Στήλη: Γενικά

Eμπιστοσύνη

της  Καλλιόπης Μουσκεφτάρα

                                                                  

   Σε αυτό το τεύχος του περιοδικού αποφάσισα να γράψω ένα άρθρο με θέμα την εμπιστοσύνη.

   Είναι σχεδόν βέβαιο πως όλοι μας  έχουμε ακουστά τον όρο ¨εμπιστοσύνη¨, καθώς και την τεράστια  σημασία της στις σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων. Ας αναλύσουμε, λοιπόν, την έννοια του όρου αυτού. Εμπιστοσύνη ονομάζεται το αίσθημα της ασφάλειας, σιγουριάς  και προστασίας και μπορεί να θεωρηθεί ως ένας στενός δεσμός που ενώνει τους ανθρώπους, καθώς προϋποθέτει  ανιδιοτελή αγάπη, συμπόνια , συμπαράσταση. Είναι αισθητή σε σχέσεις, φιλίες, οικογένειες και αποτελεί βίωμα που αναπτύσσεται συνήθως μετά από αρκετό χρόνο, αλλά αρκούν λίγα λεπτά για να χαθεί.

   Στη συνέχεια, ας αναφερθούμε σε μορφές εμπιστοσύνης που διακρίνουμε στους ανθρώπους. Η εμπιστοσύνη μεταξύ των φίλων σημαίνει πως έχω τη δυνατότητα να μιλήσω σε φίλους για θέματα προσωπικά, θέματα που διαταράσσουν την ψυχική μου ηρεμία, θέματα που με πικραίνουν. Αυτοί από τη μεριά τους θα μου δώσουν συμβουλές και θα μου καταθέσουν την άποψή τους για την επιλογή που έκανα και οδηγήθηκα σε αυτήν την κατάσταση. Επίσης, η εμπιστοσύνη μεταξύ των μελών μιας οικογένειας μπορεί να χαρακτηριστεί ως η πιο σημαντική μορφή της,  αφού, με εξαίρεση ελάχιστες περιπτώσεις, η οικογένεια κυρίως θα μας προστατεύσει από οποιονδήποτε επιχειρήσει να μας επιβουλευτεί, προσφέροντάς μας, ταυτόχρονα, μια ανοιχτή αγκαλιά γεμάτη παρηγοριά και υποδείξεις σε κάθε δύσκολη περίοδο της ζωής μας. Τέλος, η εμπιστοσύνη σε μία σχέση είναι εξίσου πολύτιμη με τις παραπάνω δύο μορφές της στη ζωή ενός ανθρώπου και αποτελεί τη βάση της αρμονίας στη σχέση αυτή. Σε αυτήν την περίπτωση αξίζει να συμπεριλάβουμε στην έννοια της εμπιστοσύνης (πέρα από την αποκάλυψη μυστικών και καταστάσεων που μας επηρεάζουν ψυχολογικά,  αναφορικά στον σύντροφό μας) και την έλλειψη της ζήλιας, η οποία  κυρίως οφείλεται στην καχυποψία και αποτελεί ένδειξη φθοράς της σχέσης, όμως ίσως και να αποτελεί συναισθηματική απόδειξη του ενδιαφέροντός μας για τον άλλο.

   Συμπερασματικά, ένα συναίσθημα άξιο θαυμασμού είναι η εμπιστοσύνη. Μας καθοδηγεί στο δρόμο των σχέσεών μας και μας αποτρέπει από το να κάνουμε μοιραία λάθη στις σχέσεις με τους ανθρώπους της ζωής μας.

Η Απελευθέρωση του Γιδά

Των Ευαγγελίας Τόζιου & Κυριακής Στεφανίδου

    Οι Έλληνες που ζούσαν στην περιοχή του Ρουμλουκιού υπέμεναν τον Τούρκικο ζυγό για πάρα πολλά χρόνια. Πιστοί, όμως, πάντα στην ιστορία των προγόνων τους και με βαθιά εμπιστοσύνη στον Θεό, περίμεναν ανυπόμονα τη βοήθεια από το ήδη απελευθερωμένο κράτος της Νότιας Ελλάδας. Έτσι, το 1912 ήρθε επιτέλους η βοήθεια και με όλες του τις δυνάμεις ο λαός του Ρουμλουκιού πήρε μέρος στον αγώνα για την απελευθέρωσή του.

   Ο Γιδάς συμμετείχε ενεργά στην επανάσταση του 1912 με  οπλαρχηγό τον Ζήση Γηδιώτη. Κατά τον Μακεδονικό Αγώνα καταβλήθηκαν μεγάλες προσπάθειες για την καταδίωξη των κομιτατζήδων.  Εκτός του Ζήση Γιδιώτη, ο καπετάν Θεοχάρης Κούγκας ή Γιδιώτης μαζί με το ολιγάριθμο σώμα του έδωσε βροντερό παρόν σε αρκετές μάχες.

   Συγκεκριμένα, στις 16 Οκτωβρίου 1912 αφiχθη ο Ελληνικός Στρατός στα χωριά της δυτικής πλευράς του Ρουμλουκιού. Στις 17 Οκτωβρίου 1912 σημειώθηκε μάχη για την κατάληψη της σιδερένιας γέφυρας του Νησελίου. Την επομένη, στις 18 Οκτωβρίου 1912,  απελευθερώθηκε ο Γιδάς και στις 20 Οκτωβρίου 1912 διεξήχθη η Μάχη του Καρά Ασμάκ για την κατάληψη των δύο γεφυρών του Λουδία ποταμού στο Πλατύ, οι οποίες άνοιξαν το δρόμο και για την κατάληψη της Θεσσαλονίκης. Το τηλεγράφημα για την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης στάλθηκε στην Αθήνα από τον τηλέγραφο του σιδηροδρομικού σταθμού Γιδά – Καψόχωρας.

   Μετά την απελευθέρωσή της, η Αλεξάνδρεια αναπτύχθηκε με γοργό ρυθμό, οικονομικά και πνευματικά. Κατόπιν της Μικρασιατικής καταστροφής του 1922, στην πεδιάδα εγκαταστάθηκε μεγάλος αριθμός προσφύγων και δημιουργήθηκαν πολλά νέα χωριά.

   Τελικά, οι Γιδιώτες και οι μαχητές του Ρουμλουκιού απέδειξαν ότι, παρόλην τη μικρή δύναμη με την οποία συμμετείχαν στον μακεδονικό αγώνα και στους βαλκανικούς πολέμους,  η επιθυμία τους για ελευθερία και ευημερία, καθώς και το πνεύμα ενότητας που τους χαρακτήριζε ήταν αυτά που τους ώθησαν να καταφέρουν να διώξουν τους Τούρκους από τα εδάφη των προγόνων τους. Συμπληρωματικά στα προαναφερθέντα, από φέτος και κάθε χρονιά θα γιορτάζεται η απελευθέρωση του Γιδά στις 18 κάθε Οκτωβρίου.

Αθλητισμός

                                                                                                                                                         της Μυρτώς Μερτζανίδου

     Γεια σας και πάλι ! Μαζί για ακόμη μία χρονιά θα προβληματιστούμε, θα αναρωτηθούμε και θα αναλύσουμε επίκαιρα θέματα. Στο πρώτο μου άρθρο για τη νέα χρονιά επέλεξα να ασχοληθούμε με τον αθλητισμό. Πηγή έμπνευσής μου γι” αυτό το άρθρο αποτέλεσαν οι αθλητικές εκδηλώσεις που πραγματοποιήσαμε στο σχολείο, στα πλαίσια της παγκόσμιας ημέρας αθλητισμού.

     Όπως όλοι γνωρίζουμε, ο αθλητισμός σχετίζεται άμεσα με την υγεία μας, αλλά και την ψυχολογία μας . Πρώτ” από όλα , η φυσική άσκηση είναι ο καλύτερος τρόπος, για να προστατέψουμε τον εαυτό μας από πολλές ασθένειες, όπως για παράδειγμα τα καρδιακά νοσήματα. Επιπλέον, με τη γυμναστική εκκρίνονται ορμόνες οι οποίες ενισχύουν την καλή διάθεση. Τέλος, ένα υγιές και γυμνασμ

ένο σώμα αποτελεί  ιδανικό, καθώς έτσι συνδυάζονται η καλαισθησία και η καλή φυσική κατάσταση.

Η άθληση έχει και άλλες θετικές επιδράσεις σε όσους ασχολούνται με αυτόν. Αρχικά, μέσω των αθλημάτων καλλιεργούνται στους αθλητές, είτε ερασιτέχνες (σε διάφορους τοπικούς συλλόγους) είτε επαγγελματίες, αξίες όπως η ευγενής άμιλλα , η αποδοχή του διαφορετικού, αλλά και η ομαδικότητα , ιδίως εάν κάποιος ασχολείται με ομαδικά αθλήματα, για παράδειγμα με το βόλεϊ ή το ποδόσφαιρο.     Ακόμη, οι αθλούμενοι ασκούνται στην πειθαρχία , στη συνέπεια, καθώς και στον αυτοέλεγχο. Συμπερασματικά, ο αθλητισμός ψυχαγωγεί και, παράλληλα, οξύνει το πνεύμα των αθλητών.

     Εκτός αυτών, η ενασχόληση με τα αθλήματα αποτελεί  μέσο για να καταπολεμήσουμε δύο από τα χειρότερα φαινόμενα, την παχυσαρκία που σχετίζεται με την υγεία και τον ρατσισμό που αφορά στην κοινωνία. Γι” αυτό και είναι ιδιαίτερα σημαντικό τα παιδιά να αθλούνται από μικρά, ώστε να μην ζουν με  αδράνεια την καθημερινότητά τους, αλλά ενεργητικά. Έτσι θα υιοθετήσουν σωστές συνήθειες και, αφενός, θα βελτιώνουν τη φυσική τους κατάσταση, αφετέρου θα σχετίζονται με άλλους αθλητές, γνωρίζοντάς τους και απορρίπτοντας στερεότυπα και απάνθρωπες προκαταλήψεις.

   Ας μην ξεχνάμε πως οι αρχαίοι πρόγονοί μας συνήθιζαν να λένε «νους υγιής εν σώματι υγιεί». Σύμφωνα με αυτό το σοφό ρητό, όταν αθλούμαστε, το σώμα μας είναι υγιές, κατά συνέπεια και το μυαλό μας θα είναι περισσότερο διαυγές. Βέβαια, είναι πολύ σημαντικό να κατανοήσουμε πόσο αναγκαίος είναι ο αθλητισμός για όλους μας , αρκεί να μη γίνεται αυτοσκοπός η διάκριση σε σχέση με τους άλλους, οπότε και η πίεση, ψυχολογική και σωματική, αυξάνει και συνεπάγεται πολλούς κινδύνους.

Εν κατακλείδι, ο αθλητισμός συμβάλλει στην εκγύμναση του σώματος και στην καλλιέργεια του πνεύματος. Ωστόσο, το κίνητρο δεν πρέπει να είναι οι κοιλιακοί ή το γραμμωμένο σώμα, διότι έτσι ίσως οδηγηθεί κανείς σε αναβολικά και άλλα φάρμακα ιδιαίτερα βλαβερά για την υγεία. Αντίθετα στόχο αποτελεί η εξάσκηση ενός αθλήματος της αρεσκείας και του ενδιαφέροντός σας!


Αγριότητα εναντίον ζώων

της Δέπσποινας Μπίτζιου και Ευαγγελίας Ρότσικα

     Τα τελευταία χρόνια  στην Ελλάδα και στον κόσμο έχουν αυξηθεί ραγδαία τα περιστατικά κακοποίησης ζώων. Το φαινόμενο αυτό μας αφορά όλους, διότι αποδεικνύει την έλλειψη διαπαιδαγώγησης και πολιτισμού. Η βία κατά των ζώων εκδηλώνεται με διάφορους τρόπους, όπως οι κυνομαχίες που είναι συχνό φαινόμενο και στη χώρα μας, και για διάφορους λόγους, μεταξύ των οποίων η απουσία αγωγής, αλλά και η οικονομική κρίση.

   Αξίζει να σημειώσουμε ότι η κακοποίηση ζώων θεωρείται έγκλημα και διώκεται με διάφορες ποινές βάσει του συντάγματος. Συγκεκριμένα, η εγκατάλειψη ζώου διώκεται ποινικά με έξι μήνες φυλάκισης  και χρηματικό πρόστιμο. Η θανάτωση ζώου είτε με φωτιά είτε με πυροβολισμό διώκεται επίσης ποινικά. Εκτός αυτών, όταν ένα όχημα παρασύρει ένα αδέσποτο, με πιθανότερο αποτέλεσμα τον τραυματισμό ή και το θάνατό του, ο οδηγός διώκεται από τον νόμο με ενός χρόνου φυλάκιση χωρίς αναστολή και με χρηματικό πρόστιμο έως και 5.000 ευρώ. Ακόμη, η παραμέληση ζώων τιμωρείται με 6 μήνες φυλάκισης και πρόστιμο 1.000 ευρώ. Τέλος, εάν το ζώο θανατωθεί με ξυλοδαρμό, επιβάλλονται 2 χρόνια φυλάκισης  και χρηματικό πρόστιμο 500 ευρώ.

   Σε σχέση με την πρόληψη και αντιμετώπιση του φαινομένου βίας κατά των ζώων, αν βρεθεί κανείς μάρτυρας σε συμβάν κακοποίησης ή υποπέσει  κάτι στην αντιληψή του, υπάρχει δυνατότητα αναφοράς του περιστατικού στο αστυνομικό τμήμα, στον δήμο ή στη φιλοζωική εταιρεία της περιοχής  του. Εάν το ζώο που κακοποιείται είναι ιδιόκτητο, μπορεί κανείς να το φωτογραφίσει ή να να το καταγράψει σε βίντεο, ώστε να το  καταγγείλει στην αστυνομία διαθέτοντας  αποδεικτικά στοιχεία. Επίσης, στον περιορισμό  του φαινομένου της κακοποίησης των ζώων μπορεί να συμβάλει και η ψήφιση νόμων με υψηλότερα πρόστιμα και φυλάκιση χωρίς αναστολή. Βέβαια, σημαντικότερο όλων είναι η αγωγή που πρέπει να προσφέρεται στα παιδιά σε σχέση με τη φιλοζωία από την οικογένεια, το σχολείο, τα Μ.Μ.Ε και την πολιτεία.

   Το φαινόμενο της κακοποίησης ζώων μπορεί να καταπολεμηθεί μόνο με τη βοήθεια και την ευαισθητοποίηση όλων μας . Ας θυμόμαστε πάντα πως ο αγώνας  αυτός θα δικαιωθεί, εάν προσπαθήσουμε όλοι μαζί. Αξίζει από κάθε άποψη να ζούμε αρμονικά με τα ζώα. Κι ας έχουμε υπόψη τη ρήση του Μαχάτμα  Γκάντι, ότι ο πολιτισμός ενός λαού φαίνεται από τη συμπεριφορά των ανθρώπων απέναντι στα ζώα.

Συνέντευξη από την Υπεύθυνη σχολικών δραστηριοτήτων του Ν. Ημαθίας

των Γιοβανοπούλου Πηνελόπης, Διαμιανίδου Σοφίας, Καραγκιοζοπούλου Παναγιώτας, Αβραάμ Αναστασίας

Η δημοσιογραφική ομάδα του περιοδικού μας συνεχίζει τις συνεντεύξεις και σε αυτό το τεύχος, καθώς συνάντησε  την υπεύθυνη προγραμμάτων σχολικών δραστηριοτήτων Ν. Ημαθίας, κυρία Σκεντερίδου Νόπη.

ΔηΟμ : Πόσο καιρό είστε υπεύθυνη για τα προγράμματα των σχολικών δραστηριοτήτων;

Για τα προγράμματα σχολικών δραστηριοτήτων είμαι υπεύθυνη δυο χρόνια. Απλά ο θεσμός άλλαξε μορφή, δηλαδή παλιότερα υπήρχε σε κάθε νομό ένας υπεύθυνος για τα προγράμματα της Περιβαλλοντικής, ένας  για τα προγράμματα της Αγωγής Υγείας, ένας για τα πολιτιστικά προγράμματα και υπήρχε υπεύθυνος αγωγής σταδιοδρομίας. Εγώ προσωπικά ήμουν για 7 χρόνια υπεύθυνη προγραμμάτων υγείας, ενώ τα τελευταία 2 χρόνια έχω αναλάβει τα προγράμματα και τις δραστηριότητες  όλου του νομού λόγω της αλλαγής του θεσμού.

ΔηΟμ: Ποιος είναι ακριβώς ο ρόλος σας σε σχέση με τη διενέργεια των παραπάνω προγραμμάτων;

Ο ρόλος είναι συντονιστικός και καθοδηγητικός. Δηλαδή πρέπει ο υπεύθυνος να φροντίζει: κατ΄αρχάς, να παροτρύνει και να εμπνέει τους εκπαιδευτικούς  να υλοποιούν αυτά τα προγράμματα εθελοντικά και χωρίς να νιώθουν υποχρεωμένοι και, με τη σειρά τους, οι εκπαιδευτικοί να προκαλέσουν το ενδιαφέρον των παιδιών και να δημιουργήσουν την ομάδα  με την οποία θα διαλέξουν το θέμα  και να δουν πώς θα το υλοποιήσουν σε όλη τη διάρκεια της χρόνιας. Κατά δεύτερον, να ενημερώνει τα σχολεία για το θεσμό και ποιες δυνατότητες έχουν, να κάνει σεμινάρια και να εκπαιδεύει τους εκπαιδευτικούς για να πραγματοποιούν με σωστό και βιωματικό τρόπο όλες αυτές τις δράσεις. Κατά τρίτον, να οργανώνει  προγράμματα που αφορούν όλα τα παιδιά των σχολείων, ανεξάρτητα αν συμμετέχουν σε κάποιο πρόγραμμα ή όχι. Ακόμη, να υποστηρίζει τον εκπαιδευτικό σε κάποιες εκδρομές και επισκέψεις σε διάφορα μέρη κατά τη διάρκεια όλου αυτού του προγράμματος. Και, τέλος, να εισηγείται την έγκριση των προτάσεων(σκέψεων, δράσεων)των εκπ/κών & των μαθητικών ομάδων των σχολείων από την Επιτροπή Σχολικών Δραστηριοτήτων κάθε Περιφερειακής Ενότητας, της οποίας είναι μέλος.

ΔηΟμ: Ποια είναι τα στάδια υλοποίησης ενός τέτοιου προγράμματος;

Είναι η επιλογή της ομάδας , η επιλογή του θέματος που επιλέγει ο εκπαιδευτικός με τους μαθητές, ώστε να έχουν όλοι το ίδιο ενδιαφέρον και να έχουν ενεργή συμμετοχή.  Από εκεί και πέρα μπαίνουν η στόχοι που θέλουμε να πετύχουμε  με αυτό το πρόγραμμα. Το επόμενο στάδιο είναι η έγκριση και μετά την έγκριση ξεκινάει η υλοποίηση.

ΔηΟμ:  Ποια πιστεύετε ότι είναι η αξία του να υλοποιούνται τέτοια προγράμματα σε ένα σχολείο;

α. για τους εκπαιδευτικούς που συντονίζουν,

β. για τους μαθητές που συμμετέχουν,

γ. για το σχολειό γενικότερα;

Μέγιστη. Ασχολούμαι πολλά χρόνια και νομίζω ότι έτσι έπρεπε να λειτουργεί το σχολείο. Δηλαδή στο σχολειό η συμμετοχή των παιδιών να είναι ενεργητική και να μαθαίνουν από αυτά που βιώνουν, γιατί, όπως ξέρουμε, ο άνθρωπος θυμάται το 10% από αυτά που ακούει και 90% από αυτά που βιώνει. Το σχολείο με αυτόν τον τρόπο θα έπρεπε να μεταδίδει την γνώση . Γι΄ αυτόν τον λόγο πιστεύω ότι δεν υπάρχει κάποιο πρόγραμμα που να μην ωφελεί  αυτούς που συμμετέχουν.

ΔηΟμ:  Έχετε διαπιστώσει αποτελέσματα στους μαθητές από την εφαρμογή προγραμμάτων; Ποια είναι αυτά;

Ποσοτική καταγραφή δεν γίνεται. Επίσης, δεν αξιολογούνται τα προγράμματα κατά άτομο. Ωστόσο, φαίνεται από τις απόψεις των παιδιών πριν μπουν σε ένα πρόγραμμα και αφού τελειώσει το πρόγραμμα αυτό. Είναι χαρακτηριστικό ότι τα παιδιά που συμμετέχουν σε ένα πρόγραμμα μία χρονιά, την επόμενη ψάχνουν τον καθηγητή, για να ξαναμπούν στην ομάδα. Αυτή νομίζω ότι είναι η καλύτερη αξιολόγηση.

ΔηΟμ:  Ποια επιχειρήματα  θα χρησιμοποιούσατε, ώστε να πείσετε τους μαθητές  ενός σχολείου να  λάβουν μέρος σε σχολική δραστηριότητα (πρόγραμμα);

Για να πείσουμε τους μαθητές ενός σχολείου να πάρουν μέρος σε μια σχολική δραστηριότητα θα δίναμε κάποια κίνητρα στα παιδιά. Ότι η συμμετοχή τους σε αυτό το πρόγραμμα θα τους βοηθήσει , γιατί θα συνεργάζονται και θα αλληλοβοηθούνται. Επίσης, θα υπάρχει ενδιαφέρον και συμμετοχή από όλους, καθώς η σχολική δραστηριότητα δεν είναι μάθημα, δεν υπάρχει καλός και κακός μαθητής. Επιπλέον, μπορούν να ενταχθούν ακόμα και οι πιο απομονωμένοι μαθητές, να ενδιαφερθούν και να ωφεληθούν.

ΔηΟμ:  Οι νέες τεχνολογίες διευκολύνουν τη διενέργεια ενός προγράμματος;

Ναι, σίγουρα διευκολύνουν σε ό,τι αφορά την καταγραφή, την παρουσίαση, τη φωτογράφηση, τη βιντεοσκόπηση. Ακόμα και στο περιοδικό υπάρχει διευκόλυνση, δηλαδή δεν χρειάζεται εκτύπωση ούτε πληρωμή για διάφορους τομείς. Γενικότερα, γενικά, η τεχνολογία βοηθά ώστε οτιδήποτε να παρουσιάζεται και να προσλαμβάνεται με εύληπτο, αποτελεσματικό και πιο ευχάριστο τρόπο. Για παράδειγμα, αντί να παρακολουθήσουμε μια διάλεξη μπορούμε να δούμε ένα βίντεο. Παρ’ όλα αυτά, δεν αποτελεί βασικό παράγοντα για την υλοποίηση μια εργασίας, δηλαδή  θα μπορούσε να υλοποιηθεί και χωρίς αυτήν.

ΔηΟμ:  κ.  Σκεντερίδου,  σας ευχαριστούμε πολύ για τον χρόνο που μας διαθέσατε!

Κι εγώ σας ευχαριστώ, χάρηκα πολύ γι αυτή την επικοινωνία & τη συνεργασία που είχα μαζί σας.Καλή δύναμη στις εξετάσεις …

 

Παρουσίαση της θεατρικής παράστασης «Ζητείται Ψεύτης» από τη θεατρική ομάδα του 1ου Γυμνάσιου Αλεξάνδρειας.

της συντακτικής ομάδας

Πριν από λίγες ημέρες η θεατρική ομάδα του 1ου  Γυμνασίου Αλεξάνδρειας στην παρθενική της εμφάνιση παρουσίασε  τη  θεατρική παράσταση «Ζητείται Ψεύτης» του Δ. Ψαθά.

Η θεατρική παράσταση παρουσιάστηκε με επαγγελματικό τρόπο στο κατάμεστο από κόσμο Δημοτικό Θέατρο Πλατέος την Κυριακή 22/6/2014. Η θεατρική ομάδα δούλεψε όλη τη χρονιά για να φτάσει στο επιθυμητό αποτέλεσμα και σίγουρα ανταμείφθηκαν και δικαιώθηκαν για τον κόπο τους  βλέποντας την ικανοποίηση στα μάτια των θεατών.

Ένα μεγάλο ΜΠΡΑΒΟ  στους πρωταγωνιστές-μαθητές και  στους υπεύθυνους καθηγητές Γρηγοριάδου Θωμαή, Κατσίκα Παναγιώτα, και Πασχαλιώρη Σταματία και ευχόμαστε καλή συνέχεια!!!!

 

Συνέντευξη από μέλη της οργάνωσης ΑΝΤΙΓΟΝΗ

Των Γιοβανοπούλου Πηνελόπης, Διαμιανίδου Σοφίας, Καραγκιοζοπούλου Παναγιώτας, Αβραάμ Αναστασίας

Μετά τη συνέντευξη από τη διευθύντρια, η δημοσιογραφική ομάδα του περιοδικού μας πήρε συνέντευξη από τους εθελοντές της οργάνωσης “ΑΝΤΙΓΟΝΗ-Κέντρο Πληροφόρησης και Τεκμηρίωσης για το Ρατσισμό, την Οικολογία, την Ειρήνη και τη Μη Βία”

 Δημ Ομ: Τι είναι η « Αντιγόνη », πότε ιδρύθηκε και πού εδρεύει ;

«Αντιγόνη» είναι μια μη-κερδοσκοπική οργάνωση. Το κανονικό της όνομα είναι «Αντιγόνη-κέντρο πληροφόρησης και  τεκμηρίωσης, οικολογίας και ρατσισμού, ειρήνης και μη βίας » , που δραστηριοποιείται από το 1993 και εδρεύει στη Θεσσαλονίκη.

 Δημ Ομ: Ποιοι είναι ο στόχος της « Αντιγόνης » ;


Η « Αντιγόνη » έχει πολλούς επιμέρους στόχους, αλλά δυο είναι οι βασικοί: ο πρώτος είναι να εντάξει ανθρώπους οι οποίοι πολλές φορές αντιμετωπίζονται από την κοινωνία με άνισο τρόπο και ο δεύτερος τρόπος είναι να ευαισθητοποιήσει όσο πιο πολλούς ανθρώπους γίνεται, ώστε να μη γίνονται διακρίσεις με βάση το φύλο, την καταγωγή του άλλου, την αναπηρία του, τη θρησκευτική του πεποίθηση, τα πολιτισμικά  χαρακτηριστικά του και οποιοδήποτε άλλο στοιχείο διαφορετικότητας. Επίσης, να υπάρχουν ίσες ευκαιρίες για όλους τους ανθρώπους.

 ΔημΟμ: Ποια είναι τα θέματα  των δράσεων της « Αντιγόνης » ;

Λοιπόν, τα θέματα των δράσεων της Αντιγόνης είναι η αντιμετώπιση του ρατσισμού, των διακρίσεων, η οικολογία, η ειρήνη και η μη βία.  Επίσης, η οικολογική αφύπνιση και γενικά η αφύπνιση για διάφορα κοινωνικά προβλήματα. Επιπλέον, γίνεται και έρευνα για όλα αυτά τα θέματα, δηλαδή ασχολούμαστε  με δράσεις, αλλά και ένα μεγάλο κομμάτι της Αντιγόνης αφορά την έρευνα σε όλα τα παραπάνω ζητήματα.

ΔημΟμ: Η « Αντιγόνη» συνεργάζεται με άλλες οργανώσεις ;

Γενικά, για να τρέξουν όλα αυτά τα προγράμματα συνήθως έχουμε κάποιους συνεργάτες στην Ελλάδα και κυρίως στο εξωτερικό, γιατί όλα αυτά τα καλέσματα και τα προγράμματα δεν μπορούμε να τα διενεργήσουμε μόνοι μας. Είναι απαραίτητο να έχουμε εταίρους σε άλλες χώρες, όπως στην Ισπανία, την Ιταλία, τη Λιθουανία, την Κύπρο, την Αγγλία και γενικά σε όλη την Ευρώπη, ακόμη και στην Τουρκία. Κι αυτό έχει στόχο, όταν έχουμε ένα πρόβλημα εδώ, να μπορούμε να το αντιμετωπίζουμε  και να το λύνουμε με τη βοήθεια και τη συνεργασία των υπόλοιπων συνεργατών μας από άλλες χώρες. Όπως ξέρουμε προβλήματα δεν υπάρχουν μόνο στην Ελλάδα, άλλα και σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Οπότε, ανταλλάσσουμε πληροφορίες κι ανάλογα δρούμε σε όλες τις χώρες. Τώρα, όσον αφορά στην Ελλάδα συνεργαζόμαστε με άλλες οργανώσεις και για να επιτευχθεί αυτό υπάρχουν τα δίκτυα. Ένα τέτοιο δίκτυο στο οποίο συμμετέχει η «Αντιγόνη» και άλλες περίπου 50 – μπορεί και περισσότερες τοπικές οργανώσεις – είναι το « Δίκτυο Εθελοντικών Οργανώσεων Θεσσαλονίκης ». Με αυτόν τον τρόπο συνεργαζόμαστε εκεί: αναφέρουμε τις δράσεις μας και οι άλλοι τις δικές τους και μπορούμε να συμμετέχουμε εμείς στις δράσεις άλλων οργανώσεων που μας ενδιαφέρουν και οι άλλες οργανώσεις στις δικές μας. Ανταλλάσσουμε ιδέες, εθελοντές και κάνουμε πράγματα μαζί.

ΔημΟμ: Ποια προγράμματα και ποιες δράσεις αναπτύσσει αυτόν τον καιρό η Αντιγόνη ;

Κάποια προγράμματα που τρέχουν αυτόν τον καιρό είναι η « Θεσσαλονίκη Πρωτεύουσα νεολαία 2014 », οπότε είχαμε ένα εργαστήριο τον Δεκέμβριο και τώρα έχουμε ακόμα ένα εργαστήριο τον Μάιο. Το πρώτο εργαστήριο είχε σχέση με τη ρητορική μύηση κα τώρα έχουμε το Μάιο σχετικά με την κηπουρική, δηλαδή εναλλακτικούς τρόπους κηπουρικής στο σπίτι μας ή στην πόλη μας. Γενικά, όλα έχουν σχέση με τα ανθρώπινα δικαιώματα και την εξασφάλιση ίσων ευκαιριών,  όπως και το πρόγραμμα κηπουρικής σχετίζεται με το δικαίωμα όλων να ζουν σε καθαρό περιβάλλον.

ΔημΟμ: Ποιος είναι ο λόγος που επιλέξατε αυτό το επάγγελμα ;

Αθανασία: Εγώ σπούδαζα πολιτικές επιστήμες και σε κάποια φάση συνειδητοποίησα ότι δεν μου άρεσε αυτό που σπούδαζα. Προσπάθησα τότε να βρω έναν τομέα μέσα στις πολιτικές επιστήμες που για έμενα να έχει προσωπικό ενδιαφέρον και αυτό ήταν τα ανθρώπινα δικαιώματα. Οπότε πήγα και έκανα μεταπτυχιακό στα ανθρώπινα δικαιώματα και είδα ποιες προοπτικές υπάρχουν εκεί. Επέλεξα αυτόν τον τομέα, γιατί μου προκάλεσε το ενδιαφέρον. Αυτή η δουλειά που έχω τώρα μου επιτρέπει να δουλεύω με τους άλλους ανθρώπους και να κάνω πολλές δράσεις, αλλά και να διαβάζω, να ενημερώνομαι και να συνθέτω κείμενα. Δηλαδή μου αρέσει το γεγονός ότι συνδυάζει δουλειά με ανθρώπους, έχει κοινωνικό χαρακτήρα και με πάει μπροστά και προσωπικά, γιατί κάθε μέρα αποκτώ περισσότερες γνώσεις.

Γιώργος :Εγώ κατά τύχη άρχισα να δουλεύω στην «Αντιγόνη». Ήξερα την Αθανασία από πιο παλιά και έτσι γνώρισα και τα άλλα παιδιά, που μου έκαναν πρόταση να δουλέψω μαζί τους. Εγώ οικονομικά έχω σπουδάσει, καμία σχέση με τα ανθρώπινα δικαιώματα. Ασχολήθηκα στην αρχή με τα οικονομικά της οργάνωσης, αλλά ύστερα ασχολήθηκα με τα προγράμματα που έχουν σχέση με τα δικαιώματα και τα στερεότυπα και, να πω την αλήθεια, μου άρεσε, γιατί άρχισα να μαθαίνω  και εγώ πράγματα πάνω σε αυτόν τον τομέα. Επίσης, μου δίνεται η ευκαιρία να γνωρίζω παιδιά από διάφορες πόλεις, όπως εσείς,  από διάφορες κοινωνικές τάξεις.  Ένα καλό που μου δίνει η «Αντιγόνη» είναι αυτό που λέμε συχνά «καταπολεμάμε τα στερεότυπα μέσα και έξω μας». Δηλαδή γνωρίζοντας νέους ανθρώπους και παιδιά από διάφορες πόλεις, άλλαξαν πολλές απόψεις που είχα για πρόσωπα και καταστάσεις.

ΔημΟμ: Πώς νιώθετε που συναντάτε τόσα παιδιά σε τόσα σχολεία ;

Γιώργος: Πολλή χαρά, γιατί και εμείς ήμασταν κάποτε μαθητές και είναι λίγο νοσταλγικό και κάπως ωραίο που επιστρέφουμε και εμείς ξανά στα θρανία, όπως επίσης είναι ωραίο που σχετιζόμαστε με νέους και ακούμε τις απόψεις σας. Γιατί είναι διαφορετικά τα πράγματα τώρα, βλέπουμε ότι έχετε περισσότερα και διαφορετικά προβλήματα σε σχέση με μας. Πάντα, λοιπόν, είναι πρόκληση και ευχαρίστηση  για εμάς που ερχόμαστε στα σχολεία.

Αθανασία: Με χαρά, και εγώ, και αγωνία. Δηλαδή θέλω να μπαίνω στις τάξεις και να με αντιμετωπίσουν τα παιδιά όχι όπως μια αυστηρή κυρία που μπήκε για να πει κάτι που θα μπει από το ένα αυτί και θα βγει από το άλλο. Μερικές φορές, βέβαια, θα χρειαστεί να γίνουμε αυστηροί. Νιώθω, όπως είπα, και αγωνία, γιατί θέλω πραγματικά να νιώσω και να νιώσουμε σαν ομάδα ότι μπορούμε να συζητήσουμε, να ανταλλάξουμε τις εμπειρίες μας και τις γνώσεις μας και να πούμε δυο – τρία πράγματα σημαντικά που θα βοηθήσουνε και εμάς και τα παιδιά και την τάξη.

Γιώργος – Αθανασία : Πάντως εγώ, όταν έρχομαι σε ένα σχολείο, πάντα στο μυαλό μου έχω όχι μόνο να μιλήσω, αλλά και να ακούσω. Ας πούμε είναι μια περιέργεια. Θέλω να ακούσω τί έχετε να πείτε εσείς, δε με ενδιαφέρει τόσο τί θέλω να πω εγώ. Και λέτε πολλά, σημαντικά και καινούρια πράγματα και, πολλές φορές, ουσιαστικά πράγματα που δεν περιμέναμε να ακούσουμε. Αυτό μας πηγαίνει μπροστά σαν ανθρώπους.

ΔημΟμ: Μπορείτε να μας πείτε κάποιο συμβάν που σας έχει μείνει ;

Αθανασία: Κάναμε ένα εργαστήριο μια φορά σε ένα δημοτικό σχολείο και μιλούσαμε για την ισότητα. Ήταν παιδιά πέμπτης δημοτικού και, μετά από τις βιωματικές δράσεις, είχαμε τις ειδήσεις και μιλούσαμε για την ισότητα των ευκαιριών και σε μια στιγμή ένα παιδί είπε: «Αφού όλα τα πράγματα είναι καλό να είναι ίσα, μπορείτε να μου πείτε γιατί η καρέκλα του δασκάλου είναι πιο μαλακή από αυτή των μαθητών;» Αυτό νομίζω ότι μου έχει μείνει!

Γιώργος: Εγώ έχω πάρα πολλά. Απλώς σ’ εμένα  μένουνε φυσιογνωμίες. Ας πούμε,  θυμάμαι σε ένα δημοτικό ένα παιδί που το λέγανε Μίδα, παράξενο όνομα για παιδί, ο οποίος ήτανε πάντα μόνος του. Στο διάλειμμα απομονωνόταν και δεν έκανε παρέα με τα άλλα παιδιά. Μου έκανε εντύπωση και ταυτόχρονα ενδιαφέρον πώς ένα παιδί είναι μόνο του και δεν κάνει παρέα με τα άλλα παιδιά. Έτσι, αρχίσαμε να μιλάμε με αυτό το παιδί και διαπιστώσαμε πως έχει να δώσει αρκετά και σημαντικά καλά στους άλλους ανθρώπους και στους συμμαθητές του. Πιστεύω, γενικά, ότι υπάρχει ένας Μίδας σε κάθε σχολείο που είναι μόνος του και κρύβει χρυσό στην καρδιά του!

ΔημΟμ: Πόσο καιρό ασχολείστε με αυτή την δράση ;

Ασχολούμαστε δυο χρονιά γεμάτα. Το προηγούμενο σχολικό έτος και  αυτό, που  είναι το δεύτερο. Ελπίζουμε να  πάμε και για τρίτο και τέταρτο, γιατί μας αρέσει και αυτή είναι η αγαπημένη μας δράση. Είναι το κομμάτι της δουλειάς που το περιμένουμε!

Τουρισμός και Ελλάδα

της Μυρτώς Μερτζανίδου

 Καθώς πλησιάζει το καλοκαιράκι, επέλεξα στο τελευταίο τεύχος του περιοδικού μας να γράψω για ένα θέμα που αφορά τη χώρα μας κυρίως την περίοδο του καλοκαιριού, τον τουρισμό. Ακόμη θα μιλήσουμε για τις μορφές με τις οποίες εμφανίζεται και θα αναλύσουμε κάποιες από αυτές.

Τουρισμός, ονομάζεται η κίνηση των περιηγητών και το σύνολο των υπηρεσιών ή οργανισμών που εξυπηρετούν την κίνηση αυτή σε μία χώρα και στη συγκεκριμένη περίπτωση στη χώρα μας την Ελλάδα. Όμως ας δούμε τώρα κάποια από τα είδη τουρισμού που παρατηρούνται αρκετά συχνά στη χώρα μας:

  • Αγροτουρισμός : μορφή ήπιου τουρισμού κατά την οποία οι επισκέπτες μένουν σε αγρόκτημα και συμμετέχουν σε αγροτικές εργασίες. Σε ένα αγρόκτημα-ξενώνα είναι δυνατή η άμεση επαφή του επισκέπτη με την αγροτική ζωή, τις καλλιέργειες, με την φύση, τη χλωρίδα και την πανίδα.
  • Οικοτουρισμός : αποτελεί μια μορφή τουρισμού η οποία συνδέεται με διάφορες μορφές τουριστικής δραστηριότητας στη φύση («τουρισμός φύσης» ή «φυσιολατρικός τουρισμός»). Αναπτύσσεται σε οικολογικά αξιόλογες περιοχές.
  • Επαγγελματικός τουρισμός :ένα πολύ συνηθισμένο είδος τουρισμού , στον οποίο περιλαμβάνονται όλοι οι επαγγελματίες που ταξιδεύουν στην Ελλάδα για επαγγελματικά θέματα και γενικότερα για θέματα σχετικά με την δουλειά τους.    
  • Πολιτιστικός τουρισμός : ιδανική μορφή τουρισμού για όσους επιθυμούν να ανακαλύψουν και να μάθουν για την κουλτούρα και τον πολιτισμό διαφόρων περιοχών, να λαμβάνουν ενεργά μέρος σε σεμινάρια και εργαστήρια.
  • Μαθησιακός τουρισμός : απευθύνεται κυρίως στους νέους. Βασικός σκοπός είναι εκμάθηση (επαγγελματική κατάρτιση του ταξιδιώτη , απόκτηση ειδικών γνώσεων.
  • Τουρισμός υγείας : μια κατεύθυνση του τουρισμού, στόχος της οποίας είναι η οργάνωση μίας οικονομικά ανταγωνιστικής ιατρικής φροντίδας του ασθενούς στο εξωτερικό.
  • Συνεδριακός τουρισμός : τουριστικός προορισμός, άμεσα συνδεδεμένος με την οργάνωση και συμμετοχή σε συνέδρια, σεμινάρια και εκθέσεις. Τα τελευταία χρόνια, ο συνεδριακός τουρισμός αναπτύσσεται με ραγδαίους ρυθμούς και αποτελεί ένα σημαντικό τμήμα της τουριστικής αγοράς σε διεθνές επίπεδο.
  • Θαλάσσιος τουρισμός : περιλαμβάνει ένα εύρος δραστηριοτήτων με επίκεντρο τη θάλασσα (ναύλωση σκαφών, δημοφιλή ταξίδια με κρουαζιέρες κ.τ.λ ).
  • Αθλητικός τουρισμός : συνδέεται με όλες τις μορφές ενεργητικής και παθητικής συμμετοχής σε αθλητικές εκδηλώσεις. Η συμμετοχή μπορεί να είναι τυχαία ή και οργανωμένη, μπορεί να πραγματοποιείται για επιχειρηματικούς σκοπούς ή και για άλλους λόγους.
  • Χωρίζεται σε δύο κατηγορίες:
  1. 1.ενεργή συμμετοχή σε αθλητικές εκδηλώσεις ή διαγωνισμούς, όπως το γκολφ, τένις, ποδόσφαιρο, μπάσκετ, κωπηλασία κλπ.
    2.παρακολούθηση των ευρωπαϊκών και παγκοσμίων κυπέλλων και πρωταθλημάτων, Ολυμπιακών Αγώνων και τα μεγάλα διεθνή τουρνουά.
  • Γεωτουρισμός : Ο γεωτουρισμός, δηλαδή ο τουρισμός της Γης, είναι μία νέα έννοια εναλλακτικής μορφής τουρισμού που περιλαμβάνει την περιήγηση στην ύπαιθρο με έμφαση στα μνημεία της γεωμορφολογικής, γεωλογικής, περιβαλλοντικής και πολιτιστικής κληρονομιάς ενός τόπου.
  • Ορεινός-Ορειβατικός τουρισμός και Περιπατητικός τουρισμός: οι ταξιδιώτες που λατρεύουν τη φύση τολμούν να κάνουν ορειβασία και πεζοπορία στα μέρη που επισκέπτονται
  • Χιονοδρομικός τουρισμός-χειμερινών αθλημάτων: συνδέεται με τις δραστηριότητες σε χιονοδρομικά κέντρα και ανθίζει στη χώρα μας το χειμώνα
  • Θρησκευτικός τουρισμός : συνδέεται με την επίσκεψη στα βυζαντινά μνημεία, μνημεία εκκλησιαστικής αρχιτεκτονικής, εκκλησίες και μοναστήρια.

Τώρα ας δούμε ποιες μορφές εναλλακτικού τουρισμού είναι πιο ανεπτυγμένες στη χώρα μας. Στην Ελλάδα πέρα από τον ¨κλασικό τουρισμό¨ για αναψυχή πιο συνηθισμένες είναι οι ειδικές μορφές τουρισμού. Πιο συγκεκριμένα:

  • Ο Αγροτουρισμός
  • Ο Θρησκευτικός τουρισμός
  • Ο Οικολογικός τουρισμός: Ο οικολογικός τουρισμός είναι μια εναλλακτική μορφή η οποία έχει άμεση σχέση με το αγροτικό περιβάλλον και είναι συνυφασμένος και με δραστηριότητες τη φύση.
  • Ο Θεραπευτικός-Ιαματικός τουρισμός: συνδέεται με επισκέψεις σε τουριστικούς χώρους για τη θεραπεία διαφόρων ασθενειών (π.χ. τη θεραπεία άγχους, τη ψυχοθεραπεία, τη φυσιοθεραπεία, τη χαλάρωση, τη διατροφή, την ομορφιά, κλπ.), καθώς και για ξεκούραση και αναζωογόνηση του σώματος και της ψυχής.

   Αποδεδειγμένα  η Ελλάδα είναι από τις ομορφότερες χώρες παγκοσμίως με αποτέλεσμα ο τουρισμός της να αυξάνεται χρόνο με χρόνο ή να παραμένει στα ίδια στάδια ακόμη και σε περιόδους οικονομικής κρίσης. Πολύ σημαντικό επίσης είναι πως η χώρα μας έχει εξαιρετικά νησιά που αποτελούν πόλο έλξης για εκατομμύρια τουρίστες από όλο τον κόσμο και η ακτογραμμή της είναι περίπου 13.676 χλμ και κατατάσσεται στην ενδέκατη θέση στις χώρες με τη μεγαλύτερη ακτογραμμή. Φυσικά θα μπορούσαμε να προστατεύουμε περισσότερο τις κρυσταλλένιες παραλίες της χώρα μας, τις δαντελένιες ακτές και τα πεντακάθαρα νερά και κατά συνέπεια την χλωρίδα και την πανίδα τους, καθώς να διαφημίζουμε πιο σωστά τα αξιοθέατα της Ελλάδας. Ακόμη κι έτσι όμως οι ταξιδιώτες πραγματοποιώντας κάθε είδους τουρισμό προτιμούν τη χώρα μας, γεγονός που συμβάλλει στην τόνωση της οικονομίας της και σύμφωνα με τα προγνωστικά και στατιστικά στοιχεία αυτό θα συνεχιστεί για πολλά χρόνια.

Έκληση ανθρωπιάς

της Ευαγγελίας Ρότισκα και Δέσποινας Μπίτζιου

   Μια  πόλη,  μόλις  15000  κατοίκων, έχει  φτάσει  στο  σημείο  να  αποτελεί  ένα  αφιλόξενο  μέρος  για  τα  ζώα,  καθώς τα  αδέσποτα  αποτελούν  το  μεγαλύτερο  πρόβλημα  σε αυτήν.  Αν  και η φιλοζωική οργάνωση ζήτησε  να χρησιμοποιήσει το  στρατόπεδο   ως έναν χώρο στέγασης αδέσποτων ζώων, εντούτοις  παραχωρήθηκε  ένα μέρος εκτός πόλης.  Αυτό  είχε ως  αποτέλεσμα  να  μην  καρποφορήσει  η προσπάθεια, καθώς  η  τοποθεσία  αυτή  είναι  μακρυά  από την  πόλη με συνέπεια να δυσκολεύεται η μετακίνηση των φιλόζωων στον χώρο αυτόν.

   Οι  συνέπειες  της  αποτυχίας  αυτής της ενέργειας  είναι  ορατές  σε  όλους   τους κατοίκους. Για τη ραγδαία  αύξηση  των  αδέσποτων, υπεύθυνοι  είμαστε  όλοι  μας, καθώς παρατάμε  τα  ζώα μας  μετά  από  2 ή 3  μήνες ,  επειδή τα  βαρεθήκαμε  ή  δεν  μας  αρέσουν πια.

   Όμως, τα  μεγαλύτερα  θύματα  αυτής  της  κατάστασης  είναι  τα  ζώα, διότι  δεν  έχουν  πρόσβαση  σε  φαγητό , σε στέγη και  ο  δήμος  δεν  χορηγεί  κονδύλια  για  τον  εμβολιασμό των  ζώων. Η   φιλοζωική  κάνει  φιλότιμες  προσπάθειες  για  την  σίτιση  των  ζώων  στα  μέρη  όπου  συγκεντρώνονται, όμως  αυτό  δεν  είναι  αρκετό.    Όλα  αυτά  θα  είχαν  αποφευχθεί  αν παραχωρούνταν το  στρατόπεδο  ως  άσυλο  αδέσποτων  ζώων  και  έτσι  οι  κάτοικοι  θα  είχαν  την  δυνατότητα  να  συνεισφέρουν  και να  συμβάλει ο  καθένας  με το  δικό  του  τρόπο . Αν  το  στρατόπεδο  γινόταν  άσυλο θα μπορούσε  ο καθένας  οικειοθελώς  να  βοηθήσει  στην  φροντίδα  των  ζώων ,  και  αυτό  λέγεται  σίτιση είτε  πλύσιμο  είτε  στην  εκπαίδευση  των  ζώων καθώς  και  στον  εμβολιασμό  τους .

   Ελπίζουμε  η δημοτική αρχή να αντιληφθεί  την  σοβαρότητα της  κατάστασης  και  να  αποδεχθεί  το  αίτημα  της  φιλοζωικής και  να  δοθεί  το  στρατόπεδο  στη  φιλοζωική  για  να  μπορέσει  να  βάλει τα θεμέλια του ασύλου και  να  πάψει  το  στρατόπεδο  να  αποτελεί  ένα  ακόμα  ερειπωμένο  και  άχρηστο  στην  πόλη  κτίριο .  Ν α  αποτελεί  βλέποντας  κάποιος  το  κτίριο  αυτό  σαν  στολίδι της  πόλης  και  όχι  μια  ακόμη  αναξιοποίητη  ελπίδα . Για  αυτό  κάνουμε  ΕΚΛΗΣΗ   ΑΝΘΡΩΠΙΑΣ ,  ΖΗΤΕΙΤΑΙ  ΕΛΠΙΣ.

//

Φαντάσματα

της Άννας Μαρίας Βραχά

Σε αυτό το τεύχος θα σας μηλήσω για τα  φαντάσματα….

Σε όλους μας κυρίαρχη ερώτηση στο μυαλό μας είναι εάν υπάρχουν η όχι. Σίγουρα κάποιοι επειδή τα έχουν ζήσει πιστεύουν σε αυτά. Όμως κάποιοι άλλοι λένε ότι είναι δεισιδαιμονίες. Ας δώσουμε  λοιπόν μερικές απαντήσεις. Κανένας δεν μπορεί να απαντήσει στην ερώτηση «Υπάρχουν φαντάσματα?». Προσωπικά, χωρίς να θεωρηθώ τρελή πιστεύω, όχι πως υπάρχουν φαντάσματα, αλλά πως οι ψυχές που πεθαίνουν, αν κάτι δεν ολοκλήρωσαν στην ζωή τους, μένουν στην γη σαν ύλη. Δηλαδή είναι σαν τον αέρα. Δεν τον βλέπουμε, αλλά υπάρχει.
Κατέγραψα λοιπόν μερικές ιστορίες οι οποίες μου έκαναν εντύπωση!!

Το κορίτσι με το πιάνο

   Κάποτε σε μια γειτονιά της Αθήνας υπήρχε ένα αρχοντόσπιτο, αυτά τα παλιά με τους διώροφα κτίσματα με εσωτερικές σκάλες και με κήπο. Σε αυτό το σπίτι έμενε μια τριμελής οικογένεια. Ο άντρας δούλευε σε κάποια μικρή επιχείρηση, η γυναίκα του σπιτιού ασχολιόταν με τις δουλειές του σπιτιού ενώ το παιδί τους, ένα μικρό κοριτσάκι πήγαινε σχολείο. Το κοριτσάκι αυτό είχε σαν χόμπι τη μουσική και του άρεσε πολύ το πιάνο. Ετσι λοιπόν οι γονείς του το έγραψαν σε ένα ωδείο και λίγο καιρό αργότερα του αγόρασαν και ένα πιάνο για να μπορεί να κάνει πρακτική εξάσκηση. Το μικρό κορίτσι καθόταν λοιπόν κάθε απόγευμα, αφού τελείωνε όλες τις άλλες του δουλειές, και έπαιζε πιάνο για αρκετές ώρες. Αυτό επαναλαμβανόταν συνέχεια κάθε μέρα σχεδόν πάντα μια συγκεκριμένη ώρα (ας πούμε ότι η ώρα αυτή ήταν 6 το απόγευμα). Μια μέρα όμως η μητέρα του της είπε να κάνει κάποιες δουλειές γιατί εκείνη θα έφευγε. Το κοριτσάκι δεν έκανε τις δουλειές που του είχε πει η μητέρα του και άρχισε να παίζει πιάνο. Όταν γύρισε η μητέρα του το βρήκε να παίζει πιάνο και υπέθεσε ότι οι δουλειές που τις είχε αναθέσει είχαν γίνει. Όταν όμως συνειδητοποίησε ότι το κοριτσάκι δεν είχε κάνει τίποτα απολύτως έγινε έξω φρενών.

Τότε άρχισε να μαλώνει το κορίτσι και ξέσπασε ένας μεγάλος καβγάς. Η μικρή έφυγε κλαίγοντας και άρχισε να ανεβαίνει την μεγάλη ξύλινη σκάλα μέχρι που την τράβηξε η μητέρα της. Τότε το κοριτσάκι παραπάτησε και έπεσε από την σκάλα, χτύπησε στο πίσω μέρος του κεφαλιού της και πέθανε. Μετά από το συμβάν οι γονείς της άφησαν το σπίτι αυτό και μετακόμισαν σε άλλη περιοχή της Ελλάδας. Το σπίτι αυτό ερήμωσε καθώς δεν είχε απομείνει τίποτα εκεί μέσα.

 Όμως όποιος περάσει έξω από αυτό το σπίτι αυτό μια συγκεκριμένη ώρα θα ακούσει το μικρό κορίτσι να παίζει πιάνο…

 Βέβαια πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι υπάρχουν και φαντάσματα-άγγελοι. Δεν είναι απαραίτητο να φοβόμαστα και να έχουμε αρνητική εικόνα στο μυαλό μας για τα πνέυματα..να άλλη μια ιστορία αληθεινή  την οποία την έζησε ένα κορίτσι και τυχαίνει να είναι η κολλήτη μου  Μαργαριτα.

Η  εμπειρία μιας φίλης μου

Ήταν κάποτε ένα κοριτσάκι, μικρό σε ηλικία, περίπου έξι με εφτά χρονών. Εξ “αιτίας του ότι είχε μεγάλα αδέρφια και την βρίσκανε να πειράζουνε την μικρή, της είχαν δείξει φωτογραφίες από ένα περιοδικό που απεικόνιζαν φαντάσματα. Το κοριτσάκι, μικρό όπως ήταν τα πίστευε και τρόμαζε.
Ένα πρωινό του Σαββάτου, καθόταν μπροστά στην τηλεόραση και έβλεπε παιδικά , η μητέρα της έφευγε για την δουλειά και τα αδέρφια της κοιμόντουσαν. Κάποια στιγμή άκουσε μια ψιθυριστή φωνή να λέει το όνομα της. Γύρισε αλλά πονηρεμένη πια ότι ίσως ήταν κάποιο από τα αδέρφια της που την πείραζε, συνέχισε να παρακολουθεί τα Πόκεμον με πολύ ενδιαφέρον. Ύστερα από λίγο είδε κάποιον να μπαίνει στο δωμάτιο που καθόταν, φορούσε πολύ απλά ρούχα, τζιν και μπλουζάκι άσπρο και την κοιτούσε ευγενικά.
-Ποιος είσαι εσύ? τον ρώτησε.
-Ένας φίλος σου από μακριά.
-Πώς σε λένε?
-Άλκη.
-Δε σε ξέρω.
-Εγώ όμως σε ξέρω. Πήγαινε ξύπνα τα αδέρφια σου και πηγαίνετε μια βόλτα, εγώ θα σας περιμένω.
Πάει λοιπόν η μικρή, ξυπνάει τα αδέρφια της, σηκώνονται αυτά με παράπονο και γκρίνια, αλλά μια  την είχαν την μικρή, μην την στεναχωρήσουν. Δεν βρήκε η μικρή τον Άλκη, παραξενεύτηκε. Πάνε λοιπόν μια βόλτα με τα πόδια και όταν γύρισαν είδαν πυροσβεστικά οχήματα έξω από την πολυκατοικία.
-Τι έγινε? ρώτησε το πιο μεγάλο από τα αδέρφια. <Νίκος>
-Κάποιος από την πολυκατοικία άφησε αναμμένο τσιγάρο και πήρε φωτιά όλος ο τρίτος και ο τέταρτος όροφος! είπε ένας γείτονας (τα παιδιά έμεναν στον τρίτο)
Η μικρή τους είπε για τον Άλκη, μα κανείς δεν την πίστεψε, εκτός από μια κοπέλα νεαρή που έμενε στην πολυκατοικία. Της είπε εμπιστευτικά πως αυτός ήταν ο φύλακας άγγελος της και την προστάτευσε τελευταία στιγμή.( να σημειωθεί ότι η κοπέλα έμενε μια μέρα εκεί και μετά εξαφανίστηκε και εκείνη )
Τώρα αυτή η κοπέλα είναι 14 χρονών και είναι κολλητή  μου  και ακόμα πιστεύει πως δεν ήταν της φαντασίας της όλο αυτό ακόμα περιμένει όμως να ξαναδεί τον Άλκη.

 

Όπως καταλάβατε λοιπόν τα φαντάσματα υπάρχουν στη ζωή μας με διάφορες μορφές είτε για να μας σώσουν είτε για να μας δώσουν κάποιο μάθημα με όποιο τρόπο θεωρήσουν εκείνοι σωστό.

Ο καθένας βέβαια έχει την δική του άποψη….οι αλήθειες να λέγονται ;)

 

Top