Τo eTwinning είναι η κοινότητα των σχολείων της Ευρώπης. Το eTwinning προσφέρει μία ασφαλή πλατφόρμα για το προσωπικό (εκπαιδευτικούς, διευθυντές, βιβλιοθηκάριους κπλ) που εργάζεται σε σχολεία των συμμετεχουσών Ευρωπαϊκών χωρών, προκειμένου να επικοινωνήσουν, να συνεργαστούν, να αναπτύξουν σχέδια, να μοιραστούν και εν ολίγοις να νιώσουν ότι αποτελούν μέρος της πιο συναρπαστικής μαθησιακής κοινότητας στην Ευρώπη. Το eTwinning συγχρηματοδοτείται από το Erasmus+, το Ευρωπαϊκό πρόγραμμα για την Εκπαίδευση, την Κατάρτιση, τη Νεολαία και τον Αθλητισμό.

Το 2ο Δημοτικό Σχολείο Σκιάθου συμμετέχει με επιτυχία σε προγράμματα etwinning από το 2015, έχοντας λάβει διακρίσεις σε εθνικό και ευρωπαïκό επίπεδο.

Τη σχολική χρονιά 2019-20 συμμετείχαμε με τη ΣΤ’1 τάξη του σχολείου μας στο έργο ‘THE BOOK OF THE 4 SEASONS’ (‘ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΩΝ 4 ΕΠΟΧΩΝ’). Το έργο υλοποιήθηκε από τους μαθητές στα πλαίσια του μαθήματος των Αγγλικών υπό την καθοδήγηση της εκπαιδευτικού  Βασιλικής Λυμπερίου.  Σε αυτό συμμετείχαν πολλά σχολεία από διάφορες ευρωπαϊκές χώρες. Σκοπός ήταν οι μαθητές να δημιουργήσουν ένα συνεργατικό e-book με ιστορίες που σχετίζονται με τις τέσσερις εποχές και να  τις μοιραστούν με όλους τους συνεργάτες κατά τη διάρκεια μιας ζωντανής συνεδρίας ανάγνωσης. Οι μαθητές-μαθήτριες του τμήματος συνεργάστηκαν μεταξύ τους αλλά και με πολλά άλλα σχολεία της Ευρώπης προκειμένου να ολοκληρώσουν τις συνεργατικές δραστηριότητες στην τάξη ή στο σπίτι τους ακόμα και την περίοδο της πανδημίας και της καραντίνας.

Παρακάτω μπορείτε να δείτε την ολοκληρωμένη παρουσίαση του περσινού μας προγράμματος!!

https://drive.google.com/file/d/1XvQUZj3Q2gjSlCx6DJWSxLlNmZ0AlCba/view?usp=drivesdk

The Acropolis of Athens, the so-called «sacred rock», is the most important archaeological site in Greece and is located on a hill in the center of today’s Athens. In the Acropolis there are three ancient temples, the Parthenon, the Erechtheion and the temple of Apteros Nike. There is also the monumental entrance, the Propylaea. All the monuments of the Acropolis are made of Pentelic marble and were built during the Golden Age of Pericles, the so-called Classical Period (450-330 BC).

        The Parthenon was dedicated to the goddess Athena, the patron saint of the city. It was built by the architects Iktinos and Kallikrates under the supervision of the Athenian sculptor Pheidias. There were also two colossal statues of the goddess Athena, works by Pheidias. One of the two statues was located inside the Parthenon, was made of gold and ivory and was 9 meters high. The other, equally large, was made of copper and was located outside the temple.

        Just opposite the Parthenon is the Erechtheion. It is the temple whose 6 columns have the form of young girls, the Caryatids.

        Builders, coppersmiths, stoneworkers, painters, metallurgists, carpenters, blacksmiths, painters, goldsmiths, ivory craftsmen, artists, and many others worked for eight years to build these magnificent and unique monuments dedicated to the Gods. As Pericles said «they were made by men for men».

       All these monuments on the Acropolis of Athens were preserved for 20 centuries, for 2000 whole years. They were saved from fires, earthquakes, invasions and invaders, raids, wars and conquerors. Unfortunately, they did not manage to escape from robbers and vandalism, Elgin’s sacrilege.

Elgin, then ambassador to Istanbul, had the idea to remove the sculptures from their monuments and transport them to his country.

So he removed most of the sculptural decoration of the monuments, removed entire columns from their bases, removed hundreds of objects and transported them all to England and sold them to the British Museum. Even today they are exhibited there!

  Greece is making continuous efforts for the return of the Parthenon sculptures.

SOURCE

http://odysseus.culture.gr/h/3/gh351.jsp?obj_id=2384

http://www.mfa.gr

www.parthenonuk.com

                             SKIATHOS ISLAND by Helen Xylopodarou

 Skiathos is a Greek island in the northwest Aegean Sea, part of the Sporades Archipelagos.

In 338 BC. Skiathos came under the rule of the Macedonians and so the island liv
ed undisturbed for many years. Historically, it reappears from the time of the Macedonian king Philip V, during the period when it was at war with the Romans (200-199 BC), when the island was destroyed during the military operations and the action of the Roman fleet. 

The Castle according to the prevailing view was founded in the 14th century, around 1360. Due to piracy, the Skiathians left the Byzantine city, which was where the city of Skiathos is today, and built the medieval settlement of Kastro, at the northern end of the island. . As the fortress was inaccessible from the sea and the entrance to it was possible only with the movable wooden bridge, it provided the inhabitants with relative protection.
The Castle was under Byzantine rule from 1360 until the fall at the 1453. 

Skiathos is full of green, it has  mountains and very beautiful beaches. In the town the winter is very lonely and cold but in  the summer the island floods with people. The shops close when it gets October and the people leave but the most popular restaurants are staying open all the winter.

At Christmas Skiathos is decorated. 

The big Christmas tree is standing in front of   the Bourtzi, which in the past was a fortress for protecting the city of pirates. 

The most popular sights on the island are Bourtzi, the museum of A. Papadiamantis, the Castle, Saint Nicholas and more…

                                                                                                         References:Wikipedia

          a famous novelist whose writings influenced literature  all over the world

 Biography

    Alexandros Papadiamantis was born in Greece, on the island of Skiathos, in the western part of the Aegean Sea. He was born on 4 March of 1851 and died on 3 January of 1911.His father was a priest and he had three sisters.Alexandros moved to Athens for studies in Philosophy in the University of Athens,but he didn’t manage to complete them, because he had to support his  sisters financially.He worked as a translator and published his novels in newspapers and magazines of Athens.

      As a person he didn’t appreciate money they paid him and he didn’t pay any attention to his appearance and that’s the reason why people treated him as homeless.He never married and was a very lonely person who liked to interact with humble people.

 Work & Inspiration

      The life of poor people in Skiathos in his era was one of his biggest

inspirations.Also his deep love and faith to God gave to his novels a different point

of view. He always felt nostalgia about his island.He was untouched by the ideas

coming from Europe.

     His famous novel  is his acknowledged masterpiece The Murderess. It is the story of an old woman in Skiathos, who pities families with many daughters .Girls could not work before marriage and they could not marry unless they had fortune. They were a burden to their families. After killing her own newborn granddaughter, because she was ill, she crosses the line from pity to the «mercy killing» of young girls. She kills three young girls by throwing them into wells and then pretending to be trying to save them in order to justify her presence there.Her assumption that she was helping was  so wrong that she gradually slips into mad torment. She flees arrest and tries to hide  but drowns in the sea while trying to escape.As Papadiamantis puts it, she meets «death half-way between divine and human justice». The character of the murderess is described without  being accused :»As a child, she served her parents. Once married, she was her husband’s slave… when she had children, she served them, and when they had children, she became their slave».She is known as  “Fragoyiannou”.

   Other important novels  are The Gypsy Girl, The Emigrant, and The Merchants of Nations. These were adventures set around the Mediterranean and refer to captivity, war, pirates, the plague, etc. However, the author is best remembered for his scores of short stories.

Language

  He wrote in the official language of Greece, «katharevousa«.His stories picture the country life in Skiathos, or  life in the poorer neighborhoods of Athens, with frequent flashes of deep psychological insight. Characters  speak in the authentic «demotic» spoken language of the people; In his dialogues he uses the local dialect.

Μuseum

   Ηis house is a museum which attracts many visitors

to the island. It’s a small traditional house hidden in a picturesque square

close to the port. There someone can see his manuscripts,learn about  his

life and buy his books.

                                                             Konstantina T.

                               2nd Primary School of Skiathos, Greece, 6th grade

  Πηγή υλικού

-Δρ. Αλεξίου Αλέξη, Αρχιτέκτονος Καθηγητή, Ιερά Μονή Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Σκιάθου, Ιστορία- Αρχιτεκτονική, Ιερά Μονή Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Σκιάθου, Θεσσαλονίκη 2004

 Καθ’ όλη τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας δεν έλειψαν τα επαναστατικά κινήματα των υπόδουλων Ελλήνων. Σε όλες αυτές τις εξεγέρσεις υψωνόταν και από μια σημαία, «εν πανίον», αυτοσχέδια επινόηση του κάθε αρχηγού, γεγονός φυσιολογικό εφόσον δεν υπήρχε ενιαία κρατική υπόσταση να επιβάλλει ένα κοινό έμβλημα. Οι περισσότερες σημαίες είχαν μερικά κοινά χαρακτηριστικά (βυζαντινή πορφύρα, δικέφαλος ή μονοκέφαλος αετός κ.α.), με κυριότερο όλων τον σταυρό, επειδή η Εκκλησία αποτελούσε τον κυριότερο παράγοντα συσπείρωσης των Ελλήνων επί Τουρκοκρατίας. Πολύ γρήγορα ο σταυρός επιβλήθηκε ως θρησκευτικό και πολιτικό έμβλημα του υποταγμένου έθνους, σε τέτοιο μάλιστα βαθμό, ώστε κληρικοί ετίθεντο επικεφαλής εξεγέρσεων χρησιμοποιώντας ως σημαίες τα ιερά λάβαρα των εκκλησιών τους. Στις αρχές της Επανάστασης του 1821 εμφανίστηκαν πολλές σημαίες με διάφορες παραστάσεις, σύμφωνα με τη φαντασία καθενός αρχηγού, με βάση το μίσος που είχε κατά των Τούρκων, τις ιστορικές γνώσεις, τις οικογενειακές παραδόσεις και τη θρησκευτική του ευλάβεια. Αμέσως μετά την κατάληψη της Τριπολιτσάς (Σεπτέμβριος 1821), ο Παπαφλέσσας έκοψε ένα κομμάτι από την εσωτερική πλευρά του ράσου του και ταυτόχρονα ζήτησε από τον οπλαρχηγό Παναγιώτη Κεφάλα να σχίσει δύο λωρίδες από τη λευκή του φουστανέλα. Πίνακας του Πέτερ φον Ες με θέμα την άλωση της Τριπολιτσάς. Ο Παναγιώτης Κεφάλας υψώνει την επαναστατική σημαία στις επάλξεις των τειχών της πόλης. Αν δεχθούμε τη συνεργασία του Παπαφλέσσα με τον Κεφάλα για την κατασκευή της σημαίας ως γεγονός, τότε ο Γερμανός καλλιτέχνης δεν απέδωσε στη σωστή θέση τα χρώματα. Με αυτά τα κομμάτια κατασκευάστηκε μια αυτοσχέδια σημαία (γαλάζια με λευκό σταυρό) η οποία υψώθηκε, κάτω από τις ιαχές των Ελλήνων πολεμιστών, στο πρώην τουρκικό διοικητήριο της πόλης. Αυτή αποτέλεσε το πρώτο σχέδιο της επίσημης σημαίας του ελληνικού κράτους μετά την απελευθέρωση. Η ιστοριογραφία των πρώτων μετεπαναστατικών χρόνων έδωσε και μια ρομαντική διάσταση στη σημαία, αποτέλεσμα συνεργασίας ενός στρατιώτη και ενός ιερέα, αναφέροντας πως η γενναιότητα του κλεφταρματολού στήριξε τις ελπίδες της στη χριστιανική πίστη. Την 1η Ιανουαρίου 1822 συνήλθε στην Πιάδα της Επιδαύρου η Α΄Εθνοσυνέλευση. Ανάμεσα στα πολλά που συζητήθηκαν τέθηκε και το ζήτημα της καθιέρωσης ενιαίας επαναστατικής σημαίας, ώστε να σταματήσει η σύγχυση που επικρατούσε μέχρι τότε από την εμφάνιση δεκάδων σημαιών. Με το ΡΔ΄άρθρο του Προσωρινού Πολιτεύματος της Ελλάδας ορίστηκε η ενιαία σημαία να συμβολίζει «την Πάρεδρον του Θεού Σοφίαν, την Ελευθερίαν και την Πατρίδα» και καθιερώθηκε να φέρει ως σύμβολο τον σταυρό και ως χρώματα το κυανό και το λευκό. Στις 15 Μαρτίου 1822 στην Κόρινθο, το Εκτελεστικό Σώμα με το Διάταγμα 540 προσδιόρισε τις λεπτομέρειες της παραπάνω απόφασης. Η σημαία «των κατά γην δυνάμεων» θα ήταν τετράγωνη, κυανού χρώματος, με έναν λευκό σταυρό στη μέση. Η ναυτική σημαία διακρινόταν σε πολεμική και εμπορική. Η πολεμική διαιρέθηκε σε εννέα οριζόντια παραλληλόγραμμα. Στην άνω εσωτερική γωνία της υπήρχε κυανό τετράγωνο με λευκό σταυρό στη μέση. Τα παραπάνω ενέκρινε και επικύρωσε και το Πολιτικό Σύνταγμα της Ελλάδας στην Τροιζήνα (Μάιος 1827), ορίζοντας να μη μεταχειρίζονται οι Έλληνες άλλες σημαίες τόσο στην ξηρά όσο και στη θάλασσα. Η παραπάνω διαταγή εφαρμόστηκε καθολικά στην αρχή, καθώς προσέκρουσε στο έντονο τοπικιστικό πνεύμα των επαναστατών. Βαθμιαία όμως η κυανόλευκη επικράτησε, με συνέπεια να τερματιστεί η σύγχυση λόγω των ποικίλων χρωμάτων και σχημάτων. Στις 30 Ιουλίου 1828, ο κυβερνήτης Ιωάννης Καποδίστριας εξέδωσε ένα ψήφισμα σύμφωνα με το οποίο «τα πολεμικά και εμπορικά πλοία της Ελλάδος θέλουν φέρει μιαν και την αυτήν σημαίαν, την μέχρι σήμερον πολεμικήν», αποκαθιστώντας έτσι μια μεγάλη αδικία σε βάρος του ελληνικού εμπορικού στόλου ο οποίος είχε σηκώσει το βάρος του Αγώνα της Ανεξαρτησίας. Όσον αφορά στο σκεπτικό της επιλογής των χρωμάτων (λευκού και κυανού), τις σειρές και τους συμβολισμούς που επιδιώχθηκαν υπάρχουν ποικίλες απόψεις, οι οποίες ακόμη και σήμερα οδηγούν σε διχογνωμία μεταξύ των ιστορικών. Συγκεκριμένα υποστηρίχθηκαν οι ακόλουθες απόψεις και εκδοχές αν και οι περισσότερες αποτελούν ρομαντικές θεωρήσεις και στερούνται αποδεικτικών στοιχείων.                                                                                                              Οι εκδοχές που έχουν ακουστεί: *Ο κυανόλευκος συνδυασμός προέρχεται από τα χρώματα του πέπλου της θεάς Αθηνάς. *Τα συγκεκριμένα χρώματα επελέγησαν από τις κυανόλευκες σημαίες του στρατού του Μεγάλου Αλεξάνδρου ή την κυανόλευκη επίσημη ενδυμασία των Βυζαντινών αξιωματούχων ή από την αυτοκρατορική σημαία των Παλαιολόγων. *Τα χρώματα και το σχήμα είναι δανεισμένα από τη σημαία του φημισμένου οπλαρχηγού  Ιωάννη Σταθά. Πανομοιότυπο της σημαίας του Ιωάννη Σταθά *Το λευκό χρώμα συμβολίζει την αγνότητα και τον καλό σκοπό των Ελλήνων που επιδίωκαν την ανεξαρτησία. Το κυανό χρώμα συμβολίζει τον ουρανό της Ελλάδας, την ουράνια δύναμη η οποία βοήθησε τον άνισο αυτό Αγώνα να τελειώσει ευνοϊκά για το ελληνικό έθνος (αυτή είναι και η επικρατούσα άποψη). *Τα χρώματα συμβολίζουν τον ουρανό (κυανό) και τον αφρό των κυμάτων της θάλασσας (λευκό). *Τα χρώματα είναι ο συνδυασμό της κυανής ναυτικής βράκας και της λευκής φουστανέλας. *Οι εννέα κυανές-λευκές οριζόντιες λωρίδες περιέχονταν στην αυτοκρατορική σημαία του Νικηφόρου Φωκά, τις οποίες διατήρησε στο οικόσημο της και στη σημαία της η οικογένεια των Καλλέργηδων πιστεύοντας ότι αντλούσε την καταγωγή της από τον εν λόγω αυτοκράτορα. *Οι εννέα οριζόντιες λωρίδες συμβολίζουν τις εννέα Μούσες. *Οι παράλληλες επαναλαμβανόμενες λωρίδες συμβολίζουν τη θάλασσα και τους κυματισμούς της. *Οι οριζόντιες λωρίδες επιλέχθηκαν με βάση τα πρότυπα της αμερικανικής σημαίας (πρόκειται για μια άποψη η οποία δεν στερείται σοβαρότητας). *οι  εννέα λωρίδες είναι μια, για κάθε συλλαβή της φράσης «ελευθερία η θάνατος» Στο βιβλίο με τίτλο «Ιστορία του Ελληνικού Στρατού 1821-1997», εκδόσεις ΓΕΣ/ΔΙΣ, αναφέρεται: «Με την επιλογή του κυανού, του χρώματος του ουρανού, υποδηλώνεται η θεότητα του Αγώνα, αφού ο Θεός ενέπνευσε στο έθνος τη μεγαλουργή ιδέα, παρότι αδύνατο και άοπλο, να αναλάβει και να φέρει σε αίσιο πέρας τον άνισο εκείνο αγώνα. Με το λευκό υποδηλώνεται ο καθαρός, άμωμος και αγνός σκοπός των Ελλήνων που μοναδική τους επιδίωξη ήταν η απελευθέρωση και η ανεξαρτησία του έθνους και η απαλλαγή του από την πολύχρονη σκληρή τυραννία. Εξάλλου, σύμφωνα με την επικρατέστερη εκδοχή, οι εννέα κυανόλευκες ταινίες αντιπροσωπεύουν τις εννέα συλλαβές της φράσης «Ελευθερία ή Θάνατος», που ήταν και ο όρκος των παλικαριών της Επαναστάσεως». Το βέβαιο είναι ότι σε κανένα από τα επίσημα κυβερνητικά έγγραφα, μέσω των οποίων καθιερώθηκε η εν λόγω σημαία, δεν υπάρχει η αιτιολόγηση για τη συγκεκριμένη χρωματική επιλογή και το σχήμα. Φαίνεται ότι η κυανόλευκη κρατά ακόμα καλά κρυμμένα τα μυστικά της. Ωστόσο, συνεχίζει να εμπνέει.

Νίκος Γιαννόπουλος ιστορικός

http://www.mixanitouxronou.gr/giati-i-elliniki-simea-ine-kianolefki-giati-echi-ennia-lorides-pote-kathierothike-os-episimi-simea-tou-ellinikou-kratous/