1. Κατά την διάρκεια της επίσκεψής μας στην Εθνική  Μετεωρολογική Υπηρεσία  , όλα τα παιδιά της Α΄ Γυμνάσιου εντυπωσιαστήκαμε  με τον κόπο , την προσπάθεια και τη δουλειά  των ανθρώπων που εργάζονται εκεί ,   ώστε  να μπορούμε όλοι εμείς να ενημερωνόμαστε  για τον καιρό καθημερινά.

Σίγουρα όλα τα παιδιά  είδαμε και  μάθαμε πολλά  για την διαδικασία της μελέτης των στοιχείων της φύσης . Οι άνθρωποι της ΕΜΥ μας  έδειξαν όλα τα όργανα με τα οποία προβλέπουν τον καιρό,  το καθένα ξεχωριστά και μας  εξήγησαν  πώς λειτουργεί το καθένα.

Την  περιέργεια όλων μας  κίνησε το άγαλμα  του Αριστοτέλη  που βρισκόταν στο κέντρο της αίθουσας.    Μας είπαν λοιπόν πως ο Αριστοτέλης θεωρείται  ο πατέρας της μετεωρολογίας , με την βοήθεια του οποίου  μπορούν  σήμερα οι άνθρωποι της ΕΜΥ να υπολογίζουν με μαθηματική ακρίβεια τον καιρό, την θερμοκρασία ακόμα και την ταχύτητα του ανέμου.

Μας εξήγησαν ακόμα τον τρόπο πρόβλεψης  του καιρού  μέσω  υπολογιστών , οι οποίοι  επεξεργάζονται όλα τα στοιχεία και τα δεδομένα και πολύ γρήγορα  βγάζουν τα αποτελέσματα.

Οι εμπειρίες και οι γνώσεις που πήραμε ήταν πολλές και χρήσιμες, καθώς και οι πληροφορίες  για όσα παιδιά θα ήθελαν να ασχοληθούν  στον μέλλον με την μετεωρολογία.

Τέλος θα ήθελα θαυμάσω την υπομονή και την προσπάθεια που καταβάλλουν καθημερινά οι άνθρωποι της ΕΜΥ  για τη σωστή πρόβλεψη του καιρού.

Άγγελος Σακελλαρίου (Α3)

2. Αγαπητό ημερολόγιο:

Σήμερα επισκεφθήκαμε με το σχολείο μας την Εθνική Μετεωρολογική Υπηρεσία.

Όλα τα παιδιά ήμασταν πολύ χαρούμενα και ανυπόμονα .

Πράγματι άξιζε αυτή η εκδρομή!

Μάθαμε  πολλά για τα καιρικά φαινόμενα , τους τρόπους μέτρησης  της θερμοκρασίας, τα όργανα με τα οποία γίνονται οι προβλέψεις , όπως τα βαρόμετρα και τα βροχόμετρα. Οι άνθρωποι της ΕΜΥ απαντούσαν σε όλες τις ερωτήσεις μας , όπως για παράδειγμα πώς δημιουργούνται οι ανεμοστρόβιλοι και πώς δορυφόροι μετράνε την θερμοκρασία της θάλασσας.

Τέλος,  μας εξήγησαν πως οι προβλέψεις της ΕΜΥ είναι χρήσιμες και απαραίτητες για το κοινό, τις εταιρίες, το στρατός ξηράς, τους ταξιδιώτες και το αεροναυτικό.

Ελπίζω η εκδρομή να άρεσε σε όλους!

Βαγγέλης  Καραμολέγκος (Α2)

Για   το απόγευμα ήταν προγραμματισμένη  επίσκεψη στον αρχαιολογικό χώρο του Δίον, η οποία όμως αναβλήθηκε  επειδή όλοι είχαμε  κουραστεί  από το ταξίδι .

Το άλλο πρωί ξεκινήσαμε τη μέρα μας, ξεκούραστοι πια  με πρωινό στο ξενοδοχείο και στη συνέχεια ξεκινήσαμε για την  επίσκεψη στον αρχαιολογικό χώρο των Αιγών.

Ο ξεναγός που είχε αναλάβει την ξενάγησή μας στον αρχαιολογικό χώρο ,  ήταν  πραγματικά «φανταστικός » .Όχι μόνο ήταν πολύ ευγενικός ,αλλά μιλούσε τόσο όμορφα και τα εξηγούσε τόσο απλά που όλοι τον ακούγαμε με μεγάλη προσοχή.

Φεύγοντας από τον αρχαιολογικό χώρο ,συνεχίσαμε  για την πόλη της  Έδεσσας.

Εκεί θαυμάσαμε τον καταρράκτη που δυστυχώς όμως λόγω της βροχής που ασταμάτητα έπεφτε εκείνες τις μέρες,  τα νερά του ήταν γεμάτα με λάσπη .

Το απόγευμα γυρίσαμε στο ξενοδοχείο, ενθουσιασμένοι με όσα είδαμε.

Έπρεπε όμως να κοιμηθούμε  νωρίς, γιατί  θα ξεκινούσαμε  πολύ πρωί  για το ταξίδι της επιστροφής.

Το πρωί  και αφού πήραμε το πρωινό μας  στο ξενοδοχείο, ξεκινήσαμε  για την Αθήνα , κουρασμένοι αλλά πολύ ευχαριστημένοι  και  γεμάτοι όμορφες αναμνήσεις.

Άγγελος Σακελλαρίου   Α3

Πρόσφατα η Β” Γυμνασίου επισκέφτηκε το μουσείο Μπενάκη. Εκεί μάθαμε πολλά και ενδιαφέροντα  πράγματα για τον Ελ Γκρέκο , τα οποία τα μοιραζόμαστε μαζί σας:

Ο Δομήνικος Θεοτοκόπουλος (1541-7 Απριλίου 1614), γνωστός επίσης με το ισπανικό προσωνύμιο  ΕΙ Greco, δηλαδή ο Έλληνας, ήταν Κρητικός  ζωγράφος, γλύπτης και αρχιτέκτονας της Ισπανικής Αναγέννησης . Έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του μακριά από την πατρίδα του, η οποία  αποτελούσε τότε τμήμα της ενετικής επικράτειας. Στην Ιταλία επηρεάστηκε από τους μεγαλύτερους  δασκάλους της ιταλικής τέχνης, όπως τον Τιντορέτο και τον Τιτσιάνο, του οποίου υπήρξε μαθητής υιοθετώντας στοιχεία από τον μανιερισμό. Το 1577 εγκαταστάθηκε στο Τολέδο, όπου έζησε μέχρι το τέλος της ζωής του και ολοκλήρωσε ορισμένα από τα πιο γνωστά έργα του. Ο Θεοτοκόπουλος εκπαιδεύεται  ως αγιογράφος, γεγονός που πιστοποιείται από ένα δημόσιο έγγραφο του 1563, ενώ θα πρέπει να μελέτησε από νεαρή ηλικία την αρχαία ελληνική και κλασική γραμματεία, κρίνοντας από την πλούσια βιβλιοθήκη που κληροδότησε μετά το θάνατο του, ο γιος του. Το όνομα του πρώτου δάσκαλου του , δεν είναι γνωστό , αν και το όνομα του Ιωάννη Γριπιώτη (1516-1569)είναι το επικρατέστερο . Στην Κρήτη, που από το 1211 αποτελούσε μέρος της ενετικής επικράτειας, οι ζωγράφοι και οι αγιογράφοι συνδύαζαν το βυζαντινό ιδίωμα με τις Δυτικές  επιρροές, φιλοτεχνώντας φορητές κυρίως εικόνες και διαμορφώνοντας τη λεγόμενη Κρητική Σχολή. Στο Χάνδακα εργάζονταν κατά τον 16ο αιώνα περίπου διακόσιοι ζωγράφοι, οργανωμένοι σε συντεχνίες σύμφωνα με τα ιταλικά πρότυπα.

Ο Θεοτοκόπουλος εξοικειώθηκε από νωρίς με έργα καλλιτεχνών της Αναγέννησης που κυκλοφορούσαν στη βενετοκρατούμενη Κρήτη και από το 1563 εξασκούσε το επάγγελμα του ζωγράφου. Η πληροφορία αυτή εκμαιεύεται από μία αναφορά στο όνομά του σε επίσημο έγγραφο της εποχής, στην οποία περιγράφεται ως δάσκαλος (maesto Domenigo). Μία από τις πρώτες πληροφορίες που διαθέτουμε είναι ότι δόθηκε στο Θεοτοκόπουλο άδεια για να πουλήσει με λαχνό μία εικόνα που εκτιμήθηκε στα 70 δουκάτα, ποσό ιδιαιτέρα σημαντικό για την εποχή και ειδικότερα για έναν νέο καλλιτέχνη.

Ξένου Δάφνη Β3

Σακιολλάρι Αλεξία Β3

Οι μαθητές της Β Γυμνασίου του 66^ου  Γυμνασίου   είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν το ζωγράφο Δομήνικο Θεοτοκόπουλο μέσα από τους υπέροχους πίνακες του κατά την  επίσκεψή τους στο Μουσείο Μπενάκη στις 13 Φεβρουαρίου .

Η έκθεση πραγματοποιήθηκε  με αφορμή τα 400 χρόνια από το  θάνατο του Θεοτοκόπουλου και επικεντρώθηκε  στην παρουσίαση των διανοούμενων, συλλεκτών και παραγγελιοδοτών, οι οποίοι αποτελούσαν τον προσωπικό κύκλο του Γκρέκο στο Τολέδο, εμπνέοντας και στηρίζοντάς τον σε όλη τη δημιουργική του πορεία.

Ο Δομήνικος Θεοτοκόπουλος (1541 – 7 Απριλίου 1614), γνωστός επίσης με τo ισπανικό προσωνύμιο El Greco^,  , δηλαδή Ο Έλληνας, ήταν Κρητικός  ζωγράφος, γλύπτης και αρχιτέκτονας της Ισπανικής Αναγέννησης. Έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του μακριά από την πατρίδα του, δημιουργώντας το κύριο σώμα του έργου του στην Ιταλία και στην Ισπανία. Εκπαιδεύτηκε αρχικά ως αγιογράφος στην Κρήτη, που αποτελούσε τότε τμήμα της ενετικής επικράτειας, και αργότερα ταξίδεψε στη Βενετία.

Το τελευταίο έργο που ανέλαβε ο Θεοτοκόπουλος ήταν για το νοσοκομείο Ταβέρα  του Τολέδου, για τη δημιουργία του οποίου συνεργάστηκε με το γιο του. Πέθανε στις 7 Απριλίου του 1614, πριν ολοκληρώσει το έργο και αρχικά θάφτηκε στην εκκλησία του Αγίου Δομήνικου στο Τολέδο. Το 1619, ο γιος του μετέφερε το λείψανο του στην εκκλησία του Σαν Τορκουάτο, η οποία αργότερα κατεδαφίστηκε με αποτέλεσμα να χαθεί το φέρετρό του. Στην απογραφή που συνέταξε ο γιος του μετά το θάνατο του Γκρέκο, αναφέρονται  143 ολοκληρωμένοι πίνακες, 45 γύψινα ή πήλινα προπλάσματα, 150 σχέδια, 30 σχέδια για ρετάμπλ καθώς και 200 χαρακτικά έργα.

Παπαγιαννούλη Νίκη

«Πώς οι Γερμανοί ανέχονταν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης που   έφτιαχνε ο Χίτλερ;»

Η ερώτηση απευθύνεται από μια μαθήτρια γυμνασίου του Πάλο Άλτο στον κύριο Τζόουνς, καθηγητή της Ιστορίας, στα τέλη της δεκαετίας του ΄60.  Αντί για απάντηση, ο καθηγητής προτείνει ένα ανατρεπτικό πείραμα, με στόχο την κριτική προσέγγιση  των γεγονότων. Καθώς το πείραμα περνάει στην εφαρμογή του, μαθητές και καθηγητής εμπλέκονται σε ένα ανεξέλεγκτο παιχνίδι ρόλων, που τους βυθίζει στη δίνη ενός επικίνδυνου μηχανισμού εξουσίας. Η εμπειρία του πειράματος θα τους οδηγήσει σε οριακές καταστάσεις και θα τους φανερώσει το αδυσώπητο πρόσωπο του φασισμού.

Μια παράσταση που ενθουσίασε και προβλημάτισε όλους όσους την παρακολουθήσαμε!

Παπαγιαννούλη Νίκη, Β3