Του πολέμου

battle

 

Στρατιές εξήντα των εχθρών, τριάντα των Ελλήνων

τρέχουν με λύσσα στα βουνά, σκοτώνονται στα χιόνια

και όλο τρέμει το βουνό, δεν θέλει τους θανάτους.

«Γιατί, καλοί μου άνθρωποι, πνίγετε τις ζωές σας;

Ποτέ σας δεν αρέσκετε σ” αυτά που έχετε ήδη;»

Ρίχνουν τα όπλα οι εχθροί και δάκρυα κλαιν” τα μάτια.

Σαν θαύμα αγκαλιάζονται, σαν θαύμα η μάχη λήγει.

Χρύσα, Γ3

Αφήστε το σχόλιο σας στο "Του πολέμου"

Σχολιάστε

Top