Archive for: Απριλίου 2020

Τα προβλήματα του σύγχρονου εκπαιδευτικού συστήματος

γράφουν οι μαθήτριες της Β” Γυμνασίου, Ανδριάνα Μοσχοπούλου και Δέσποινα Παύλου

   sxoleioEδώ και πολλές δεκαετίες, το εκπαιδευτικό σύστημα έχει παραμείνει το ίδιο. Σε αντίθεση με την εξέλιξη της τεχνολογίας και του συγχρόνου τρόπου ζωής,  το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα δεν έχει αλλάξει, έτσι ώστε να συγχρονιστεί με τις σημερινές συνθήκες ζωής. Το γεγονός αυτό έχει αρνητικές συνέπειες στην εκμάθηση των μαθητών.

   Το λάθος εκπαιδευτικό σύστημα επηρεάζει αρκετά τους μαθητές. Αρχικά, είναι γενικά αποδεκτό ότι κάθε μαθητής είναι διαφορετικός, έχει διαφορετικά ενδιαφέροντα από τους άλλους. Επομένως, δεν γίνεται ο καθένας να ενδιαφέρεται το ίδιο για όλα τα μαθήματα που διδάσκεται. Για παράδειγμα,ένας μαθητής που του αρέσουν τα μαθηματικά, δεν νοιάζεται τόσο για τα αρχαία, όπως και ένας μαθητής που θέλει να γίνει βιολόγος,ίσως δεν του είναι αναγκαίες οι γνώσεις της γερμανικής γλώσσας. Επιπροσθέτως, κάποιοι μαθητές μαθαίνουν γρήγορα ,ενώ κάποιοι μαθητές χρειάζονται περισσότερο χρόνο, αλλά στο σχολείο έχουν όλοι τον ίδιο χρόνο. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα ο μαθητής που μαθαίνει πιο γρήγορα να επιβραβεύεται ως καλύτερος μαθητής, καθώς ο άλλος μαθητής μπερδεύεται  και καταλήγει να μην μαθαίνει τίποτα. Συνεπώς, αυτόματα ο μαθητής που έγραψε άριστα θεωρείται πιο έξυπνος από αυτόν που έγραψε μέτρια. Όμως, αυτό το αποτέλεσμα δεν εξαρτάται μόνο από αυτόν τον παράγοντα. Είναι πιθανό ένας μαθητής να μην γράψει καλά εξαιτίας κάποιου προσωπικού προβλήματος.Απεναντίας ένας μαθητής που ήταν σε καλύτερη ψυχολογική κατάσταση,θα αποδώσει καλύτερα.

   Συμπληρωματικά, είναι επιστημονικά αποδεδειγμένο ότι οι έφηβοι δυσκολεύονται να ξυπνήσουν πριν τις 8:30 το πρωί. Οι επιστήμονες έχουν αποδείξει ότι το ανθρώπινο μυαλό δεν αρχίζει να λειτουργεί πριν τις 10:00 το πρωί, όπως και το ότι οι έφηβοι που δεν κοιμούνται καλά είναι επιρρεπείς στο κάπνισμα και το αλκοόλ. Ωστόσο, αυτό δεν γίνεται αντιληπτό από τους δημιουργούς των εκπαιδευτικών προγραμμάτων. Το άγχος που προκαλούν οι καθηγητές με τον λάθος τρόπο παράδοσης του μαθήματος και με τις απαιτήσεις τους , όπως και με την πιθανή ακραία συμπεριφορά τους κατά την διάρκεια του μαθήματος, μπορεί να επιδεινώσει την κατάσταση. Παράλληλα, είναι γνωστό πως η αυτονομία είναι σημαντική για τους εφήβους. Οι έφηβοι αποφασίζουν οι ίδιοι πως και πότε θα μελετήσουν, καθορίζοντας ποιο είναι το καταλληλότερο πρόγραμμα γι’αυτούς, για το καλύτερο αποτέλεσμα. Το σχολείο κάνει ακριβώς το αντίθετο. Ελέγχει κάθε λεπτό το πρόγραμμα των μαθητών, με σύμπτωμα την αντιπάθεια των μαθητών προς το σχολείο και το ότι νιώθουν υποσυνείδητα ότι δεν μπορούν να ελέγχουν την ζωή τους. Τελευταίο αλλά εξίσου σημαντικό, πλέον στις μέρες μας, διαθέτουμε απίστευτη τεχνολογία που μας προσφέρει οποιαδήποτε γνώση και αν ψάχνουμε και μπορεί να μας βοηθήσει σε οτιδήποτε θέμα για το οποίο προβληματιζόμαστε.Αυτή όμως δεν χρησιμοποιείται από το εκπαιδευτικό μας σύστημα.

    Ανακεφαλαιώνοντας, το εκπαιδευτικό σύστημα δεν γίνεται να αλλάξει αμέσως, αλλά αν αρχίσουμε από τώρα να προσπαθούμε, η αλλαγή που θα προκύψει στο τέλος θα είναι ωφέλιμη για τους εφήβους, και συγκεκριμένα θα οδηγήσει σε έναν αποτελεσματικότερο τρόπο εκμάθησής .

«Smartphone/ Screen addiction», η σύγχρονη εξάρτηση των εφήβων

                                       γράφουν οι μαθήτριες της Β” Γυμνασίου, Ελένη Παναγιωτίδου και Ζωήνα Μιχαλοπούλου

  smartphoneΤην τελευταία δεκαετία παρατηρείται στην Ελλάδα θεαματική αύξηση των εφήβων  που δεν κατέχουν απλώς ένα κινητό τηλέφωνο αλλά ασχολούνται πολλές ώρες με αυτό, είτε για να επικοινωνούν με τους φίλους τους, είτε για να παίζουν παιχνίδια σε αυτό, είτε για να παρακολουθούν ιστοσελίδες ενδιαφέροντός τους. Η υπερβολική αυτή ενασχόληση έχει ήδη χαρακτηριστεί από πολλούς  ψυχιάτρους παγκοσμίως ως είδος εθισμού. Λόγω αυτού, πολλά παιδιά δυσκολεύονται να ενταχθούν ομαλά στην κοινωνία, γεγονός που συχνά τα οδηγεί  σε παραβατικές συμπεριφορές.

  Η διαρκής καταφυγή στο διαδίκτυο αποτελεί συνήθως ένδειξη αυξημένων εντάσεων ή δυσκολιών στο πλαίσιο της οικογένειας και επιθυμία του νέου να αποστασιοποιείται από το απαίσιο κλίμα που βιώνει στο σπίτι του. Στον χώρο του διαδικτύου, ο νέος -ιδίως ο έφηβος- αισθάνεται την ελευθερία να υιοθετεί και να διαμορφώνει μια προσωπικότητα διαφορετική από την πραγματική. Μολονότι ο διαδικτυακός εθισμός δεν αποτελεί ακόμη «επίσημη κατηγορία» στα εγχειρίδια ταξινόμησης ψυχικών διαταραχών, ωστόσο συγκεντρώνει εκείνα τα χαρακτηριστικά που αφορούν στους εθισμένους σε ουσίες και στον τζόγο. Άλλωστε δεν είναι τυχαίο ότι πολλοί ερευνητές, αναφερόμενοι στη «Spartphone/ Screen Addiction», εξισώνουν πια την έννοια της «ουσίας» με αυτήν του διαδικτύου. Παράλληλα, έρευνες περιγράφουν τον εθισμό στο διαδίκτυο και με όρους ψυχαναγκασμού. Σύμφωνα με αυτές τις έρευνες, ένα  παιδί εθισμένο στο διαδίκτυο τις περισσότερες φορές εμφανίζει τα ακόλουθα συμπτώματα:
•  Εξιδανίκευση του μέσου: Ο χρήστης θεωρεί τον ηλεκτρονικό υπολογιστή και το Διαδίκτυο το σημαντικότερο «κεφάλαιο» της καθημερινότητάς του.
• Τροποποίηση της διάθεσης: Σε όσους εθίζονται στα ηλεκτρονικά  παιχνίδια, παρουσιάζεται αύξηση της παραγωγής του νευροδιαβιβαστή του εγκεφάλου «ντοπαμίνη», η οποία συνδέεται με την ευχαρίστηση.
• Αίσθημα του ανικανοποίητου: Το άτομο χρειάζεται σταδιακά όλο και περισσότερες ώρες χρήσης του υπολογιστή, ώστε να νιώθει ευχαρίστηση.
• Σύγκρουση: Ενώ το παιδί αισθάνεται ότι έχει πρόβλημα, δεν μπορεί να κάνει κάτι, ώστε να περιορίσει τη χρήση του υπολογιστή.

   Όλα αυτά επιφέρουν, όπως είναι επόμενο, σοβαρές επιπτώσεις σε διάφορους τομείς της λειτουργικότητας του ατόμου. Μειώνεται ο χρόνος που περνάει ο έφηβος με την οικογένειά του, περιορίζονται τα χόμπι και οι κοινωνικές συναναστροφές του, αυξάνεται ο κίνδυνος εμφάνισης παχυσαρκίας, καθώς και διάφορων παθήσεων (οφθαλμικών και ορθοπαιδικών) λόγω των πολλών ωρών ακινησίας μπροστά στην οθόνη. Παράλληλα, οι εθισμένοι στο Διαδίκτυο νέοι παραμελούν τη σωματική τους υγιεινή ενώ απουσιάζουν συχνά από το σχολείο, με αποτέλεσμα ακόμη και να χάνουν την σχολική χρονιά.

   Δεν είναι ανάγκη, όμως, να φθάσουν τα πράγματα σε τέτοια άκρα. Συμπεριφορές όπως οι παραπάνω αποτελούν προειδοποιητικά καμπανάκια και οι γονείς πρέπει να έχουν ανοικτά τα αφτιά τους, ώστε να τα ακούν. Αν οι γονείς δουν ότι οι σχολικές επιδόσεις του παιδιού πέφτουν, χωρίς να υπάρχει άλλος λόγος εκτός από τη συνεχή ενασχόληση με τον υπολογιστή, αν καταλάβουν ότι το παιδί χάνει την κοινωνικότητά του και απομονώνεται, επιβάλλεται να αντιδρούν, να βρίσκουν τρόπους διαχείρισης της κατάστασης, θέτοντας ένα ξεκάθαρο πλαίσιο, για να απομακρύνουν τον έφηβο από την εμμονική ενασχόλησή του με το διαδίκτυο.

   Κλείνοντας, το συγκεκριμένο είδος εθισμού είναι σοβαρό, ώστε έχει  προκαλέσει έντονη ανησυχία ακόμα και σε κύκλους ειδικών, οι οποίοι ήδη καταβάλλουν προσπάθεια να περιορίσουν την ενασχόληση των εφήβων με τα κινητά και τα υπόλοιπα τεχνολογικά μέσα. Τελικά, το αρχαιοελληνικό «παν μέτρον άριστον» είναι ανάγκη επίκαιρη όσο καμία άλλη.

Top