Ήρθε το καλοκαίρι,

η πιο ωραία εποχή.

Τα σχολεία κλείνουν

και τα παιδιά πάνε στην εξοχή.

Η μέρα μεγαλώνει,

Η φαντασία καλπάζει,

ο έρωτας ξαναγεννιέται

και το χαμόγελο σου φωτίζει τη γη.

Η θάλασσα γαληνεύει και σε αγκαλιάζει,

ο ήλιος σου αγγίζει το δέρμα,

σαν μάνας χάδι.

Ήρθε το καλοκαίρι.

Η εποχή που το γέλιο ταξιδεύει

Σ όλες τις γωνιές της γης

Και εσύ κρατάς το παγωτό μην λιώσει

Ένα χέρι στη φωτογραφική μηχανή

Ένα χέρι μέσα στην ιστορία της γης

Ένα σκυλί γαβγίζει, μια γάτα νιαουρίζει

Μια ακόμα μέρα τελειώνει

Ήρθε το καλοκαίρι,

Η αγαπημένη μου εποχή.

ΜΑΡΙΑ ΤΟΜΗ ΚΑΤΑΓΑ  Γ ΛΥΚΕΙΟΥ

Της Παρασκευής Γ. Ραφτοπούλου, Εκπαιδευτικού Πληροφορικής ΠΕ86

Κάθε φορά που χρησιμοποιείς το κινητό σου, τον φορητό σου υπολογιστή ή έναν υπολογιστή στο εργαστήριο του σχολείου, στην πραγματικότητα έρχεσαι σε επαφή με το όραμα ενός ανθρώπου που άλλαξε την ιστορία της τεχνολογίας. Με αφορμή τον μήνα Ιούνιο, ο οποίος είναι παραδοσιακά αφιερωμένος στη μνήμη και το έργο του Alan Turing, αξίζει να σταθούμε για λίγο στην ιστορία του και να δούμε γιατί μας αφορά ακόμα και σήμερα.

Ο Turing θεωρείται δίκαια ο «πατέρας» της Πληροφορικής. Ήταν ο πρώτος επιστήμονας που συνέλαβε την ιδέα μιας μηχανής η οποία θα μπορούσε να εκτελέσει οποιαδήποτε εργασία, αρκεί να της δίνονταν οι κατάλληλες οδηγίες, δηλαδή ένας αλγόριθμος. Πάνω σε αυτή τη βασική ιδέα στηρίζεται όλη η σύγχρονη τεχνολογία.

Το πιο σημαντικό μάθημα όμως που μας άφησε, δεν αφορά μόνο τους κώδικες και τα μαθηματικά. Έδειξε στην πράξη ότι οι μεγάλες αλλαγές στον κόσμο έρχονται από ανθρώπους που έχουν το θάρρος να σκέφτονται διαφορετικά και να παραμένουν ο εαυτός τους. Η πορεία του μας υπενθυμίζει ότι δεν πρέπει να είμαστε απλώς παθητικοί χρήστες των υπολογιστών, αλλά να προσπαθούμε να κατανοήσουμε πώς λειτουργούν.

Μια δική του φράση, που αποτελεί πηγή έμπνευσης για την εκπαιδευτική διαδρομή, λέει το εξής: «Μερικές φορές, οι άνθρωποι για τους οποίους κανείς δεν μπορεί να φανταστεί τίποτα, είναι αυτοί που κάνουν πράγματα που κανείς δεν μπορεί να φανταστεί».

Το μεγάλο μήνυμα της ζωής του είναι πως τίποτα, ούτε στην επιστήμη ούτε στη ζωή δεν χαρίζεται. Οι άνθρωποι πρέπει να δουλεύουν καθημερινά με πείσμα και μεράκι, να πιστεύουν στις δυνάμεις τους και να ανακαλύπτουν την κλίση τους. Μόνο μέσα από τη συστηματική προσπάθεια χτίζεται το μέλλον που ονειρευόμαστε.

Ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα της σχολικής μας εφημερίδας, που πάντα αφουγκράζεται τον παλμό της επικαιρότητας, αποφασίσαμε να συντάξουμε αυτό το άρθρο σχετικά με την αειφορία και ειδικότερα την κοινωνική. Κύριος στόχος μας, η ενημέρωση της σχολικής κοινότητας καθώς και η ευαισθητοποίηση των συμμαθητών μας όσον αφορά τους ανθρώπους και τις σχέσεις μεταξύ τους.

Η ισότητα, ο σεβασμός, η συνεργασία και η αλληλεγγύη, αποτελούν τα θεμέλια για μια αειφόρα κοινωνία. Πιο συγκεκριμένα στο σχολικό περιβάλλον ξεκινά από την καθημερινή μας συμπεριφορά. Αρχικά, όταν σεβόμαστε τους συμμαθητές μας και τις απόψεις τους δίνεται η ευκαιρία να υπάρξει ένας ποιοτικός και γόνιμος διάλογος με αποτέλεσμα την διεύρυνση των γνωστικών μας οριζόντων. Παράλληλα, όταν αποδεχόμαστε τη διαφορετικότητα, αποφεύγεται η βία στο σχολικό χώρο και εντείνεται η συλλογικότητα και η συνεργασία των μαθητών. Έτσι επιτυγχάνεται η ομαλή συμβίωση και η δημιουργία ενός πιο υγιούς και δίκαιου σχολείου. Τέλος, η κοινωνική αειφορία ενισχύεται όταν εμείς, οι μαθητές, έχουμε φωνή στις αποφάσεις του σχολείου συμμετέχοντας σε σχολικά συμβούλια, με αυτόν τον τρόπο μαθαίνουμε να εκφραζόμαστε με σεβασμό και να ακούμε τον άλλον με προσοχή.

Κλείνοντας, το άρθρο αυτό φιλοδοξεί να αφήσει στον αναγνώστη έναν γόνιμο προβληματισμό που θα αποτελέσει το έναυσμα για ανάλογη δραστηριοποίηση από τη μεριά του.

Μαρία Βεντούρη, Κατερίνα Καρακουλάκη.

Tο γεωλογικό τοπόσημο Σκιάδι ως καλλιτεχνικό μοτίβο

Το εντυπωσιακό Σκιάδι, το μοναδικό γεωλογικό μανιτάρι της Κιμώλου, «κατεβαίνει» από το βουνό… και «προσγειώνεται» στον τοίχο του σχολείου μας!

Ο εκπαιδευτικός μας, Μπαρίς Μωχάμμαντ, φιλοτεχνεί μια νέα τοιχογραφία με κεντρικό θέμα αυτό το σπάνιο φυσικό μνημείο που δεσπόζει στο βορειοδυτικό άκρο του νησιού και έχει καταγραφεί στον Άτλαντα Γεωλογικών Μνημείων του Αιγαίου.

Στη νότια πλευρά του Γυμνασίου Κιμώλου, το Σκιάδι αποκτά μια νέα μορφή — καλλιτεχνική, φιλική, ζωντανή. Για να το γνωρίσουν καλύτερα οι μαθητές, οι κάτοικοι, αλλά και οι επισκέπτες του νησιού. Για να τους θυμίζει καθημερινά πόσο ξεχωριστός είναι ο τόπος αυτός.

Η φύση εμπνέει την τέχνη. Και η τέχνη “επιστρέφει” για να τιμήσει τη φύση, τον τόπο, την κοινότητα.

Το Σκιάδι είναι ένας εντυπωσιακός φυσικός σχηματισμός που μοιάζει με τεράστια πέτρινη ομπρέλα ή μανιτάρι και δεσπόζει στην ενδοχώρα του νησιού. Δημιουργήθηκε μέσα από χιλιάδες χρόνια διάβρωσης και αποτελεί ζωντανό παράδειγμα της σύνδεσης της φύσης με την τοπική ταυτότητα.

Η τοιχογραφία μεταφέρει εικαστικά αυτήν την συμβολική εικόνα του Σκιαδιού στο χωριό της Κιμώλου, αναδεικνύοντας τον διάλογο μεταξύ φυσικού και ανθρωπογενούς τοπίου. Το έργο λειτουργεί κι ως υπενθύμιση για την αξία της γεωλογικής κληρονομιάς του νησιού και το πώς αυτή ποιεί τον χαρακτήρα της τοπικής κοινωνίας και της εικαστικής της έκφρασης.

Ήταν μια δράση της Αναπτυξιακής Εταιρείας Κυκλάδων Α.Ε., με στόχο την ανάδειξη της τέχνης του δρόμου ως ένα ισχυρό τρόπο έκφρασης των νησιών μας, της ιστορίας, του πολιτισμού και των σύγχρονων προκλήσεων.