Μ Π Ο Υ Λ Ι Ν Γ Κ
Σε αυτό το άρθρο θα διαβάσετε σημαντικές πληροφορίες για το πολύ γνωστό δυστυχώς φαινόμενο, το μπούλινγκ και θα μάθετε τι έχουν να πουν τα θύματα για αυτά που πέρασαν. Αρχικά ας ξεκινήσουμε με το τι είναι κι ας είμαι σίγουρη ότι οι περισσότεροι από εσάς το ξέρετε. Εμφανίζεται σε όλες τις ηλικίες και κοινωνικές ομάδες αλλά εγώ θα αναφερθώ στο σχολικό εκφοβισμό που δε διαφέρει και πολύ από το μπούλινγκ εκτός σχολείου. Περιλαμβάνει τρία βασικά είδη κακοποίησης :
Σωματικό μπούλινγκ περιλαμβάνει κάθε είδους τραυματισμούς ή κακώσεις διαφορετικής σοβαρότητας, που δεν οφείλονται σε ατυχήματα
Συναισθηματικό – ψυχολογικό μπούλινγκ είναι η συμπεριφορά που αποσκοπεί στην περιφρόνηση του άλλου, με στόχο την αποδυνάμωση και υποταγή του, τον έλεγχο και τη διατήρηση της εξουσίας τού θύτη προς το θύμα του. Χρειάζεται να τονίσουμε ότι κάθε μορφή κακοποίησης είναι πρώτα ψυχολογική
Λεκτικό μπούλινγκ περιγράφεται ως μια αρνητική δήλωση που απευθύνεται προς το θύμα ή είναι σχετική με το θύμα ή αποκρύπτοντας κάποια απάντηση λέγοντας πως δεν έχει συμβεί. Αν ο θύτης δε ζητήσει συγνώμη άμεσα και δεν ανακαλέσει την επίμαχη δήλωση , η σχέση μπορεί να καθοριστεί ως λεκτική κακοποίηση
Ας δούμε τι πληροφορίες παίρνουμε από τα θύματα που έδωσαν συνέντευξη και βρήκαν το θάρρος να μιλήσουν για το θέμα Αρχικά επιβεβαιώνεται πως στο δημοτικό εμφανίζεται περισσότερο και λιγότερο στο γυμνάσιο, λύκειο και παιδικό σταθμό αλλά αυτό δε σημαίνει πως δεν ασκείται και σε αυτά σε μεγάλο βαθμό.
Λόγοι για τους οποίους πιστεύουν τα θύματα ότι τους ασκήθηκε
- Είχε καλούς βαθμούς και ήταν εσωστρεφής ( ψυχολογικό)
- Άτομο που είχε πρόβλημα χτύπαγε πολλά άτομα ( σωματικό)
- Μη κοινωνικά άτομα που δεν ήταν τέλειοι σε άθλημα «θεωρούνταν διαφορετικοί και περίεργοι από τους συμμαθητές τους» ( ψυχολογικό)
- Μπούλινγκ σε άτομα με παραπάνω κιλά ( ψυχολογικό)
- Κορόιδευα παιδί με μαθησιακές δυσκολίες (ψυχολογικό και λεκτικό)
- Λόγω ζήλιας (ψυχολογικό και λεκτικό)
- Λόγω «φήμης», γνωστό άτομο στο σχολικό χώρο και έξω (ψυχολογικό και λεκτικό)
Συναισθήματα, αντιδράσεις και σκέψεις που προκαλούνταν σε αυτά τα παιδιά
- Στεναχώρια, θλίψη, κλάμα
- Αναστάτωση
- Ένιωθαν ότι δεν είχαν άμυνα και αντιδρούσαν άσχημα για να προστατεύσουν τους εαυτούς τους , κάποιοι φωνάζαν τους εκπαιδευτικούς
- Ένιωθαν μειονεκτικά, ότι διέφεραν από τους άλλους , ότι δεν ανήκαν εκεί και σκέφτονταν αρνητικά ,
- Είχαν αυτοκτονικές τάσεις (στόχευαν την κοιλιά τους αλλά λόγω φόβου δεν προχωρούσαν όμως μαχαίρωναν τα μπούτια τους)
- Αμηχανία
« Δεν ξεχνιούνται αυτά, μου έμειναν τραύμα», τα περισσότερα παιδιά δε θα ξεχάσουν ποτέ τι έγινε στην παιδική τους ηλικία. Κάποια ακόμη και τώρα τα στοιχειώνει αυτή η εμπειρία ενώ κάποια το έχουν ξεπεράσει με την βοήθεια της οικογένειας, των φίλων, ψυχολόγου και καθηγητών.
Για τα θύματα που έχουν υποστεί το ίδιο έχουν δοθεί οι παρακάτω συμβουλές
- ΝΑ ΜΙΛΗΣΟΥΝ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟΝ ΚΑΙ ΑΣ ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΚΟΛΟ ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ
- ΝΑ ΑΠΕΥΘΥΝΟΝΤΑΙ ΣΕ ΨΥΧΟΛΟΓΟ
- ΝΑ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ ΣΤΟ ΤΙ ΛΕΝΕ ΟΙ ΑΛΛΟΙ
- ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΦΤΟΥΝ ΣΤΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΤΩΝ ΘΥΤΩΝ
- ΝΑ ΑΓΑΠΗΣΟΥΝ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥΣ
- ΝΑ ΜΕΙΝΟΥΝ ΔΥΝΑΤΟΙ ΓΙΑΤΙ ΟΛΑ ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ ΕΝ ΤΕΛΕΙ
- ΝΑ ΜΗΝ ΕΜΠΙΣΤΕΥΟΝΤΑΙ ΕΥΚΟΛΑ
- ΝΑ ΠΡΟΣΕΧΟΥΝ ΜΕ ΠΟΙΟΝ ΚΑΝΟΥΝ ΠΑΡΕΑ
- ΝΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΥΝ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥΣ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ
- ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ ΣΟΣ 1107, 1056, 1018, 116111, 15900, 11525, 11528 και πολλές άλλες, μπορείτε να μιλήσετε ανώνυμα και να βρείτε βοήθεια
Ας ακούσουμε τι έχουν να πουν τα θύματα που μίλησαν στους θύτες
ΔΕΝ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ
ΝΤΡΟΠΗ ΣΑΣ!
ΕΛΠΙΖΩ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑΤΕ ΟΤΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΚΑΝΑΤΕ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΣΩΣΤΟ
ΜΗΝ ΤΟ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΕ, ΚΑΠΟΙΑ ΠΑΙΔΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΑΝΤΕΞΟΥΝ
ΜΗΝ ΠΛΗΓΩΝΕΤΕ ΑΛΛΟΥΣ
ΜΗΝ ΕΧΕΤΕ ΚΟΜΠΛΕΞ ΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΑΣ
ΜΗΝ ΞΕΣΠΑΤΕ ΣΕ ΑΤΟΜΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΣΑΣ ΦΤΑΙΝΕ
ΑΝΑ ΜΑΡΙΑ ΓΚΑΙΤΑΝ

