Μια ζίνια καλλιεργημένη στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό άνθισε και γεννήθηκε έτσι το πρώτο λουλούδι του διαστήματος.

Η ζίνια φυτρώνει πολύ εύκολα στη Γη και ανθίζει στη διάρκεια του καλοκαιριού. Όμως τα φυτά αυτά, τα οποία μεταφέρθηκαν στον διαστημικό σταθμό για την πραγματοποίηση πειραμάτων, φαίνεται πως είχαν δυσκολίες να προσαρμοσθούν στη μικροβαρύτητα.

Πολλές από αυτές τις ζίνιες «αρρώστησαν» διότι εμφάνισαν μύκητες στα φύλλα τους λόγω της έντονης υγρασίας.

Πηγή: http://news247.gr/eidiseis/epistimi/

Παρόλο που βρισκόμαστε στην καρδιά του χειμώνα η Γη έφτασε στο λεγόμενο περιήλιο, δηλαδή την ελάχιστη απόστασή της από τον ήλιο. Αυτό συνέβη στις 07.18 ώρα Ελλάδος το πρωί της 3^ης Ιανουαρίου. Εκείνη τη στιγμή, το κέντρο της Γης απείχε από το κέντρο του Ήλιου 147.100.176 χιλιόμετρα.

Στο εξής, ο πλανήτης μας θα συνεχίσει να απομακρύνεται από τον Ήλιο μέχρι τις 4 Ιουλίου, που θα φτάσει στο αφήλιο και η απόσταση θα έχει αυξηθεί στα 152.103.776 χιλιόμετρα.

Αν βέβαια η Γη κινούνταν σε κυκλική τροχιά η απόσταση από τον Ήλιο θα ήταν σταθερή. Έτσι καταλαβαίνουμε ότι η τροχιά έχει ελλειπτικό σχήμα, αν και είναι δύσκολο να διακρίνει κανείς τη διαφορά με γυμνό μάτι.

Ο Φιλ Πλέιτ, αστρονόμος, παρουσιάζει ένα γράφημα που συγκρίνει την τροχιά της Γης (δεξιά) με έναν τέλειο κύκλο (όπως βλέπουμε στην παραπάνω εικόνα). Η διαφορά είναι δυσδιάκριτη, περίπου 2%.

Όμως πώς γίνεται να φτάνει η Γη στο περιήλιο στα μέσα του χειμώνα;

Η απάντηση είναι ότι η εναλλαγή των εποχών δεν συνδέεται με την αύξηση ή την μείωση της απόστασης. Η εναλλαγή οφείλεται στο γεγονός ότι ο άξονας της Γης είναι κεκλιμένος και κοιτάει πάντα στο ίδιο σημείο του ουρανού.

Επιπλέον, το περιήλιο και το αφήλιο δεν έρχονται πάντα την ίδια ημερομηνία. Ούτε εξάλλου και οι εποχές, αφού ο άξονας της Γης ταλαντώνεται σαν σβούρα με περίοδο περίπου 26.000 ετών. Και αυτό σημαίνει ότι σε μερικές χιλιάδες χρόνια οι εποχές θα έχουν μετακινηθεί αρκετά στο ημερολόγιο, παρόλο που η τροχιά της Γης γύρω από τον Ήλιο θα παραμένει σχεδόν η ίδια.