Η νύχτα, Κωσταρέλλα Έλλη
Η νύχτα Όταν βγαίνει το φεγγάρι και βυθίζεται η πόλη στο σκοτάδι, ψίθυρους γεμίζει όλη η γη, τα όνειρα όλα ζωντανεύουν, βγαλμένα από παραμύθι, παρακαλούν να μπει η επόμενη η μέρα, γεμάτη χρώματα και ….
Η νύχτα Όταν βγαίνει το φεγγάρι και βυθίζεται η πόλη στο σκοτάδι, ψίθυρους γεμίζει όλη η γη, τα όνειρα όλα ζωντανεύουν, βγαλμένα από παραμύθι, παρακαλούν να μπει η επόμενη η μέρα, γεμάτη χρώματα και ….
«Ονειρεύομαι» Τα όνειρα είναι πολλά Διάφορα και ξεχωριστά Ίσως και ατελείωτα Η λέξη «ονειρεύομαι» μοναδική Λέξη φανταστική Εξωπραγματική Θα ‘θελα στην αρχή Μια ονειρική ζωή Γεμάτη εμπειρίες Και χαρούμενες στιγμές Ταξίδια στην Αφρική Χαμόγελο να ….
Έρως Ξέρω πως θα λησμονήσω, Το κοριτσάκι που αγάπησες. Κι ας μην μπορώ μακριά σου να ζήσω, Αρκεί που το συνάντησες. Άλλες σκιές δεν θα το δουν, Στο μεγαλείο που σου χρωστά, Κι ….
«Συγγνώμη, μικρέ μου εαυτέ», Νιάκα Σοφία Συγγνώμη, μικρέ μου εαυτέ. Δεν σε φύλαξα. Άφησα τον κόσμο να σε ποδοπατήσει, να σε κάνει να πιστέψεις πως η τρυφερότητα είναι αδυναμία. Σου ’ταξα αστέρια και ….
Είμαι ΕΓΩ Είμαι γυναίκα, περήφανη, και φοβάμαι, να είμαι εγώ, στον κόσμο αυτό. Πρέπει να σκεφτώ πώς θα μιλήσω, πώς θα γελάσω, τι θα φορέσω, πώς θα περπατήσω, πώς θα σταθώ, πώς θα πλαγιάσω. Οι ….
Ανάμνηση Μια ανάμνηση, ένα απαλό αεράκι, που ξυπνάει μέσα σου κάτι, κάτι που μοιάζει με αγάπη για το παρελθόν σου και το μέλλον σου, μα συνάμα μια γλυκιά νοσταλγία, για όλα αυτά που πέρασαν ….
Μπορώ να είμαι εγώ; Το να είσαι μαύρος είναι πιο δύσκολο απ’ όσο νομίζεις. Γιατί πάντα υπάρχει κάποιος να σου λέει πως το δέρμα σου είναι λάθος. Κι ακούω λόγια στον δρόμο, σκληρά σαν πέτρες: ….
Χαμόγελο από λουλούδια , Κωσταρέλλα Έλλη Χαμογέλα μου, σαν τον ήλιο, που λάμπει για τελευταία φορά, πριν χαθεί, για να πάρουν τη θέση του, το φεγγάρι και τ΄ άστρα. Γέλα, σα να μην ξέρεις ….
Πέτρα Κρατάω μια πέτρα στο χέρι μου Δεν είναι ιδιαίτερη Ούτε ξεχωρίζει Είναι βαριά, κρύα, σκληρή Θα μπορούσα να την αφήσω κάτω Να της δώσω σημασία Αλλά όχι Μπορώ να την πετάξω στη θάλασσα, ….
Ό,τι ανθίζει αληθινά Ας ανθίσουν εκατό λουλούδια Όχι σε βάζα, για να δείχνουν όμορφα Μα σε ρωγμές σε πεζοδρόμια Εκεί που η σιωπή έγινε συνήθεια. Να ανθίσουν απ΄ το στόμα Όσων σωπάστηκαν, Απ΄ ….