Το Σπήλαιο του Περάματος βρίσκεται πλάι στην ειδυλλιακή λίμνη, τέσσερα μόνο χιλιόμετρα μακριά από την πόλη των Ιωαννίνων, στην παλιά εθνική Ιωαννίνων- Μετσόβου στο ομώνυμο χωριό. Το σπήλαιο δημιουργήθηκε πριν από 1.500.000 χρόνια στο εσωτερικό του λόφου Γκορίτσα. Ανακαλύφθηκε τυχαία το 1940, κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου (καθώς έψαχναν καταφύγια για προστασία από τους βομβαρδισμούς), και μετά το τέλος του, φωτογραφήθηκε για πρώτη φορά από τον Κωνσταντίνο Κασβίκη, γυμναστή και ερασιτέχνη σπηλαιολόγο.

Έτσι έμαθαν για το σπήλαιο ο Ιωάννης και η Αννα Πετροχείλου (ιδρυτές της Ελληνικής Σπηλαιολογικής Εταιρείας), και άρχισαν τη συστηματική εξερεύνηση και χαρτογράφησή του, ώστε να γίνει το πρώτο τουριστικά διευθετημένο στην Ελλάδα.

Συγκαταλέγεται στα καλύτερα του κόσμου με μεγάλη ποικιλία σταλακτιτών (19 τη στιγμή που στα περισσότερα ελληνικά σπήλαια είναι 6-10). Σε όλο το μήκος της διαδρομής, που είναι 1.500 μέτρα περίπου, θα συναντήσετε πολλές αίθουσες με ιδιαίτερα πλούσιο διάκοσμο. Θα δείτε επίσης απολιθωμένα οστά και δόντια από ένα σπάνιο είδος αρκούδας, της σπηλαίας άρκτου, που βρέθηκαν εκεί για πρώτη φορά.

Καταλαμβάνει έκταση 14.800 τ.μ. και η τουριστική διαδρομή είναι συνολικά 1.100 μέτρα.

Η θερμοκρασία στο εσωτερικό του διατηρείται σταθερή στους 17 οC, ενώ
η θερμοκρασία του νερού είναι 14 οC.

Ο διάκοσμος αυτός αποτελείται από σταλακτίτες, οι οποίοι ξεκινούν
από την οροφή των πετρωμάτων, σταλαγμίτες, οι οποίοι ξεκινούν από
το έδαφος, ελικτίτες, μαργαριτάρια σπηλαίων κ.α

http://www.about-ioannina.gr/Ioannina_gr/cave.htm

http://www.metropolishotel.gr/?p=2173

https://el.wikipedia.org

Η λίμνη Παμβώτιδα, γνωστή και ως λίμνη των Ιωαννίνων, βρίσκεται σε υψόμετρο 470 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας. Έχει μήκος 7,9 περίπου χιλιόμετρα, πλάτος 1,5 ως 5,4 χιλιόμετρα, μέσο βάθος 4 – 5 μέτρα, μέγιστο βάθος 11 μέτρα και επιφάνεια 19,4 τετραγωνικά χιλιόμετρα.

Περιβάλλεται από τα όρη Μιτσικέλι και των ανατολικών αντερεισμάτων του Τομάρου (ή της Ολύτσικας) και σχηματίζεται από τα ύδατα τριών κυρίως πηγών (Ντραμπάντοβας, Σεντενίκου και Κρύας), που αναβλύζουν στους πρόποδες του Μιτσικελίου.Οι όχθες της είναι πυκνόφυτες και τα βουνά της Ηπείρου καθρεφτίζονται στα νερά της. Χρονολογείται από το 10.000 π.Χ αν και στο παρελθόν η στάθμη της είχε μειωθεί αξιοσημείωτα, σήμερα αποτελεί ένα ζωντανό κομμάτι χλωρίδας καιπανίδας της περιοχής. Η λίμνη αυτή είναι ιχθυοτρόφος, περίφημα είναι τα χέλιακαι οι καραβίδες . Στις όχθες της λίμνης βρίσκεται εγκατεστημένος σήμερα ο ιχθυογεννητικός σταθμός της Δημοτικής Επιχείρησης Λίμνης Ιωαννίνων (ΔΕΛΙ), στον οποίο παράγονται κάποιες ποσότητες ελληνικού χαβιαρίου απόοξύρρυγχους ρωσικής προέλευσης. Στις ίδιες εγκαταστάσεις παράγονται επίσης κατά μέσον όρο 100.000 γόνος, που εξάγεται σε ιχθυοτροφικές μονάδες κυρίως του εξωτερικού, καθώς και διάφορες άλλες ποικιλίες γόνου γλυκών νερών για τον εμπλουτισμό ελληνικών λιμνών και ποταμών.

Στα Ιωάννινα, ο υγρός όγκος της Παμβώτιδας λίμνης μειώνει την κλιματική τραχύτητα και η μέση θερμοκρασία του Ιανουαρίου είναι 5,1^οC, του δε Αυγούστου 24,6^οC. Οι χιονοπτώσεις όμως είναι άφθονες. Όχι σπάνια στους αυχένες των βουνών το χιόνι υπερβαίνει τα 2 μ. και ολόκληρες περιοχές με πολυάριθμους οικισμούς επί πολλές ημέρες αποκλείονται τελείως.

Η βλάστηση της λίμνης αποτελείται, κατά το μεγαλύτερο ποσοστό, από ελόβια και κατά μικρότερο από υδρόβια είδη. Στη λίμνη υπάρχουν 64 είδη και υποείδη υδροβίων και υγρόφιλων φυτών. Εύκολα διακρίνεται το καλάμι, το ψαθί, το νεράτοκαι το νούφαρο. Οι ακτές της λίμνης και του νησιού καλύπτονται με τις πυκνές εκτενείς κοινότητες καλάμων. Η ζώνη καλάμων έχει ένα πλάτος 100 μ. Ειδικά στις βορειοανατολικές ακτές,  διαμορφώνεται μια ζώνη περίπου του πλάτους 100 μ που συντίθεται σχεδόν αποκλειστικά από καλάμια. Άφθονο αλίευμα υπάρχει στη λίμνη όπου συναντώνται 12 είδη ψαριών, όπως ο κυπρίνος, το γληνί, η δρομίτσα, η τσίμα, ο κέφαλος, χέλια (καθαρόχελα), καραβίδες, τυλιανοί, που το ψάρεμά τους γίνεται με καμάκια, δίχτυα, πυροφάνια, ή μέσα σε βιβάρια, που κατασκευάζονται από καλαμωτές.

http://1gym-triandr.thess.sch.gr/activ_gr.files/LIMNH/pambotis.htm

https://el.wikipedia.org/wiki

Η Νέα Απολλωνία κτισμένη δυτικά από τα ερείπια της αρχαίας Απολλωνίας αποτελεί την έδρα του Δήμου Απολλωνίας . Αρχαιολογικές ανασκαφές στην περιοχή έχουν αποκαλύψει ίχνη συνεχούς κατοίκησης από τη νεότερη και ύστερη νεολιθική εποχή,την πρώιμη εποχή του σιδήρου και κατά τους ιστορικούς χρόνους.

Κατά την διάρκεια της βασιλικής δυναστείας των Τημενειδών και ιδιαίτερα την εποχή του Φιλίππου Β και Μεγάλου Αλεξάνδρου δημιουργούνται συνθήκες πολιτιστικής ανάπτυξης και οικονομικής άνθησης σημαντικών πόλεων,ενώ στους ρωμαϊκούς χρόνους το πέρασμα της Εγνατίας Οδού διαμορφώνει εμπορικά κέντρα και αυξάνει τον πλούτο.

Τα λουτρά της Νέας Απολλωνίας, όπως αναφέρει ο Στράβωνας,  οικίστηκαν από το Βασιλιά της Μακεδονίας Φίλιππο Α΄ , τον 5ο π. Χ. αιώνα . Απόδειξη αποτελεί  στη νότια όχθη της Βόλβης, ένα μεγάλο κτίριο ιαματικού λουτρού, του οποίου τα αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά ανάγονται  στο 16ο αιώνα. Πιθανολογείται ότι πρόκειται για κτίσμα του μεγάλου Βεζίρη Sokolli Muhammad Pasha . Η 9η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων έχει κινήσει τις διαδικασίες για το χαρακτηρισμό του λουτρού ως ιστορικά διατηρητέου μνημείου, ενώ γίνονται συντονισμένες προσπάθειες για την επαναλειτουργία του.
Η ανακήρυξη των πηγών της Νέας Απολλωνίας επίσημα από το Ελληνικό κράτος  έγινε το 1920 και παραχωρήθηκαν στην τότε κοινότητα Νέας Απολλωνίας.

Σήμερα, λειτουργούν ως Ανώνυμη Εταιρία με κύριο μέτοχο το Δήμο Βόλβης . Οι επισκέπτες,  που επιλέγουν  τα Λουτρά για θεραπεία αλλά και αναζωογόνηση υπολογίζονται σε 150.00 ετησίως.
Η Νέα Απολλωνία είναι σήμερα μια σύγχρονη λουτρόπολη,  με άριστες υποδομές  και υπηρεσίες  υγείας, ομορφιάς και ευεξίας.

Οι θεραπευτικές ιδιότητες των ιαματικών λουτρών Νέας Απολλωνίας είναι για τις εξής παθήσεις :Ισχιαλγίες, Οσφυαλγίες, Ρευματισμοί, Νευρικές παρέσεις, Αυχενικό σύνδρομο , Οστεοπόρωση , Γυναικολογικές παθήσεις ,Γενική αναζωογόνηση του οργανισμού.

To Γεφύρι της Άρτας (στην λαϊκή παράδοση γιοφύρι της Άρτας) είναι λιθόκτιστη γέφυρα του ποταμού Αράχθου, του 17ου αιώνα μ.Χ, στην πόλη της Άρτας, που έγινε πασίγνωστη από το ομώνυμο θρυλικό δημοτικό τραγούδι που αναφέρεται στην «εξ ανθρωποθυσίας» θεμελίωσή του. Ο ίδιος όρος αποτελεί επίσης σύγχρονη μεταφορική έκφραση όταν αναφέρονται έργα τα οποία αργούν να ολοκληρωθούν όπως και στο θρύλο του τραγουδιού.

Στον Εθνικό Δρυμό Βίκου – Αώου όπου βρίσκονται πολλά από τα παραδοσιακά Ζαγοροχώρια της Ηπείρου, συναντάμε και το μονοπάτι που εκτείνεται παράλληλα με τον ποταμό Βοϊδομάτη, ξεκινώντας από το γεφύρι της Κλειδωνιάς και καταλήγοντας στο γεφύρι της Αρίστης. Μπορούμε να διανύσουμε το μονοπάτι αυτό ξεκινώντας από όποιο από τα δύο σημεία θέλουμε, ενώ η πρόσβαση σ αυτά γίνεται εύκολα με το αυτοκίνητο.
Στο παλιό πέτρινο γεφύρι της Κλειδωνιάς φθάνουμε οδικώς από την ασφαλτοστρωμένη παράκαμψη που βρίσκεται στην επαρχιακή οδό Κόνιτσας – Ιωαννίνων κοντά στη γέφυρα του Βοϊδομάτη (υπάρχει σχετική πινακίδα για το συγκεκριμένο γεφύρι), ενώ στο γεφύρι της Αρίστης φθάνουμε όταν φεύγοντας από το χωριό Αρίστη του Ζαγορίου, κατευθυνόμαστε προς τα χωριά Μεγάλο και το Μικρό Πάπιγκο.
Αν η διαδρομή μας αρχίσει από το παλιό πέτρινο γεφύρι της Κλειδωνιάς ξεκινάμε ακολουθώντας το πέτρινο ανακατασκευασμένο καλντερίμι δίπλα στο ιστορικό γεφύρι και κινούμαστε με κατεύθυνση αντίθετη προς τη ροή του ποταμού.
Η πεζοπορική αυτή διαδρομή διαρκεί περίπου 2 – 2,5 ώρες, είναι σχετικά εύκολη (βαθμός δυσκολίας 2) και η απόσταση είναι περίπου 5 χλμ. Πορευόμαστε συνεχώς μέσα σε ένα μοναδικό φυσικό τοπίο, μέσα σε φαράγγι, δίπλα στον ποταμό Βοϊδομάτη με τα γαλαζοπράσινα πεντακάθαρα νερά, κάτω από πλατάνια και πλούσια βλάστηση. Η καταλληλότερη εποχή είναι η άνοιξη, όταν το τοπίο είναι πράσινο και οι καιρικές συνθήκες ιδανικές.
Ξεκινώντας από το παλιό πέτρινο γεφύρι της Κλειδωνιάς (χτίστηκε το 1853) θα συναντήσουμε στη διαδρομή μας το παλιό μοναστήρι των Αγίων Αναργύρων (χρονολογείται από το 1658), την προϊστορική βραχοσκεπή «Κλειδί» όπου εντοπίστηκαν ίχνη ανθρώπινης παρουσίας, στην απέναντι όχθη το μοναστήρι της Παναγίας της Σπηλιώτισσας (το οποίο βρίσκεται σε μικρή απόσταση από το γεφύρι της Αρίστης με κατεύθυνση προς το χωριό της Αρίστης και αξίζει να το επισκεφθούμε, συνεχίζοντας για λίγο τη διαδρομή μας) και τέλος το γεφύρι της Αρίστης που, αν και είναι κατασκευασμένο από τσιμέντο (αφού το παλιότερο πέτρινο κατάρρευσε και σώζεται μόνο μια μικρή καμάρα του στη θέση «παλαιογέφυρο»), βρίσκεται σε ένα μαγευτικό τοπίο.
Αν θελήσουμε να ακολουθήσουμε την αντίστροφη πορεία, μόλις περάσουμε το γεφύρι της Αρίστης, θα αφήσουμε το αυτοκίνητο και θα περπατήσουμε για λίγο στην άσφαλτο με κατεύθυνση προς το Πάπιγκο. Σε μικρή απόσταση θα συναντήσουμε αριστερά μας χωματόδρομο με μπάρα που απαγορεύει τη διέλευση των αυτοκινήτων και πινακίδα προς Μοναστήρι Αγίων Αναργύρων.
Η εμπειρία είναι ανεπανάληπτη και αξίζει πραγματικά να περπατήσει κάποιος στο μονοπάτι αυτό που για αιώνες συνέδεε τα Ζαγόρια με τις άλλες περιοχές.
Συμβουλή από τους ντόπιους γέροντες : Ένα δροσερό ποδόλουτρο στα κρυστάλλινα νερά στην όχθη του Βοϊδομάτη είναι ό,τι πρέπει μετά από τη διαδρομή αυτή, για να «συνέλθουν» τα ταλαιπωρημένα πόδια μας …
Τέλος ας μην ξεχάσουμε ότι θα χρειαστεί είτε να επιστρέψουμε από την ίδια διαδρομή στο σημείο εκκίνησης, όπου θα βρίσκεται και το όχημά μας, είτε ότι θα πρέπει να μας μεταφέρει κάποιος οδικώς πίσω.

Ακολουθήστε τις παρακάτω 10 απλές συμβουλές για τη σωτηρία του πλανήτη πατώντας στην λέξη πλανήτης.

Μετά την πυρηνική καταστροφή της Φουκουσίμα, η Ιαπωνία αναζητά διάφορες «καθαρές» λύσεις απεξάρτησης από την πυρηνική ενέργεια. Μια από αυτές είναι η ηλιακή ενέργεια.

 Έτσι δημιούργησε φωτοβολταϊκά πάρκα μεγάλης κλίμακας με ισχύ εκατοντάδων Μεγαβάτ. Αυτή η μεγάλη εργασία δεν είναι απλή υπόθεση λόγω των μεγάλων εκτάσεων που απαιτούνται. Εταιρείες όπως η Kyocera αναζητούν εναλλακτικούς χώρους εγκατάστασης όπως είναι οι ταμιευτήρες νερού. Έτσι  μετά από πολύ δουλειά, η εταιρία  Kyocera  έχει συνδέσει με το δίκτυο της τρία πλωτά φωτοβολταϊκά πάρκα ισχύος 1,2 Μεγαβάτ, 1,7 Μεγαβάτ και 2,3 Μεγαβάτ αντίστοιχα.

Έχοντας αυτή την εμπειρία, η ιαπωνική εταιρεία “Kyocera” ξεκινά την υλοποίηση ενός ακόμα πιο φιλόδοξου σχεδίου: την κατασκευή ενός πλωτού φωτοβολταϊκού πάρκου ισχύος 13,7 Μεγαβάτ, δηλαδή ισχύς  εξαπλάσιας του δεύτερου μεγαλύτερου πλωτού πάρκου που έχει υλοποιήσει. Το πλωτό πάρκο υπό κατασκευή θα αποτελείται από 50.904 ηλιακά στοιχεία ισχύος 270 Βατ έκαστο, εγκατεστημένα πάνω σε μια υδάτινη επιφάνεια 180.000 τετρ. μέτρων στο Φράγμα Γιαμακούρα, 32 χιλιόμετρα ανατολικά του Τόκυο.

Το πάρκο σε πλήρη λειτουργία θα παράγει περίπου 16.170 Μεγαβατώρες ηλεκτρικής ενέργειας ετησίως, που επαρκεί  για να τροφοδοτήσει τουλάχιστον 4.970 τοπικά νοικοκυριά και να αποτρέψει την εκπομπή στην ατμόσφαιρα 8.170 τόνων διοξειδίου του άνθρακα. Η δημιουργία αυτών των πλωτών φωτοβολταϊκων συστοιχίων , θα είναι αποδοτικότερη  χάρη στην ψυκτική δράση του νερού, ενώ εμποδίζει την εξάτμιση του νερού και την ανάπτυξη φυκιών συμβάλλοντας στη διατήρηση υδατικών πόρων και τη μείωση της χρήσης χημικών για την επεξεργασία του νερού. Έτσι οι ηλιακοί συλλέκτες, με εκτιμώμενο χρόνο ζωής τα 30 χρόνια, θα έχουν τη δυνατότητα να ανθίστανται σε ανέμους ταχύτητας 190 χιλιομέτρων την ώρα και σε μεταβολές του επιπέδου στάθμης του νερού έως και κατά έξι μέτρα, ενώ θα είναι επίσης πιο ανθεκτικοί στη διάβρωση σε σύγκριση με τους συμβατικούς.

Τέλος ορισμένοι εκτιμούν ότι αυτό το φωτοβολταϊκό πάρκο μπορεί να εξοικονομήσει 120 εκατομμύρια λίτρα νερού κάθε χρόνο.

Το  2015 ήταν με διαφορά το θερμότερο έτος, από τότε που άρχισαν να καταγράφονται οι θερμοκρασίες στον πλανήτη μας…Από τους δώδεκα μήνες του 2015 καταρρίφθηκαν δέκα μηνιαία ρεκόρ υπερθέρμανσης.Μάλιστα 16 από τα 18 θερμότερα χρόνια, από το 1880 και μετά, καταγράφονται μετά το 1997. Το 2015 η μέση θερμοκρασία στη στεριά ήταν μεσοσταθμικά κατά 1,33 βαθμούς Κελσίου πάνω από τη μέσης θερμοκρασία του 20ού αιώνα, ήτοι η υψηλότερη απ” όλη την περίοδο 1880-2015, καταρρίπτοντας το προηγούμενο ρεκόρ του 2007 με 0,25 βαθμούς Κελσίου.Το 1998 είναι η μόνη άλλη φορά που ένα έτος ήταν τόσο θερμότερο από το προηγούμενο, λόγω ενός ιδιαίτερα ισχυρού φαινομένου Ελ Νίνιο.

     Με την εξαίρεση του 1998, τα υπόλοιπα 15 από τα 16 θερμότερα έτη που έχουν καταγραφεί ποτέ, έλαβαν χώρα από το 2001 μέχρι σήμερα. Η μακρόχρονη υπερθέρμανση του πλανήτη έχει οδηγήσει μεταξύ άλλων σε οδυνηρές συνέπειες, με οκτώ από τα δέκα πιο θανατηφόρα κύματα καύσωνα παγκοσμίως να συμβαίνουν μετά το 1997.

    Αν και μόνο πρόχειρες εκτιμήσεις των θανάτων από θερμοπληξία είναι διαθέσιμες, σύμφωνα με στοιχεία από το Κέντρο Έρευνας Επιδημιολογίας Καταστροφών στις Βρυξέλλες, οι νεκροί κατά τη διάρκεια των δύο τελευταίων δεκαετιών αγγίζουν τους 140.000, με τους περισσότερους από τους θανάτους να λαμβάνουν χώρα κατά τη διάρκεια του μεγάλου κύματος καύσωνα στην Ευρώπη το 2003 και στη Ρωσία το 2010.Αυτό αποδεικνύει ότι η υπρθέρμανση του πλανήτη θα έχει πολύ αρνητικές συνέπειες στην ζωή του ανθρώπου…

     Στο παρελθόν, το κλίμα της γης έχει πολλές φορές μεταβληθεί ως αποτέλεσμα φυσικών αιτίων. Όμως, οι αλλαγές που παρατηρούνται τα τελευταία χρόνια και αυτές που προβλέπονται στο μέλλον, οφείλονται κυρίως στην ανθρώπινη συμπεριφορά: μέσα από τις ανθρώπινες δραστηριότητες απελευθερώνονται κάθε χρόνο στην ατμόσφαιρα μεγάλες ποσότητες διοξειδίου του άνθρακα – 29 δισεκατομμύρια τόνοι το 2004 – και αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να θερμαίνεται ο πλανήτης .

     Το διοξείδιο του άνθρακα επιδινώνει το φαινόμενο του θερμοκηπίου, το οποίο είναι ένας από τους κυριότερους λόγους της υπερθέρμανσης του πλανήτη.Η αύξηση της συγκέντρωσης του διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα οδηγεί στον εγκλωβισμό υπερβολικής ποσότητας θερμότητας με συνέπεια την αύξηση του πάχους της ‘κουβέρτας του θερμοκηπίου’. Αυτό προκαλεί την αύξηση της θερμοκρασίας της ατμόσφαιρας της γης, η οποία με τη σειρά της οδηγεί στην αλλαγή του κλίματος.

Με τον όρο κλιματική αλλαγή αναφερόμαστε στη μεταβολή του παγκόσμιου κλίματος και ειδικότερα σε μεταβολές των μετεωρολογικών συνθηκών που εκτείνονται σε μεγάλη χρονική κλίμακα. Για τη συνέχεια του άρθρου πατήστε στην κλιματική αλλαγή.