Πηγή ενεργειακής κίνησης, η λέξη τσάκρα στα σανσκριτικά σημαίνει τροχός.

Σύμφωνα με την επικρατέστερη άποψη, το σύστημα των τσάκρα αποτελείται από 7 αόρατα ενεργειακά κέντρα που τοποθετούνται νοητά κατά μήκος της σπονδυλικής στήλης, μέσω των οποίων ρέει η ζωτική ενέργεια («πράνα»), επιδρώντας στο φυσικό, στο νοητικό και στο πνευματικό επίπεδο της ύπαρξής μας.

Τα τσάκρα προσλαμβάνουν ζωτική ενέργεια από τα λεπτά ενεργειακά σώματα του ανθρώπου, από το περιβάλλον του, από το σύμπαν και από τη βάση κάθε εκδήλωσης και τη μετασχηματίζουν στις συχνότητες που χρειάζεται το φυσικό σώμα ή τα ενεργειακά σώματα για τη συντήρηση και την ανάπτυξή τους.

Επιπλέον εκπέμπουν ενέργεια στο περιβάλλον. Έτσι, μέσα από αυτό το ενεργειακό σύστημα, ο άνθρωπος βρίσκεται σε μια κατάσταση συνεχούς ανταλλαγής με τις δυνάμεις, που λειτουργούν στα διάφορα επίπεδα του περιβάλλοντος, του σύμπαντος και της Δημιουργίας.

Με απλά λόγια θα μπορούσαμε να πούμε οτι τα ενεργειακά κέντρα είναι οι πύλες με τις οποίες το άτομο απορροφά ζωτική ενέργεια από το σύμπαν για να συντηρηθεί και να αναπτυχθεί . Ταυτόχρονα εκπέμπει μέσω αυτών όλες τις ατομικές του ενέργειες πάλι προς το σύμπαν και το περιβάλλον του.

[video Τσάκρα]

Οι επικρατέστερες επιστημονικές θεωρίες για τη δημιουργία του κόσμου είναι: α) η θεωρία της «μεγάλης  έκρηξης» (Big Bang Theory, Lemaitre 1927). Κατ” αυτήν το σύμπαν στην αρχή ήταν μια μικρή ομοιογενής και υπερσυμπυκνωμένη μάζα, η οποία εξερράγη, τα υλικά της εκτοξεύτηκαν στο κενό και σχηματίστηκε το απέραντο αστρικό σύμπαν με τους γαλαξίες. Οι σύγχρονοι αστροφυσικοί με τα τελειοποιημένα ραδιοτηλεσκόπια διερευνούν τη δομή και τη σύσταση του σύμπαντος, ενώ με τα σύγχρονα ηλεκτρονικά μέσα έγινε δυνατόν να φωτογραφηθούν γενέσεις νέων γαλαξιών, ενώ μερικοί επιστήμονες ισχυρίζονται ότι έχουν εντοπίσει φωτεινά σημεία, τα οποία θεωρούν απομεινάρια της αρχικής έκρηξης, β) Η θεωρία του παλλόμενου σύμπαντος (Α. Σαντέιζ, 1965). Σύμφωνα με αυτήν το σύμπαν συστέλλεται και διαστέλλεται διαδοχικά και ομοιόμορφα κατά περιόδους δισεκατομμυρίων ετών. Στην τωρινή του φάση το σύμπαν βρίσκεται στη φάση της διαστολής.

Στο πρώτο μισό του 20ού αιώνα διατυπώθηκαν οι επόμενες θεμελιώδεις επιστημονικές θεωρίες, που αποτελούν τη βάση της σύγχρονης φυσικής. Σχετίζονται άμεσα με το ζήτημα της αρχής, της δομής και της λειτουργίας του φυσικού κόσμου: α) Η θεωρία της σχετικότητας του Αϊνστάιν (1879-1955), β) Η κβαντική θεωρία του Μαξ Πλανκ (1858- 1947), γ) Η αρχή της απροσδιοριστίας και του ενιαίου πεδίου στοιχειωδών σωματιδίων του Βέρνερ Χάιζεμπεργκ (1901-1976)

Είναι γεγονός ότι τα ζητήματα που σχετίζονται με τη δημιουργία του κόσμου δεν έχουν διαλευκανθεί οριστικά από επιστημονική άποψη, γιατί συνεχώς διατυπώνονται νέες θεωρίες οι οποίες συχνά είναι αντίθετες μεταξύ τους. Εξάλλου δεν μπορεί να δοθεί απάντηση για την προέλευση της ύλης, αλλά η προσπάθεια των επιστημόνων στρέφεται στην ανακάλυψη της δομής της ύλης. Η άποψη που μερικές φορές διατυπώνεται για τη χωρίς δημιουργό τυχαία προέλευση του κόσμου και της ζωής δεν έχει αντικειμενικά επιστημονικά στηρίγματα, αλλά με αυτήν απλώς εκφράζονται οι προσωπικές εκτιμήσεις και απόψεις κάποιων επιστημόνων, χωρίς αυτό να αποτελεί συμπέρασμα επιστημονικής έρευνας. Καμιά επιστημονική έρευνα δεν μπορεί να απορρίψει ή να υποστηρίξει την ύπαρξη δημιουργού του σύμπαντος, γιατί αυτό ξεφεύγει από τα όριά της. Επίσης απορρίπτεται ως παράλογη και αβάσιμη η άποψη της αυτόματης δημιουργίας του κόσμου και της ζωής. Είναι δυνατόν από το μηδέν να προέλθει κάτι; Μπορεί από το μηδέν να παραχθεί τυχαία και αυτόματα το απέραντο και μεγαλειώδες σύμπαν;

Θαλής: «Κάλλιστος ο κόσμος^. ποίημα γαρ Θεού εστι.»

Αναξαγόρα;: «Νους τις εστί ο τα πάντα διακοσμήσας.»

Πλάτων: «Ο κόσμος εικών του νοητού Θεού, μέγιστος και άριστος, κάλλιστος τε και τελειότατος γέγονε.»

[video ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΚΑΙ ΘΕΟΣ]