Οι μαθητές και οι μαθήτριες της Β΄ τάξης υλοποίησαν το πρόγραμμα με τίτλο «Πλημμύρες». Ενημερώθηκαν στο ΚΕ.Π.Ε.Α για το φαινόμενο των πλημμυρών, επισκέφτηκαν τον ποταμό Πάμισο, φυσική πηγή της περιοχής, και έμαθαν για την εξέλιξη της χρήσης του νερού, από παλιά ως σήμερα. Συνειδητοποίησαν ακόμη τους κινδύνους που προκαλούν τα πλημμυρικά φαινόμενα και την αναγκαιότητα της γνώσης και της ατομικής προστασίας.
Στόχοι των προγραμμάτων ήταν να κατανοήσουν οι μαθητές και οι μαθήτριες την έννοια του περιβάλλοντος ως ολότητα, να αποκτήσουν γνώσεις για το περιβάλλον, τις λειτουργίες και τα προβλήματά του, να καλλιεργήσουν περιβαλλοντική συνείδηση και να ευαισθητοποιηθούν ως ενεργοί πολίτες απέναντι στα περιβαλλοντικά ζητήματα.
Ευχαριστούμε θερμά την παιδαγωγική ομάδα του Κ.Ε.ΠΕ.Α. Μουζακίου για την υποδοχή και την παρουσίαση των προγραμμάτων.
Υπεύθυνοι εκπαιδευτικοί των Δράσεων του ενεργού πολίτη της Α΄ και Β΄ τάξης και συνοδοί στη διδακτική επίσκεψη: Στουκογεώργου Αναστασία ΠΕ78, Γαρίτου Μαρία ΠΕ86 και Ξάνθου Κωνσταντίνος ΠΕ11.

Αμέσως μετά, θέλοντας να «ζήσουμε» και εμείς τον τρόπο που ζούσανε οι ευγενείς του νησιού σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής τους, επισκεφτήκαμε και ξεναγηθήκαμε στο μουσείο της Κέρκυρας Casa Parlante, το οποίο στεγάζεται σ’ ένα αρχοντικό του 19ου αιώνα μέσα στην ιστορική Παλιά Πόλη της Κέρκυρας. Μας εντυπωσίασε η διακόσμηση και επίπλωση του χώρου και η χρήση κινούμενων ανθρώπινων φιγούρων ρομποτικής τεχνολογίας μάς ταξίδεψε σε μια άλλη εποχή και πολιτισμό. Αξίζει να σημειώσουμε ότι η Κέρκυρα διαφέρει και σε ό,τι αφορά τις διατροφικές συνήθειες με την δική μας περιοχή, καθώς έχει ιδιαίτερες γαστρονομικές γεύσεις, τις οποίες μας δόθηκε η ευκαιρία να γευτούμε στο ταξίδι μας αυτό. Η πρώτη μέρα της εκδρομής μας ολοκληρώθηκε με μία βραδινή έξοδο στα γραφικά μαγαζιά που εναρμονίζονται άψογα με την Βενετσιάνικη αύρα της Κέρκυρας.

Τη δεύτερη μέρα της εκδρομής το πρόγραμμά μας περιείχε αρχικά την επίσκεψη μας στο Μουσείο Καποδίστρια, το μοναδικό αφιερωμένο στον μεγάλο Κερκυραίο, Έλληνα, Ευρωπαίο πολιτικό και κορυφαίο διπλωμάτη του 19ου αιώνα. Γνωρίσαμε την εξέχουσα προσωπικότητα του Κερκυραίου Κόμη Ιωάννη Καποδίστρια, Α’ Κυβερνήτη της Ελλάδας, και παρακολουθήσαμε την πορεία της ζωής του από τα παιδικά του χρόνια στην Κέρκυρα μέχρι τη δολοφονία του στο Ναύπλιο. Μέσα στην «Κουκουρίτσα», το οικογενειακό κτήμα των Καποδίστρια, ξεναγηθήκαμε εξαιρετικά από την ιστορικό και διευθύντρια του Μουσείου κ. Μάγια Χαραλαμποπούλου, την οποία ευχαριστούμε για τα όσα ενδιαφέροντα μας αφηγήθηκε με μοναδικό τρόπο.

Συνεχίζοντας την περιήγηση μας στην όμορφη Κέρκυρα, βρεθήκαμε στο Κανόνι, μια περιοχή, πολύ κοντά στην πόλη, και απολαύσαμε τη θέα προς το πασίγνωστο Ποντικονήσι. Από εκεί φαίνεται και η Μονή Παναγίας Βλαχέρνας, ένα μικρό γραφικό εκκλησάκι, το οποίο επισκεφτήκαμε. Εδώ βρίσκεται και το αεροδρόμιο του νησιού.

Απολαυστικός ήταν και ο περίπατος μας μέσα στο καταπράσινο κτήμα του Μον Ρεπό, που συνολικά καλύπτει 258 στρέμματα βλάστησης από αιωνόβια δέντρα, στο λόφο της Ανάληψης και περιλαμβάνει και ένα εντυπωσιακό ανάκτορο με απέραντη θέα στη θάλασσα.

Η τρίτη μέρα της εκδρομής μας ξεκίνησε με την ξενάγησή μας στον χώρο του Παλαιού Φρουρίου της Κέρκυρας, το οποίο βρίσκεται στην άκρη της Σπιανάδας. Από τη συγκεκριμένη τοποθεσία, όσοι βρίσκονταν μέσα στο φρούριο, είχαν τον πλήρη έλεγχο όποιου επιχειρούσε να πλησιάσει την πόλη. Το φρούριο δημιουργήθηκε μετά τον 15ο αιώνα από τους Βενετούς. Βενετοί και Κερκυραίοι από το Παλαιό Φρούριο απώθησαν τρεις οθωμανικές επιθέσεις κι έτσι η Κέρκυρα δεν πέρασε ποτέ σε οθωμανική κυριαρχία. Εντύπωση μας προκάλεσε και ο ναός του Αγίου Γεωργίου (1840) που βρίσκεται μέσα στο χώρο του φρουρίου και είναι χτισμένος σε αρχαιοελληνικό στυλ. Ο ναός αποτελεί έργο των Άγγλων για τη Βρετανική Κοινότητα όταν η Κέρκυρα ήταν υπό την κατοχή των Άγγλων.

Και η εκδρομή μας έφτασε στο τέλος της με την παρουσία μας στο ναό του Αγίου Σπυρίδωνα, θρησκευτικό σημείο αναφοράς των Κερκυραίων, με το ψηλότερο καμπαναριό της πόλης, μαρμάρινο τέμπλο, τοιχογραφίες, κειμήλια και αναθήματα. Ο ναός έχει τη χαρακτηριστική αρχιτεκτονική μορφή των ναών στην Κέρκυρα, είναι μονόκλιτη Βασιλική. Το σκήνωμα του Αγίου φυλάσσεται σε επιχρυσωμένη λάρνακα στολισμένη με πολύτιμους λίθους. Δεν περιοριστήκαμε απλά στο να θαυμάσουμε τον ιερό χώρο του ναού αλλά προσκυνήσαμε το σκήνωμα του Αγίου Σπυρίδωνα και μετείχαμε σε δέηση που έκανε για μας και το Λύκειό μας ο ιερέας π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός, ο οποίος μας υποδέχτηκε με ιδιαίτερη αγάπη και τον ευχαριστούμε γι’ αυτό.

Χωρίς αμφιβολία ήταν μια πραγματικά όμορφη δράση για μας, καθώς γνωρίσαμε έναν διαφορετικό πολιτισμό και έναν μαγευτικό τόπο! Ζήσαμε τρεις όμορφες μέρες στη μαθητική μας ζωή που θα θυμόμαστε με νοσταλγία και αγάπη!

Οι μαθητές της Α’ και  Β’ του Λυκείου Οιχαλίας

Η επίσκεψη αυτή εντάσσεται στο πλαίσιο υλοποίησης δράσεων αυτοαξιολόγησης της σχολικής μονάδας και του προγράμματος Αγωγής Σταδιοδρομίας που υλοποιεί η Γ΄ τάξη του σχολείου μας. Είχε ως βασικό στόχο την ενημέρωση των μαθητών/τριών σχετικά με τη λειτουργία της ΣΜΥ, τη στρατιωτική εκπαίδευση και τις  δυνατότητες επαγγελματικής εξέλιξης που προσφέρει η σχολή στους σπουδαστές της, μετά την αποφοίτησή τους.
Κατά την άφιξή τους στη ΣΜΥ, τους μαθητές, οι οποίοι συνοδεύονταν από τους εκπαιδευτικούς τους κκ. Ξάνθου Κωνσταντίνο, Γαρίτου Μαρία και Μουλά Ελισσάβετ, υποδέχθηκαν στελέχη της Σχολής, τα οποία και τους καλωσόρισαν.

Στην αίθουσα διαλέξεων της σχολής, ο αρμόδιος υπολοχαγός παρουσίασε συνοπτικά την ιστορία, τον ρόλο και την αποστολή της ΣΜΥ. Κατόπιν, έγινε αναλυτική παρουσίαση για το πρόγραμμα σπουδών, τις ειδικότητες που προσφέρονται, καθώς και τις προϋποθέσεις εισαγωγής μέσω των Πανελλαδικών Εξετάσεων. Οι μαθητές παρακολούθησαν, σε βίντεο, στιγμιότυπα από την καθημερινή ζωή των σπουδαστών της σχολής, τις στρατιωτικές και ακαδημαϊκές υποχρεώσεις τους, καθώς και μέρος των ασκήσεων που πραγματοποιούνται καθ’ όλη τη διάρκεια της φοίτησής τους, εντός και εκτός της σχολής.

Στη συνέχεια, έγινε ξενάγηση των μαθητών μας στις διάφορες στρατιωτικές εγκαταστάσεις, καθώς και στο στρατιωτικό Μουσείο της σχολής, όπου τα παιδιά μας είχαν την ευκαιρία να αποκτήσουν πολύτιμες γνώσεις σχετικά με τις ιστορικές μάχες της πατρίδας μας. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσίασε η αλληλεπίδραση των μαθητών/τριών με τους σπουδαστές της ΣΜΥ, οι οποίοι απάντησαν στις ερωτήσεις τους και παρείχαν πολύτιμες συμβουλές σε όσους ενδιαφέρονται να ακολουθήσουν στρατιωτική καριέρα.

Οι διατροφικές τους συνήθειες σχετίζονταν με ό,τι παρήγαγε η γη και ό,τι έπαιρναν από τα ζώα τους . Έτρωγαν πολύ λίγο κρέας αλλά τρέφονταν με χόρτα, τυροκομικά προϊόντα, τραχανά. Φημισμένες είναι οι σαρακατσάνικες πίτες, που αποτελούν ένδειξη της φιλοξενίας τους. Είχαμε, μάλιστα, τη χαρά να γευτούμε μια παραδοσιακή τυρόπιτα. Όμως, η επίσκεψή μας δεν είχε φτάσει στο τέλος της. Μια έκπληξη μας επιφύλασσε η κα. Ρούσσα. Η σαρακατσάνικη μουσική ήχησε και ο χορός αρχίνησε. Μαθητές και μαθήτριες πιαστήκαμε στο χορό (στα τρία και συρτός) και ο πρωτοχορευτής ανέμιζε ψηλά τον φλάμπουρα.

Η διδακτική αυτή εμπειρία ενισχύει σε εμάς τους μαθητές, τη σημασία της παράδοσης και της πολιτιστικής αυτογνωσίας, προσφέροντας ταυτόχρονα ένα πολύτιμο μάθημα σεβασμού στην ιστορία, την κληρονομιά και την αλληλεπίδραση με το φυσικό και κοινωνικό περιβάλλον. Η Σαρακατσανική Γωνιά δεν είναι μόνο ένας χώρος εκπαίδευσης και αναψυχής, αλλά και ένα ζωντανό μνημείο της Σαρακατσάνικης παράδοσης. Μέσα από την διατήρηση των εκθεμάτων, ο Σύλλογος Σαρακατσαναίων Τρικάλων “Τα Κονάκια”, διασφαλίζει τη διατήρηση της πολιτιστικής κληρονομιάς και την ενεργό συμμετοχή των νέων γενεών στη διατήρηση της ταυτότητας των Σαρακατσαναίων.

Αναμφίβολα, η επίσκεψη αυτή μας άφησε πολλές και πολύτιμες γνώσεις και μας δίδαξε την αξία της διατήρησης της πολιτιστικής κληρονομιάς μας. Μέσα από την επίσκεψη καταλάβαμε καλύτερα τη σημασία του σεβασμού στη φύση, την οικολογία, καθώς και τη δύναμη της παράδοσης στην καθημερινή ζωή των ανθρώπων. Είμαστε ευγνώμονες για την εμπειρία αυτή και σίγουρα θα την θυμόμαστε για πάντα!
Οι μαθητές Α΄και Β΄Λυκείου
του ΓΕΛ Οιχαλίας

   Την Τρίτη, 8 Απριλίου 2025, οι μαθητές του τμήματος ανθρωπιστικών σπουδών της Β΄και Γ΄τάξης του Γενικού Λυκείου Οιχαλίας επισκεφτήκαμε  τα ΓΑΚ των Τρικάλων, όπως και τον αρχαιολογικό χώρο της αρχαίας Τρίκκης, το Βυζαντινό Κάστρο και την ιστορική συνοικία «Βαρούσι», στα πλαίσια του πολιτιστικού προγράμματος με τίτλο «Περιδιαβαίνοντας στα ιστορικά μονοπάτια του 19ου αιώνα στη Θεσσαλία». Η περιήγηση αυτή έγινε εφικτή με  τη συνοδεία και καθοδήγηση των φιλολόγων μας, Γιγουρτάκη Ειρήνης, Ζιώγα Ελένης  και Φούφα Βασιλικής, οι οποίες εμπλούτισαν  τις γνώσεις μας  αναφορικά με την πόλη  και την ιστορία της.

      Πρώτη στάση  αποτέλεσαν τα ΓΑΚ ή αλλιώς  η περιφερειακή υπηρεσία των Γενικών Αρχείων του Κράτους. Εκεί, οι εργαζόμενοι υιοθετώντας τον  ρόλο του  «καθηγητή»  μας έφεραν σε επαφή με τον «κόσμο» των εγγράφων του παρελθόντος και μας βοήθησαν να κατανοήσουμε   τον πραγματικό ρόλο της υπηρεσίας, που είναι η  επόπτευση, η διάσωση, η καταχώριση και η ευρετηρίαση του αρχειακού υλικού του νομού Τρικάλων. Με την ανοιχτή στο κοινό πρόσβαση και διάθεση σε κάθε πολίτη, τα ΓΑΚ συμβάλλουν δραστικά στην αξιοποίηση των αρχείων του παρελθόντος. Στο πλαίσιο της ενημέρωσης είχαμε τη δυνατότητα να έρθουμε  σε επαφή με αυθεντικά έγγραφα από το έτος 1881 και έπειτα, έτος προσάρτησης της Θεσσαλίας στο Ελληνικό κράτος.  Συμπληρωματικά, οι υπεύθυνοι του τμήματος μας εξήγησαν αναλυτικά τη λειτουργία του, απαντώντας σε κάθε απορία και ερώτηση με προθυμία.

 Εν συνεχεία, το μονοπάτι του ιστορικού αυτού «ταξιδιού» οδήγησε την ομάδα του σχολείου μας στα χνάρια του σπουδαίου Ασκληπιού και στην ιστορία του διασημότερου Ασκληπιείου του κόσμου μέσα από τον αρχαιολογικό χώρο της αρχαίας Τρίκκης.  Γεννηθείς στην αρχαία Τρίκκη, κοντά στον ποταμό Ληθαίο, ο Ασκληπιός αποτέλεσε τον πιο διάσημο γιατρό της αρχαιότητας με θεϊκές ιδιότητες, με θαυμαστούς ιατρούς απογόνους. Τα θρησκευτικά του ιδρύματα, τα Ασκληπιεία σε διάφορες ελληνικές περιοχές, όπως η Κως, η Λεβήνα στην Κρήτη και η Επίδαυρος, μαρτυρούνται από αρχαίους περιηγητές. Στα ιατρεία αυτά οι πιστοί προσέρχονταν για να θεραπευτούν μέσα από τη λατρεία. Συγκεκριμένα, η επικρατέστερη μορφή θεραπείας περιλάμβανε την «εγκοίμηση» των ασθενών και τη θαυματουργή θεραπεία τους από τον Ασκληπιό με το ιερό του φίδι. Ακόμη, στα ασκληπιεία διοργανώνονταν αγώνες/γιορτές πριν την καταστροφή τους από τον συνδυασμό των δράσεων του Ρωμαίου Σύλλα, των βαρβαρικών επιδρομών, σεισμών καθώς και  του Μεγάλου  Θεοδοσίου.

     Στη διάρκεια της περιήγησης στον αρχαιολογικό χώρο της αρχαίας Τρίκκης, διευκρινίστηκε στους μαθητές πως το ασκληπιείο της Τρίκκης δεν έχει αποκαλυφθεί από την αρχαιολογική υπηρεσία στο σημείο αυτό, καθώς ούτε στην πόλη των Τρικάλων γενικότερα. Έτσι, το σπουδαιότερο και πιο δημοφιλές ιατρείο της αρχαιότητας, όπως μαρτυρείται από αρχαίους περιηγητές, παραμένει μυστήριο άλυτο για τους ερευνητές. Σημαντική τίθεται η υποψία των ειδικών για την θεμελίωση της συνοικίας του Βαρουσίου, της παλιάς πόλης των Τρικάλων, όπως και των χριστιανικού ναού, πάνω στο αρχαιότερο Ασκληπιείο. Επιπρόσθετα, άξια αναφοράς καθίστανται τα ευρήματα του αρχαιολογικού χώρου από τους ελληνιστικούς και ρωμαϊκούς χρόνους, μέσω αλλεπάλληλων αρχαιολογικών στρωμάτων, τα οποία είναι: στωικό κτήριο (κτίριο στοάς), δύο ψηφιδωτά δάπεδα, λουτρό, μικρός βυζαντινός ναός.

    Επόμενος σταθμός στην πολύ ενδιαφέρουσα περιήγησή μας ήταν το Βυζαντινό κάστρο της πόλης. Το βυζαντινό κάστρο των Τρικάλων (φρούριο) βρίσκεται στη ΒΑ πλευρά της πόλης και αποτέλεσε σημαντικό παράγοντα ασφάλειας για την περιμετρική ανάπτυξη του οικισμού στις πλαγιές και στους πρόποδές του. Χτίστηκε από τον Αυτοκράτορα Ιουστινιανό τον 6ο αιώνα μ.Χ., στα ερείπια της ακρόπολης της αρχαίας Τρίκκης. Κατά την Παλαιολόγεια περίοδο (1261-1453) γνώρισε εκτεταμένες οικοδομικές και επισκευαστικές εργασίες. Ιδιαίτερα δε, κατά την άλωση της πόλης από τους Οθωμανούς, ορισμένα τμήματα του κάστρου καταστράφηκαν, ωστόσο, η μεγάλη στρατηγική σημασία που απέκτησε η πόλη ως προκεχωρημένη βάση εναντίων των ανυπότακτων ορεινών πληθυσμών της Πίνδου και των Αγράφων ανάγκασε τους Οθωμανούς να επισκευάσουν, να συμπληρώσουν και να διατηρήσουν τα σωζόμενα τμήματα χρησιμοποιώντας το ως οχυρό. Τον  17ο αιώνα κατασκεύασαν και έναν πύργο με ένα ρολόι τεραστίων διαστάσεων, η καμπάνα του οποίου ήταν βάρους 650 κιλών.  Επανειλημμένες επισκευές γνώρισε το φρούριο μετά τις θεσσαλικές επαναστάσεις του 1854 και 1878. Στο πρώτο από τα τρία διαζώματα του φρουρίου λειτουργεί σήμερα, σε καλαίσθητο δημοτικό περίπτερο,  εστιατόριο και καφετέρια, ενώ στον  χώρο του δευτέρου περιβόλου υψώνεται ο πύργος του νεότερου ρολογιού, 5 μέτρα βορειότερα  του παλιού, σύμβολο της πόλεως των Τρικάλων.  Στον ίδιο χώρο κατασκευάσθηκε το 1988  ανοιχτό δημοτικό θέατρο, όπου λαμβάνουν χώρο θεατρικές και μουσικές παραστάσεις, ιδιαίτερα κατά τη θερινή περίοδο. Η βόλτα ανάμεσα στα τείχη  μάς ταξίδεψε στο παρελθόν, οι λεπτομέρειες της κατασκευής είναι πραγματικά εντυπωσιακές, ενώ η ηρεμία που αποπνέει το περιβάλλον μαγική.

   Κατεβαίνοντας  από τα πέτρινα σκαλιά που κτίστηκαν από την ανατολική πλευρά βρεθήκαμε στο Βαρούσι, την ιστορικότερη συνοικία των Τρικάλων, χτισμένη στις παρυφές του βυζαντινού κάστρου ακολουθώντας την παράδοση. Επί τουρκοκρατίας, ήταν η εύπορη, χριστιανική και αυτοδιοικούμενη περιοχή της πόλης. Έως το 1930 καθιστούσε την  συνοικία των ευπορότερων κατοίκων των Τρικάλων,  κυρίως μεγαλεμπόρων  και μεγαλοκτηματιών. Στα ΝΑ της εκτείνεται η συνοικία Παλιά Μανάβικα και οι δυο μαζί απαρτίζουν σήμερα την παλιά πόλη. Η ονομασία «Βαρούσι» προέρχεται από την τουρκική λέξη varos (προάστιο) και σημαίνει «συνοικία εκτός οχυρού». Χρησιμοποιήθηκε σε ολόκληρη τη βαλκανική επικράτεια χαρακτηρίζοντας οικισμούς που χτίστηκαν έξω και γύρω από κάποιο κάστρο. Χρησιμοποιήθηκε επίσης, σε διάφορα μέρη της τουρκοκρατούμενης Ελλάδας για την ονομασία χριστιανικών συνοικιών (π.χ  στην Έδεσσα) αλλά και στην Κύπρο (Βαρώσι ή Βαρώσια).

    Το Βαρούσι διακρίνεται για την ιδιαίτερη αρχιτεκτονική των παλιών διώροφων αρχοντικών, με τα πέτρινα χαγιάτια, τα ξύλινα σαχνισιά και τις κλειστές αυλές, επηρεασμένα κυρίως από τη Μακεδονική αρχιτεκτονική. Είναι κατασκευασμένα από πλίνθους και σοβά, μεταξύ 17ου και 19ου αιώνα, και έχουν χαρακτηριστεί στο σύνολό τους διατηρητέα. Αντικατοπτρίζουν την οικονομική και πολιτιστική άνθηση εκείνης της περιόδου, προϊόν της μεγάλης ανάπτυξης του εμπορίου και της βιοτεχνίας.

   Εδώ βρίσκονται και οι περισσότερες βυζαντινές εκκλησίες της πόλης όπως οι Άγιοι Ανάργυροι (με τοιχογραφίες του 1575), ο Άγιος Στέφανος (1896), η Παναγία Φανερωμένη (1853), η Αγία Μαρίνα (1766), η Αγία Επίσκεψη (1543), ο Άγιος Δημήτριος (1580), η Αγία Παρασκευή (19ος αιώνας) και ο Άγιος Ιωάννης ο Ελεήμων (14ος αιώνας), καθώς και ο Μητροπολιτικός Ναός του Αγίου Νικολάου. Θαυμάσαμε τη ναοδομία τους, ενώ δόθηκε έμφαση στη σχέση τους με την ελευθερία άσκησης της Χριστιανικής λατρείας, κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας στην περιοχή, καθώς και την αναδίπλωση της Τουρκικής διπλωματίας κατά περιόδους, προκειμένου να εξυπηρετηθούν οι θρησκευτικές και οικονομικές ανάγκες ταυτόχρονα, καθώς, όπως μας επισημάνθηκε από τις καθηγήτριές μας,  οι παλιότερες εκκλησίες έχουν μικρότερο μέγεθος και φτωχή εμφάνιση, πράγμα που υπαγορευόταν από τις δύσκολες συνθήκες που αντιμετώπιζε η ελληνική κοινότητα στους πρώτους αιώνες της τουρκικής κατοχής, ενώ, αντίθετα, το 19ο αιώνα, με τη μεγαλύτερη ανοχή των Τούρκων, την ευρύτερη οικονομική δυνατότητα και ανάπτυξη της ελληνικής κοινότητας, υπήρχε η άνεση οι εκκλησίες να γίνουν μεγαλύτερες, πλουσιότερες και να αναδεικνύονται σαφώς μέσα στον οικισμό.

   Επίσης, στο Βαρούσι, σε ένα διατηρητέο της οδού Κώστα Βίρβου αναμένεται να λειτουργήσει το Σπίτι των Τρικαλινών Δημιουργών. Πρόκειται για ένα μουσικό μουσείο που θα φιλοξενεί, σε ψηφιακή μορφή, έργα των Βίρβου, Καλδάρα, Σαμολαδά, Κολοκοτρώνη και Μητροπάνου.

 Κλείνοντας, η εκδρομή αυτή παρείχε στο τμήμα της θεωρητικής κατεύθυνσης μια νέα οπτική σε  «θησαυρούς»  της  πόλης μας,  του  τόπου μας,  που  ίσως  να αγνοούσαμε. Ας μη ξεχνάμε πως μονάχα μέσα από την επαφή με το παρελθόν και τις ρίζες μας μπορούμε να χαράζουμε καινούργιους δρόμους με αυτοπεποίθηση και αυτογνωσία. Με όπλο τη γνώση η νέα γενιά οφείλει να διασφαλίσει τη διάσωση της ιστορίας για μια κοινωνία του μέλλοντος που τιμά τα θεμέλιά της.

Οι μαθητές της Β΄τάξης,

 Κωνσταντίνα Αργυρίου, Γιώργος Λίτσιος

Μετά την άφιξή μας περιηγηθήκαμε στις όχθες του Πηνειού, όπου απολαύσαμε όμορφες ,φθινοπωρινές εικόνες και εμπλουτίσαμε παράλληλα τις περιβαλλοντικές μας γνώσεις. Σε αυτό βοήθησε η βιωματική δράση(ερωτηματολόγιο, αντίπαλες   ομάδες, παιχνίδι γνώσεων) που ενίσχυσε τις γνώσεις μας, αντιλαμβανόμενοι την μακραίωνη πορεία του ποταμού Πηνειού, καθώς προχωρούσαμε στον παραποτάμιο δρόμο που βρίσκεται μέσα στην κοίτη του ποταμού και συνδέεται με το κηποθέατρο Αλκαζάρ, στο τέλος δε της διαδρομής αυτής εκτείνεται το ιστορικό κέντρο της Λάρισας.

Στην πορεία, επισκεφθήκαμε το παλιό υδραγωγείο της Λάρισας το οποίο αποτελεί πλέον αξιοθέατο για την πόλη. Αξιοσημείωτη ήταν η έκπληξη, όταν καταλήξαμε εκεί μέσα από μια πολυκατοικία. Δεν ήταν καθόλου αξιοπερίεργο τελικά πώς ενώνεται το παρόν με το παρελθόν ακόμα και κάτω από τα θεμέλια μιας πολυκατοικίας…

Τελικός προορισμός μας , το Δεύτερο Αρχαίο Θέατρο της Λάρισας , που θεωρείται ότι χτίστηκε το δεύτερο μισό του πρώτου αιώνα π.Χ και ανασκάφθηκε τη διετία 1985-1986. Εντυπωσιαστήκαμε από την άριστη διατήρησή του παραμένοντας άθικτο σχεδόν στο πέρασμα των χρόνων. Για τους περισσότερους από εμάς τους μαθητές αποτέλεσε πρωτόγνωρη εμπειρία η επαφή με τα θεμέλια του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού (κυριολεκτικά και μεταφορικά) και είδαμε δια ζώσης τη δομή ενός αρχαίου θεάτρου (κοίλον, διαζώματα, ορχήστρα, πάροδοι, παρασκήνια) όπως την είχαμε διδαχτεί στην Β Λυκείου.

Φυσική εξέλιξη στην πορεία της ιστορίας είναι η επαναχρησιμοποίηση οικοδομικών υλικών για τη δημιουργία κτιρίων που εξυπηρετούν διαφορετικές ανάγκες. Υλικά του αρχαίου θεάτρου (μάρμαρο) καθώς και μέρος των θεμελίων του έγιναν η βάση της δημιουργίας της κλειστής οθωμανικής αγοράς (μπεζεστένι) που ανεγέρθηκε τον δέκατο πέμπτο αιώνα στην κορυφή του λόφου στις πλαγιές του οποίου βρίσκεται και το θέατρο.

Η παραπάνω εκπαιδευτική εκδρομή αποτέλεσε μια εμπειρία που μας προσέφερε πολλαπλά οφέλη , αφού διευρύναμε τους πνευματικούς και γνωστικούς μας ορίζοντες.

Συντάχθηκε από τις μαθήτριες της Γ΄Λυκείου,

Κατερίνα Τράντου, Γεωργία Εμμανουήλ

Οι μαθητές της Β΄ Τάξης
του ΓΕΛ Οιχαλίας