Με αφορμή το μάθημα της βιολογίας καθώς και μια κουβέντα που έγινε στην τάξη, αποφασίσαμε να γράψουμε ένα άρθρο για τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα

Τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα ή σεξουαλικώς μεταδιδόμενες ασθένειες ή αφροδίσια νοσήματα ονομάζονται ασθένειες ή μολύνσεις οι οποίες μεταδίδονται από άνθρωπο σε άνθρωπο μέσω της ανθρώπινης σεξουαλικής συμπεριφοράς. Ενώ στο παρελθόν αυτές οι ασθένειες συνήθως αναφέρονταν ως σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα ή αφροδίσια νοσήματα, τα τελευταία χρόνια ο όρος «σεξουαλικώς μεταδιδόμενες λοιμώξεις» προτιμάται, καθώς έχει ένα ευρύτερο φάσμα εννοιών: ένα άτομο μπορεί να μολυνθεί και μπορεί να μολύνει άλλους δυνητικά, χωρίς να έχει μια ασθένεια. Οι σεξουαλικά μεταδιδόμενες λοιμώξεις είναι γνωστές εδώ και εκατοντάδες χρόνια Κάποιες από τις πιο γνωστές είναι:

Κονδυλώματα: Μεταδίδεται μέσω δερματικής επαφής με την πάσχουσα περιοχή. Κάποια στελέχη του θεωρούνται υπεύθυνα για τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας. Η διάγνωση γίνεται μέσω κολποσκόπησης, πρωκτοσκόπησης και τεστ ΠΑΠ και συνήθως αντιμετωπίζεται με λέιζερ, κρυοπηξία και χειρουργική αφαίρεση. Η πρόληψη επιτυγχάνεται με τη χρήση προφυλακτικού, τον εμβολιασμό και τον τακτικό έλεγχο.

Έρπης γεννητικών οργάνων: Εμφανίζεται στο δέρμα και τους βλεννογόνους και οφείλεται στον ιό HSV-2. Η διάγνωση γίνεται με κλινική εξέταση, αιματολογικές εξετάσεις και καλλιέργεια υγρού. Δεν θεραπεύεται εντελώς. Παραμένει στον οργανισμό σε λανθάνουσα μορφή και επανεμφανίζεται όταν το ανοσοποιητικό σύστημα είναι αδύναμο. Συνήθως χορηγούνται αντιιικά φάρμακα για την ανακούφιση των συμπτωμάτων.

Ηπατίτιδα C: Είναι λοίμωξη του ήπατος. Προκαλείται από τον ιό της ηπατίτιδας C και μεταδίδεται με την επαφή με μολυσμένο αίμα και με σεξουαλική επαφή. Η διάγνωση γίνεται με ειδικό αιματολογικό έλεγχο, όπου ανιχνεύονται αντισώματα ενάντια στον ιό. Η θεραπεία επιτυγχάνεται μέσω φαρμακευτικής αγωγής. Συνιστάται η αποφυγή αλκοόλ και η χρήση προφυλακτικού σε κάθε σεξουαλική επαφή.

Ηπατίτιδα Β: Είναι λοίμωξη του ήπατος που οφείλεται στον ιό της ηπατίτιδας Β. Μεταδίδεται με τη σεξουαλική επαφή και με την επαφή με μολυσμένο αίμα. Το κυριότερο σύμπτωμα είναι ο ίκτερος. Προλαμβάνεται με εμβολιασμό. Η διάγνωση γίνεται με ειδικό αιματολογικό έλεγχο. Αντιμετωπίζεται με φαρμακευτική αγωγή, ενυδάτωση και ξεκούραση.

AIDS/HIV: Οφείλεται στον ιό της Ανθρώπινης Ανοσοανεπάρκειας. Η διάγνωση επιτυγχάνεται μέσω ειδικού τεστ αίματος. Το τεστ είναι αποτελεσματικό μόνο όταν το ανοσοποιητικό σύστημα αναπτύξει αντισώματα. Νωρίτερα μπορεί να βγει αρνητικό. Για να αντιμετωπιστεί χορηγούνται αντιρετροϊκά φάρμακα. Η νόσος δεν θεραπεύεται εντελώς ποτέ, ωστόσο με τα φάρμακα αποτρέπεται η εξέλιξή της.

Σύφιλη: Οφείλεται στο βακτήριο treponema pallidum, παραμένει στον οργανισμό σε λανθάνουσα κατάσταση και επηρεάζει όλες τις λειτουργίες του. Η διάγνωση γίνεται μέσω αιματολογικών εξετάσεων. Αντιμετωπίζεται πλήρως με αντιβιοτική αγωγή. Πιθανές επιπλοκές είναι η ανάπτυξη καρδιαγγειακών νοσημάτων, το ανεύρυσμα και οι μόνιμες δερματικές βλάβες. Αν η νόσος δεν αντιμετωπιστεί άμεσα, η θεραπεία δεν είναι αποτελεσματική.

Χλαμύδια: Λοίμωξη που οφείλεται στην παρουσία των βακτηρίων Chlamydia trachomatis. Η διάγνωση γίνεται μέσω εργαστηριακού ελέγχου και καλλιέργειας υγρού. Αντιμετωπίζεται με αντιβιοτική αγωγή και είναι απαραίτητη η θεραπεία και του ερωτικού συντρόφου. Αν δεν αντιμετωπιστεί εγκαίρως μπορεί να προκληθούν σοβαρές φλεγμονές, ακόμη και στειρότητα.

Σήμερα, πολλά από τα νοσήματα μπορούν να αντιμετωπιστούν και να θεραπευτούν. Η έγκαιρη διάγνωση, βέβαια, και θεραπεία είναι απαραίτητη, για να αποφευχθούν επιπλοκές και μόνιμες βλάβες. Δυστυχώς, τα συμπτώματα και τα σημάδια πολλές φορές δεν φαίνονται, ιδιαίτερα στις γυναίκες, μέχρι να εμφανιστούν επιπλοκές. Με την προσοχή, την ενημέρωση και την πρόληψη όμως, μπορεί να μειωθεί ο κίνδυνος σε πολύ σημαντικό βαθμό. Με αυτό τον τρόπο προστατεύεται και το άτομο, αλλά και οι σύντροφοι του. Όπως λέει και μια σοφή παροιμία, «φύλαγε τα ρούχα σου για να ΄χεις τα μισά!»

Γαληνού Αναστασία, Βόρσια Στεφανία, Βούρκα Στέλλα , Β΄1

http://tennispersonaltrainer.blogspot.com/2014/03/blog-post_19.html

Με αφορμή την έναρξη των πανελλήνιων σχολικών αγώνων, αποφάσισα να γράψω ένα άρθρο σχετικά με την ψυχολογία των αθλητών καθώς και το πώς καταφέρνουν να αποδίδουν καλύτερα υπό πίεση.

Η λέξη αθλητισμός, από την λέξη ‘άθλος’ που σημαίνει ο αγώνας, ο κόπος, προδίδει από μόνη της την σωματική και πνευματική δυσκολία που επιβάλλει. Πολλοί αθλητές προετοιμάζονται πυρετωδώς σωματικά για ένα σημαντικό αγώνα, αλλά καταλήγουν να αποτυγχάνουν λόγω της έλλειψης ψυχολογικής προετοιμασίας.

Η ψυχολογική αυτή δυσφορία οφείλεται κυρίως στο φόβο του αθλητή για την έκβαση του αποτελέσματος. Η ανικανότητα –ειδικά των νέων- αθλητών να ελέγξουν τα συναισθήματα και τις σκέψεις τους κατά τη διάρκεια του αγώνα μπορεί να οδηγήσει σε τρία διαφορετικά σενάρια, ανάλογα με την προσωπικότητα τους:

Σενάριο πρώτο: Τα επίπεδα αδρεναλίνης του αθλητή αυξάνονται με αποτέλεσμα οι αρτηρίες να διασταλούν και να μεταφερθεί περισσότερο αίμα και οξυγόνο στο σώμα και συνεπώς ο αθλητής να κινηθεί γρηγορότερα και να κάνει καλύτερες επιλογές στο παίξιμό του. Ο αθλητής αυτός κατά πάσα πιθανότητα θα οδηγηθεί στην επιτυχία. Αυτό επαληθεύει τη σημασία της προσαρμογής, καθώς αυτός ο αθλητής κατάφερε να μετατρέψει μια αγχώδη κατάσταση σε ενδιαφέρουσα. Βέβαια, αυτό δεν συμβαίνει τυχαία, αφού αυτός ο αθλητής ήταν απολύτως αφοσιωμένος στο έργο που έπρεπε να εκτελέσει.

Σενάριο δεύτερο: Ο αθλητής μπαίνει δυναμικά στο γήπεδο μόνο για να πτοηθεί από διάφορους, εσωτερικούς ή εξωτερικούς παράγοντες. Μπαίνει, δηλαδή, διαθέτοντας την ιδανική ψυχολογική κατάσταση (ψυχολογική ροή ή flow) την οποία χάνει στη συνέχεια. Η έλλειψη αυτοπεποίθησης και αυτοεκτίμησης καθώς και η διαρκής σύγκριση με τους υπολοίπους συμβάλλουν σε μεγάλο βαθμό στη μείωση της ψυχολογικής ροής. Επίσης, το φαινόμενο της ‘κερκίδας’ μπορεί να αποδιοργανώσει τον αθλητή, αφού του προκαλείται ανησυχία ως προς τις προσδοκίες των άλλων. Αυτό ο αθλητής κατά πάσα πιθανότητα θα έχει την ίδια μοίρα με τον αθλητή του τρίτου σεναρίου.

Σενάριο τρίτο: Ο αγχωμένος και τρομαγμένος αθλητής, ανίκανος να διαχειριστεί το στρες και τα συναισθήματά του, τα παρατάει πριν καν μπει στα αποδυτήρια. Χάνει την ψυχραιμία και τη συγκέντρωση του και επιτρέπει στον πολυδιάστατο φόβο να τον καταβάλλει. Έτσι, δεν υπάρχουν πολλά να πούμε για τον αθλητή αυτού του σεναρίου , εφόσον και ο ίδιος ξέρει, πριν αρχίσει ο αγώνας, πως θα αποτύχει, και στην πλειονότητα των περιπτώσεων έχει δίκιο.

Ωστόσο, οι αθλητές ενδείκνυται να βελτιώσουν τα ψυχολογικά τους προσόντα και να καλλιεργήσουν πειθαρχία, επιμονή και υπομονή κατά την πάροδο των ετών. Επιβάλλεται, επίσης, να μην ξεχνάνε πως αυτοί ελέγχουν τη ψυχολογική τους κατάσταση και πως η ήττα και η αποτυχία λειτουργούν ως δίαυλοι βελτίωσης και συναισθηματικής ωριμότητας.

Μαρία  Σελενίτσα , Β5

Δεν είναι σπάνιο φαινόμενο, θέματα τα οποία σε πολλούς φαντάζουν απειροελάχιστης σημασίας, να έχουν αντίθετα μεγάλη επιστημονική αξία και για διαφόρους λόγους. Παράδειγμα αυτών είναι και η δυσανεξία στη λακτόζη, η οποία αποτελεί χαρακτηριστικό που βοήθησε πολύ στην κατανόηση της αρχαιότερης ιστορίας, όσoν αφορά τον άνθρωπο, δηλαδή περίπου 1.5 με 2 εκατομμύρια χρόνια πριν.

Ας ξεκινήσουμε όμως με ένα ερώτημα. Μερικοί μπορεί να έχετε αναρωτηθεί πώς είναι δυνατόν να υπήρχαν ιθαγενείς πληθυσμοί σε ηπείρους όπως η Αμερική και η Ωκεανία (Αυστραλία), αφού τέτοια μέρη περιβάλλονται από ωκεανούς και ο πρώιμος άνθρωπος δεν είχε κανένα μέσο για να τους διασχίσει; Αυτήν την ίδια ερώτηση έκαναν και οι ιστορικοί, όμως η απάντησή της απαιτεί επιστημονική προσέγγιση.

Η Παγγαία ίσως να μπορεί να εξηγήσει το φαινόμενο αυτό. Η Παγγαία ήταν η πρώτη ήπειρος μετά την περίοδο του βομβαρδισμού της Γης από μετεωρίτες που κράτησε αιώνες, και αφού αυτή είχε ψυχθεί αρκετά για να μπορεί να φιλοξενεί νερό σε υγρή μορφή. Όλες οι σημερινές γνωστές ήπειροι ήταν τότε ενωμένες, σχηματίζοντας μια υπέρ- ήπειρο, την Παγγαία. Ο διαχωρισμός τους στη σημερινή μορφή είναι αποτέλεσμα των μετακινήσεων των τεκτονικών πλακών, δηλαδή του φλοιού της γης. Την εποχή εκείνη, όλοι οι ζωντανοί οργανισμοί που ζούσαν στη στεριά συμβίωναν στην τεράστια αυτή ήπειρο, κάτι το οποίο ήρθε σε ένα τέλος όταν οι τεκτονικές πλάκες χωρίστηκαν και τα είδη  απομονώθηκαν το ένα από το άλλο. Το καγκουρό είναι ζωντανή απόδειξη αυτής της θεωρίας. Το είδος χρονολογείται από την εποχή της Παγγαίας και απολιθώματά του έχουν βρεθεί σε ολόκληρη τη γη, παρόλο που είναι ιθαγενές στην Αυστραλία.  Αυτό, μαζί με πολυάριθμες άλλες περιπτώσεις, προδίδει την ύπαρξη της Παγγαίας, η οποία τώρα πια έχει γίνει αδιαμφισβήτητη.

Η θεωρία ότι οι άνθρωποι, όπως τα καγκουρό χωρίστηκαν στην ήπειρο της Παγγαίας λόγω της μετακίνησης των τεκτονικών πλακών είναι, φυσικά, λανθασμένη. Ενώ η Παγγαία υπήρξε πριν από 200 εκατομμύρια χρόνια, τα πρώτα σημάδια πολιτισμού χρονολογούνται το πολύ περίπου 2 με 3 εκατομμύρια χρόνια πριν. Η διαφορά είναι τεράστια και αγεφύρωτη ώστε να εξηγεί μια τέτοια θεωρία.

Κάτι που οι επιστήμονες ξέρουν, όμως, για την εποχή που έζησε ο πρωτόγονος άνθρωπος είναι ότι η γη τότε περνούσε μια περίοδο υπερβολικά χαμηλών θερμοκρασιών, την ονομαζόμενη Εποχή των Παγετώνων.

Τι σχέση έχει, όμως, η δυσανεξία της λακτόζης με την ύπαρξη πληθυσμών σε απομονωμένες ηπείρους; Λοιπόν, είναι γνωστό σε πολλούς ότι ο κύριος πολιτισμός με τέτοια δυσανεξία είναι ασιατικής καταγωγής. Στην Ευρώπη και Αφρική, περιπτώσεις δυσανεξίας στη λακτόζη δεν είναι τόσο συνηθισμένες, μιας και το πρόβλημα είναι γενετικό και προήλθε από ασιατικούς πληθυσμούς. Ένας ακόμη πολιτισμός με συνηθισμένες περιπτώσεις δυσανεξίας είναι και οι Ινδιάνοι. Αυτό δεν μπορεί να είναι σύμπτωση και οδηγεί στην διαπίστωση ότι οι Ινδιάνοι είναι, ουσιαστικά, Ασιατικό φύλο και δεν προήλθαν από την Ευρώπη.

Πώς βρέθηκαν στην Αμερική, αφού τα πιο κοντινά σημεία στεριάς μεταξύ των δυο ηπείρων είναι τουλάχιστον 120 χλμ μακριά το ένα από το άλλο και διαχωρίζονται από θάλασσα; Η απάντηση είναι η Εποχή των Παγετώνων.

Σε εποχές υπερβολικά χαμηλών θερμοκρασιών είναι φυσικό ότι ο κύκλος του νερού συμπεριφέρεται διαφορετικά απ’ ό,τι σήμερα είναι γνωστό. Το νερό της θάλασσας δεν εξατμίζεται ,ενώ πάρα πολύ από αυτό βρίσκεται στη στεριά σε μορφή χιονιού και πάγου που είναι αδύνατο να λιώσει. Συνεπώς, η στάθμη της είναι χαμηλότερη και περιοχές ξηράς γίνονται προσβάσιμες για τα ζωντανά είδη οι οποίες τώρα πια δεν είναι.

Μία τέτοια περιοχή, γνωστή σήμερα ως “Bering Strait”, υπηρέτησε ως γέφυρα γης για τον πρωτόγονο άνθρωπο και συνέβαλλε στην μετακίνηση ενός ασιατικού νομαδικού φύλου στην ήπειρο της Αμερικής. Αργότερα, με την ύψωση της θερμοκρασίας και το λιώσιμο των πάγων, το νερό το οποίο βρισκόταν στη στεριά έλιωσε και βρήκε πια τον δρόμο προς την θάλασσα. Η στάθμη της ανέβηκε, βυθίζοντας την οροσειρά και απομονώνοντας τους ανθρώπους που πέρασαν από τον υπόλοιπο κόσμο.

Οι άνθρωποι αυτοί διακλαδώθηκαν γενετικά από τους υπολοίπους και εξελίχθηκαν ξεχωριστά. Ο καιρός που τους δόθηκε, όμως, δεν ήταν αρκετός για να μπορέσουν να αναπτύξουν αξιόλογα διαφορετικά χαρακτηριστικά από τους ευρωπαίους, επειδή το 1492 μ.Χ., μετά από διαταγή της βασίλισσας της Ισπανίας, ο γνωστός Χριστόφορος Κολόμβος ξαναανακάλυψε την ήπειρο της Αμερικής και τους “ιθαγενείς” πληθυσμούς της.

Και έτσι, η δυσανεξία στη λακτόζη συνέβαλε στην ανακάλυψη ενός μεγάλου κεφαλαίου της ιστορίας μας. Η ιστορία αυτή βοήθησε τον σημερινό άνθρωπο να κατανοήσει ακόμη καλύτερα το παρελθόν του και να έρθει πιο κοντά στην φύση. Κύρια συνδρομή της όμως στον κόσμο ήταν η περαιτέρω διάδοση του αντιρατσιστικού ιδεώδες, μιας και είναι αλήθεια ότι όλοι οι άνθρωποι προέρχονται από τους ίδιους απογόνους, όπως και όλη η έμβια – γήινη – ζωή. Και για όλα αυτά οφείλουμε ένα μεγάλο ευχαριστώ σε μία αδυναμία του οργανισμού, κάτι τόσο απλό… Και όμως, από τα πιο απλά πράγματα πηγάζει πολυπλοκότητα. Όποιος καταφέρνει να το δει αυτό, αποκτά μια υψηλότερη κατανόηση του κόσμου, μαζί με αυτό και του εαυτού του.

                                                                                       Θανάσης Κωνσταντής, Β3

ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ

ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ

ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ

 Χρήσιμη ιστοσελίδαwww.astronomos.gr:

Του Ζηκόπουλου Θεμιστοκλή, μαθητή της Α’ Τάξης