Μετά από 49 sold out παραστάσεις, που σημείωσαν ρεκόρ εισιτηρίων στην ιστορία του Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης και του Christmas Theater στην Αθήνα, το μιούζικαλ-υπερθέαμα του Andrew Lloyd Webber επιστρέφει στην Αθήνα στις 8 Φεβρουαρίου 2023!

Το ρομαντικό και επιβλητικό έργο του Andrew Lloyd Webber με τα διάσημα κλασσικά τραγούδια που έχουν αφήσει εποχή, το άρωμα σασπένς και μυστηρίου και την τρυφερή ιστορία αγάπης μεταξύ της Κριστίν και του μυστηριώδους «Φαντάσματος της Όπερας των Παρισίων» ανεβαίνει στη σκηνή του Christmas Theater και του Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης με την υπογραφή κορυφαίων διεθνών συντελεστών.

ΥΠΟΘΕΣΗ

Στο έργο που διαδραματίζεται στην όπερα του Παρισιού στα μέσα του 19ου αιώνα, παρακολουθούμε τη νεαρή τραγουδίστρια Κριστίν να κερδίζει τη μία ευκαιρία μετά την άλλη σε μία Λυρική Σκηνή στοιχειωμένη από την παρουσία ενός μυστηριώδους άνδρα που καλύπτει το πρόσωπό του με μάσκα και κρύβεται στα σκοτάδια των παρασκηνίων. Το «Φάντασμα» είναι ένας ιδιοφυής μουσικός και τραγουδιστής που χειραγωγεί την Κριστίν, βάζει τους δικούς του όρους για να εξασφαλίσει την επιτυχία της και κερδίζει τη συμπάθειά της – τουλάχιστον ως τη στιγμή της αναπόφευκτης προδοσίας που θα οδηγήσει και τους δύο σε ένα φλερτ με το θάνατο.

Όχι, οι λεγόμενοι ψυχοπαθείς δεν είναι ψυχικά άρρωστοι, δεν έχουν σχιζοφρένεια, ούτε υποφέρουν. Έχουν όμως διαταραγμένη προσιυπικότητα. Σε αντίθεση με τον ασθενή με σχιζοφρένεια, ο ψυχοπαθητικός άνθρωπος είναι βίαιος και επικίνδυνος. Μοιάζει μάλιστα να αντλεί ικανοποίηση μέσα από τον κίνδυνο, την εκμετάλλευση και την επιθετικότητα.

Η δυσκολία του ψυχοπαθητικού ατόμου να προσαρμόζεται και να συμμορφώνεται με τους νόμους και τις κοινωνικές επιταγές το οδηγεί στο να συλλαμβάνεται συχνά από τις (αστυνομικές αρχές. Η απουσία ηθικής και η έλλειψη ενσυναίσθησης (empathy) για τις συνέπειες των πράξεών του είναι χαρακτηριστικές, ενώ εύκολα εξαπατά και εκμεταλλεύεται τις αδυναμίες των άλλων.

Το ψέμα είναι συχνά ένα αποτελεσματικό γι? αυτό όχημα προκειμένου να πραγματοποιεί τους στόχους του. Συστηματικά υποτιμά και περιφρονεί τα συναισθήματα των άλλων, (αδυνατεί να συμπάσχει με εκείνος, ενώ λειτουργεί με ψυχρό και αδιάφορο τρόπο. 0 θυμός του συχνά μεταμορφώνεται σε βία, ενώ ως παιδί μπορεί να βασάνιζε και να κακοποιούσε άλλα παιδιά και ζώα. Το ψυχοπαθητικόό άτομο αδυνατεί να νιώσει ενοχές, ενώ εύκολα εκλογικεύει την ψυχρότητα, το μένος και την επιθετική συμπεριφορά τοτ αποδίδοντάς τη στους άλλους.

Είναι συνήθως παρορμητικό, βαριέται εύκολα και αντιμετωπίζει με δυσκολία την καθυστέρηση της προσωπικής του ικανοποίησης. Δυσκολεύεται να αναλάβει ευθύνες, είναι ασυνεπές και συχνά αλλάζει δουλειές. Οι διαπροσωπικές σχέσεις του πάσχουν. Παρότι μοιάζει γοητευτικά, στην ουσία δεν μπορεί να εμπλακεί συναισθηματικά με τον άλλο, ενώ τερματίζει τις σχέσεις του με ευκολία, δίχως τύψεις και με γνώμονα την ιδιοτέλεια.

Φαινομενικά, ο ψυχοπαθητικός άνθρωπος είναι φυσιολογικός, δεν πάσχει, δεν υποφέρει, δεν έχει εμφανή συμπτώματα, μάλιστα μπορεί ακόμα και να σαγηνεύει. Πίσω όμως από την εμφανώς αδίστακτη και ανήθικη αυτή προσωπικότητα κρύβεται ένας ψυχισμός ο οποίος έχει βαθιά αναπηρία στο να συνδεθεί με τους άλλους ανθρώπους. Έρευνες μας αποκαλύπτουν ότι πολλά ψυχοπαθητικά άτομα έχουν κακοποιηθεί από την οικογένεια τους. Η θεραπεία των ψυχοπαθητικών ανθρώπων είναι εξαιρετικά δύσκολη, λόγω της απουσίας ευαισθησίας (insight) τους για τη συμπεριφορά τους.

Στην ουσία δεν επιθυμούν να αλλάξουν, άρα σπάνια θα αναζητήσουν οι ίδιοι βοήθεια. Συνήθως τη θεραπευτική βοήθεια τη ζητούν μέλη της οικογένειάς τους ή του στενού τους περιβάλλοντος που αντιλαμβάνονται την αλόγιστη ψυχρότητα και τη βία τους. Η καταλυτική απουσία κατανόησης του εαυτού, η αδυναμία τους να βάλουν όρια στη συμπεριφορά τους, η δυσκολία τους να μάθουν από προηγούμενες εμπειρίες τους αναπόφευκτα παρεμποδίζουν την αναζήτηση και εμπλοκή τους σε μια ψυχοθεραπευτική διαδικασία. Η ομαδική ψυχοθεραπεία μπορεί σε ορισμένες περιπτώσεις να είναι βοηθητική, όπως και κάποια συμπεριφορικά προγράμματα μακράς διάρκειας σε εξειδικευμένα θεραπευτικά κέντρα, ενώ η βίαιη συμπεριφορά ενδέχεται να ελεγχθεί μερικώς με τη χρήση ψυχοφαρμάκων.

Θοδωρής Ξενιτόπουλος