" target="_blank">

Η ομάδα που έφτιαξε το γνωστό graffity στο χώρο δίπλα στο κυλικείο

Έβλεπες συχνά νέα πρόσωπα που δίσταζαν στην αρχή να  πιάσουν το μικρόφωνο ή να σταθούν μπροστά στο κοινό…. Μάλλον το απέκλειαν.

Όμως υπήρχαν οι σωτήριες …πρόβες.  Εκεί που δοκίμαζες τις δυνατότητές σου πρόσωπο με πρόσωπο με πέντε -δέκα φίλους ή απλά συμμαθητές. Και όταν ένιωθες την αποδοχή… πήγαινες για το επόμενο βήμα …

Εικόνες από τις πρόβες για τη γιορτή του πολυτεχνείου 2016

και ">βίντεο 

Κάθε μια με τα δικά της μηνύματα.

Και όταν τις γράφαμε…. τις διορθώναμε για να «κουμπώνουν»πάνω στους ηθοποιούς.

Να ένα δείγμα από κείμενα φτιαγμένα για την πρόβα τζενεράλε : Πολυτεχνείο 2018

ΧΟΡΟΣ

Ελισάβετ   μικροφωνο

Η ιστορία είναι παλιά. Αν θυμηθείς την Αντιγόνη που αντιστάθηκε στον άδικο νόμο του ΚΡΕΟΝΤΑ τότε θα καταλάβεις πόσο παλιά είναι η ιστορία

Οπου ένας νέος στέκεται απέναντι στο άδικο της εξουσίας .

Απέναντι στους νόμους που θεσπίζει ο ένας  για τους πολλούς.

Ετσι όπως Αυτός  καταλαβαίνει το δίκαιο ή το χειρότερο έτσι όπως τον  συμφέρουν. Όχι για να φυλαχτεί το δίκαιο και το ηθικό…. Αλλά για να φυλαχτεί η ίδια η εξουσία και η τυραννία.

2 χειλοφωνα (Αλίκη Βασιλίνα)

Αλίκη 

Ο Κρέοντας και η Αντιγόνη θα μπορούσαν να είναι σήμερα εδώ; Ή τότε το 73; Ή αύριο… ; Αν τα λόγια της τραγωδίας αλλάξουμε λιγάκι… ίσως να μπορούμε να δούμε ξανά την Αντιγόνη απέναντι στον Κρέοντα να συμβολίζει  τους νέους απέναντι στους τυράννους και στην αδικία.

ΧΟΡΟΣ (Χριστίνα, Μαίρη, Λουκία)

Πολλά είναι τα παράδοξα μα τίποτα πιο θαυμαστό απ” τον άνθρωπο. Έμαθε να μιλάει με εμπνευσμένη σκέψη, δημιούργησε κοινωνία και νόμους και βρήκε τρόπο να φυλάγεται απ” τους πάγους και το κρύο και της βροχής τις μπόρες. Όλα τα καταφέρνει, έξω από ένα:

Βασιλίνα    Να ιδεί το μέλλον.

Βασιλίνα Μόνο απ” το θάνατο δε θα γλιτώσει κι ας βρήκε γιατρικό σ” αγιάτρευτες αρρώστιες.

Βασιλίνα  Όμως κι αν έχει καταφέρει με τη σοφία και την τέχνη του τ” ανέλπιστα, βαδίζει πότε στο κακό και πότε πάλι στο καλό.

ΧΟΡΟΣ  Άξιος πολίτης όποιος κρατάει τους νόμους της πατρίδας του και σέβεται τον όρκο στο θεο. Ανάξιος, αυτός που αποτολμάει το κακό.

Ντίνος Ολγα

ΚΡΕΟΝΤΑΣ

Σύντομα, λοιπόν, με λίγα λόγια, πες μου: Το ήξερες πως αυτό το είχα απαγορέψει;

ΑΝΤΙΓΟΝΗ

Το “ξερα φυσικά. Και ποιος δεν το “ξερε.

ΚΡΕΟΝΤΑΣ

Και τόλμησες να το κάνεις κι ας το είχα απαγορεύσει εγώ;

ΑΝΤΙΓΟΝΗ

Ο ΘΕΟΣ  όμως δε μου τ” απαγόρεψε, ούτε η Δικαιοσύνη όρισε τέτοιους νόμους για τους ανθρώπους. Κι ούτε πιστεύω ότι οι διαταγές ενός τυράννου  να είναι πιο πάνω από τους άγραφους και αλάθευτους αιώνιους νόμους του ουρανού.

Το ότι θα πεθάνω το ήξερα πολύ καλά, πριν απ” τις προσταγές σου.  Κι αν μ” ό,τι κάνω, εσύ με παίρνεις για τρελή κατά κάποιον τρόπο την τρέλα τη χρωστάω σ” έναν τρελό.

ΧΟΡΟΣ (Χριστίνα Μαιρη Λουκία)

Παθιασμένο σαν τους προγόνους του  τούτο το παιδί. Δεν το βάζει κάτω μπρος στον κίνδυνο.

ΚΡΕΟΝΤΑΣ

Μα ξέρε πως τα πείσματα τα πιο σκληρά λυγίζουν, ακόμα ως κι αυτό τ” ατσάλι που είναι ψημένο στη φωτιά μπορείς να το δεις να ραγίζει και να κόβεται στα δύο. Ξέρω πως και τα πιο άγρια άλογα μ” ένα μικρό χαλινάρι μπορείς να τα δαμάσεις. Ποτέ δε μπορεί να σηκώνει κεφάλι εκείνος που είναι δούλος σε άλλους.

Και το ήξερε καλά πως με περιφρονεί όταν τις διαταγές μου πήρε αψήφιστα και τώρα μας καυχιέται μ” άλλη προσβολή και μας κοροϊδεύει κιόλας για την πράξη της. Δεν είμαι εγώ λοιπόν ο άντρας, αλλά αυτή θα είναι, αν την αφήσω να πατάει τους νόμους δίχως τιμωρία.

ΑΝΤΙΓΟΝΗ

Θες τίποτ” άλλο, εκτός απ” το να με σκοτώσεις;

ΚΡΕΟΝΤΑΣ

Τίποτ” άλλο, πράγματι. Αν έχω αυτό, τα έχω όλα.

ΑΝΤΙΓΟΝΗ

Τι κάθεσαι λοιπόν; Όπως τα δικά σου λόγια δε μου αρέσουν, ούτε και θα μ” αρέσουν, έτσι και σένα τα δικά μου σ” ενοχλούν. Δόξα δεν περίμενα λαμπρότερη απ” το να κάνω αυτό που ΠΙΣΤΕΥΩ . Το ίδιο θα’λεγαν και όλοι τούτοι εδώ αν δεν τους βούλωνε το στόμα ο φόβος. Μα η τυραννία γι” αυτό το λόγο επικρατεί, γιατί μπορεί να λέει και να κάνει ό,τι θελήσει.

ΚΡΕΟΝΤΑΣ

Μόνο εσύ, ανάμεσα σ” όλους αυτούς, έχεις αυτή την άποψη.

ΑΝΤΙΓΟΝΗ

Κι αυτοί την έχουν, μα κρύβονται μπροστά σου.

ΚΡΕΟΝΤΑΣ

Και συ δεν ντρέπεσαι να σκέφτεσαι διαφορετικά απ” όλους;

ΑΝΤΙΓΟΝΗ

Δεν είναι ντροπή να τιμάω τις αρχές μου και να μάχομαι για την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΟΥ.

ΚΡΕΟΝΤΑΣ

Και πεθαμένο τον εχθρό μου δεν τον συγχωρώ.

ΑΝΤΙΓΟΝΗ

Δε γεννήθηκα για να μισώ, αλλά για ν” αγαπώ.

ΚΡΕΟΝΤΑΣ

Πήγαινε τώρα στη χώρα των νεκρών κι εκεί αγάπα τους αν θέλεις να τους αγαπάς. Εγώ όσο ζω, γυναίκα δε θα με διατάξει. (ΦΕΥΓΕΙ)

ΧΟΡΟΣ

Καλό είναι να “χει σεβασμό κανείς, όμως σε κείνον που κρατάει την εξουσία δεν πρέπει ν” αντιστέκεται. Και συ έκανες του κεφαλιού σου και πληρώνεις.

Φευγει η Αντιγονη

Ελισάβετ

Αν φτασει η ιστορια στο τέλος …. Θα δουμε ότι αφού πολλοί θυσιαστούν … το τέλος  τραγικό θαναι για τον τυραννο… Την ευτυχία την κρατάει η φρονιμάδα, ποτέ δεν πρέπει ν” ασεβούμε στο θεο. Του φαντασμένου η ξιπασιά πληρώνεται ακριβά. Και του τυράννου τα εγκλήματα πρεπει να πληρωνονται ακριβότερα.

Τραγούδι Χαιρετίσματα στην εξουσία

Βιντεο από μηχανη του χρονου έως 6:45

Βιντεο από μηχανη του χρονου εως 6:45

Τραγουδι Ο Δρόμος

Ομιλητής ( Φιλυρα)  μικροφωνο

Μία από τις κορυφαίες στιγμές της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας ακουμπά στο μεγαλείο κάποιων «τρελών», κάποιων αποφασισμένων, να σταθούν μπροστά από ένα τανκ, πιστεύοντας ότι έτσι θα το κρατήσουν έξω από το Πολυτεχνείο, νομίζοντας ότι η χούντα θα λυγίσει. Τη στιγμή αυτή απαθανάτισε μέσα από τον φωτογραφικό του φακό ο Τέλης Σαρρηκώστας. Ένας από τους σημαντικότερους φωτορεπόρτερ στη χώρα μας, Είναι ο μοναδικός φωτορεπόρτερ  που απαθανάτισε τη στιγμή της εισόδου του τανκ στο Πολυτεχνείο.  Χάρη σε αυτόν και στον Ολλανδό Άλμπερτ Κουράντ, που βρισκόταν τράβηξε το γνωστό φιλμάκι των μόλις 35 δευτερολέπτων, «η φωτεινή σελίδα της ελληνικής ιστορίας» που γράφτηκε από τους φοιτητές στο Πολυτεχνείο αποκτά αδιάσειστα ντοκουμέντα. Και κρατά ζωντανή τη θυσία τους. Σήμερα, διαβάζουμε τη μαρτυρία του , για όσα έζησε εκείνο το αξέχαστο τριήμερο, που είχε δώσει πάλι στους Έλληνες την περηφάνια τους.

 Δαυιδ-   2   ΧΕΙΛΟΦΩΝΑ

Είμαι φωτορεπορτερ του associated press. Ειμαι  30 χρονών, 12 χρόνια επαγγελματίας.
Την Πέμπτη 15 Νοεμβρίου του ‘73, οι φοιτητές στο Πολυτεχνείο έδωσαν συνέντευξη. Την είχα παρακολουθήσει μαζί με πολλούς άλλους Έλληνες και ξένους δημοσιογράφους.
Ήταν μόλις ένα 24ωρο πριν από την ημέρα που άλλαξε την ιστορία.

«Βγαίνοντας από το Πολυτεχνείο ήξερα ότι θα γίνονταν σημαντικά, ιστορικά γεγονότα. Οι φοιτητές κοίταζαν κατάματα τον φακό κι έλεγαν τα αιτήματά τους. Από τον τόνο της φωνής τους και τα βλέμματα καταλάβαμε ότι οι φοιτητές μιλούσαν σοβαρά».

«Το Πολυτεχνείο γεμίζει κόσμο. Οι εκατοντάδες γίνονται χιλιάδες.

Γίνονται τρομερές διαδηλώσεις.  Πέφτει πολύ ξύλο.

Μόλις βραδιάζει, η κατάσταση γίνεται πολύ δύσκολη ακομα και για εμάς.

Όμως μόνο κάποιος που ήταν εκεί μπορεί να καταλάβει τι εννοώ .

Ακουγεται  ηχος    ειμαστε αοπλοι
Γιώργος  Παρασκευή 16 Νοεμβρίου 1973
Το βράδυ της Παρασκευής 16 Νοεμβρίου του 73, βρίσκομαι στο γραφείο μου. Είναι λίγο πριν από τις 9 το βράδυ όταν ακούω ένα περίεργο θόρυβο.Ήταν ο θόρυβος που έκαναν οι ερπύστριες από τα τανκς. Παίρνω τις δύο φωτογραφικές μηχανές και όσα φιλμ μπορώ. Φτάνω στο Πολυτεχνείο. Εκατοντάδες αστυνομικοί και μπράβοι. Το γνωστό τανκ έχει φτάσει μπροστά στην πύλη.
Με ήρεμες και αργές κινήσεις αρχίζω να φωτογραφίζω. Χωρίς φλας. Όση ώρα δουλεύω, ακούω τον λοχία πάνω στον πυργίσκο του τανκ, όχι περισσότερα από τριάντα μέτρα μακριά μου, να λέει «μάλιστα», «διατάξτε» και να κρατά το περίστροφο στο χέρι. Την ίδια ώρα, ακούω με πολύ μεγάλη συγκίνηση τους φοιτητές από τα παράθυρα να φωνάζουν προς τους στρατιώτες «Είμαστε Έλληνες, είμαστε αδέλφια». Ανοίγουν τα πουκάμισά τους και φωνάζουν: «Αν μας νομίζετε εχθρούς πυροβολήστε μας, εμείς σας θεωρούμε αδέλφια μας».

Ακουγεται  ηχος    στρατιωτες

Οι φοιτητές έχουν σκαρφαλώσει στα κάγκελα και στην πύλη. Φωνάζουν συνθήματα παρά τον κίνδυνο. Μπροστά τους οι αστυνομικοί κραδαίνουν δοκάρια και προσπαθούν να τους τρομοκρατήσουν.

Ξημερώματα Σαββάτου 17 Νοεμβρίου 1973, 3 παρά 7 λεπτά

Έχω πια τραβήξει αρκετά φιλμ, τα έχω κρύψει σε κάλτσες, σε εσώρουχα. Ακούω τον λοχία να λέει «Μάλιστα. Μάλιστα». Γυρίζει τον πυργίσκο ανάποδα και κάνει όπισθεν προς την ελληνοαμερικανική αγορά που ήταν απέναντι από το Πολυτεχνείο. Σκέφτομαι, δόξα σοι ο Θεός, πήρε εντολή να φύγει. Και τότε φουλάρει τη μηχανή και με όση δύναμη έχει κατευθύνεται και χτυπάει με τις ερπύστριες τις κολώνες στην πύλη του Πολυτεχνείου. Βλέπω τα παιδιά να πέφτουν σαν πορτοκάλια… Με δεύτερη προσπάθεια, δεύτερο χτύπημα, ισοπεδώνει τις κολώνες, πατάει τη μερσεντές που είχαν βάλει οι φοιτητές πίσω από την πύλη και ανοίγει διάδρομο για τους αστυνομικούς και τους στρατιώτες που μπαίνουν μέσα με αλαλαγμούς…

Βιντεο 2^ο εισβολή στο πολυτεχνειο  

Όταν συνέρχομαι από την έκπληξη, πάω στο μέσον της Πατησίων για να φωτογραφίσω το τανκ μέσα στο Πολυτεχνείο. Τρία καρέ πρόλαβα να τραβήξω… αστυνομικοί έπεσαν πάνω μου με καδρόνια… Ευτυχώς, με ζικ ζακ αποφεύγω την πρώτη καδρονιά, κάνω μεταβολή και αρχίζω να τρέχω… πίσω μου γίνεται χαμός… Πυροβολισμοί, κραυγές… Ακούω πολλά βογκητά φοιτητών, φωνές αστυνομικών… Η κατάσταση είναι ανεξέλεγκτη. Προλαβαίνω και στρίβω στην Ακαδημίας… πέφτω σε κλοιό 300 αστυνομικών, «ηρεμώ», βάζω τις μηχανές στην τσάντα και τους ζητώ να περάσω και περνώ…

Στο γραφείο, μέχρι το πρωί τυπώνω πάνω από δέκα φωτογραφίες, όσα έζησα νωρίτερα τα λέω στον προϊστάμενό μου και τα γράφει σε κείμενο που τις συνοδεύει… Τις επόμενες ώρες αυτές οι φωτογραφίες κατακλύζουν όλες τις εφημερίδες σε Αμερική και Ευρώπη. Νιώθω ικανοποίηση για τη δουλειά μου, ότι όσα συνέβησαν έχουν αποτυπωθεί».

«Κάθε χρόνο στις 17 Νοεμβρίου, επισκέπτομαι το Πολυτεχνείο… Μου έρχονται στο μυαλό όλες εκείνες οι τρομερές στιγμές. Νιώθω χαρά γιατί είμαι σήμερα εδώ και μιλάω γι’ αυτές. Νιώθω θλίψη για εκείνους τους φοιτητές, για όσα πέρασαν… Όμως, σκέφτομαι, εκείνοι δεν ένιωθαν έτσι. Ήταν αποφασισμένοι να πεθάνουν για τον σκοπό τους. Η αντίσταση των φοιτητών ήταν ο τάφος της χούντας. Είναι ήρωες».

Τραγουδι ΕΦΕΕ

Τα απαγορευμένα

Γιούλη   (μικροφωνο σταθερο )

Στις μέρες της δικτατορίας απαγορεύτηκαν βιβλία, ταινίες και τραγούδια, ακόμα και συνθέτες όπως ο Μίκης Θεοδωράκης. Εκτός από τη μουσική η Χούντα λογόκρινε το Θέατρο, το Σινεμά, αλλά και τα βιβλία. Μερικοί απαγορευμένοι ήταν ο Γιάννης Ρίτσος, ο Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα, ο Ζαν Πωλ Σαρτρ. Ακόμη, και το έργο του Δ. Σολωμού «Ελεύθεροι Πολιορκημένοι»  απαγορεύτηκε.

Ότι είχε μέσα τη λέξη ελευθερία ήταν απαγορευμένο

Ο «αποκλεισμός» που επέβαλε η Χούντα στον κόσμο οδήγησε στην  αντίσταση μέσα από τη μουσική

Η απάντηση της Χούντας ;

Η λογοκρισία, η φυλάκιση, ο βασανισμός και εξορία.

Οι νέοι όμως διάβαζαν και κρυφάκουγαν τα απαγορευμένα τραγούδια.

Τραγουδούν τα απαγορευμενα τραγούδια (σταυρος, Κατερινα, Κωννα  2 μικροφωνα

και Μυρτω μαραγκου παρουσα) . Βγαίνει η Μαραγκού έξω

ΒΙΝΤΕΟ  μανα από 6:46

Βασανιστες μπαίνουν η Μαραγκού  η Ξένου  οι μάσκες  που κρατούν τη Μαραγκού ( η Πλιάγκου)  .

Ξένου   (μικροφωνο σταθερο )Δείχνει την Μυρτω 

Είναι 21 χρόνων . Φοιτήτρια Φαρμακευτικής .Μέσα στο πολυτεχνείο ήταν  στο ιατρείο της σχολής. Λίγο πριν την εισβολή του τανκ φεύγει από την πίσω πύλη.

Φοβόταν μη συλληφθεί γιατι  είχε ήδη σταμπαριστεί από τα γεγονότα της Νομικής. Αρχίζει να κρύβεται. Αλλάζει σπίτι κάθε βδομάδα.

Παραμονή Χριστουγέννων συλλαμβάνεται ενώ βρίσκεται σε σπίτι φίλων της, που ήταν μαζί της τη νύχτα της 17ης Νοεμβρίου. Τα τηλέφωνα παρακολουθούνται. Ένα τηλεφώνημα που έκανε ένας από τους δύο φίλους της φέρνει την Ασφάλεια. Τους πιάνουν όλους.

 Φαίη  δείχνει αυτούς με τις μάσκες

Οι  βασανιστές της Χούντας Απλά, καθημερινά παιδιά του λαού που έκανα τη θητεία τους και μετατράπηκαν σε στυγνά εργαλεία της μεσαιωνικής βίας που άσκησε η χούντα, στις ανακρίσεις. Ο πιο απάνθρωπος ήταν αυτός (δείχνει την Πλιάγκου )

Β Ξένου

“Έπρεπε να μάθουμε να αγαπάμε τον πόνο,” Δεν μας επέτρεπαν να ικανοποιήσουμε τις βιολογικές μας ανάγκες, διέκοπταν συνεχώς τον ύπνο μας  και μας  ξυλοκοπούσαν αδικαιολόγητα. Αυτό ήταν η αρχή …Ήταν  τεράστια ντροπή να ζητήσουμε  άδεια να πάμε  τουαλέτα ή  στον γιατρό.

Η  Σοιλ.

Όσο μεγαλύτερη αντοχή δείχναμε στα βασανιστήρια που μας κάνανε , τόσο μεγαλύτερο σεβασμό κερδίζαμε.

Γ Ζολ.

Όταν τέλειωνε η πρωτη εκπαίδευση ακολουθούσε Ο όρκος της μύησης “Ορκιζόμαστε υπακοή και πίστη στην επανάσταση της 21ης Απριλίου 1967 και να αγαπάμε την πατρίδα μας, τον Παπαδόπουλο και τον Ιωαννίδη”.

Α Κομ.

Οσους από μας μας διαλεξαν  να γίνουμε βασανιστές, η αρχική εκπαίδευση της ΕΣΑ δεν ήταν αρκετή . Ειχαμε   μάθει να υπακούμε τυφλά διαταγές αλλα αυτό δεν έφτανε.

Δ Λιάκ.

Επιλέγονταν παιδιά από χωριά, όχι Αθηναίοι. Έπρεπε να είμαστε και κατώτερης κοινωνικής τάξης, επειδή είμασταν  πιο πιστοί στους αξιωματικούς.

Ζ Θαν.

Στη δεύτερη φάση της εκπαίδευσης, έπρεπε να μάθουμε να βασανίζουμε χωρίς έλεος. Έπρεπε να αναισθητοποιηθούμε στον πόνο των άλλων.

Βηματα Πίσω

Τραγούδι ΣΦΑΓΕΙΟ

Ε  Ροδ.

Στην αρχή, πηγαίναμε φαγητό στους κρατούμενος, καθαρίζαμε το αίμα από τα κελιά και περιστασιακά τους δίναμε και μερικά χτυπήματα.  Μετά , φρουρούσαμε  τους  θαλάμους  κράτησης.  Παρακολουθούσαμε  τα βασανιστήρια που έκαναν στους φυλακισμένους  οι παλιοτεροι.

Ι  Χαμ.

Στο τέλος, μας υποχρέωναν να συμμετέχουμε κι εμείς σε ομαδικούς ξυλοδαρμούς. Μετά τον πρώτο ξυλοδαρμό … όταν είδα τι μπορούσα να κάνω σε έναν άνθρωπο …, κρύφτηκα κι έκλαψα… Όμως μια φορά μόνο.

Α Κακ.

Εγώ έμαθα γρήγορα ….. “Όσο περισσότερο βασανίζεις, τόσο περισσότερο θέλεις να βασανίζεις. Μεθάς με την πάροδο του χρόνου… Οι τελευταίοι σπασμοί του κρατούμενου σε κάνουν να σκυλιάζεις περισσότερο”.

Μυρτω

Νιώθω σπασμούς σ’ όλο μου το σώμα. Είμαι τρομερά αδύναμη. Τα πόδια μου είναι σε τραγικά χάλια. Μελανιασμένα, δεν με κρατούν ούτε να φτάσω μέχρι τις τουαλέτες», γράφει. «Τ’ αυτιά μου βουίζουν. Σχεδόν δεν ακούω. Συγκριτικά αυτό είναι πλεονέκτημα για να μην τρελαίνομαι από τα ουρλιαχτά του πόνου και της απελπισίας που με ζώνουν. Χθες έδερναν αλύπητα τον Σπύρο τον Γεωργάτο. Αδύναμη να πράξω οτιδήποτε. Παρακαλούσα τον Θεό να του δίνει κουράγιο

10 βηματα

«Είκοσι μία μέρες φυλακή σήμερα, ακριβώς όσες και τα χρόνια μου… Είναι η τέταρτη εβδομάδα στη φυλακή. Σήμερα χιονίζει. Το ‘νιωσα από το ιδιαίτερο ψύχος του κελιού μου…. Το είδα να πέφτει μαζί με βροχή από τον φεγγίτη. Μερικά πουλιά έχουν από ώρα έρθει και τιτιβίζουν. Ψάχνουν μια ζεστή γωνίτσα. Αν μπορούν βέβαια να υποψιαστούν τι ζεστά είναι εδώ μέσα θα προτιμούσαν να καθίσουν έξω

όπου τουλάχιστον είναι ελεύθερα».

ΜΠΑΙΝΕΙ ΓΙΩΡΓΟΣ

Γιώργος

Η ζωή προχώρησε…. Η Ελλάδα ορθοπόδησε…. Δημοκρατία…. Ο πόνος μπορεί να ξεχάστηκε … οι πληγές κάποιες έκλεισαν…. Κάποιες όμως έμειναν ανοιχτές…. Κάποιοι αγωνιστές έμειναν ανάπηροι για πάντα…. Στο σώμα όμως …. Όχι στην ψυχή

Κάποιοι συνάντησαν τους βασανιστές τους …. Αργότερα….. έξω από τις φυλακές. Όπως ο Αλκαίος

Φίλιππος

Ο Αλκαίος  συνελήφθη από τη Χούντα εξαιτίας της συμμετοχής του στον αντιδικτατορικό αγώνα…. Έκρυβε, φρόντιζε και φυγάδευε τους κυνηγημένους στο εξωτερικό.

Του έκαναν φρικτά βασανιστήρια. Από το 1974 και μετά άρχισε να έχει σοβαρότατα προβλήματα υγείας εξαιτίας αυτών των βασανιστηρίων . Αργότερα  δεν μπορούσε να σταθεί ούτε όρθιος έστω και για λίγη ώρα. Δεν πολυέβγαινε έξω γιατί,  «δεν γούσταρε να τον βλέπουν δημόσια σε κοινωνικές εκδηλώσεις και να νιώθει ότι προκαλεί οίκτο».

Γιώργος Σταυρ.

«Τους δυο βασανιστές του ο Αλκαίος τους συνάντησε κάποτε. Τον ένα στην Ευελπίδων, έξω από μια αίθουσα δικαστηρίου. Ήταν αστυνομικός. Ο Άλκης τον γνώρισε αμέσως. Του λέει ‘Με θυμάσαι;’ Ο άλλος δεν τον κατάλαβε. ‘Κάτι μου θυμίζεις αλλά δεν είμαι σίγουρος. Μήπως υπηρετήσαμε μαζί φαντάροι;’ Ο Άλκης χαμογέλασε και του είπε: ‘Έχεις δίκιο. Μαζί υπηρετήσαμε. Μόνο που εσύ ήσουν από πάνω και εγώ από κάτω’. Έκανε μεταβολή και έφυγε. Τον άλλο τον πέτυχε στο καράβι. Ήταν μαζί με τον αδελφό του Γρηγόρη ο οποίος του λέει: ‘Δειξ τον μου να τον σκίσω’. Δεν του τον έδειξε. Έκανε μόνο μια κίνηση με το δεξί χέρι. ‘Προχώρα, δεν έχει σημασία’».

Τραγούδι Της δικαιοσύνης

Πήρε η Ειρήνη Τερεζοπούλου κάποιες σημειώσεις…σκέψεις μιας καθηγήτριας… που συνήθιζε να γράφει όταν έκανε τις τελευταίες επιτηρήσεις στους μαθητές της Γ Λυκείου που «έφευγαν»  και τις έκανε ένα συνταρακτικό διάλογο.

Παίχτηκε ως δρώμενο από την Ειρήνη ( η αλλιώς Τερέζα) και την καθηγήτρια στην γιορτή αποφοίτησης :

Καθηγήτρια:   παιδί μου,
στο τελευταίο σου  διαγώνισμα…

Μαθήτρια:   σας βγήκε η ποίηση
με αναπάντεχο τρόπο…

Καθηγήτρια:   όπως σε παρατηρώ
στον τελευταίο σου αγώνα…

Μαθήτρια:    νοσταλγούμε κάτι,
πολύ πριν προλάβει να βρεθεί
μακριά από μας.

Καθηγήτρια:    Η χαρά,
είναι τα μεγάλα μάτια στην καλημέρα.
διογκωμένα από όνειρα
κι ας νυστάζουν.

Μαθήτρια:   κι όταν βρισκόμασταν στο εργαστήρι
και δίνατε ιστορίες απλόχερα…

Καθηγήτρια:   κι εγώ καταλάβαινα κάτι από τον κόσμο σας…

Μαθήτρια:   αγγίζει ο λόγος χορδές που δε τις υπολογίζουμε.

Καθηγήτρια:   Γλυκιά ηλικία,
θυμωμένη στο άδικο,
ευγνώμων στην αγάπη,
φιλοτιμημένη,
αμήχανα σιωπηλή στον πόνο του άλλου,
με την αγωνία
και τη χαρά ξέχειλη,
με πλημμυρίζεις ελπίδα.

Μαθήτρια:    η ελπίδα θέλει πίστη,
φουντώνει με την πίστη.

Καθηγήτρια:   με πίστη σε έναν τελευταίο από τους πολλούς αγώνες.
σας χαζεύω για την επιμονή,  να βγει το ερώτημα
γράψε… σβήσε…
περιμένεις να έρθει ιδέα
ή ψίθυρος; Θυμάμαι…

Μαθήτρια:    τις μέρες που γινόμουν ανυπόφορος;

Καθηγήτρια:   κι εκείνες.
παρατήρηση στην παρατήρηση…

Μαθήτρια:   θυμώσατε, έτσι μου φάνηκε.

Καθηγήτρια:   γλύκανε το βλέμμα;
γεφύρωσε καθόλου το χάσμα;

Μαθήτρια:   δε πρόλαβε να ανοίξει…

Καθηγήτρια:   έτσι μιλώ για τον κόπο
το δικό σου, το δικό μου…

Μαθήτρια:   που βήμα, βήμα δένεται ο κόμπος με το δάσκαλο;

Καθηγήτρια:   Ναι και τα μάτια μεγαλώνουν περισσότερο.
εδώ απόψε…

Μαθήτρια:   Δώστε την ευχή σας για αύριο.

Καθηγήτρια:   δίνω την ευχή μου για κάθε αύριο που σου απλώνεται…

Μαθήτρια:   το αύριο…

Καθηγήτρια:   έχει ανάγκη τον ιδρώτα σου.

Καθηγήτρια: Βογια   Μαθήτρια: Τερεζα

Σημείωση Ειρήνης Τερεζοπούλου :

δε το άλλαξα έκανα απλώς μια επιμέλεια. ήταν πολύ συγκινητικό για να το αλλάξω.

     Η σωστή χρήση του διαδίκτυο είναι στενά συνυφασμένη με την σωστή πληροφόρηση και ενημέρωση. Υπάρχον πολλές ιστοσελίδες για το θέμα αυτό, για παράδειγμα ένα από τα δημοφιλεστέρα site λέγεται Wikipedia. Είναι σημαντικό όμως να μην εμπιστευόμαστε ότι διαβάζουμε διότι το ιντερνέτ είναι ελεύθερο, το φαινόμενο της ελευθερίας του λόγου,  ο καθένας έχει την δυνατότητα να δημοσιεύει την προσωπική του γνώμη ακόμα και αν είναι λανθασμένη. Αυτό το φαινόμενο ονομάζεται fake news.

Για να αποφύγουμε την  σκοτεινή πλευρά  του διαδικτύου υπάρχουν κάποια βήματα που όλοι οφείλουν να ακολουθούσουν.

1. Αναζήτηση δεδομένων και πληροφοριών μονό από έγκυρες ιστοσελίδες οι οποίες είναι πιστοποιημένες και δεν κρύβουν κινδύνους.
2. Να μη δίνουμε ποτέ προσωπικές πληροφορίες η να δημοσιεύσουμε προσωπικά δεδομένα.
3. Οι εφαρμογές που χρησιμοποιούμε πρέπει να κατεβάζονται από έγκυρες πήγες .
4. Η πειρατεία ελλοχεύει κινδύνους .
5. Η χρήση antivirus είναι ένα από τις βασικές προϋποθέσεις για την σωστή και ασφαλή χρήση του υπολογιστή.

Μπορεί να είναι δύσκολο να αποφύγουμε όλους τους κινδύνους αλλά είναι πολύ εύκολο να αποφύγουμε τους περισσότερους.

Λυμπεροπουλου Μυρτω

Μαμασουλα Ασημινα

Μαριατος Γιωργος

Μαρκαντωνατος Γερασιμος

Μαρουλη Ιανθη

A  is a carved pumpkin, turnip, or other root vegetable lantern, associated with Halloween and named after the phenomenon of a strange light flickering over peat bogs, called will-o’-the-wisp or jack-o’-lantern. Its name is also tied to the Irish legend of Stingy Jack, a drunkard who bargains with Satan and is doomed to roam the Earth with only a hollowed turnip to light his way.

Jack-o’-lanterns are a yearly Halloween tradition that came to the United States from Irish immigrants.

In a jack-o’-lantern, the top of the pumpkin or turnip is cut off to form a lid, the inside flesh is scooped out, and an image — usually a monstrous or comical face – is carved out of the rind to expose the hollow interior. To create the lantern effect, a light source, traditionally a flame such as a candle or tea light, is placed within before the lid is closed. However, artificial jack-’o-lanterns with electric lights are also marketed. It is common to see jack-o’-lanterns on doorsteps and otherwise used as decorations prior to and on Halloween.

Λυμπεροπουλου Μυρτω

Μαμασουλα Ασημινα

Μαριατος Γιωργος

Μαρκαντωνατος Γερασιμος

Μαρουλη Ιανθη

Trick-or-treating is a Halloween ritual custom for children and adults in many countries. Children in costumes travel from house to house, asking for treats with the phrase «Trick or treat». The «treat» is usually some form of candy, although in some cultures money is used instead.

  The «trick» refers to a threat, usually idle, to perform mischief on the homeowners or their property if no treat is given. Trick-or-treating usually occurs on the evening of October 31. Some homeowners signal that they are willing to hand out treats by putting up Halloween decorations outside their doors; others simply leave treats available on their porches for the children to take freely. Houses may also leave their porch light on as a universal indicator that they have candy.

In North America, trick-or-treating has been a Halloween tradition since the late 1920s. In Britain and Ireland the tradition of going house to house collecting food at Halloween goes back at least as far as the 16th century, as had the tradition of people wearing costumes at Halloween. In 19th century Britain and Ireland, there are many accounts of people going house to house in costume at Halloween, reciting verses in exchange for food, and sometimes warning of misfortune if they were not welcomed.

Halloween is one of the most popular holydays that has unfortunately, over the course of time, lost its meaning. All Hallows Eve, as it is one of its names, is celebrated on October 31, which is the eve of All Hallows Day. All Hallows Day is a Christian festival celebrated in honor of all the saints, known or unknown. It begins the three-day observance of Allhallowtide, the time of the year dedicated to remembering the dead, including saints (hallows), martyrs, and all the faithful departed.

It is widely believed that many Halloween traditions originated from ancient Celtic harvest festivals, particularly the Gaelic festival Samhain (Gaels are an ethno linguistic native to northwestern Europe, they are associated with the Gaelic languages) and that Samhain itself was Christianized as Halloween by the early Church. Some believe, however, that Halloween began solely a Christian holiday, separate from ancient festivals like Samhain. The festival Smahain is a Gaelic festival marking the end of the harvest season and the beginning of winter or the «darker half» of the year. Traditionally, it is celebrated from 31 October to 1 November, as the Celtic day began and ended at sunset. This is about halfway between the autumn equinox and the winter solstice.

Halloween Activities

à    Tick-or-treating:  is a Halloween ritual custom for children and adults in many countries. Children in costumes travel from house-to-house, asking for treats with the phrase «Trick or treat». The «treat» is usually some form of candy; candy corn, “Reese’s” butter cups, Hershey kisses, “SweeTarts” ropes. The «trick» refers to a threat, usually idle, to perform mischief on the homeowners or their property if no treat is given.

In North America, trick-or-treating has been a Halloween tradition since the late 1920s. In Britain and Ireland the tradition of going house-to-house collecting food at Halloween goes back at least as far as the 16th century, as had the tradition of people wearing costumes at Halloween. In 19th century Britain and Ireland, there are many accounts of people going house-to-house in costume at Halloween, reciting verses in exchange for food, and sometimes warning of misfortune if they were not welcomed. While going house-to-house in costume has remained popular among Scots and Irish, the custom of saying «trick or treat» has only recently become common.

The activity is prevalent in the United States, Canada, the United Kingdom, the Republic of Ireland, Puerto Rico, and northwestern and central Mexico. In the latter, this practice is called calaverita (Spanish for «sugar skull»), and instead of «trick or treat», the children ask “¿me da mi calaverita?” («can you give me my sugar skull?») where a calaverita is a small skull made of sugar or chocolate.

à    Halloween Costumes:  are costumes worn on-or around Halloween. An early reference to wearing costumes at Halloween comes from Scotland in 1585, but they may pre-date this. Wearing costumes and mumming, another name for trick-or-treating, has long been associated with festivals at other times of the year, such as on Christmas. Halloween costumes are traditionally based on frightening supernatural or folkloric beings. However, by the 1930s costumes based on characters in mass media such as film, literature, and radio were popular. Halloween costumes have tended to be worn mainly by young people, but since the mid-20th century they have been increasingly worn by adults also. The wearing of costumes at Halloween may come from the belief that supernatural beings, or the souls of the dead, roamed the earth at this time.

The most expensive part of Halloween is costumes. Just under 70 percent of           Americans will spend $3.2 billion on them. The top five costumes for adults were a witch, vampire, zombie, pirate, and Avengers character. The top five for children were princess, superhero, Batman, Star Wars character, and witch. More people, especially millennials, are buying costumes for their pets. Twenty percent will do so, up from 16 percent in 2017. The most popular pet costumes characters are pumpkin, hot dog, bumble bee, devil and cat (for dogs).

à    Carving Pumpkins to Jack-o’-Lanterns: Jack-o’-Lantern is a carved pumpkin, turnip, or other root vegetable lantern, associated with the holiday of Halloween and named after the phenomenon of a strange light flickering over peat bogs, called will-o’-the-wisp or jack-o’-lantern. Its name is also tied to the Irish legend of Stingy Jack, a drunkard who bargains with Satan and is doomed to roam the Earth with only a hollowed turnip to light his way. That’s why Jack-o’-lantern’s are a yearly Halloween tradition that came to America from Irish immigrants.

In a jack-o’-lantern, the top of the pumpkin or turnip is cut off to form a lid, the inside flesh is scooped out, and an image — usually a monstrous or comical face – is carved out of the rind to expose the hollow interior. To create the lantern effect, a light source is placed within before the lid is closed. The light source is traditionally a flame such as a candle or tea light, but artificial jack-’o-lanterns with electric lights are also marketed. It is common to see jack-o’-lanterns on doorsteps and otherwise used as decorations prior to and on Halloween.

à    Apple Bobbing: also known as bobbing for apples, is a game often played on Halloween. The game is played by filling a tub or a large basin with water and putting apples in the water. Because apples are less dense than water, they will float at the surface. Players (usually children) then try to catch one with their teeth. Use of arms is not allowed, and they often are tied behind the back to prevent cheating.

In Scotland, this may be called «dooking». In northern England, the game is often called apple ducking or duck-apple. In Ireland, mainly County Kerry, it is known as «Snap Apple», and in Newfoundland and Labrador, «Snap Apple Night» is a synonym for Halloween

à    Visiting Halloween Attractions:

• Los Angeles Haunted Hayride {old abandoned zoo}
• The Queen Mary: Dark Harbor {“haunted” mazes}
• Knott’s Scary Farm {theme park}
• Universal Studios Halloween Horror Nights {spooky attractions}
• Warner Bros. Horror Made Here
• Medieval Mile Museum {Kilkenny, Ireland}

à    Telling Scary Stories:

• The Clown Statue: An adolescent babysitter caring for two small children phoned their parents late in the evening to ask for permission to cover up the life-size clown statue in the corner of the family room. “It’s not that I don’t like it,” she said. “It just kind of freaks me out. I can’t watch TV with that thing in the room”. Their reaction freaked her out more.
• Lovers’ Lane: A teenage couple is parked late at night on lovers’ lane. The boy gets out of the car, heading for the bushes to go to the bathroom, but he doesn’t return. After waiting what seemed an eternity, his girlfriend finally hears what she thinks is his footsteps approaching. Only it’s not footsteps. It’s something scraping back and forth across the roof of the vehicle.
• Aren’t You Glad You Didn’t Turn on the Light?: Supposedly, at another college in the state, a girl was studying late and went back to her dorm room to get some books or notes. So she wouldn’t disturb her roommate, she didn’t turn on the lights when she got her stuff from her desk. Later when she went back to her room, she found her roommate dead and a note written in lipstick on the mirror. It said, “Aren’t you glad you didn’t turn on the light?”
• The Vanishing Hitchhiker: As darkness fell, the man came upon a female hitchhiker in a tattered white dress. She begged him to take her home. He obliged. Then a strange thing happened as he pulled into the driveway of the address she had given him. It was a moment he’d never forget.
• Bloody Marry: Five young girls stood before the bathroom mirror in the dim glow of candlelight, chanting together: “Bloody Mary, Bloody Mary, Bloody Mary, Bloody Mary”. The thirteenth time they said it something very odd and very frightening happened. Not all girls lived to tell the tale.
• The Hook: A teenage boy drives his date to a dark and deserted lovers’ lane for a make-out session. He turns the radio on, setting the mood and leaning in for a kiss. Suddenly the announcer’s voice breaks through with a dire warning: “Ladies and gentleman, a convicted murderer has just escaped from a nearby asylum…”

à    Watching Horror Films:

         Mild ones:

• The Eye {2008}
• Psycho {1960}
• Prom Night I {2008}
• Carrie {1976}
• Night Of The Living Dead {1968}
• The Sixth Sense {1999}
• Disturbia {2007}
• The Uninvited {2009}
• The Blair Witch Project {1999}
• Quarantine {2008}

         Best Horror Films

• The Exorcist {1973}
• The Shinning {1980}
• Alien {1979}
• The Thing {1982}
• The Wicker Man {1973}
• The Texas Chain Saw Massacre {1974}
• Halloween {1978}
• Hereditary {2018}
• Dawn of the Dead {1978}
• It Follows {2015}
• Get Out {2017)

          Classics:

• Coraline {2009}
• The Nightmare Before Christmas {1993}
• Sweeney Todd: The Demon Barber of Fleet St. {2007}
• Corpse Bride {2005}
• Sleepy Hollow {1999}

    Sources: Wikipedia, Candywarehouse, Cbc, La.Curbed, Thoughtco, Imdb, Gamesradar

Γεωργία Λαμπροπούλου

Μαρία Κομνιανού

Τμήμα Α’3

The first recorded use of the term “Black Friday” was applied not to holiday shopping but to financial crisis: specifically, the crash of the U.S. gold market on September 24, 1869. Two notoriously ruthless Wall Street financiers, Jay Gould and Jim Fisk, worked together to buy up as much as they could of the nation’s gold, hoping to drive the price sky-high and sell it for astonishing profits. On that Friday in September, the conspiracy finally unraveled, sending the stock market into free-fall and bankrupting everyone from Wall Street barons to farmers.

The most commonly repeated story behind the post-Thanksgiving shopping-related Black Friday tradition links it to retailers. As the story goes, after an entire year of operating at a loss (“in the red”) stores would supposedly earn a profit (“went into the black”) on the day after Thanksgiving, because holiday shoppers blew so much money on discounted merchandise. Though it’s true that retail companies used to record losses in red and profits in black when doing their accounting, this version of Black Friday’s origin is the officially sanctioned—but inaccurate—story behind the tradition.

In recent years, another myth has surfaced that gives a particularly ugly twist to the tradition, claiming that back in the 1800s Southern plantation owners could buy slaves at a discount on the day after Thanksgiving. Though this version of Black Friday’s roots has understandably led some to call for a boycott of the retail holiday, it has no basis in fact.

The true story behind Black Friday, however, is not as sunny as retailers might have you believe. Back in the 1950s, police in the city of Philadelphia used the term to describe the chaos that ensued on the day after Thanksgiving, when hordes of suburban shoppers and tourists flooded into the city in advance of the big Army-Navy football game held on that Saturday every year. Not only would Philly cops not be able to take the day off, but they would have to work extra-long shifts dealing with the additional crowds and traffic. Shoplifters would also take advantage of the bedlam in stores to make off with merchandise, adding to the law enforcement headache.

By 1961, “Black Friday” had caught on in Philadelphia, to the extent that the city’s merchants and boosters tried unsuccessfully to change it to “Big Friday” in order to remove the negative connotations. The term didn’t spread to the rest of the country until much later, however, and as recently as 1985 it wasn’t in common use nationwide. Sometime in the late 1980s, however, retailers found a way to reinvent Black Friday and turn it into something that reflected positively, rather than negatively, on them and their customers. The result was the “red to black” concept of the holiday mentioned earlier, and the notion that the day after Thanksgiving marked the occasion when America’s stores finally turned a profit.

The Black Friday story stuck, and pretty soon the term’s darker roots in Philadelphia were largely forgotten. Since then, the one-day sales bonanza has morphed into a four-day event, and spawned other “retail holidays” such as Small Business Saturday/Sunday and Cyber Monday. Stores started opening earlier and earlier on that Friday, and now the most dedicated shoppers can head out right after their Thanksgiving meal. According to a pre-holiday survey this year by the National Retail Federation, an estimated 135 million Americans definitely plan to shop over the Thanksgiving weekend, though even more said they would or might take advantage of the online deals offered on Cyber Monday.