Στο ομώνυμο ποίημά του ο ποιητής, Κωνσταντίνος Π. Καβάφης πραγματεύεται την προσπάθεια της ανθρώπινης ζωής να παραμείνει αυθεντική και αναλλοίωτη από εξωτερικούς παράγοντες. Ειδικότερα, μέσα από τους στίχους του ποιήματός του και ιδιαίτερα με τη χρήση της προστακτικής έγκλισης, αλλά και της προτρεπτικής υποτακτικής  (… μην την εξευτελίζεις ), ο Καβάφης συμβουλεύει τους αναγνώστες του να ακολουθήσουν τις δικές τους επιθυμίες, προστατεύοντας, όμως, ταυτόχρονα και την αξιοπρέπειά τους, όσο αυτό είναι δυνατό ( …τούτο προσπάθησε). Επιπλέον,  τους προτρέπει να μην αναλώνονται στις επιφανειακές σχέσεις καθώς και στην υπερβολική έκθεση και την φόρτιση των συναναστροφών. Εξάλλου, η χρήση του Ενεστώτα και της ενεργητικής σύνταξης δίνει στο ποίημα μια διαχρονικότητα και μια καθολική ισχύ και κυρίως,  περιμένει από το ποιητικό υποκείμενο να αναλάβει τις ευθύνες του απέναντι στη ζωή του, όπως άλλωστε τονίζεται με το β΄ ενικό πρόσωπο κάνοντας εντονότερο τον διαλογικό και συμβουλευτικό χαρακτήρα του, ενώ απευθύνεται στον καθέναν αναγνώστη από εμάς.

  Συμπερασματικά, ο Καβάφης καταφέρνει να προσδώσει στο ποιήμά  του, με την χρήση των παραπάνω γλωσσικών επιλογών, τον απαραίτητο διδακτισμό, καθώς και συμβουλές και προτροπές, ώστε να οδηγήσει τους αναγνώστες στη διεκδίκηση της ζωής τους διατηρώντας την αυθεντικότητά τους και την αξιοπρέπειά τους.

   Αυτό κάνει τον Καβάφη διαχρονικό, αφού   ο προσωπικός αγώνας του κάθε ανθρώπου για εσωτερική ανάταση δεν έλλειψε ποτέ!!!!  

H μαθήτρια της Β΄ Λυκείου,

Κωνσταντίνα Αργυρίου

Αναμφισβήτητα λοιπόν, η τεχνολογία είναι το μέσο. Όποιος ή όποιοι τη χειρίζονται, αυτοί είναι οι κυβερνήτες. Κάθε μέρα το καταλαβαίνουμε όλοι, όλο και περισσότερο. Στα πλαίσια της ειρήνης, οι σημερινές ισορροπίες είναι ιδιαίτερα εύθραυστες. Σε μια εποχή που χαρακτηρίζεται από συμφέρον, που το συμφέρον αποτελεί σκοπό, ποιος ηγέτης θα διστάσει να εκμεταλλευτεί τη δύναμη που του παρέχει η τεχνητή νοημοσύνη; Οι  πόλεμοι δεν τελειώνουν, οι καταστροφές γίνονται όλο και πιο μεγάλες. Τα αποτελέσματα αυτής της κατάχρησης αποτυπώνονται στην καταστροφή του περιβάλλοντος, την καταπάτηση των ανθρώπινων δικαιωμάτων, με στόχο τη συγκέντρωση του πλούτου χάρη στη συγκέντρωση της εξουσίας. Είναι, άλλωστε, γνωστό ότι κάθε μεγάλη αυτοκρατορία  στην ιστορία του ανθρώπινου γένους διέθετε και ασυναγώνιστη υπεροπλία. Έτσι, ενισχύεται το τεχνοκρατικό πνεύμα. Ειδικότερα, με τη θεοποίηση της τεχνολογίας, ο άνθρωπος γίνεται οπαδός της ήσσονος προσπάθειας, ενώ  το κέρδος, η ευκολία και το συμφέρον μετατρέπονται σε σκοπό. Τα τεχνολογικά μέσα καθιστούν τόσο απλή και άνετη  τη ζωή του ανθρώπου, με αποτέλεσμα στον βωμό της ευμάρειας και της άνεσης να θυσιάζεται η αλληλεγγύη στον συνάνθρωπο.

Φυσικά, ορατός σε όλους μας είναι και ο αντίκτυπός της σ΄ ένα μεγάλο εύρος εξειδικεύσεων στον τομέα της εργασίας.  Η τεχνητή νοημοσύνη  ήδη απειλεί σχεδόν το 50% των επαγγελμάτων   στις  ΗΠΑ και ένα ποσοστό  30% προβλέπεται να επηρεαστεί στο εγγύς μέλλον. Η ψηφιοποίηση, δυστυχώς, θα οδηγήσει πάρα πολλούς ανθρώπους στην ανεργία. Ανθρώπινο δυναμικό θα αντικατασταθεί – έχει ήδη μάλλον αρχίσει να αντικαθίσταται από σύγχρονες  τεχνολογικές εφευρέσεις – και σιγά –σιγά, οι εφευρέτες αυτών θα ασκούν  τα μοναδικά εναπομείναντα  επαγγέλματα.

Τρομερή είναι και η επίδραση της τεχνολογίας και στο διαδίκτυο. Για την ακρίβεια, το διαδίκτυο είναι η τεχνητή νοημοσύνη, γι΄ αυτό και η τεράστια και τρομακτική μάλιστα ανάπτυξή της, καθιστά και το διαδίκτυο εξίσου τρομακτικό. Τα νέα των ειδήσεων μας βομβαρδίζουν με ένα σωρό φαινόμενα κυβερνοεπιθέσεων, προπαγάνδας, εγκληματικότητας, σε τέτοιο βαθμό, ώστε  δεν μας κάνει πλέον καμιά εντύπωση. Είναι απίστευτα εύκολο να εκτεθεί κανείς. Ο κάθε χρήστης που «σκρολάρει»  δεν είναι απίθανο να καταλήξει  να γίνει και θύμα. Πάντα ακούγαμε ότι οι κίνδυνοι του διαδικτύου είναι πολλοί και πρέπει να προφυλασσόμαστε.. . Τώρα πια αυτό δεν αρκεί.

Οι αρνητικές διαστάσεις, που μπορεί να λάβει η τεχνητή  νοημοσύνη είναι, αναμφίβολα, τεράστιες. Η δύναμή της είναι ανεξέλεγκτη. Γίνεται, όμως, να παραγκωνίσουμε τη θετική της πλευρά; Γίνεται να παραγκωνίσουμε τη θετική της επίδραση;  Και θεωρούμαστε ικανοί να  διασφαλίσουμε την ειρηνική και ανθρωποκεντρική της διάσταση; Θα πρέπει να παραδεχτούμε, κατά τη γνώμη μου, ότι συνδιαμορφώνει τη ζωή μας, και γι΄αυτό,  καλό θα ήταν να εκμεταλλευτούμε τις ευεργετικές της επιδράσεις, με όλες τις δυνατές προφυλάξεις.

Γεωργία Εμμανουήλ

Μαθήτρια της Γ΄ Λυκείου.