Οι γονείς που δεν δίνουν σημασία σε τέτοια πράγματα πιστεύοντας ότι συμβαίνουν μόνο «στους φτωχούς» ή σε συγκεκριμένες εθνικές ομάδες συνήθως διαπιστώνουν με λύπη ότι έχουν κάνει λάθος. Τα προβλήματα αυτά πλήττουν σήμερα νεαρά άτομα από κάθε οικονομικό, κοινωνικό και φυλετικό υπόβαθρο. Πολλοί έφηβοι που είναι κοινωνικά μη αποδεκτοί προσπαθούν να βρουν λύσεις μέσω των ναρκωτικών και του καπνίσματος. Στην πραγματικότητα και οι ίδιοι το ξέρουν ότι ο δρόμος αυτός δεν αποτελεί  διέξοδο  στα προβλήματά τους αλλά  οδηγεί αναπόφευκτα στην  αυτοκαταστροφή τους.

Υπάρχουν όμως και άλλα προβλήματα που προέρχονται από την απόρριψη των εφήβων. Ένα από αυτά είναι και η κατάθλιψη η οποία μπορεί να οδηγήσει ακόμα και στην αυτοκτονία. Επιπλέον οι έφηβοι προκειμένου να εξασφαλίσουν ένα καλύτερο αύριο υποχρεώνονται εκτός από τα μαθήματα του σχολείου να παρακολουθούν και αυτά του φροντιστηρίου. Και από τις δύο πλευρές ο έφηβος ως μαθητής δέχεται τόση πίεση με αποτέλεσμα να μην μπορεί να ανταπεξέλθει ούτε στις δυσκολίες του σχολείου αλλά ούτε και σ’ αυτές του φροντιστηρίου. Δεν είναι όμως μόνο η πίεση που του ασκείται από τους καθηγητές το μόνο πρόβλημα, αλλά και ο χρόνος. Σε περίπτωση όμως που ένας έφηβος προσπαθήσει να αξιοποιήσει όλο του τον χρόνο στο διάβασμα τα αποτελέσματα δεν θα είναι μόνο θετικά. Ίσως μάλλον τα αρνητικά να είναι περισσότερα. Ο έφηβος τότε δεν θα έχει χρόνο να παίξει με τους φίλους του και να διασκεδάσει για να ξεχαστεί έστω και για λίγο από το καθημερινό άγχος.

Παρόλα αυτά οι νέοι έχουν το σθένος και την αντοχή να αντιμετωπίζουν κάθε φορά  τα προβλήματα τους και να είναι αισιόδοξοι για το μέλλον τους. Όσες φορές πέφτουν   άλλες τόσες μπορούν να ανυψωθούν. Πάντα κρύβονται μέσα τους καλά στοιχεία που περιμένουν την κατάλληλη ευκαιρία ή τους κατάλληλους ανθρώπους για να βγουν στην επιφάνεια και να διαπρέψουν.

Απ” τον μαθητή της Α” Λυκείου – Δημήτρη Σακαρέλη

Λύκειο Οιχαλίας-14/03/2022

Γι “αυτό και η ομάδα μας αποφάσισε να επικεντρωθεί στα παιχνίδια που παίζονται έως και σήμερα και σε αυτά του τόπου μας που χάθηκαν στον χρόνο.

Παιχνίδια που παίζονται έως και σήμερα

Τυφλόμυγα:

Επιλέγεται με κλήρο ένα από τα παιδιά και του κλείνουν τα μάτια με ένα πανί, για να μη βλέπει και το παιχνίδι αρχίζει. Τα υπόλοιπα παιδιά που συμμετέχουν, γυρίζουν γύρω – γύρω από το παιδί που κάνει την τυφλόμυγα και το πειράζουν. Εκείνο προσπαθεί να πιάσει κάποιο από τα παιδιά και κερδίζει μόνο, αν καταλάβει ποιο είναι το παιδί που έπιασε. Το παιδί που πιάστηκε και αναγνωρίστηκε γίνεται η επόμενη τυφλόμυγα.

Κρυφτό:
Μετά από κλήρο , ένας παίκτης τα «φυλούσε» (δηλ. μετρούσε μέχρι ένα αριθμό με κλειστά μάτια) . Σ” αυτό το χρονικό διάστημα , οι άλλοι παίκτες κρυβόντουσαν . Αυτός που τα φύλαγε είχε σκοπό να βρεί έναν παίκτη . Μόλις τον έβρισκε , τα φύλαγε αυτός.

Αμπάριζα – Abariza:
Σ” αυτό το παιχνίδι, τα παιδιά χωρίζονται σε δύο ομάδες. Κάθε ομάδα έχει ένα σημείο εκκίνησης, συνήθως κολόνα ή δέντρο. Στην αρχή ένα παιδί από τη μια ομάδα (δεν έχει σημασία ποια), «παίρνει αμπάριζα και βγαίνει» για να προκαλέσει τους παίχτες της άλλης ομάδας να τον κυνηγήσουν. Τότε κάποιος απ” την αντίπαλη ομάδα «παίρνει αμπάριζα και βγαίνει» και τον κυνηγάει. “Ετσι βγαίνουν και τ” άλλα παιδιά κυνηγούν. Κάθε παιδί έχει το δικαίωμα να κυνηγήσει τα παιδιά που έχουν βγει πριν απ” αυτόν, αλλά όχι τα παιδιά που έχουν βγει μετά. Επίσης κάθε παίχτης μπορεί να γυρίσει στην κολόνα του και να βγει όσες φορές θέλει. “Οταν κάποιο παιδί πιάσει ένα παίχτη της αντίπαλης ομάδας, τον πάει στη φυλακή, που είναι συνήθως κοντά στην κολόνα του. Οι παίχτες της ομάδας του παιδιού που είναι φυλακισμένο, πρέπει να το ακουμπήσουν για να ελευθερωθεί. Σκοπός του παιχνιδιού είναι ν” ακουμπήσει ένας παίχτης την κολόνα της αντίπαλης ομάδας.

Παιχνίδια που χάθηκαν στον τόπο μας

Σκλέντζα: Η «σκλέντζα» ήταν ένα ξύλο στο μέγεθος περίπου ενός μολυβιού, διπλάσιο στο πάχος απ΄αυτό, και το «σκλεντζόξυλο» μια μαγκούρα.Τραβούσαμε μια γραμμή στο χώμα, που σήμαινε πως από εκεί έπρεπε να ρίχνουμε και πετούσαμε ψηλά την «σκλέντζα» με το ένα χέρι και με το άλλο χέρι την χτυπούσαμε στον αέρα με το «σλεντζόξυλο» να πάει μακριά. Όποιας παρέας η «σκλέντζα» πήγαινε μακρύτερα, κέρδιζε και η αντίπαλη παρέα (ομάδα) έπρεπε να τους κουβαλήσει, ο καθένας και από έναν γιατί οι παρέες είχαν τον ίδιο αριθμό ατόμων από κει που πήγε η «σκλέντζα» μέχρι την γραμμή, καβάλα στους ώμους. Στον «σκλεντζοφράχτη» τη «σκλέντζα» την πετούσε στον αέρα κάποιος απ’ όλους, με την σειρά βέβαια κι ένας άλλος, κι εδώ με την σειρά τη χτυπούσε. Εκείνος που την πετούσε στον αέρα, έπρεπε μετά να πάει να τη φέρει πίσω, ενώ οι υπόλοιποι σ’ αυτό το διάστημα σκάβανε έναν λάκκο και μέσα σε αυτόν έβαζε τα πόδια του αυτός, που έφερνε την «σκλέντζα».

Λεμονιά-Πορτοκαλιά: Η «λεμονιά-πορτοκαλιά» που αλλού λεγόταν «μακριά γαϊδούρα», είχε κοινά σημεία με την παπαδίτσα. Υπήρχαν κι εδώ δυο ομάδες, η μία έκανε την «γαϊδούρα» δηλ. Όλα τα άτομα πιάνονταν από την μέση και σκύβανε έτσι ώστε να σχηματίζει το σώμα με τα πόδια γωνία 90 ⁰  . Το κεφάλι για προστασία το τοποθετούσαν στα πλάγια. Ο πρώτος ακουμπούσε τα χέρια σε έναν τοίχο και μπροστά ακριβώς, όρθιος με το πρόσωπο σε έναν τοίχο και μπροστά ακριβώς, όρθιος με το πρόσωπο προς την «γαϊδούρα», στεκόταν ένας της παρέας συνήθως ο πιο μικρός ή ο πιο αδύνατος για να βλέπει τα «μήλα».

Η συγγραφική ομάδα των : Οικονόμου Χρήστος και Τσιάμης Ιωάννης

Ως πρωταρχικό στοιχείο για την προσέγγιση του καρποφόρου ρόλου της τεχνολογίας προβάλλεται το γεγονός ότι η νεολαία δημιουργεί πολλαπλούς διαύλους επικοινωνίας μέσω των διαφόρων κοινωνικών δικτύων. Με τον τρόπο αυτό, οι νέοι έρχονται σε διαρκή επικοινωνία μεταξύ τους, μοιράζονται κάθε δευτερόλεπτο και ώρα κοινές ανησυχίες ανεξάρτητα από χρονικές δεσμεύσεις και τοπικές οριοθετήσεις, όπως χιλιομετρικές αποστάσεις ή βραδινές ώρες. Κατ’ επέκταση, η αποξένωση και ο ατομισμός αποφεύγονται, αφού προωθείται η εξωστρέφεια και ικανοποιείται η έμφυτη κοινωνικότητα των ατόμων, δηλαδή η εγγενής παρόρμηση του ανθρωπίνου όντος να συνδιαλεχθεί και να συνυπάρξει με τον άλλο. Επομένως, είναι κατανοητό πως η ψυχολογική κατάσταση των νεαρών βρίσκεται σε ευφορία και όχι σε παρακμή.

Η ευεργετική δράση της τεχνολογικής θαυματοποιίας δεν περιορίζεται μονάχα στον ψυχικό, αλλά επεκτείνεται και στον πνευματικό κόσμο των νέων. Και αυτό, γιατί μέσω των υπολογιστών ή κάποιας παρεμφερούς συσκευής το άτομο έχει την ευκαιρία να διεισδύσει σε ποικιλώνυμους γνωστικούς χώρους, σε απεριόριστη και πλούσια βιβλιογραφία, να περιπλανηθεί σε πρωτόγνωρες γειτονιές της γνώσης και να αναβαθμιστεί εσωτερικά. Ως εκ τούτου, ο υπό διαμόρφωση άνθρωπος μέσα στην προσωπική εφηβική του νοητική περιπέτεια, με την ζωηρότητα και την ανησυχία του πνεύματος, δεν μένει μετέωρος, αλλά κατατοπίζεται, κατευθύνεται από την εν λόγω γνώση και εν τέλει βλέπει να ξετυλίγεται μπροστά του ένα ευοίωνο μέλλον απαλλαγμένο από την καταστροφική πνευματική στειρότητα και πενία.

Από την άλλη πλευρά, η τεχνολογία επιδρά και αρνητικά στους νέους. Οι τελευταίοι «βάζουν» σε κίνδυνο την υγεία τους, καθώς εκθέτουν τους εαυτούς τους για πολλές ώρες την ημέρα σε οθόνες, οι οποίες εκπέμπουν υψηλά ποσά ακτινοβολίας. Συγχρόνως οι οφθαλμίατροι επισημαίνουν ότι η υπερβολική χρήση του υπολογιστή μπορεί να επιδεινώσει την προδιάθεση για μυωπία, με τα ποσοστά των παιδιών που χρειάζονται διορθωτικά γυαλιά να έχουν αυξηθεί ραγδαία τις τελευταίες δεκαετίες. Επιπρόσθετα, η πολύωρη χρήση της τεχνολογίας στερεί από το άτομο τη δυνατότητα για περαιτέρω δραστηριότητες με αποτέλεσμα την αύξηση του ατομικού βάρους του νέου. Παράλληλα, ένας άλλος κίνδυνος που επισημαίνεται είναι η ένδειξη μοναξιάς και ταυτόχρονα η δυσκολία κοινωνικοποίησης. Με έναν υπολογιστή ή ένα smartphone  καθημερινή συντροφιά στερείται αυτόματα ο νέος την απόλαυση μιας παρέας ή την ένταξη σε ένα κοινωνικό σύνολο με μακροπρόθεσμες συνέπειες στη ψυχολογία και την κοινωνική του ζωή.

Ακόμα, η τεχνολογία έχε τη δυνατότητα να οδηγήσει σε κοινωνική σύγκριση. Πολλοί άνθρωποι νιώθουν άσχημα όταν χρησιμοποιούν ένα μέσο κοινωνικής δικτύωσης, επειδή κατευθύνονται υποσυνείδητα σε σύγκριση και ανταγωνισμό με άλλους ανθρώπους. Θα μπορούσε να αναφερθεί το γεγονός ότι οι οθόνες «βάζουν» σε πειρασμό τους νέους να κάνουν πολλά πράγματα ταυτόχρονα. Τα τελευταία χρόνια έχει διαπιστωθεί η τάση των νέων να συνδυάζουν την τεχνολογία με άλλες δραστηριότητες όπως να κοιτάζουν το κινητό τους τη στιγμή που προσπαθούν να διαβάσουν, με άμεσο επακόλουθο την βαθμολογική πτώση στη σχολική πορεία.

Συμπερασματικά, η τεχνολογία είναι μια εφεύρεση, η οποία έχει καταλάβει ολοκληρωτικά την καθημερινότητα του ανθρώπου. Αυτή η σπουδαία δημιουργία έχει πολλαπλές επιδράσεις εκ των οποίων μπορούν να προκύψουν θετικά και αρνητικά αποτελέσματα. Αυτό ορίζεται από τη χρήση της, από τους ανθρώπους και ιδιαίτερα από τους νέους.

Συγγραφική ομάδα: Σερντάρι Αρμάντο, Κιάκου Ειρήνη, Τζες Σωτήριος, Παθέκας Κωνσταντίνος

Πηγή πληροφοριών: https://www.huffingtonpost.gr/2015/11/11/-life-texnologia-ygeia-efivwn

ναρκωτικά;

 Οι άνθρωποι απ’όσο ξέρω παίρνουν ναρκωτικά γιατί θέλουν να αλλάξουν κάτι από την ζωή τους που δεν μπορούν.Έψαξα και έμαθα μερικούς λόγους που η νεολαία παίρνει ναρκωτικά.

•  Για να μοιάσουν με τους υπόλοιπους.
• Για να ξεφύγουν ή να χαλαρώσουν.
• Επειδή τους έκανε να μοιάζουν πιο ώριμοι.
• Για να κάνουν την επανάσταση τους.
•  Για να πειραματιστούν.
•  Γιατί νομίζουν ότι είναι μαγκιά.

Νομίζουν ότι τα ναρκωτικά είναι η λύση. Αλλά τελικά, τα ναρκωτικά γίνονται το πρόβλημα. Όσο δύσκολο κι αν είναι κανείς να αντιμετωπίσει τα προβλήματά του, οι επιπτώσεις της χρήσης ναρκωτικών είναι πάντοτε χειρότερες από το πρόβλημα που προσπάθησε να λύσει με την χρήση. Η πραγματική απάντηση είναι να αναζητήσει την λύση στην δράση μέσα στις πραγματικές δυνατότητες της Ζωής και όχι στην απάθεια που προκαλούν τα ναρκωτικά.
Πώς λειτουργούν τα ναρκωτικά;
Τα ναρκωτικά είναι, στην ουσία, δηλητήρια. Διαταράσσουν και τελικά διαλύουν την προσωπικότητα του χρήστη. Η λύση βρίσκεται στην ενεργοποίηση των πραγματικών δυνατοτήτων του ανθρώπου απέναντι στις δυσκολίες της ζωής. Και αυτές οι δυνατότητες ενεργοποιούνται με την αληθινή δύναμη της θέλησης.
Σε τοπικό επίπεδο και σύμφωνα με την αστυνομική έρευνα, η χρήση ναρκωτικών ουσιών από κατοίκους του νομού Τρικάλων είναι ελάχιστη αφού γίνεται μόνο από κατοίκους της πόλης των Τρικάλων και όχι από κατοίκους της περιφέρειας. Επίσης η αστυνομίας βρίσκεται διαρκώς σε εγρήγορση, οπότε δεν υπάρχουν περιθώρια για τους χρήστες, αφού γίνονται εύκολα στόχος της αστυνομίας.
Αλκοολισμός:
Aλκοολισμός ονομάζεται η παθολογική σχέση που μπορεί να αναπτύξει το άτομο με το αλκοόλ. Ο συγκεκριμένος όρος υποδηλώνει την πλήρη εξάρτηση του ατόμου στο αλκοόλ.
Σωματικές επιπτώσεις:

• Καταστροφή ανοσοποιητικού συστήματος.
•  Καρδιαγγειακά νοσήματα.
•  Κίρρωση του ήπατος
•  Ψυχικές επιπτώσεις:
• Καταθλιπτικές τάσεις.
•  Μείωση της σεξουαλικής απόδοσης.
•  Παρουσίαση παραισθήσεων

Τρόποι αντιμετώπισης:

1. Σταματήστε να καλύπτετε τον αλκοολικό.
2. Σκεφτείτε πότε είναι η κατάλληλη στιγμή για να τον προσεγγίσετε..
3. Να είστε σαφής.
4. Δηλώστε ανοιχτά τις προθέσεις σας.
5. Ζητήστε βοήθεια.
6. Ζητήστε βοήθεια από φίλους.
7. Ζητήστε υποστήριξη.

Βιβλιογραφία:
• https://efiveia.gr/efivoi-kai-narkotika/
• http://i-m-patron.gr/i-m-patron-old.gr/pxrysanthos/apopseis_nark.html
• http://www.apolafste.ypefthina.gr/alkool-kai-neoi/

Ακολουθούν τα αποτελέσματα της έρευνας: