Στήλη: Ας προβληματιστούμε

Αντιδράστε στην κακοποίηση των ζώων!

Από τις μαθήτριες της Γ” τάξης Κατερίνα Δασκαλοπούλου και Χριστίνα Θεοδωρίδου

1886011Κακοποίηση των ζώων είναι ο βασανισμός, και η κακομεταχείριση οποιουδήποτε είδους ζώου, όπως επίσης και οποιαδήποτε πράξη βίας κατ’ αυτού, όπως η δηλητηρίαση, το κρέμασμα, ο πνιγμός, το κάψιμο, η σύνθλιψη, ο αποκεφαλισμός, ο ακρωτηριασμός, η αιχμαλωσία κ.ά. Επισημαίνεται επίσης, ότι εκτός από την έννοια της ενεργητικής, υπάρχει και η παθητική κακοποίηση, δηλαδή οι περιπτώσεις της έλλειψης καταλύματος, της παρατεταμένης ή μόνιμης αλυσόδεσης, της παροχής ακατάλληλης τροφής, της έλλειψης φροντίδας για κτηνιατρική περίθαλψη σε περίπτωση ασθενειών τους. Ευρύτερα δε, σε εθνική και παγκόσμια κλίμακα, παθητική κακοποίηση υφίστανται τα ζώα εξαιτίας του ανεξέλεγκτου κυνηγιού τους και της καταστροφής των βιοτόπων τους, δηλαδή της περιοχής όπου ζουν, τρέφονται και μεγαλώνουν, της μόλυνσης του περιβάλλοντος και της κλιματικής αλλαγής. Αιτίες, που έχουν προκαλέσει την εξαφάνιση χιλιάδων ειδών του ζωικού βασιλείου και αρκετές ακόμα χιλιάδες από αυτά που απειλούνται με εξαφάνιση στο άμεσο και απώτερο μέλλον.

Περιπτώσεις κακοποίησης ζώων

 

1. Παστούρωμα (δέσιμο των ποδιών του ζώου μεταξύ τους)

2. Κτηνοβασία

3. Πειραματόζωα

4. Ταυρομαχίες

5. Τσίρκο

6. Ζωολογικοί κήποι – Αιχμαλωσία

7. Θυσίες ζώων και θρησκείες

8. Θυσίες ζώων στην Παλαιά Διαθήκη

 P8020712 kk-skylaki

   

Πώς να καταγγείλετε κακοποίηση ζώων 

Σε περιστατικά βασανισμού, κακοποίησης και παραμέλησης ζώων όλοι θα πρέπει να κινητοποιούμαστε και να τα καταγγέλλουμε στις αρμόδιες Αρχές. Σύμφωνα με το νέο νόμο για τα κατοικίδια, το πρόστιμο για κακοποίηση, βασανισμό, κακή ή βάναυση μεταχείριση ζώου καθώς και πώληση, εμπορία και διακίνηση μέσω διαδικτύου ή πράξη βίας ή θανάτωση φτάνει τα 30.000 ευρώ για κάθε ζώο και κάθε περιστατικό.

news-adespota-zwa-hmerida-rodosΣύμφωνα με τη διαδικασία που περιγράφει η εφημερίδα «Τα Νέα», αν έχει πέσει στην αντίληψή σας περιστατικό παθητικής κακοποίησης- παραμέλησης κατοικίδιου από τον ιδιοκτήτη, καλό είναι να:

- Τραβήξετε φωτογραφίες ή βίντεο που να αποδεικνύουν την παραμέληση.

-  Ενημερώσετε την τοπική φιλοζωική οργάνωση.

- Κάνετε καταγγελία στην Κτηνιατρική Διεύθυνση της περιφέρειας, αναφέροντας αναλυτικά όσα γνωρίζετε.

- Ειδοποιήσετε την Αστυνομία, η οποία οφείλει να επισκεφθεί το χώρο, να κάνει έκθεση αυτοψίας και να επιβάλει διοικητικό πρόστιμο ανάλογα με την παράβαση.

- Εάν γίνετε μάρτυρες περιστατικού κακοποίησης προσπαθήστε να κινητοποιήσετε τους περαστικούς και τους γείτονες για να μην διαφύγει ο δράστης.

- Σε περίπτωση που διαπιστώσετε πως έχει αναρτηθεί στο διαδίκτυο φωτογραφικό υλικό ή βίντεο με περιεχόμενο κακοποίησης, προωθήστε το link περιγράφοντας το περιεχόμενό του στη Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος.

Ποιο είναι το πρόστιμο κακοποίησης η φόνου ζώου;

Animal-Abuse-600x337 kakopoiisi-zoon-australia

- Νόμος 1197/1981: Η κακοποίηση, ο βασανισμός και η δολοφονία ζώου είναι πλημμέλημα και τιμωρείται με φυλάκιση έως 5 μήνες ή χρηματική ποινή από 300 έως 1500 ευρώ  ή και με τις δύο ποινές.

- Σύμφωνα με το νέο νόμο 4039/12 αρ. 20 παρ. 2, η θανάτωση/ κακοποίηση ζώου τιμωρείται ποινικά με φυλάκιση 1 έως 5 χρόνια και με χρηματική ποινή από 5.000 έως 15.000 χιλ. ευρώ. Παράλληλα επιβάλλεται και διοικητικό πρόστιμο ύψους 30.000 ευρώ (!!!), για κάθε ζώο και κάθε περιστατικό.  

Θα πρέπει  να γνωρίζετε ότι λόγω έλλειψης αρμόδιων αρχών για τα ζώα στην χώρα μας, δεν μπορεί να γίνει κατάσχεση του ζώου από την αστυνομία, ούτε κινούνται αυτεπάγγελτες διαδικασίες αν δεν κάνετε επώνυμη μήνυση. Θα πρέπει να συνεννοηθείτε με κάποιο φιλοζωϊκό σωματείο για την κατάσχεση του ζώου.

Για να στοιχειοθετήσετε καταγγελία στην αστυνομία ακολουθείστε τον παρακάτω υπερσύνδεσμο:

http://pfo.gr/wp-content/uploads/2015/10/pfo-odigos-stoixeio8ethshs-kataggelias.pdf

Πηγές:

ANIMAL LAW  (ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ ΝΟΜΙΚΟΙ ΚΑΙ ΔΙΚΗΓΟΡΟΙ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΖΩΩΝ)

https://el.wikipedia.org

http://www.newsbeast.gr/

Ρατσισμός: Δυστυχώς υπάρχει!

Από τη Σοφία Κοπεσίδη, μαθήτρια του Γ1

ρατσισμός4Ο όρος ρατσισμός στην κυριολεκτική του χρήση σημαίνει το μίσος ή τον φόβο για άτομα που ανήκουν σε φυλές διαφορετικές από τη δική μας. Ο όρος ρατσισμός χρησιμοποιείται για τις αντιλήψεις και τις συμπεριφορές προς άτομα διαφορετικά από εμάς, δηλαδή η εχθρική και υποτιμητική στάση απέναντι τους.

Αίτια του ρατσισμού μπορεί να είναι το φύλο, η εθνική καταγωγή, η κοινωνική θέση, η οικονομική κατάσταση, η έλλειψη παιδείας ακόμη και η κατάσταση της υγείας. Κοινωνικές ομάδες που υφίστανται ρατσισμό είναι οι γυναίκες, τα παιδιά, τα άτομα με ειδικές ανάγκες, οι μαύροι, οι παχύσαρκοι, οι αλλόθρησκοι, οι ναρκομανείς κ.ά.

Ο σύγχρονος ρατσισμός, όμως, δεν περιορίζεται μόνο στις φυλετικές διακρίσεις. Έτσι, εκτός από το φυλετικό ρατσισμό υπάρχει:

  • Ο κοινωνικός ρατσισμός, δηλαδή η εχθρική συμπεριφορά απέναντι σε ορισμένες κοινωνικές ομάδες, όπως είναι οι μετανάστες, τα άτομα με ειδικές ανάγκες, οι πρώην φυλακισμένοι, οι φορείς τους AIDS, οι ομοφυλόφιλοι, οι ναρκομανείς, και άλλες κοινωνικές ομάδες.
  • Ο εθνικός ρατσισμός, δηλαδή η αντίληψη ότι ένα έθνος είναι ανώτερο από τα άλλα.
  • Ο θρησκευτικός ρατσισμός, δηλαδή η αντίληψη ότι μία θρησκεία είναι η μόνη αληθινή και πρέπει να επικρατήσει έναντι των υπολοίπων.

ρατσισμός10 ρατσισμός3

Συνέπειες του ρατσισμού: Ο ρατσισμός έχει πολλές αρνητικές συνέπειες στην ζωή των ανθρώπων, στην κοινωνία, στην ψυχολογία, στην ηθική κατάπτωση αλλά και στις πνευματικές αξίες.

Αρχικά, η πρώτη συνέπεια του ρατσισμού είναι η κοινωνική. Έτσι, αυξάνονται τα ήδη υπάρχοντα προβλήματα τα οποία αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι καθημερινά με αποτέλεσμα να μην γίνονται αποδεκτοί στο κοινωνικό σύνολο. Τα συναισθήματα που έχουν είναι ότι μειώνονται σαν προσωπικότητες,  οπότε δεν αποδέχονται τον ίδιο τους τον εαυτό.

Η δεύτερη συνέπεια του ρατσισμού είναι τα ψυχολογικά προβλήματα. Αυτά  συνδέονται άμεσα με τις κοινωνικές συνέπειες διότι η ψυχολογία επηρεάζεται  σε μεγάλο βαθμό από το κοινωνικό σύνολο και έχει ως επίπτωση το άτομο να νιώθει την αβεβαιότητα, την ανασφάλεια και την απαισιοδοξία. Επίσης, τα άτομα που δέχονται τον ψυχολογικό ρατσισμό φανερώνουν μια επιθετική έκφραση (βία)  και το πιο ακραίο είναι η εγκληματική συμπεριφορά που αποκτούν.

Η τρίτη συνέπεια είναι  η  κοινωνική  κατάπτωση που συνδέεται και με την ψυχολογία αλλά και με την κοινωνία, καθώς οι αρχές, οι αξίες και τα ιδανικά σχετικοποιούνται και προβάλλεται το ατομικό συμφέρον, η εκμετάλλευση του συνανθρώπου και η εξόντωση του αντιπάλου. Όλα αυτά έχουν ως αποτέλεσμα να αλλοιώνεται ο χαρακτήρας των ανθρώπων,  αλλά και να χάνεται η πραγματική επαφή μεταξύ των μελών του ίδιου κοινωνικού συνόλου, γιατί με αυτόν τον τρόπο δεν πλησιάζουν, δε γνωρίζουν πραγματικά ο ένας τον άλλον, δεν συμπάσχουν και, εν τέλει, καταστρέφεται η κοινωνική συνοχή.

 ρατσισμός11 ρατσισμός1

Η σημαντικότερη συνέπεια του ρατσισμού είναι αναμφισβήτητα η περιθωριοποίηση και ο κοινωνικός αποκλεισμός των ατόμων-ομάδων αυτών. Τα άτομα αυτά δεν έχουν την ψυχική δύναμη να αντιμετωπίσουν την κατακραυγή της κοινωνίας και συγχρόνως δεν βρίσκουν κάποιο στήριγμα μέσω του οποίου θα ανακτήσουν την ψυχική τους υγεία. Πιστεύουν εξαιτίας της αδικίας και των διακρίσεων που υφίστανται πως είναι κατώτεροι από τα υπόλοιπα μέλη της κοινωνίας. Έτσι στερούνται ακόμη και τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματά τους.

        ρατσισμός5

Για να λυθεί το ζήτημα του ρατσισμού πρέπει κάθε οικογένεια να μην περνάει  προκαταλήψεις στα νεαρά της μέλη και ο κάθε πολίτης να διαθέτει κοινωνική συνείδηση. Θα πρέπει η πολιτική ηγεσία να μην ενθαρρύνει ρατσιστικές εκδηλώσεις και να τιμωρεί παραδειγματικά  όσους είναι ρατσιστές.  Επιπλέον  η παιδεία πρέπει να βοήθα τα παιδιά να αντιλαμβάνονται τις ιδιαιτερότητες και να  γίνει κατανοητό ότι οι πολιτισμοί αλληλοσυμπληρώνονται και δεν υπάρχουν χάσματα ανάμεσα τους. Τέλος, οι διεθνείς οργανισμοί από τη μεριά τους μπορούν να επιβάλλουν τιμωρίες, οικονομικές ή διπλωματικές, σε όσους καταπατούν και δε σέβονται τα ανθρώπινα δικαιώματα.

ρατσισμός

Ενδοσχολική βία

Από τις μαθήτριες Σεϊταρίδου Έλλη, Τσόκου Νικολέτα και Χάκα Ελίσα του Γ2.

   images (3)Ο εκφοβισμός και η βία στο σχολείο μεταξύ των μαθητών έχουν αρχίσει να γίνονται αντικείμενα προσοχής, συζήτησης και μελέτης και στην Ελλάδα, όπου αναγνωρίζονται ως κοινωνικά προβλήματα.

Συνήθως εκδηλώνονται με:

• χειρονομίες, σπρωξιές, ξυλοδαρμούς
• φραστικές επιθέσεις, βρισιές, προσβολές, απειλές
• εκβιασμούς
• καταστροφή προσωπικών αντικειμένων
• κλοπές
• σεξουαλική παρενόχληση και κακοποίηση
• αποκλεισμό και απομόνωση από παρέες, ομαδικά παιχνίδια και κοινωνικές δραστηριότητες

  Σε κάθε περίπτωση, ο εκφοβισμός και η βία στο σχολείο αποτελούν πράξεις επιθετικότητας, που εκφράζεται με διαφορετικούς τρόπους ανάλογα με την ηλικία. Τα μικρότερα παιδιά εκφράζονται περισσότερο με το σώμα τους, ενώ τα μεγαλύτερα χρησιμοποιούν περισσότερο το λόγο και σταδιακά πιο συγκαλυμμένες μορφές επιθετικότητας, όπως η υπονόμευση και η απομόνωση. Επίσης τα αγόρια γενικά είναι πιο άμεσα και σωματικά επιθετικά, ενώ τα κορίτσια πιο έμμεσα.images (7)

   Επιπλέον, είναι σημαντικό να τονίσουμε πως ο εκφοβισμός και η βία στο σχολείο είναι και ομαδικό φαινόμενο. Δηλαδή δεν αφορά μόνο το θύμα και το θύτη, αλλά και όλους όσοι είναι παρόντες ή γνωρίζουν την ύπαρξή του, δηλαδή τους παρατηρητές. Σύμφωνα με έρευνες, ο ρόλος των μαθητών-παρατηρητών είναι πολύ σημαντικός. Ακόμα κι αν δε συμμετέχουν ενεργά σε περιστατικά εκφοβισμού, μπορεί να ενθαρρύνουν το θύτη ή και με την παθητική στάση τους να δίνουν το μήνυμα ότι αυτό που συμβαίνει είναι αποδεκτό.

Αιτίες

Το φαινόμενο του εκφοβισμού και της βίας στο σχολείο είναι σύνθετο, ενώ στην εκδήλωσή του συμβάλλει η αλληλεπίδραση ψυχολογικών, οικογενειακών, κοινωνικών, γνωστικών και συναισθηματικών παραγόντων.

Ειδικότερα, ρόλο παίζουν:

• ατομικά χαρακτηριστικά των παιδιών (π.χ. ιδιοσυγκρασία, εξελικτική πορεία, τραυματικές εμπειρίες)
• χαρακτηριστικά του οικογενειακού τους περιβάλλοντος (πολύ αυστηρές ή πολύ ελαστικές μέθοδοι ανατροφής, πρότυπα επιθετικής συμπεριφοράς, βία ανάμεσα στους γονείς ή από τους γονείς προς τα παιδιά)

• διάφορες πλευρές του σχολικού περιβάλλοντος (συνωστισμός μαθητών, ελλείψεις προσωπικού, φτώχεια ερεθισμάτων κτλ.)
• το ψυχολογικό κλίμα του σχολείου (ανταγωνιστικό, ελεγκτικό, απρόσωπο, οριοθετεί με εχθρικό τρόπο, προσανατολισμένο στην επίδοση, όχι στις σχέσεις κτλ.)
• οι πολιτικές του εκπαιδευτικού συστήματος (υπερβολική χρήση της τιμωρίας και της αποβολής ως μέσου πειθαρχίας, δυσανάλογη επιβράβευση κοινωνικά θετικών συμπεριφορών κτλ.)
• οι στάσεις των ίδιων των παιδιών, των γονέων και των εκπαιδευτικών απέναντι στη βία
• ο τρόπος προβολής της βίας από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης
• γενικότερα κοινωνικά προβλήματα που ενισχύουν τις αντικοινωνικές συμπεριφορές.

Οι ψυχοκοινωνικές επιπτώσεις του εκφοβισμού και της βίας στο σχολείο

Οι ψυχοκοινωνικές επιπτώσεις του εκφοβισμού και της βίας στα παιδιά είναι πολλές και σοβαρές. Τα παιδιά που πέφτουν θύματα εκφοβισμού και βίας στο σχολείο είναι δυνατόν:

• να νιώσουν έντονο άγχος και ανασφάλεια
• να παρουσιάσουν σχολική άρνηση
• να κάνουν πολλές απουσίες από το σχολείο
• να οδηγηθούν σε σχολική αποτυχία
• να εμφανίσουν μαθησιακές δυσκολίες και ψυχοσωματικά προβλήματα, όπως πονοκεφάλους, πόνους στην κοιλιά, διαταραχές ύπνου κ.ά.
• να παρουσιάσουν φοβίες, κατάθλιψη, απόπειρες αυτοκτονίας.

images (4) images (5)

Τα παιδιά-θύτες, αυτά που ασκούν τον εκφοβισμό και τη βία, βρίσκονται σε μεγάλο κίνδυνο:

• να απομακρυνθούν από το σχολείο
• να διακόψουν τη σχολική φοίτηση
• να εμφανίσουν τάσεις φυγής από το σπίτι
• να εξελιχθούν σε ενήλικες με αντικοινωνική και παραβατική συμπεριφορά.

Τα θύματα είναι συνήθως παιδιά:

• με περισσότερο άγχος και ανασφάλεια από τους άλλους μαθητές
• ήσυχα και ευαίσθητα
• εσωστρεφή και μοναχικά
• με χαμηλή αυτοεκτίμηση
• φοβισμένα και με παθητική στάση απέναντι στη βία
• που δύσκολα υπερασπίζονται τον εαυτό τους.

Όταν υφίστανται εκφοβισμό και βία, αντιδρούν με:

• έλλειψη αυτοπεποίθησης και αδυναμία αντιπαράθεσης
• παθητική αποδοχή της βίας
• φόβο για περαιτέρω βία ή τιμωρία από τους μεγάλους
• σύγχυση, απόγνωση, έντονο άγχος και πανικό
• απόσυρση και κλάμα, κατάθλιψη και απόπειρες αυτοκτονίας
• πεποίθηση ότι η παρέμβαση ενός ενήλικα δε θα είναι αποτελεσματική,
• πεποίθηση ότι αν συζητήσουν το πρόβλημα με έναν ενήλικα, θα εισπράξουν περισσότερη βία από τους θύτες.

images (6)Τα παιδιά-θύτες, αυτά που ασκούν εκφοβισμό και βία σε άλλα, είναι συνήθως παιδιά:

• με χαμηλή αυτοεκτίμηση, ενώ φαίνονται σίγουρα για τον εαυτό τους
• ενεργητικά και υπερδραστήρια
• επιθετικά
• επιρρεπή σε παραβίαση κανόνων και σε αντικοινωνικές συμπεριφορές
• ικανά να ξεφεύγουν από δύσκολες καταστάσεις
• δίχως ηθικούς ενδοιασμούς ή τύψεις για τις πράξεις τους.

Τα παιδιά-παρατηρητές περιστατικών εκφοβισμού και βίας διαχωρίζονται σε εκείνους που: images (1)

• υποστηρίζουν το θύτη με γέλια, χειροκροτήματα και άλλες μορφές επιδοκιμασίας
• απομακρύνονται από τη σκηνή και κάνουν ότι δεν είδαν τίποτα
• τρομοκρατούνται, «παγώνουν»
• δεν ξέρουν τι να κάνουν, είναι σε αμφιθυμία και δεν παίρνουν θέση
• προσπαθούν να βοηθήσουν το θύμα, αποδοκιμάζουν το θύτη και τρέχουν να φέρουν
βοήθεια.

Γενικά τα παιδιά-παρατηρητές πιστεύουν ότι ο εκφοβισμός και η βία δεν είναι σωστές συμπεριφορές, χαρακτηρίζονται όμως από το φόβο μήπως συμβεί και στους ίδιους, γι’ αυτό και ανησυχούν ότι αν πάρουν θέση, θα κάνουν τα πράγματα χειρότερα.

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

sxol-via    bullying2

Κάθε μέλος της σχολικής κοινότητας έχει ρόλο και ευθύνη για την αντιμετώπιση του σχολικού εκφοβισμού. Ο βαθμός εμπλοκής κάθε μέλους, σχετίζεται τόσο με την ιδιότητά του, όσο και με τη σοβαρότητα, τη συχνότητα και την ένταση του περιστατικού εκφοβισμού. Εκπαιδευτικοί, μαθητές, γονείς, πολιτεία πρέπει να συνεργαστούν και ο καθένας από την πλευρά του να συμβάλλει στην αποτελεσματική αντιμετώπιση αυτού  του σύνθετου και πολυδιάστατου φαινομένου.


κατάλογος images (8)

Πηγές

https://sciencearchives.wordpress.com/2012/01/20/%CE%AF-%CE%AF-%CF%8E-t/

http://www.antibullyingnetwork.gr/page.aspx?id=106

http://www.elniplex.com/%CE%B7%CE%BC%CE%B5%CF%81%CE%AF%CE%B4%CE%B1-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B5%CE%BD%CE%B4%CE%BF%CF%83%CF%87%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%B2%CE%AF%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CE%B8%CE%AD

Top