμή  να συζητήσουμε, να σχολιάσουμε και να μοιραστούμε τις ιδέες μας με τη δημιουργό  των κειμένων  που  μελετήσαμε!

 Στις 23 Απριλίου, το σχολείο μας διοργάνωσε μια μονοήμερη σχολική εκδρομή στη θεματική κατασκήνωση “The Ranch” στο Σοφικό Κορινθίας. Ξεκινήσαμε το πρωί με προορισμό αρχικά την αρχαία Κόρινθο όπου θαυμάσαμε τον αρχαίο ναό του Απόλλωνα, και όλον τον αρχαιολογικό χώρο που ήταν ολάνθιστος αυτήν την εποχή. Μετά συνεχίσαμε για τον τελικό μας προορισμό.

Η κατασκήνωση βρίσκεται μέσα σε ένα καταπράσινο δάσος και είναι πλήρως εξοπλισμένη με γήπεδα για όλα τα αθλήματα (ποδόσφαιρο, μπάσκετ, τένις), προσφέρει όμως και πολλές άλλες ενδιαφέρουσες δραστηριότητες για κάθε γούστο. Κυριάρχησαν, η τοξοβολία, η ιππασία και η βόλτα με την άμαξα! Επίσης οι αγώνες με τα άλλα σχολεία αποδείχθηκαν πολύ ενδιαφέροντες. Μετά το μεσημεριανό φαγητό, το παιχνίδι συνεχίστηκε μέχρι τις 4.30 μ.μ., την ώρα της αναχώρησής μας για την Αθήνα.

Γενικά, η ημερήσια εκδρομή μας ήταν πολύ επιτυχημένη, καθώς όλοι περάσαμε καλά και διασκεδάσαμε. Ευχόμαστε να ξαναπάμε σύντομα μια παρόμοια εκδρομή!

Στις 4 Απριλίου το απόγευμα το σχολείο μας διοργάνωσε για μια ακόμη φορά το «Ευαγγελική School Festival», το σχολικό music event που αφήνει κάθε χρόνο εποχή! Στη διοργάνωση πήραν μέρος σχολεία από την ευρύτερη περιοχή, δίνοντας, έτσι, τη δυνατότητα σε (πάνω από) 500 μαθητές να βρεθούν στον ίδιο χώρο και να διασκεδάσουν όλοι μαζί. Το σχολείο μας  συμμετείχε με το συγκρότημα “5a.m.”, που αποτελείται από μαθητές της Α και της Β Λυκείου. «Πύρινα βήματα», «Ακλόνητο σχήμα», «Μπλιάχ 166» ήταν μερικοί από τους υπόλοιπους συμμετέχοντες. Κέφι, χορός, τραγούδι είναι οι τρεις λέξεις που μπορούν να περιγράψουν απόλυτα τη βραδιά. Και όλα αυτά χάρη στο Δήμο Νέας Σμύρνης, το Σύλλογο Καθηγητών, το Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων και το Σύλλογο των Αποφοίτων της Ευαγγελικής Σχολής! Βοήθησαν, βέβαια, σημαντικά και οι χορηγοί μας, αλλά και όλοι οι μαθητές/τριες που συμμετείχαν στην εκδήλωση. Άντε, και του χρόνου, παιδιά!

Η σχολική χρονιά που πέρασε ήταν πολύ δημιουργική και παραγωγική, όσον αφορά στη Φυσική Αγωγή και τον Αθλητισμό, τόσο σε διασχολικό επίπεδο, όσο και σε ενδοσχολικό.

 Σε διασχολικό επίπεδο, η σκακιστική ομάδα του σχολείου μας πέτυχε δύο μεγάλες διακρίσεις. Αρχικά, έλαβε μέρος στο 1^ο Σχολικό Πρωτάθλημα  των Προτύπων Πειραματικών Σχολείων, που διοργανώθηκε στην Ιωνίδειο Σχολή Πειραιά και κατέλαβε τη  δεύτερη θέση. Αναλυτικά οι θέσεις κατάταξης των μαθητών μας είναι οι παρακάτω: Παϊζης Ραντόικοβιτς Δημήτρης 3^ος, Πανηγυράκη Χρυσούλα 6^η, Πανηγυράκης Πέτρος 6^ος, Ραπτόπουλος Πέτρος 26^ος, Κυριακίδου Κλεονίκη 32^η, Παπανικολάου Νταής Γεράσιμος 52^ος.

 Κατόπιν, η ομάδα μας έλαβε μέρος και στο Πανελλήνιο Σχολικό Πρωτάθλημα, αγωνιζόμενη με τα άλλα σχολεία της Αττικής σε πρώτη φάση,  καταλαμβάνοντας την 9^η θέση σε σύνολο 40 σχολείων. Τα παιδιά που αγωνίστηκαν στους αγώνες αυτούς ήταν: Πανηγυράκη Χρυσούλα, Μπούζα Μυρτώ, Παϊζης Ραντόικοβιτς Δημήτρης, Γκίκας Γιάννης, Πανηγυράκης Πέτρος, Καραογλάνης Χρήστος, Κυριακίδου Κλεονίκη, Κουκουδάκης Νικόλαος.

  Σε ενδοσχολικό επίπεδο, πραγματοποιήθηκαν και φέτος τα ενδοσχολικά πρωταθλήματα ποδοσφαίρου, καλαθοσφαίρισης, πετοσφαίρισης και ρυθμικής (σχοινάκι). Έγιναν πάνω από 20 αγώνες, οι περισσότεροι ήταν συναρπαστικοί και αμφίρροποι. Ο παρακάτω πίνακας δείχνει συνοπτικά τους αγώνες και τα αποτελέσματά τους.

ΚΑΛΑΘΟΣΦΑΙΡΙΣΗ

ΣΧΟΙΝΑΚΙ

ΠΕΤΟΣΦΑΙΡΙΣΗ

ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ

Όπως φαίνεται και από τους πίνακες, στην καλαθοσφαίριση νικήτρια ομάδα αναδείχτηκε το Β2 που κέρδισε εύκολα στον τελικό το Γ1. Την καλύτερη πεντάδα στην καλαθοσφαίριση αποτελούσαν οι: Κουλούσης Ν., Γ1, Χατζηαργύρης Αρ., Α3, Αβραμίδης Μ., Β2, Κουριανίδης Ιασ., Β2,. Την πρωταθλήτρια ομάδα του Β2 αποτελούσαν οι: Αβραμίδης Μ., Αβραμίδης Δ., Μάρτης Κ., Κουριανίδης Ιάσ., Μουζακιώτης Αν.

       Στην πετοσφαίριση πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχτηκε το Γ2. Την καλύτερη εξάδα αποτελούσαν οι: Ιωαννίδου Χ., Β1, Σεργεντάνη Ειρ., Β3, Μοσχούτη Αλ., Γ2, Κοντέα Στ., Γ2, Δημητρίου Γ., Α1, Μπακούλα Κ., Γ2. Στην πρωταθλήτρια ομάδα του Γ2 συμμετείχαν οι: Κομνηνού Π., Κοντέα Στ., Κρεμύδα Κ., Μπουλιγαράκη Έλ., Μπακούλα Κ., Μοσχούτη Αλ., Μητροπούλου Αδ.

Στο σχοινάκι νικήτρια αναδείχτηκε η Γκουτζάνη Κλειώ του Β1 μετά από σκληρή μάχη με την Αμπασχαρούμ Μαριάμ του Α1.

Στο ποδόσφαιρο πρωταθλήτρια ομάδα ήταν πάλι το Β2 μετά από ένα συναρπαστικό τελικό που κρίθηκε στα πέναλτυ με το Γ1. Την καλύτερη πεντάδα στο ποδόσφαιρο αποτελούσαν οι: Κυριακόπουλος Δ., Γ1, Νικηφοράκης Γ., Β2, Μερκούρης Κ., Β2, Νινιός-Πέππας Μ., Α2, Ευαγγελάτος Αν., Γ1.Την πρωταθλήτρια ομάδα του Β2 αποτελούσαν οι: Μερκούρης Κ., Μπασδέκης Π., Κούσης Ιορ., Νικηφοράκης Γ., Κόκοτος Γ., Μίαρης Γ.

            Στη θέση του πρώτου σκόρερ του πρωταθλήματος ποδοσφαίρου ισοβάθμισαν οι Κυριακόπουλος Δημήτρης του Γ1 και Μερκούρης Κων/νος του Β2 που πέτυχαν από 6 τέρματα.

            Οι παρακάτω φωτογραφίες δείχνουν τόσο την προσπάθεια όλων των παιδιών, όσο και τη συμπαράσταση και συνεργασία όλων των συναδέλφων καθηγητών, και κυρίως του διευθυντή μας, για την πραγματοποίηση αυτής της διοργάνωσης.

Η σχολική χρονιά που πέρασε ήταν πολύ δημιουργική και παραγωγική, όσον αφορά στη Φυσική Αγωγή και τον Αθλητισμό, τόσο σε διασχολικό επίπεδο, όσο και σε ενδοσχολικό.

          Σε διασχολικό επίπεδο, η σκακιστική ομάδα του σχολείου μας πέτυχε δύο μεγάλες διακρίσεις. Αρχικά, έλαβε μέρος στο 1^ο Σχολικό Πρωτάθλημα  των Προτύπων Πειραματικών Σχολείων, που διοργανώθηκε στην Ιωνίδειο Σχολή Πειραιά και κατέλαβε τη  δεύτερη θέση. Αναλυτικά οι θέσεις κατάταξης των μαθητών μας είναι οι παρακάτω: Παϊζης Ραντόικοβιτς Δημήτρης 3^ος, Πανηγυράκη Χρυσούλα 6^η, Πανηγυράκης Πέτρος 6^ος, Ραπτόπουλος Πέτρος 26^ος, Κυριακίδου Κλεονίκη 32^η, Παπανικολάου Νταής Γεράσιμος 52^ος.

            Κατόπιν, η ομάδα μας έλαβε μέρος και στο Πανελλήνιο Σχολικό Πρωτάθλημα, αγωνιζόμενη με τα άλλα σχολεία της Αττικής σε πρώτη φάση,  καταλαμβάνοντας την 9^η θέση σε σύνολο 40 σχολείων. Τα παιδιά που αγωνίστηκαν στους αγώνες αυτούς ήταν: Πανηγυράκη Χρυσούλα, Μπούζα Μυρτώ, Παϊζης Ραντόικοβιτς Δημήτρης, Γκίκας Γιάννης, Πανηγυράκης Πέτρος, Καραογλάνης Χρήστος, Κυριακίδου Κλεονίκη, Κουκουδάκης Νικόλαος.

            Σε ενδοσχολικό επίπεδο, πραγματοποιήθηκαν και φέτος τα ενδοσχολικά πρωταθλήματα ποδοσφαίρου, καλαθοσφαίρισης, πετοσφαίρισης και ρυθμικής (σχοινάκι). Έγιναν πάνω από 20 αγώνες, οι περισσότεροι ήταν συναρπαστικοί και αμφίρροποι. Ο παρακάτω πίνακας δείχνει συνοπτικά τους αγώνες και τα αποτελέσματά τους.

ΚΑΛΑΘΟΣΦΑΙΡΙΣΗ 

 ΣΧΟΙΝΑΚΙ

ΠΕΤΟΣΦΑΙΡΙΣΗ

ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ 

Όπως φαίνεται και από τους πίνακες, στην καλαθοσφαίριση νικήτρια ομάδα αναδείχτηκε το Β2 που κέρδισε εύκολα στον τελικό το Γ1. Την καλύτερη πεντάδα στην καλαθοσφαίριση αποτελούσαν οι: Κουλούσης Ν., Γ1, Χατζηαργύρης Αρ., Α3, Αβραμίδης Μ., Β2, Κουριανίδης Ιασ., Β2,. Την πρωταθλήτρια ομάδα του Β2 αποτελούσαν οι: Αβραμίδης Μ., Αβραμίδης Δ., Μάρτης Κ., Κουριανίδης Ιάσ., Μουζακιώτης Αν.

       Στην πετοσφαίριση πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχτηκε το Γ2. Την καλύτερη εξάδα αποτελούσαν οι: Ιωαννίδου Χ., Β1, Σεργεντάνη Ειρ., Β3, Μοσχούτη Αλ., Γ2, Κοντέα Στ., Γ2, Δημητρίου Γ., Α1, Μπακούλα Κ., Γ2. Στην πρωταθλήτρια ομάδα του Γ2 συμμετείχαν οι: Κομνηνού Π., Κοντέα Στ., Κρεμύδα Κ., Μπουλιγαράκη Έλ., Μπακούλα Κ., Μοσχούτη Αλ., Μητροπούλου Αδ.

Στο σχοινάκι νικήτρια αναδείχτηκε η Γκουτζάνη Κλειώ του Β1 μετά από σκληρή μάχη με την Αμπασχαρούμ Μαριάμ του Α1.

Στο ποδόσφαιρο πρωταθλήτρια ομάδα ήταν πάλι το Β2 μετά από ένα συναρπαστικό τελικό που κρίθηκε στα πέναλτυ με το Γ1. Την καλύτερη πεντάδα στο ποδόσφαιρο αποτελούσαν οι: Κυριακόπουλος Δ., Γ1, Νικηφοράκης Γ., Β2, Μερκούρης Κ., Β2, Νινιός-Πέππας Μ., Α2, Ευαγγελάτος Αν., Γ1.Την πρωταθλήτρια ομάδα του Β2 αποτελούσαν οι: Μερκούρης Κ., Μπασδέκης Π., Κούσης Ιορ., Νικηφοράκης Γ., Κόκοτος Γ., Μίαρης Γ.

            Στη θέση του πρώτου σκόρερ του πρωταθλήματος ποδοσφαίρου ισοβάθμισαν οι Κυριακόπουλος Δημήτρης του Γ1 και Μερκούρης Κων/νος του Β2 που πέτυχαν από 6 τέρματα.

            Οι παρακάτω φωτογραφίες δείχνουν τόσο την προσπάθεια όλων των παιδιών, όσο και τη συμπαράσταση και συνεργασία όλων των συναδέλφων καθηγητών, και κυρίως του διευθυντή μας, για την πραγματοποίηση αυτής της διοργάνωσης.

 Η υπόθεση αυτού του εφηβικού μυθιστορήματος είναι σύγχρονη, καθώς τοποθετείται το 2013 στην περιοχή των Χανίων. Πρωταγωνιστής είναι ο Γιώργος Δάντης, 16 χρονών, και βασικοί ήρωες που τον πλαισιώνουν είναι η αδερφή του, Βάλια, ο φίλος του, Νικ και η φίλη του, Ρέα. Το κεντρικό του θέμα αφορά δύο νέους, τον Γιώργο και τον Νικ, οι οποίοι προσπαθούν να δώσουν μία λογική εξήγηση για τα γεγονότα που συμβαίνουν γύρω τους και να ανακαλύψουν ποιος κρύβεται πίσω από την εξαφάνιση της φίλης τους, Χρύσας.

Η πλοκή του έργου αρχίζει με την απόπειρα αυτοκτονίας της Ρέας. Ο Γιώργος και ο Νικ, οι οποίοι δεν κάνουν παρέα με τη Ρέα αλλά την ξέρουν από το σχολείο, μόλις μαθαίνουν τα νέα πηγαίνουν στο νοσοκομείο να την επισκεφθούν. Εκεί, η Ρέα τους εξομολογείται πως κατά τη διάρκεια της πτώσης της είδε έναν άνδρα να μαχαιρώνει μία επίσης γνωστή της από το σχολείο, τη Χρύσα και τους ζητάει να ανακαλύψουν τι μπορεί να κρύβεται πίσω από αυτό. Φυσικά ο Νικ, δεν την πιστεύει λόγω της τρομακτικής εμπειρίας που είχε, όμως ο Γιώργος, ο οποίος δείχνει ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον προς τη Ρέα (αλλά φοβάται να το εκδηλώσει νομίζοντας πως αυτή αγαπάει τον Νικ), σπεύδει να λύσει το μυστήριο. Η Ρέα, όντας μοναδικός μάρτυρας της δολοφονίας της Χρύσας, έχει μπει στο στόχαστρο των πιο επικίνδυνων ανθρώπων στην πόλη. Όμως, ανήμπορη να προστατεύσει τον εαυτό της λόγω του τραυματισμού της, τίθεται υπό την προστασία των Νικ και Γιώργου, οι οποίοι τη μεταφέρουν στο σπίτι του πρώτου και της Βάλιας, που είναι η κοπέλα του Νικ και αδερφή του Γιώργου. Τις υπόλοιπες μέρες εκτυλίσσεται ένα ανθρωποκυνηγητό μεταξύ των συμμαθητών και εκείνων που θέλουν να πειράξουν τη Ρέα και ευθύνονται για τη δολοφονία δύο ακόμα ανθρώπων που ήξεραν την αλήθεια, εκ των οποίων ο ένας ήταν ο ‘’εγκέφαλος’’ της πλεκτάνης. Παράλληλα, ο Γιώργος καταλαβαίνει πως η Ρέα θέλει αυτόν και όχι τον Νικ και γίνονται ζευγάρι. Ύστερα από πολλές μέρες παρακολούθησης, φτάνουν στο συμπέρασμα ότι ο πραγματικός αρχηγός της όλης επιχείρησης ήταν ο διευθυντής του Ecstasy, ενός στριπτιτζάδικου στο οποίο δούλευε ο Γιώργος για  να κερδίζει το χαρτζιλίκι του…

Κεντρικός ήρωας του βιβλίου είναι ο  δεκαεξάχρονος Γιώργος Δάντης, ένας νέος με πείσμα και πολλή θέληση να ανακαλύψει το μυστήριο. Διαθέτει χιούμορ, όπως και οι άλλοι έφηβοι στην ηλικία του, και έχει καλές σχέσεις με τους γονείς του. Ιδιαίτερα από τότε που η μεγάλη του αδερφή (Βάλια) έφυγε από το σπίτι για να σπουδάσει, το κλίμα είναι πιο ήπιο αφού δεν υπάρχουν πλέον οι τσακωμοί που χαρακτηρίζουν την αδελφική τους σχέση. Είναι ερωτευμένος με τη Ρέα αλλά φοβάται να εκδηλώσει τα συναισθήματά του γιατί πιστεύει πως αυτή αγαπάει τον Νικ. Αυτή της η απόπειρα τους έφερε τόσο κοντά ώστε να καταλάβει πως ο ίδιος είναι η πραγματική της αγάπη. Παράλληλα με την έρευνα, σκέφτεται συνέχεια τη Ρέα ελπίζοντας πως και εκείνη θα κάνει το ίδιο… και το κάνει! Επιπλέον, είναι ένας έφηβος που τα βράδια δουλεύει, για να βγάλει ένα μικρό χαρτζιλίκι, αφού, όπως λέει, θέλει να είναι ανεξάρτητος. Το σχολείο γι’ αυτόν δεν έχει ενδιαφέρον και αυτό φαίνεται γιατί στην ώρα του μαθήματος προσπαθεί να κρατήσει τα μάτια του ανοιχτά.

Η γλώσσα του βιβλίου είναι απλή και κατανοητή,  όπως ταιριάζει στο νεανικό αναγνωστικό κοινό, παρατηρούνται όμως και κάποιοι ιδιωματισμοί της περιοχής. Πιο συγκεκριμένα, ο συγγραφέας χειρίζεται με ευχέρεια την γλώσσα των εφήβων κάνοντάς το κείμενό του πιο ελκυστικό. Ο αφηγητής συμμετέχει στα γεγονότα (ομοδιηγητικός) και αφηγείται σε πρώτο ρηματικό πρόσωπο (πρωτοπρόσωπη αφήγηση). Επιπλέον είναι και ο βασικός ήρωας του έργου, δηλαδή αφηγείται την προσωπική του εμπειρία (αυτοδιηγητικός).

Ο συγγραφέας αντιμετωπίζει τα λογοτεχνικά του πρόσωπα με την οικειότητα που αρμόζει στον καθένα. Δηλαδή, στους ήρωες που βρίσκονται κοντά στον πρωταγωνιστή απευθύνεται με ευγενικό τρόπο, ενώ στους ανθρώπους που τον κυνηγούν με πιο άγριο, όπως καταλαβαίνουμε και από τα ψευδώνυμα που τους δίνει. Π.χ. Γολιάθ αποκαλεί αυτόν που μαχαίρωσε τη Χρύσα. Ο κεντρικός ήρωας, ο Γιώργος, διαθέτει κοινωνική ευαισθησία καθώς καθημερινά μετά το σχολείο, πηγαίνει και συναντά έναν άστεγο, τον Κόσμιν, και του δίνει λίγο από το χαρτζιλίκι του για να μπορέσει να θρέψει τη γυναίκα του και το παιδί του, που πάσχει από μία σπάνια μορφή αρρώστιας της καρδιάς, όπως και ο ίδιος. Παρά τον αστυνομικό χαρακτήρα του, το μυθιστόρημα αναφέρεται με ρεαλισμό σε υπαρκτά κοινωνικά προβλήματα, όπως η εγκληματικότητα, η φτώχεια και η περιθωριοποίηση, μέσα από την ιστορία του περιθωριοποιημένου Κόσμιν. Παράλληλα διαφαίνεται και η αξία της αλληλεγγύης. Ο Γιώργος, παρόλο που δεν έχει πολλά χρήματα να διαθέσει, βοηθά αυτόν τον άστεγο.

Επέλεξα αυτό το βιβλίο επειδή η περίληψη στο οπισθόφυλλό του κέντρισε το ενδιαφέρον μου. Προσελκύει τους εφήβους καθώς  έχει χιούμορ και  προκαλεί αγωνία μέχρι και την τελευταία σελίδα. Υπάρχουν πολλές ανατροπές στο έργο, καθιστώντας το εξαιρετικά ενδιαφέρον. Επίσης οι διάλογοι που αναπτύσσονται είναι γοργοί, γεγονός που αποτρέπει τη μονοτονία για τον αναγνώστη. Πιστεύω πως το μεγαλύτερο προτέρημα αυτού του βιβλίου είναι ότι  ο συγγραφέας καταφέρνει να μιλάει πολύ καλά τη γλώσσα των εφήβων. Και, φυσικά, νομίζω ότι  και οι μεγάλοι θα εκτιμήσουν πολύ αυτήν την ιδιαίτερη γλώσσα.

]]> https://schoolpress.sch.gr/evanagnoseis/?feed=rss2&p=444 0 https://schoolpress.sch.gr/evanagnoseis/?p=442 https://schoolpress.sch.gr/evanagnoseis/?p=442#comments Sun, 19 Apr 2015 20:08:30 +0000 ΘΩΔΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ http://schoolpress.sch.gr/evanagnoseis/?p=442 του Ιωάννη Μίαρη (Β2, Γυμνάσιο)

Το Π.Π.Γ.Ε.Σ.Σ. διοργανώνει κάθε χρόνο ένα πρωτάθλημα ποδοσφαίρου, μπάσκετ και βόλεϊ. Συμμετέχουν όλα τα τμήματα του Γυμνασίου, από την Πρώτη μέχρι την Τρίτη τάξη. Η νικήτρια ομάδα είναι αυτή που θα καταφέρει να νικήσει όλες τις άλλες τάξεις και τμήματα. Συνήθως όμως αυτήν τη θέση κατακτούν τα παιδιά της μεγαλύτερης τάξης, δηλαδή της Τρίτης.

Φέτος το πρωτάθλημα άρχισε στις 25 Φεβρουαρίου και ο πρώτος μας αγώνας ήταν με το Β’3. Στην αρχή τα πηγαίναμε πολύ καλά αλλά στο δεύτερο ημίχρονο, κατάφεραν να μας βάλουν δύο γκολ. Έτσι φτάσαμε στα πέναλτι. Εκεί, αν δεν είχαμε τον Νικηφοράκη, θα είχαμε χάσει, καθώς έπιασε το τελευταίο σουτ που θα μας είχε στοιχίσει την νίκη. Ακολούθησε ο αγώνας με το Β’1. Όταν στην αρχή ακούσαμε ποιοι ήταν στην ομάδα, τρομοκρατηθήκαμε, γιατί φοβόμασταν μην προσπαθήσουν να νικήσουν κάνοντας πέναλτι. Μόλις ξεκινήσαμε, ήρθε ο Ατζουλάτος και έριξε κάτω τον Μερκούρη, τραυματίζοντάς τον. Μετά από λίγο όμως αποδείχτηκε ότι δεν είχε χτυπήσει σοβαρά και κατάφερε να συνεχίσει. Αν και τραυματισμένος, ο Μερκούρης κατάφερε να χαρίσει την νίκη στην ομάδα μας, βάζοντας δύο γκολ. Συνεχίζοντας, έπρεπε να αντιμετωπίσουμε το νικητήριο τμήμα της πρώτης: το Α’1. Αρχικά νομίζαμε ότι θα τους κερδίζαμε άνετα, αλλά τα πράγματα δεν ήταν τόσο εύκολα. Όταν στα πρώτα πέντε λεπτά μας έβαλαν το πρώτο γκολ, καταλάβαμε ότι, αν θέλαμε να νικήσουμε, έπρεπε να σοβαρευτούμε και να παίξουμε πιο προσεκτικά. Καταφέραμε να γυρίσουμε το σκορ στο 2-1 όταν στην τελευταία φάση μας έβαλαν το χαριστικό γκολ που μας ισοφάρισε. Η μόνη ελπίδα που μας είχε μείνει ήταν να παίξουμε όσο πιο καλά μπορούσαμε στα πέναλτι. Όταν ο Ιορδάνης έβαλε το προτελευταίο γκολ είχαμε την νίκη σίγουρη, αλλά αμέσως μετά ο διαιτητής είπε ότι το γκολ δεν μετρούσε γιατί δεν φάνηκε καθαρά και έπρεπε να γίνει επανάληψη. Τη δεύτερη φορά όμως δεν κατάφερε να το βάλει! Μόνο ο Μερκούρης είχε μείνει, αλλά του πονούσαν τα πόδια του, και μας είχε πει ότι δεν υπήρχε καμία περίπτωση να τα καταφέρει. Νομίζαμε ότι θα χάναμε από την μικρότερη τάξη, που αργότερα θα πήγαινε και στον τελικό. Τότε όμως, σαν από θαύμα, ο Μερκούρης σουτάρει και στέλνει την μπάλα στην πάνω αριστερή γωνία, ήταν σχεδόν αδύνατο να αποκρούσει ο τερματοφύλακας της πρώτης. Τότε καταλάβαμε τι είχε γίνει, ο Μερκούρης βγήκε MVP και πήγαμε κατευθείαν για τον τελικό με την Τρίτη.!

Σύμφωνα με το Γ’1, ήμασταν καταδικασμένοι και δεν είχαμε καμία ελπίδα μπροστά τους. Όμως κάτι τέτοιο φαίνεται μόνο στο παιχνίδι. Όταν αρχίσαμε, καταλάβαμε ότι θα ήταν ο πιο δύσκολος αγώνας που θα παίζαμε φέτος. Ευτυχώς όμως η τύχη ήταν με το μέρος μας, με αποτέλεσμα να γλιτώσουμε πολλά σουτ που θα αποδεικνύονταν μοιραία. Σε αυτό το παιχνίδι ο Μπασδέκης έπαιζε πιο καλά από όλους μας και κατάφερε να αποτρέψει πολλά γκολ, καθώς και να σκοράρει και ένα από τα πιο καθοριστικά γκολ. Καταφέραμε μετά από ένα πολύ έντονο παιχνίδι να φτάσουμε στα πέναλτι, όπως είχαμε συνηθίσει. Βέβαια εκεί φάνηκε και η αξία του τερματοφύλακά μας, του Νικηφοράκη. Είμαστε πάρα πολύ τυχεροί που τον έχουμε, γιατί έπιασε δύο από τα τρία σουτ. Πολύ σημαντικός όμως ήταν και ο Παναγιώτης, γιατί αυτός σκόραρε το τελευταίο γκολ, χάρη στο οποίο αναδειχθήκαμε το καλύτερο τμήμα ποδοσφαίρου στο σχολείο, το τμήμα που ξεχώρισε ανάμεσα σε όλα αυτά τα παιχνίδια και που σύντομα θα πάρει και μετάλλια.

Αξίζει επίσης να αναφερθώ σε μερικές συνεντεύξεις που κατάφερα να πάρω από τους κυριότερους παίκτες. Αρχικά ο Μερκούρης: «Πιστεύω ότι όλοι προσπαθήσαμε όσο πιο πολύ μπορούσαμε, και αυτή η προσπάθεια ακριβώς φάνηκε και στο πρωτάθλημα. Κατά τη γνώμη μου, δεν θα είχαμε καταφέρει να φτάσουμε ούτε στον τελικό αν δεν είχαμε αυτό το ομαδικό πνεύμα, που μας ένωνε, και έτσι δεν τα παρατήσαμε ούτε στις πιο δύσκολες στιγμές. Με αυτά τα δύο απλά πράγματα καταφέραμε να πάρουμε το πρωτάθλημα, και αυτό είναι το μόνο που μετράει τώρα, το μόνο που μετράει!». Μετά ο Νικηφοράκης: «Ναι, νομίζω ότι όλοι παίξαμε αρκετά καλά, αλλά η κύρια δουλειά έγινε από συγκεκριμένους παίκτες. Πάντως κερδίσαμε και του χρόνου θα πάμε ακόμα καλύτερα!». Και τέλος ο Μπασδέκης: «Συμφωνώ με αυτό που είπε και ο Μερκούρης, δηλαδή ότι αν δεν είχαμε κρατήσει την αυτοπεποίθησή μας τόσο ψηλά, πιθανότατα θα είχαμε χάσει, όπως και το Γ’1, που, μόλις έφαγε το πρώτο γκολ, σχεδόν τα παράτησε, και αυτό το οδήγησε στην καταστροφή. Επίσης πιστεύω ότι του χρόνου θα είναι ακόμα πιο εύκολο, καθώς θα έχουμε συνηθίσει πιο πολύ. Όμως για φέτος αυτό που καταφέραμε είναι ένα πολύ μεγάλο κατόρθωμα, και είμαστε πολύ περήφανοι».

Για να κλείσω, πιστεύω και εγώ προσωπικά ότι πετύχαμε τη μέγιστη δυνατή απόδοση, και είμαι σχεδόν σίγουρος ότι δεν θα δυσκολευτούμε καθόλου του χρόνου να πάρουμε το πρωτάθλημα, χάρη στους παίχτες και στο ομαδικό μας πνεύμα. Με το φετινό πρωτάθλημα, δηλαδή, φάνηκε ότι δεν έχει σημασία σε ποια τάξη βρίσκεται μία ομάδα, αλλά πόσο πολύ πιστεύει ότι μπορεί να νικήσει, και προσπαθεί να κάνει το καλύτερό της!

Η περιβαλλοντική ομάδα του σχολείου μας ξεκίνησε το πρωί της Τετάρτης 11 Μαρτίου για μια από τις πιο ενδιαφέρουσες  εκπαιδευτικές επισκέψεις μας. Φτάσαμε αρχικά στις ιστορικές Θερμοπύλες, όπου το 480 π.Χ. ο Λεωνίδας, 300 Σπαρτιάτες και 700 Θεσπιείς έδωσαν ένα διαχρονικό δείγμα απαράμιλλης γενναιότητας, θυσίας για την πατρίδα και ενότητας, μοναδικό στον κόσμο. Εκεί θαυμάσαμε το μνημείο των Σπαρτιατών, που απεικονίζει τον Λεωνίδα, αρχηγό των Ελλήνων, αλλά και το γεμάτο συμβολισμούς μνημείο των Θεσπιέων. Αργότερα ανεβήκαμε στο λόφο απέναντι από τα μνημεία, όπου απολαύσαμε τη θέα και μάθαμε για το κλείσιμο του Μαλιακού κόλπου από τα φερτά νερά του Σπερχειού ποταμού. Ύστερα επισκεφτήκαμε το Κέντρο Ιστορικής Ενημέρωσης  και Τεκμηρίωσης Θερμοπυλών,  όπου παρακολουθήσαμε την αξιοθαύμαστη προσπάθεια του Δήμου Λαμιέων  να απεικονίσει σε μια επτάλεπτη τρισδιάστατη προβολή τη μάχη των Θερμοπυλών. Έπειτα σε ειδικά τραπέζια-οθόνες μας παρουσίασαν πολυμεσικές εφαρμογές με θέμα το ιστορικό πλαίσιο της μάχης και την απήχησή της στις τέχνες μέχρι και σήμερα. Στη συνέχεια πήγαμε στα πανέμορφα λουτρά των Θερμοπυλών, τα οποία συμβάλλουν στην αποκατάσταση και διατήρηση της υγείας. Ακολούθησε επίσκεψή μας στο Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης της Στυλίδας, όπου μάθαμε πώς εξηγούνται με βάση τη γεωλογία και τη γεωγραφία πολλοί μύθοι της Ελληνικής Μυθολογίας. Αφού φάγαμε στο ιταλικό εστιατόριο “La Piazza” στο κέντρο της Στυλίδας, πήραμε το δρόμο της επιστροφής. Έτσι τελείωσε μια υπέροχη μέρα γεμάτη ωραία βιώματα και γνώσεις!

Η υπόθεση του μυθιστορήματος εξελίσσεται σε ένα μικρό χωριό στην τουρκοκρατούμενη Λέσβο στις αρχές του εικοστού αιώνα (1900-1910). Το όνομα του χωριού δεν αναφέρεται αλλά μπορούμε να καταλάβουμε ότι πρόκειται για ένα χωριό στη Λέσβο τόσο από την αναφορά του αφηγητή στην Πηγή της Καρύνης και τον Μόλυβο, όσο και από το γεγονός ότι εκείνη την εποχή στο νησί συνυπήρχαν  Έλληνες και Τούρκοι.

Τα βασικά πρόσωπα της ιστορίας είναι ο αφηγητής και ο Βασίλης ο Αρβανίτης. Ο Βασίλης από μικρή, κιόλας, ηλικία φρόντισε να επιδείξει την ανδρεία και την λεβεντιά του σκοτώνοντας ένα τεράστιο φίδι. Προέρχεται από όχι και τόσο εύπορη οικογένεια -αν και δεν γίνεται αναφορά στην οικονομική του κατάσταση-. Ο πατέρας του ήταν χτίστης, ενώ για τη μητέρα του δεν μαθαίνουμε τίποτα. Είναι ένας όμορφος νεαρός, παίδαρος και λεβέντης, σύμφωνα με τον αφηγητή, ψηλός, γαλανομάτης και κατσαρομάλλης. Βοηθούσε τον πατέρα του στα χτισίματα και συνήθιζε να παίζει με τους φίλους του στο βουνό. Μεγαλώνοντας έγινε ηρωική μορφή. Εκδικήθηκε για τον θάνατο του πρωτοπαλίκαρου των Ρωμιών, του Ζαχαρία, πολέμησε στο πλευρό των Μακεδονομάχων, έγινε κοντραμπατζής, τα έβαζε με όλους εκείνους που εκμεταλλεύονταν και καταπίεζαν τους ανθρώπους, όπως ήταν οι Τούρκοι. Με λίγα λόγια έκανε το ένα κατόρθωμα μετά το άλλο, γλένταγε, μεθούσε, κερνούσε τον κόσμο, όμως δεν λούφαζε ποτέ. Πάλευε με το άδικο, απ” όπου και να προερχόταν, αν και πολλές φορές χρησιμοποιούσε ανορθόδοξες μεθόδους. Ωστόσο ο Βασίλης δεν τα έβαλε μόνο με τους εχθρούς ή με όσους έκαναν κακό. Κάποια στιγμή «πολέμησε» τον ίδιο τον Θεό. Όταν λοιπόν «δαιμονίστηκε» και βλαστήμησε τον Επιτάφιο, την ίδια κιόλας νύχτα έπαθε ένα τρομερό ατύχημα που τον οδήγησε σε έναν μαρτυρικό όσο και ηρωικό θάνατο.

Μέσα στο βιβλίο θίγονται αρκετά θέματα, όπως η παιδική εργασία και η εκμετάλλευση της ασθενέστερης τάξης από τους εργοδότες, σε συνδυασμό με την «αναγκαστική» συνύπαρξη των δύο εθνοτήτων στο ορεινό χωριό.
Κυριαρχούν οι ιδέες και οι αξίες της λεβεντιάς, της αρρενωπότητας και της παλικαριάς, καθώς η ματιά του συγγραφέα ενθουσιάζεται και αναφλέγεται, παρακολουθώντας το θάρρος, την ανδραγαθία και την αγωνιστικότητα του Βασίλη.
Αυτή τη δύναμη της ψυχής του Βασίλη δεν την κατανοούσε ο συγγραφέας όταν ήταν μικρό παιδί, μπόρεσε, όμως, να καταλάβει την ιδιαίτερη προσωπικότητα και την ανυπέρβλητη δύναμή του, καθώς μεγάλωνε μέσα από τους καημούς, τις δυσκολίες και τα βάσανα, κατάφερε να παγιώσει το χαρακτήρα του και να διαμορφώσει την κρίση του.

«Ο Βασίλης ο Αρβανίτης» του Σ. Μυριβήλη είναι ένα πολύ ωραίο και ενδιαφέρον βιβλίο. Με καθήλωσε γιατί είναι γεμάτο περιπέτεια, δεν είναι βαρετό και κουραστικό. Επιπλέον, το γεγονός ότι είναι μικρό και ευκολοδιάβαστο με έκανε να μην χάσω το ενδιαφέρον μου καθ’ όλη τη διάρκεια της ανάγνωσης. Πιο πολύ σε αυτό το βιβλίο μου άρεσε η ζωηρή αφήγηση και η περιγραφή των κατορθωμάτων του κεντρικού ήρωα, του Βασίλη του Αρβανίτη, αλλά και ότι όλα τα περιστατικά  που διηγείται ο αφηγητής αντιστοιχούν σε υπαρκτά επεισόδια της ζωής του συγγραφέα. Ακόμα με εξέπληξε το τέλος του, αν και περίμενα, όπως σχεδόν σε όλα τα βιβλία, να έχει happy end. Μου άρεσε ο ηρωισμός αυτού του βιβλίου που κατάφερε να με μεταφέρει σε μιαν άλλη εποχή, σε έναν άλλο τόπο, σε έναν άλλο κόσμο… και το προτείνω ανεπιφύλακτα στους συνομηλίκους μου!

]]> https://schoolpress.sch.gr/evanagnoseis/?feed=rss2&p=437 0