Μια 56χρονη γυναίκα, που περπατούσε στην οδό Κυρίλλου-Μεθοδίου, παρασύρθηκε από τα ορμητικά νερά και τα φερτά υλικά. Στην προσπάθειά της να σωθεί, εγκλωβίστηκε κάτω από αυτοκίνητο που είχε επίσης παρασυρθεί, με αποτέλεσμα να χάσει τη ζωή της από πνιγμό. Το γεγονός αυτό υπενθυμίζει με τον πιο σκληρό τρόπο πόσο επικίνδυνα μπορεί να γίνουν τα ακραία καιρικά φαινόμενα.

Το επόμενο πρωί, οι κάτοικοι της περιοχής βγήκαν στους δρόμους με φτυάρια, λάστιχα και σκούπες, προσπαθώντας να καθαρίσουν αυλές, υπόγεια και δρόμους από τις πέτρες, τα μπάζα και τα υπόλοιπα υλικά που είχαν συσσωρευτεί. Πολλά αυτοκίνητα και μοτοσικλέτες υπέστησαν σοβαρές ζημιές. Κάποια χτυπήθηκαν από πέτρες που κατέβαιναν με μεγάλη ταχύτητα, ενώ άλλα ακινητοποιήθηκαν, καθώς τα υλικά κάλυπταν πλήρως τις ρόδες τους.

Στην περιοχή βρέθηκαν και συνεργεία του δήμου, που εργάστηκαν για τον καθαρισμό των δρόμων, καθώς και υπάλληλοι ασφαλιστικών εταιρειών που κατέγραφαν τις ζημιές και παρείχαν οδηγίες στους κατοίκους.

Το περιστατικό αυτό αναδεικνύει την ανάγκη για καλύτερη πρόληψη και προστασία από φυσικές καταστροφές, αλλά και τη σημασία της αλληλεγγύης, καθώς οι κάτοικοι ενώθηκαν για να αντιμετωπίσουν τις συνέπειες της κακοκαιρίας.

Μυρσίνη Παντολέων

Κλεοπάτρα Σμυρλιάδη

Κάθε Πρωτοχρονιά, τα παιδιά αρπάζουν τα τρίγωνά τους, χτυπούν τα κουδούνια και τραγουδούν με χαρά –και την ελπίδα για κάνα «δίευρο”- κι εμείς προσπαθούμε να καταλάβουμε αν λένε «καλή χρονιά» ή ζητάνε αύξηση στο χαρτζιλίκι. Κανείς, όμως, δεν σκέφτεται: τι σημαίνουν στ’ αλήθεια αυτοί οι περίεργοι στίχοι;

Τα γνωστά κάλαντα «Αρχιμηνιά κι Αρχιχρονιά» κρύβουν μια παλιά ερωτική ιστορία από τον Μεσαίωνα. Επειδή οι άνθρωποι χαμηλής τάξης δεν μπορούσαν να μιλήσουν σε ευγενείς, ένα παλικάρι έκρυψε μέσα στους στίχους των καλάντων μηνύματα αγάπης για την κοπέλα που αγαπούσε, ώστε να της μιλήσει χωρίς να κινήσει υποψίες.

Οι στίχοι και οι σημασία τους:

Όσοι σήμερα ακούν «ψηλή μου δεντρολιβανιά» ίσως φαντάζονται… βότανα της κουζίνας. Όμως η φράση αναφερόταν στα ψηλά, κωνικά καπέλα που φορούσαν οι γυναίκες της εποχής.

Ο νεαρός παρομοιάζει την αγαπημένη του με τον θόλο της εκκλησίας «εκκλησιά με τ’ Άγιο Θόλος» – τόσο ψηλή και επιβλητική.

Παραπονιέται που δεν τον «καταδέχεται» και τη χαϊδεύει λεκτικά, λέγοντάς της πως είναι «ζαχαροκάντυο ζυμωτή», δηλαδή γλυκιά σαν ζάχαρη.

Λίγο πιο ….. αναλυτικά:

Αρχιμηνιά κι Αρχιχρονιά (Πρώτη του μήνα και πρώτη του χρόνου)

– Ψηλή μου δεντρολιβανιά – (Ψηλή σαν δεντρολιβανιά)

Κι αρχή καλός μας χρόνος

– Εκκλησιά με τ’ Άγιο Θόλος – (ψηλή σαν τον θόλο της εκκλησίας)

Άγιος Βασίλης έρχεται

– Και δε μας καταδέχεται – (Το κορίτσι δεν τον καταδέχεται)

Από την Καισαρεία

– Συ είσ’ αρχόντισσα κυρία – (Εσύ είσαι η αρχόντισσά μου)

Βαστάει πένα και χαρτί

– Ζαχαροκάντυο ζυμωτή – (Φτιαγμένη από ζάχαρη, γλυκιά μου)

Χαρτί-χαρτί και καλαμάρι (Το καλαμάρι που χρησιμοποιούσαν παλαιότερα όταν έγραφαν με πένα ή μελάνι)

– Δες και με το παλικάρι – (Κοίτα και εμένα το παλικάρι)

Με τα χρόνια, οι στίχοι άλλαξαν και δώσαμε όλη την προσοχή στον Άγιο Βασίλη, χάνοντας το φλερτ που κρύβεται από πίσω. Τελικά, τα κάλαντα της Πρωτοχρονιάς δεν είναι απλώς ευχές… είναι το πιο καλυμμένο ερωτικό τραγούδι που λέγεται κάθε χρόνο στην πόρτα μας!

Ας ……………. ερωτευτούμε λοιπόν όλοι με τη νέα χρονιά!!!!

Σμυρλιάδη Κλεοπάτρα