Ευχαριστούμε πολύ την εφημερίδα <<Πελοπόννησος>> και ιδιαίτερα την αρχισυντάκτρια  κ. Μαρίνα Ριζογιάννη για την φιλοξενία και την ξενάγησή της στις εγκαταστάσεις της.

Στις ημέρες μας, η σημασία της διατροφής για τη διατήρηση της καλής υγείας είναι αναμφισβήτητη. Σε ό,τι αφορά τον αθλητή είναι ίσως ακόμα μεγαλύτερη, αφού επηρεάζει σημαντικά την απόδοσή του. Γι” αυτό, πρέπει να δίνεται ιδιαίτερη βαρύτητα στην τήρηση ενός σωστού διατροφικού προγράμματος κατά την προπόνηση. Κάναμε λοιπόν και εμείς την έρευνά μας πάνω στο θέμα για το πώς σχετίζεται η διατροφή με τον αθλητισμό και ρωτήσαμε τα παιδιά του σχολείου μας. Τα αποτελέσματα της έρευνάς μας είναι τα εξής:

• Τρώτε πρωινό το πρωί ?

ΝΑΙ:13

ΟΧΙ:12

• Κάνετε κάποιο άθλημα ?

ΝΑΙ:23

ΟΧΙ:2

• Παίρνετε φαγητό συχνά από την καντίνα του σχολείου σας ?

ΝΑΙ:17

ΟΧΙ:8

• Παίρνετε φαγητό συχνά από το σπίτι σας ?

ΝΑΙ:9

ΟΧΙ:16

• Τρώτε 2-3 φορές την εβδομάδα λαχανικά ?

ΝΑΙ:   20

ΟΧΙ:5

• Κάθεστε πάνω από 4 ώρες στις ηλεκτρονικές σας συσκευές ?

ΝΑΙ:11

ΟΧΙ:14

• Τρως πάνω από 3 φορές την εβδομάδα γλυκά ?

ΝΑΙ:16

ΟΧΙ:9

• Κάνετε πάνω από 5 γεύματα την ημέρα ?

ΝΑΙ:7

ΟΧΙ:18

Οι μαθήτριες της Γ΄ τάξης του Γυμνασίου Βλαχιώτη:

• Κούρλα Αναστασία
• Φακλή Μαρία-Ζωή
• Αλεξανδρή Ιωάννα

       I.            Πότε αποφασίσατε να ασχοληθείτε με τον αθλητισμό;

Η απόφαση να ασχοληθώ για πρώτη φορά με τον αθλητισμό και να ενταχθώ σε ένα οργανωμένο σωματείο του αθλήματος που επέλεξα, ήρθε στα οχτώ μου χρόνια. Το άθλημα που επέλεξα να κάνω είναι ένα είδος πολεμικών τεχνών, το ju-jitsu, ενώ αγαπούσα και συμμετείχα ενεργά, σε ‘’γειτονιές’’ και σε ανοιχτά γήπεδα με τις παρέες μου, με το άθλημα της καλαθοσφαίρισης. Αργότερα και παράλληλα με το ju-jitsu εντάχθηκα και σε σωματείο καλαθοσφαίρισης.

     II.            Πέρασε ποτέ από το μυαλό σας να τα παρατήσετε και να ασχοληθείτε με κάτι άλλο;

Ποτέ δεν πέρασε από το μυαλό μου να απομακρυνθώ από τον αθλητισμό παρά μόνο να μειώσω τις αθλητικές μου δραστηριότητες, πράγμα το οποίο και συνέβη στο λύκειο όταν οι σχολικές υποχρεώσεις άρχισαν να γίνονται πολλές, απαιτώντας μείωση του ελεύθερου χρόνου μου.

  III.            Μπορείτε να μας περιγράψετε ενδεικτικά την διατροφή σας κατά την διάρκεια της αγωνιστικής περιόδου;

Ο πρωταθλητισμός μπήκε στη ζωή μου σε πολύ μικρή ηλικία στο άθλημα του ju-jitsu. Στα έντεκά μου και μετά από πανελλήνιες διακρίσεις, μπήκα στην εθνική ομάδα και για έξι συνεχόμενα έτη συμμετείχα σε διεθνείς διοργανώσεις. Όλη αυτή την περίοδο, πέρα από τη σκληρή και συστηματική προπόνηση, δεν ακολούθησα ποτέ αθλητική διατροφή με την έννοια του να προγραμματίζω το τι θα φάω. Ποτέ δε στερήθηκα κάτι, αλλά και ποτέ δεν έκανα διατροφικές υπερβολές.

  IV.            Υπήρξε ποτέ κάποιος σοβαρός τραυματισμός κατά την διάρκεια της καριέρας σας που να στάθηκε εμπόδιο στην επίτευξη των στόχων σας; Και αν ναι, πώς ήταν η ψυχολογία σας και πώς το αντιμετωπίσατε;

Στο θέμα των τραυματισμών στάθηκα τυχερός. Δεν αντιμετώπισα ποτέ κάποιο σοβαρό τραυματισμό που να σταθεί εμπόδιο στο να αγωνιστώ. Μικροτραυματισμούς οι οποίοι με κράτησαν για πολύ μικρό χρονικό διάστημα εκτός δράσης είχα, αλλά όχι τίποτα το σοβαρό πέρα από αυτούς οι οποίοι ήταν αναμενόμενοι.

    V.            Υπήρξαν κάποια πρόσωπα που σας επηρέασαν αρνητικά και πίστεψαν πως δεν θα τα καταφέρετε;

Το οικογενειακό μου περιβάλλον ήταν πάντα δίπλα μου και στήριζε κάθε μου προσπάθεια και επιλογή. Αυτό δεν άφηνε βέβαια περιθώρια στο να παρεμβαίνουν στην προπόνησή μου και στους αγώνες μου. Πίστεψαν σε εμένα, αφού από πολύ νωρίς έδειξα το ταλέντο μου χωρίς να αφήσω περιθώρια αμφισβήτησης σε ότι έκανα.

  VI.            Από ποια σχολή αποφοιτήσατε;

Αποφοίτησα από το πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, στο τμήμα επιστήμης φυσικής αγωγής & αθλητισμού (ΤΕΦΑΑ), με ειδικότητα καλαθοσφαίριση.

1. VII.            Έχετε διακριθεί και σε άλλους τομείς εκτός από τον αθλητισμό;

Παράλληλα με τον αθλητισμό ασχολήθηκα και με τη μουσική και συγκεκριμένα με την κιθάρα. Συμμετείχα σε πανελλήνιους διαγωνισμούς έχοντας κατακτήσει βραβεία και αποφοίτησα από το εθνικό ωδείο Αθηνών.

1. VIII.            Τώρα, με τί ασχολείστε;

Αυτή τη στιγμή είμαι προπονητής καλαθοσφαίρισης σε ακαδημία καθώς και σε αντρική ομάδα, γυμναστής σε ποδοσφαιρική ομάδα και γυμναστής σε ομαδικά προγράμματα άθλησης και υγείας.

  IX.            Ποιοι είναι οι στόχοι σας για τη νέα χρονιά;

Στόχοι μου για τη νέα χρονιά είναι να φέρω κοντά στον αθλητισμό τα νέα παιδιά, καθώς η χώρα μας είναι από τις πρώτες σε ποσοστό παχυσαρκίας, απομακρύνοντάς τα παράλληλα από κακές συνήθειες όπως τα ναρκωτικά και το κάπνισμα.

Έχει ύψος 172 εκατοστά, είναι δεξιόχειρας και κάνει ρεβέρ και με τα δύο χέρια.

Έκανε την παρθενική της εμφάνιση το 2012 με την εθνική ομάδα της Ελλάδας στο Fed Cup.

Έχει κορυφαία κατάταξη το νούμερο 48 στα μονά, και το νούμερο 293 στα διπλά και θεωρείται η τρίτη καλύτερη Ελληνίδα τενίστρια όλων των εποχών.

Το 2015 πραγματοποίησε την πρώτη της εμφάνιση σε grand slam διοργάνωση καθώς αγωνίστηκε στο Αμερικανικό Όπεν φτάνοντας μέχρι τον πρώτο γύρο. Από τότε δίνει δυναμικά το παρόν σε κάθε μια από τις τέσσερις grand slam διοργανώσεις, με αποκορύφωμα το 2017 όπου έφτασε μέχρι τον τρίτο γύρο του Αυστραλιανού Όπεν, του Wimbledon του Roland Garros αλλά και του Αμερικάνικου Όπεν επίσης.

Έχει παίξει με τις κορυφαίες τενίστριες παγκοσμίως.

Η μητέρα της, Αγγελική Κανελλοπούλου, ήταν επίσης τενίστρια έχοντας ως career high το no 43.

Η ταινία Μάθε παιδί μου γράμματα  είναι μία ταινία η οποία χρονολογείται το 1981  και ασκεί κοινωνική κριτική στην Ελλάδα και τους Έλληνες της μεταπολεμικής περιόδου. Στην ταινία παρουσιάζονται τα προβλήματα των κατοίκων ενός ορεινού χωριού καθώς και τα προβλήματα που συναντούν όσοι έχουν  αντιλήψεις που δεν συμβαδίζουν με την κοινή γνώμη.

Από την ταινία αυτή δεν λείπει το κωμικό στοιχείο, το οποίο συμβάλλει στην «ξεκούραση» του θεατή ο οποίος προβληματίζεται με τα όσα διαδραματίζονται. Όπως σε όλες τις ταινίες έτσι και σε αυτή ο θεατής πληροφορείται για την ενδυμασία, τις σχέσεις μεταξύ των μελών μίας οικογένειας και τη θέση κάθε ατόμου στο σύνολο της κοινωνίας.

Μέσα από την ταινία διαφαίνονται επίκαιρα ερωτήματα. Τα ερωτήματα των παιδιών της ταινίας είναι παρόμοια με τα ερωτήματα των σημερινών μαθητών, εφόσον το μέλλον τους είναι αβέβαιο και δεν είναι σίγουρο ότι  θα βρουν εργασία ακόμα και αν έχουν επιτύχει υψηλές βαθμολογίες και έχουν ολοκληρώσει πολύχρονη θητεία σε πανεπιστήμια του εξωτερικού αλλά και της Ελλάδας.

Το ασαφές τέλος της ταινίας οδηγεί το θεατή σε σκέψεις. Ο σκηνοθέτης με αυτόν τον τρόπο φαίνεται πως  θέλει να αφήσει το θεατή να φαντάζεται με το δικό του τρόπο το τέλος της ταινίας, έτσι ώστε να του αρέσει αναμφίβολα.

Χαρακάκου Βασιλική