Έλα να ακολουθήσουμε του καλοκαιριού την ξέφρενη πορεία,

να γράψουμε μαζί τη δική μας ιστορία.

Σθεναρή στα δυνατά κύματα,

ανεξίτηλη στην αλμύρα,

φτασμένη με χιλιάδες βήματα

από ανθρώπους δίχως πείρα.

Σε απόμερες ακρογιαλιές εμπνευσμένη

γεμάτες φιλοδοξίες και φαντασία.

Στον δημιουργό του υπερφυσικού ξεχασμένη

χωρίς καμία υποκρισία.

Αγέρωχη σαν σχεδία στο μέσο της θαλάσσης,

σε πελάγη μανιασμένα

τα κύματα πώς να δαμάσεις;

με τα κουπιά βυθισμένα.

Όχι θεατές που απλά αγωνιούν

και παρακολουθούν αμέτοχοι,

αλλά πρωταγωνιστές που την εξέλιξη δημιουργούν·

των πράξεών τους ένοχοι.

Νίκος Κουρουμπέτσης, μαθητής Β΄Λυκείου

Η στάχτη χάθηκε μαζί με τις αναμνήσεις,

μα σε παρακαλώ μη μου τις θυμίσεις.

____

Φύσηξε και ταξίδεψαν με τον αέρα

και το μυαλό μου συνέτριψαν σαν σφαίρα.

____

Σαν σφαίρα ήταν η δική τους φυγή,

επειδή σε αυτά είχα δώσει ψυχή.

____

Τους είχα φερθεί με ευπρέπεια,

όμως δέχτηκα την πιο άσχημη συνέπεια.

____

Με άφησαν με την καρδιά λαβωμένη

και το πείσμα να επιμένει.

____

Να επιμένει για το ακατόρθωτο

και οι στόχοι μου για το αδιόρθωτο.

____

Να μάθω από τα λάθη μου ανεπίδεκτος

και από την μοναξιά επίλεκτος.

Νίκος Κουρουμπέτσης, μαθητής Β΄ λυκείου