Για να περάσουν οι μέρες εκτός από διάβασμα, ταινίες, σειρές, γυμναστική, βιβλία, καθάρισμα, μαγειρική και τσάλεντζ στο ίνσταγκραμ, μπορείτε να δείτε τι θέλετε να κάνετε στο μέλλον. Ψάξτε πληροφορίες για πανεπιστήμια στο πεδίο σας! Δείτε τί δυνατότητες έχετε, μήπως να σπουδάσετε εξωτερικό; Αν δεν νιώθετε άνετα με την ιδέα να φύγετε από την πατρίδα σας μόλις στην ηλικία των 18 ετών, μία εναλλακτική ιδέα θα ήταν να κάνετε το μεταπτυχιακό σε μία πόλη του εξωτερικού. Ας μην ξεχνάμε το αίσθημα της ανεξαρτησίας και οι εμπειρίες που θα αποκτήσετε εκεί γνωρίζοντας καινούργιους ανθρώπους είναι ανεκτίμητης αξίας. Δεν έχεις ιδέα τι θες να κάνεις μετά το λύκειο; Τώρα έχεις τον χρόνο να βρεις τι θες. Υπάρχουν διάφορα τεστ επαγγελματικού προσανατολισμού στο διαδίκτυο, τα οποία θα μπορούσαν να σε βοηθήσουν πολύ.

Μην φοβάστε να κάνετε την διαφορά, εκτός από τα συνηθισμένα επαγγέλματα υπάρχουν χιλιάδες πράγματα που θα μπορούσε κανείς να σπουδάσει στο εξωτερικό. Είμαι σχεδόν σίγουρη πως δεν γνωρίζετε την ύπαρξη σπουδών για πακετάρισμα ή για ηθικό χακάρισμα ή για περιπέτεια ή ακόμη και για το γρασίδι στα γήπεδα. Καταλήγουμε, λοιπόν, πως η επιλογή ενός επαγγέλματος είναι πολύ πιο σύνθετη αφού δεν έχουμε πλήρη γνώση, δεν είναι μία εύκολη και γρήγορη υπόθεση. Απεναντίας είναι δύσκολο και χρονοβόρο, γι” αυτόν τον λόγο τώρα είναι η κατάλληλη περίοδος να…

Τέλος, ας πάρουμε όλοι ένα μάθημα ζωής από την καραντίνα… Ας μάθουμε να χαιρόμαστε και να εκτιμάμε τα μικρά πράγματα στην ζωή. Ένα πετυχημένο κέικ, ένα όμορφο ηλιοβασίλεμα με τσάι, επιτραπέζια με την οικογένεια το απόγευμα. Διότι στο τέλος της ημέρας αυτά τα μικρά, όμως όχι ανούσια πράγματα, είναι αυτά που αξίζουν…

Στίχοι: Νίκος Καββαδίας

Θά μεταλάβω μέ νερό θαλασσινό

στάλα τή στάλα συναγμένο ἀπ” τό κορμί σου

σέ τάσι ἀρχαῖο, μπακιρένιο ἀλγερινό,

ποῦ κοινωνοῦσαν πειρατές πρίν πολεμήσουν.

Πούθ” ἔρχεσαι; Ἀπ” τή Βαβυλώνα.

Ποῦ πᾶς; Στό μάτι τοῦ κυκλώνα.

Ποιάν ἀγαπᾶς; Κάποια τσιγγάνα.

Πῶς τή λένε; Φάτα Μοργκάνα.

Πανί δερμάτινο, ἀλειμμένο μέ κερί,

ὀσμή ἀπό κέδρο, ἀπό λιβάνι, ἀπό βερνίκι,

ὅπως μυρίζει ἀμπάρι σέ παλιό σκαρί

χτισμένο τότε στόν Εὐφράτη στή Φοινίκη.

Πούθ” ἔρχεσαι; Ἀπ” τή Βαβυλώνα.

Ποῦ πᾶς; Στό μάτι τοῦ κυκλώνα.

Ποιάν ἀγαπᾶς; Κάποια τσιγγάνα.

Πῶς τή λένε; Φάτα Μοργκάνα.

Σκουριά πυροχρωμη στίς μίνες τοῦ Σινᾶ.

Οἱ κάβες τῆς Γερακινῆς καί τό Στρατόνι.

Τό ἐπίχρισμα. Ἡ ἅγια σκουριά πού μᾶς γεννᾶ,

Μᾶς τρέφει, τρέφεται ἀπό μας, καί μᾶς σκοτώνει.

Πούθ” ἔρχεσαι; Ἀπ” τή Βαβυλώνα.

Ποῦ πᾶς; Στό μάτι τοῦ κυκλώνα.

Ποιάν ἀγαπᾶς; Κάποια τσιγγάνα.

Πῶς τή λένε; Φάτα Μοργκάνα.

[ " target="_blank">youtube  g9iiK7q2RC4]

[ " target="_blank">youtube Jnjl9E39Kxo ]

Ράγισε τις καρδίες των μαθητών στο Λύκειο η προβολή της αυτοβιογραφίας του Σάμι Μοντιάνο παραγωγής της «Cine Chevalier» καθώς μιλούσε  στον φακό για την πορεία του από την Ρόδο ως ένα μικρό παιδί προς τα στρατόπεδα συγκέντρωσης στο Άουσβιτς. Ταινία που σκηνοθετήθηκε από την Δέσποινα Μαζαράκη, τον Γιώργο Τζεδάκη και τον Δημήτρης Κόκκινο

Περίληψη της ταινίας :

Δεν είναι λίγοι εκείνοι που υποστηρίζουν πως οι λέξεις δεν επαρκούν για να περιγράψουν αυτά που έζησαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Ο κ. Σάμυ Μοντιάνο, που γνώρισε από πολύ νωρίς στη ζωή του τον παραλογισμό των πολιτικών του διχασμού, της μισαλλοδοξίας και των διακρίσεων, έμελλε, παιδί ακόμα, να ταξιδέψει μέρες ατέλειωτες για να συναντήσει τον τρόμο, την φρίκη και τον όλεθρο μαζί με χιλιάδες ομόφυλούς του, να ζήσει τον χαμό του πατέρα και της αδελφής του, και να αντιμετωπίσει καθημερινά τον θάνατο στο Άουσβιτς Μπιρκενάου. Στο μεταίχμιο εκείνο που η ζώσα εμπειρία σμίγει την τοπική και την προσωπική ιστορία με την παγκόσμια, η ταινία καταγράφει την μαρτυρία ενός από τους τελευταίους επιζώντες Ροδεσλί (Εβραίους της Ρόδου) και πραγματεύεται το καθήκον της άσβεστης μνήμης και την προάσπιση της ανθρωπιάς και της αξιοπρέπειας όχι πια μονάχα για όσους επέζησαν αλλά ιδίως για τις επερχόμενες γενιές ενός κλυδωνιζόμενου κόσμου.

Η Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ ήταν μία κορυφαία ποιήτρια, μεταφράστρια αλλά και συγγραφέας. Γεννήθηκε στην Αθήνα τον Φεβρουάριο του 1939 όπου και σπούδασε. Ξεκίνησε την ζωή της με μία αναπηρία, η οποία όμως την έστρεψε προς την ποίηση. Αν και δεν μπορούσε να χρησιμοποιήσει γραφομηχανή, αυτό δεν την εμπόδισε να γράφει πάντα χειρόγραφα. Επιπροσθέτως, η αναπηρία ήταν ακόμη ένα κίνητρο αλλά και πλεονέκτημα,  έτσι ώστε να καταφέρει να γίνει αγαπητή και γνωστή στον ευρύτερο κόσμο.

Χρονικά ανήκει στην γενιά του ’60, η οποία χαρακτηρίστηκε «χαμένη γενιά».  Αν και η ποιητική γενιά στην οποία ανήκει η Αγγελάκη-Ρουκ «συμπιέστηκε» (τουλάχιστον στο πεδίο της δημοσιότητας) ανάμεσα στη «γενιά της ήττας», η οποία ωστόσο δεν παραδέχτηκε την ήττα, και στη «γενιά της αμφισβήτησης», όπως βιαστικά χαρακτηρίστηκε η γενιά του ’70, που πρωτοδημοσίευσε επί χούντας, πολύ σπουδαίες ποιητικές φωνές κατάφεραν να αναδειχθούν από αυτήν. Η Κατερίνα Αγγελάκη είχε τον δικό της τρόπο σκέψης και σύμφωνα με αυτόν πλάθει το δικό της ποιητικό  έργο. Έχοντας ακόμη το πρόβλημα της αναπηρίας  της, εκείνη δίνει τις δικές της προσωπικές λύσεις, μέσω της ποίησης. Στην ζωή της παντρεύτηκε αλλά δεν απέκτησε απογόνους. Παρ” όλα αυτά έτρεφε μεγάλη αγάπη για τα παιδιά.

Το έργο της ήταν επηρεασμένο από την ζωή της. Νονός της ήταν ο Νίκος Καζαντζάκης. Διέμενε σ ένα σπίτι, που αγόρασαν οι γονείς της, για να στεγάσουν τους πρόσφυγες-συγγενείς τους μετά την Μικρασιατική καταστροφή. Αυτός λοιπόν ο τρόπος ζωής της – με κύριο ρόλο την αναπηρία της – ενέπνευσε ένα μεγάλο ποσοστό των ποιημάτων της. Τα ποιήματά της θεματολογικά καταπιάνονται με τον έρωτα και την φύση.

Η λεπτότητα της γλωσσικής έκφρασης και το βάθος της βιωμένης εμπειρίας αποτελούν βασικά συστατικά της ποιητικής της Αγγελάκη-Ρουκ. Πρόκειται για μία ποίηση που καθιστά το ατομικό βίωμα καθολικό. Τα ερωτήματα που τίθενται στην ποίησή της δεν είναι ρητορικά, ούτε καν φιλοσοφικά, αλλά υπαρξιακά, διότι η ύπαρξη είναι τόσο απλή όσο και η ποίηση.

Ποιήματά της και ποιητικές της συλλογές είναι: Μοναξιά (1956), Άδεια φύση (1993), Ενάντιος έρωτας (1982), Ο Βύτος και αλιείη (1956), ποίημα το οποίο το αφιέρωσε στον νονό της τον Νίκο Καζαντζάκη, Λύκοι και σύννεφα (1963), Ωραία έρημος η σάρκα, (1996), Μαγδαληνή, Ποιήματα (1971), Το μεγάλο θηλαστικό (1974), Τα σκόρπια χαρτιά της Πηνελόπης (1977), Ο θρίαμβος της σταθερής απώλειας (1978), Ενάντιος  έρωτας (1982), Οι μνηστήρες (1984), Επίλογος αέρας (1990),  Άδεια φύση (1993), Λυπιού (1995), Η ανορεξία της ύπαρξης (2011).

Παραθέτουμε το ποίημα που έγραψε σε ηλικία μόλις 17 ετών. Το ποίημα «Μοναξιά» δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Καινούργια Εποχή. Το ποίημα δημοσιεύτηκε μετά από παρότρυνση του Νίκου Καζαντζάκη, ο οποίος έστειλε γράμμα στον Γιάννη Γουδέλη, τον διευθυντή της Καινούργιας Εποχής γράφοντας: «Παρακαλώ, δημοσιεύστε αυτό το ποίημα, το έχει γράψει μία κοπέλα που δεν έχει βγάλει ακόμα το γυμνάσιο. Είναι το ωραιότερο ποίημα που διάβασα ποτέ!». Από τότε άνοιξε ο δρόμος για την ενασχόλησή της με την ποίηση και τη μετάφραση.)

«Μοναξιά»

Αν ενώσεις το βροχόνερο με το δάκρυ σου
το γέλιο σου με τον ήλιο
το σίφουνα, τον αγέρα με την ξεσηκωμένη αγανάκτησή σου.

Αν κλάψεις για τα παιδάκια με τις ρόδινες ανταύγειες
του δειλινού στο πρόσωπο, που πλαγιάζουν
με τα χεριά αδειανά, με τα πόδια γυμνά
θα βρεις τη μοναξιά σου.

Αν σκύψεις στους συνανθρώπους σου
μες στα αδιάφορα μάτια τους θα ‘ναι γραμμένη
απελπιστική, ολοκληρωτική η μοναξιά σου.

Κι αν πάλι τους δείξεις το δρόμο της δύναμης
και τους ξεφωνίσεις να πιστέψουν μόνο τον εαυτό τους
θα τους δώσεις μια πίκρα παραπάνω
γιατί δε θα το μπορούν, θα ‘ναι βαρύ γι’ αυτούς
και θα ‘ναι πάλι η μοναξιά σου.

Αν φωνάξεις την αγάπη σου
θα ‘ρθει πίσω άδεια, κούφια, η ίδια σου η φωνή
γιατί δεν είχε το κουράγιο να περάσει όλες
τις σφαλισμένες πόρτες, όλα τα κουρασμένα βήματα
όλους τους λασπωμένους δρόμους.
Θα γυρίσει πίσω η φωνή που την έστειλες τρεμάμενη
λαχταριστή, με άλλα λόγια που δεν την είχες προστάξει εσύ
τα λόγια της μοναξιάς σου.

Θεέ μου, τι θα γίνουμε;
Πώς θα πορευτούμε;
Πώς θα πιστέψουμε; Πώς θα ξεγελαστούμε;
Μ’ αυτή την αλλόκοτη φυγή των πραγμάτων
των ψυχών από δίπλα μας;

Ένας δρόμος υπάρχει, ένας τρόπος.
Μια θα ‘ναι η Νίκη:
αν πιστέψουμε, αν γίνουμε, αν πορευτούμε.
Μόνοι μας.

Φθινόπωρο 1956

Καφεπαντοπωλείο. Σας λέει κάτι η λέξη αυτή; Πιθανότατα όχι. Τα πλέον σπάνια να συναντήσει κάνεις καφεπαντοπωλεία ακόμα αναδίδουν ένα άρωμα παράδοσης, ζεστασιάς και οικειότητας, όταν τα επισκέπτεται κανείς.  Μνήμες ξυπνούν από τα παλιά τα χρονιά, τότε που στα χωριά ήταν κάτι το συνηθισμένο να πηγαίνει ο κόσμος στα καφεπαντοπωλεία  της γειτονιάς, για να πιει το καφεδάκι του συνοδευόμενο από κάποιον μεζέ και ίσως κάτι το οποίο θα αγόραζε.  Αυτή τη μαγική εικόνα φιλοξενίας και γεύσης είναι πια δύσκολο να αντικρίσεις,  τώρα, που τα καφεπαντοπωλεία ολοένα και λιγοστεύουν.

Η φιλοσοφία τους  ξεκινά από τις έννοιες του Καφενείου και Παντοπωλείου και συμβολίζουν τον μεικτό χαρακτήρα του καταστήματος. Τα μικρά αυτά καταστήματα διαθέτουν προϊόντα προς πώληση στο παντοπωλείο, τα οποία συνήθως χρησιμοποιούνται και για την παρασκευή όσων προσφέρονται στο καφενείο. Επίσης, τα καφεπαντοπωλεία συμβολίζουν τη σχέση του «χθες» με το «σήμερα» ακολουθώντας την εξέλιξη χωρίς όμως να χάνουν την ταυτότητά τους. Σε αυτά τα καταστήματα οι άνθρωποι ξεκουράζονταν, επικοινωνούσαν μεταξύ τους, συζητούσαν κάτι, που κάποιες φόρες δεν γίνεται στις μέρες μας ή φαίνεται να έχει χάσει την αξία του για τους ανθρώπους. Μαζί με την πλατεία του χωριού ή της πόλης,  τα καφεπαντοπωλεία μαζί με το σχολείο και την εκκλησία αποτελούσαν την «καρδιά» του κάθε χωριού  ή και πόλεως.

Στις  μέρες μας, τα καφεπαντοπωλεία ολοένα και λιγοστεύουν, γίνονται κομμάτι ενός κόσμου που χάνεται, μέσα στη ζούγκλα του σύγχρονου κόσμου και της εξέλιξης. Οι γνωστές και μοντέρνες καφετέριες είναι πλέον στέκι για τον κόσμο, ο οποίος στην βιασύνη του να πάει στη δουλειά ή στο σχολείο ή ψάχνοντας τρόπο να ξεφύγει λίγο από τα βάσανα της καθημερινότητας, καταλήγει στις καφετέριες. Τα γλυκά παραδοσιακά καφεπαντοπωλεία είναι χαμένα στους δρόμους των λίγων χωριών στα οποία ακόμα υπάρχουν. Ακόμα και αυτά θεωρούνται παλιομοδίτικα και βαρετά για τους ανθρώπους που προσκολλώνται όλο και περισσότερο στο «μοδάτο», το εξελιγμένο και στην τεχνολογία. Ξεχνιούνται έτσι, τα καφεπαντοπωλεία, η φιλοξενία και το  άρωμα παράδοσης που αυτά μπορούν να προσφέρουν.

Τα παλιά και παραδοσιακά καφεπαντοπωλεία, θα έπρεπε να είναι ένα κομμάτι της παράδοσης που θυμόμαστε και τιμούμε και όχι κάτι που λησμονούμε, επειδή είναι παλιομοδίτικο και δυσεύρετο. Αυτά είναι που μας θυμίζουν το αίσθημα της ζεστασιάς και το πώς περνούσαν οι παππούδες μας και οι γιαγιάδες μας, όταν ήταν νέοι.  Αυτά αποτελούν κομμάτι της εξελικτικής πορείας του πολιτισμού και της παράδοσής μας από παλιά μέχρι και σήμερα και αυτό είναι το πιο υπέροχο και ωραίο, να γνωρίζουμε από που ξεκινήσαμε και που φτάσαμε. Τα μικρά μας, παραδοσιακά καφεπαντοπωλεία.

Οι φωτογραφίες της μαθήτριας Δέσποινας Γκογκόση, από μια επίσκεψη του σχολείου μας στο ορεινό χωριό της Ρόδου, Άγιος Ισίδωρος.

Δεκέμβριος 2017

Ο κύριος Νικήτας σε ένα από τα παλαιότερα καφεπαντοπωλεία της Σύμης

Το διαδίκτυο παρόλο που προσφέρει πολλά στην ζωή των ανθρώπων αρκετές φορές γίνεται εθισμός. Τα παιδιά και οι νέοι εύκολα μπορεί να εγκλωβιστούν σε διαδικτυακές δραστηριότητες. Η πιο ευάλωτη ηλικία εθισμού είναι η εφηβική. Η έντονη εξάρτηση φαίνεται όταν τα άτομα βυθίζονται με τις ώρες στο διαδίκτυο, απομονώνονται από τις παρέες τους, δεν τρώνε, δεν πλένονται και το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι το Ίντερνετ.

Το Διαδίκτυο έχει την ικανότητα να καλύψει συγκεκριμένες ψυχολογικές ανάγκες ενός ατόμου. Ένα από τα χαρακτηριστικά του μέσου που προκύπτει από τη φύση του είναι ότι μπορεί να δημιουργήσει μια «ιδανική κατάσταση εαυτού», όπου το άτομο μπορεί να εξερευνήσει διάφορες πτυχές της προσωπικότητάς του χωρίς να έχει περιορισμούς και συνέπειες. Στο Διαδίκτυο δεν υπάρχουν άμεσες συνέπειες των πράξεων, ο χρήστης μπορεί να μπει και να βγει όποτε θέλει, ενώ μπορεί να καλύψει την όποια εξωτερική εμφάνιση, αφού δεν υπάρχει οπτική επαφή. Ταυτόχρονα, ο έφηβος μπορεί να ενσαρκώσει διαφορετικούς ρόλους ή να υιοθετήσει διαφορετικές ταυτότητες ανάλογα με την εκάστοτε διαδικτυακή εμπειρία, εξαιτίας της ανωνυμίας, που συνιστά κατεξοχήν χαρακτηριστικό του Διαδικτύου. Συνήθως, τα παιδιά που αντιμετωπίζουν το πρόβλημα του εθισμού στο διαδίκτυο είναι αγόρια και μεγαλώνουν σε δύσκολες καταστάσεις (δυσλειτουργικές οικογένειες). Πρόσφατες έρευνες στην Ελλάδα κατέδειξαν τη σημασία της γονικής μέριμνας και φροντίδας στην ανάπτυξη του εθισμού στο Διαδίκτυο (Siomos, 2012). Η βέλτιστη παροχή γονικής μέριμνας χαρακτηρίζεται από φροντίδα και υγιή προστατευτικότητα, ούτως ώστε το παιδί να κατευθύνεται και να καθοδηγείται με επάρκεια σε ένα ασφαλές περιβάλλον, χωρίς να παρεμποδίζονται οι προσπάθειές του για την ανάδειξη προσωπικής ταυτότητας και αυτονόμησης. Αντίθετα, υπερπροστατευτικότητα των γονέων και χαμηλά επίπεδα φροντίδας συνιστούν το πρότυπο μέριμνας “affectionless control” (έλεγχος χωρίς στοργή), το οποίο συνδέθηκε με υψηλότερες βαθμολογίες εθισμού στο Διαδίκτυο.

Ο εθισμός των εφήβων στο διαδίκτυο μπορεί, επίσης να είναι το αποτέλεσμα άλλων ψυχικών διαταραχών, όπως κατάθλιψη, αγχώδεις διαταραχές, διαταραχές προσωπικότητας, υπερκινητικότητα και κοινωνική φοβία. Συχνά όμως η ανάπτυξη καταθλιπτικού συναισθήματος ή άγχους έπεται της εμφάνισης του εθισμού, όπως συμβαίνει και με άλλες εθιστικές συμπεριφορές. Αυτό καταδεικνύει την αναγκαιότητα εκτίμησης κάθε περίπτωσης από ειδικό ψυχικής υγείας, ο οποίος θα είναι σε θέση να κρίνει την ύπαρξη ή μη συννοσηρών καταστάσεων.

Το φαινόμενο συνήθως εμφανίζεται αρχικά σε εφήβους κατά την πρώιμη εφηβεία (10-14 ετών) ή και σε μικρότερη ακόμη ηλικία. Είναι πιο έντονο κατά την μέση εφηβεία (15-17 ετών), κατά την οποία οι έφηβοι πειραματίζονται και σταδιακά αυτονομούνται, καθώς και κατά την όψιμη εφηβεία (> 17 ετών). Ένας ακόμα πληθυσμός υψηλού κινδύνου είναι αυτός των φοιτητών, οι οποίοι καλούνται πολλές φορές για πρώτη φορά να οριοθετήσουν οι ίδιοι τη χρήση Διαδικτύου στην οποία προβαίνουν μακριά από οικογενειακό έλεγχο, αλλά και χωρίς το ξεκάθαρα δομημένο πλαίσιο υποχρεώσεων του σχολείου μέσης εκπαίδευσης. Σποραδικά εμφανίζεται το πρόβλημα και σε μεγαλύτερες ηλικίες, όπου κυρίως αφορά περιπτώσεις υπέρμετρης ενασχόλησης με κοινωνική δικτύωση, αλλά και διαδικτυακό τζόγο, όπως και διαδικτυακή πορνογραφία.

Για την αντιμετώπιση του φαινομένου έχει προταθεί η κινητοποιητική συνέντευξη, το γνωστικό- συμπεριφορικό μοντέλο θεραπείας, η συμβουλευτική παρέμβαση στην οικογένεια, οι ομάδες απεξάρτησης, ενώ υπάρχουν κάποια δεδομένα και για το ρόλο της φαρμακοθεραπείας στη θεραπεία. Ιδιαίτερα σημαντική για την αντιμετώπιση του εθισμού στα παιδιά και στους εφήβους είναι η ύπαρξη κοινής στάσης των γονέων, η παροχή υποστήριξης αλλά όχι κάλυψης και η τοποθέτηση του υπολογιστή σε ένα ορατό σημείο στο σπίτι και όχι στο δωμάτιο του παιδιού. Σημαντικό ρόλο στην αντιμετώπιση του εθισμού στο Διαδίκτυο έχει και η συμβουλευτική στην οικογένεια, έτσι ώστε να δημιουργηθεί ένα υποστηρικτικό πλαίσιο, που θα δράσει ευεργετικά στη θεραπεία. Η κινητοποιητική συνέντευξη μπορεί να είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική στον χειρισμό της άρνησης του προβλήματος, ένα συχνό εμπόδιο που παρατηρείται σε όλες τις ηλικίες. Στα πλαίσια της γνωστικο- συμπεριφορικής θεραπείας, εντοπίζονται οι γνωστικές διαστρεβλώσεις που εκλύουν και διατηρούν την προβληματική χρήση του Διαδικτύου, προωθείται η γνωσιακή αναδόμηση και ένας πιο ισορροπημένος και προσαρμοστικός τρόπος σκέψης. Παράλληλα χρησιμοποιούνται μια σειρά από συμπεριφορικές στρατηγικές, όπως η αναγνώριση του πρότυπου χρήσης του Διαδικτύου και η εφαρμογή ενός διαμετρικά αντίθετου προγράμματος χρήσης, η οριοθέτηση των περιόδων χρήσης με διάφορα εξωτερικά μέσα, παρακίνηση για ενασχόληση με ευχάριστες εναλλακτικές δραστηριότητες, η χρήση καρτών υπενθύμισης, η πλήρης αποχή από ιδιαίτερα προβληματικές διαδικτυακές εφαρμογές, η ενσωμάτωση καθορισμένων διαστημάτων χρήσης στο εβδομαδιαίο πρόγραμμα του χρήστη. Οι ομάδες απεξάρτησης χρησιμοποιούν τις πρακτικές των ομάδων απεξάρτησης από άλλους εθισμούς, όπως το πρόγραμμα των 12 βημάτων ή βασίζονται στις αρχές της ομαδικής ψυχοθεραπείας.

Σκοπός των διαγωνιζομένων είναι η τρισδιάστατη σχεδίαση μετά από έρευνα σε συγκεκριμένο πεδίο. Ειδικότερα :

Οι ομάδες του Λυκείου (Υποθαλάσσιοι) θα
πρέπει να μελετήσουν το αλμυρό νερό (Υφαλοκρηπίδα, οικονομική ζώνη, ρύπανση, πλούτος, προσφυγικές ροές κ.α.) να εμπνευστούν και να δημιουργήσουν μία θήκη μπουκαλιού για ποδήλατο.

• Οι Εκπαιδευτικοί σχεδιάζουν το εργαλείο της ειδικότητας που βοηθά το έργο τους, διαβήτης, μοχλός, άγαλμα, σταυρός, σφυρίχτρα οτιδήποτε χρήσιμο στην διδασκαλία της ειδικότητας σας.

Τα παραδοτέα αποτελούνται από:
1. Έρευνα (3 σελίδων max) του θέματος.
2. Παρουσίαση της εργασίας των μαθητών 15
slides (5 έρευνα- 5 δράσεις-5 σχεδιασμός) .
3. Αρχείο τρισδιάστατου σχεδίου (stl).

Η αξιολόγηση του φακέλου αφορά :

• 25% Καλλιτεχνική απόδοση
• 25% Ερευνητική διαδικασία
• 25% Εκπαιδευτική ενσωμάτωση
• 25% Παρουσίαση

Σημαντικές ημερομηνίες

Δήλωση Συμμετοχής : 14 Φεβρουαρίου
Έναρξη Webinars 3D design : 17 Φεβρουαρίου

Αποστολή Φακέλου Συμμετοχής : 12 Απριλίου

Βραβεία:

Τα σχολεία των νικητών όλων των κατηγοριών θα
βραβευθούν με έναν τρισδιάστατο εκτυπωτή σε
προγραμματισμένο συνέδριο.

Aπαιτείται απλά η συγκρότηση της ομάδας (Ενός τουλάχιστον εκπαιδευτικού και τριών τουλάχιστον μαθητών).

Περισσότερες Πληροφορίες…

Ο εθισμός στο αλκοόλ επέρχεται σταδιακά, αν και ορισμένα άτομα παρουσιάζουν μια ιδιόμορφη αντίδραση στο αλκοόλ από τη στιγμή που αρχίζουν να πίνουν. Με την πάροδο του χρόνου, η υπερβολική κατανάλωση μπορεί να προκαλέσει διαταραχή της ισορροπίας των χημικών ουσιών και των νευρικών διόδων του εγκεφάλου, στοιχεία που σχετίζονται με την εμπειρία της απόλαυσης, της ορθής κρίσης και της ικανότητας ελέγχου της συμπεριφοράς. Αυτό μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα την έντονη επιθυμία για αλκοόλ, προκειμένου να περιοριστούν τα αρνητικά συναισθήματα.

Υπεύθυνες Καθηγήτριες Γιορτής: Αγγελίδη Χριστίνα , Μπαντελά Κατερίνα

Χρονικό: Αντωνάκης Νίκος , Καμπούρη Μαρία , Κασάπης Ανέστης , Νικηταρά Νάσια , Τσαβαρή Μαρία 

Χορωδία: Ασπρούδη Χρυσή , Αμπαζάι Πάμελα, Ασπρούδη Ειρήνη, Καμπούρη Μαρία, Καράκος Παναγιώτης, Καφετζάκης Σταμάτης, Κυπριώτη Αντωνία, Μαλαματή Άννα , Μαυρουδή Αναστασία , Μήλας Γιώργος , Μπρίξ Ζωή , Νικηταρά Νάσια, Νομικού Ραφαέλα , Ορδουλίδου Αναστασία , Παναγιώτη Αμαλία , Παπαδοπούλου Ματίνα , Πεταυράκη Ασημίνα , Πεταυράκη Κωνσταντίνα , Πιλατέρη Παρασκευή , Πολιτίδου Ολυμπία , Πόντο Ανιέζα , Σακελλαρίδη Γεωργία

 Μουσική :Κασανής Σάββας ( λαούτο) , Χατζηκαλημέρης Γιώργος (κρητική τετράχορδη λύρα)

[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]