ΠΑΡΑΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ
Η αρχή των Παραολυμπιακών Αγώνων εντοπίζεται το 1948 στο Στόουκ Μάντεβιλ της Αγγλίας. Ο γιατρός Λούντβιχ Γκούτμαν οργάνωσε αγώνες τοξοβολίας για Βρετανούς βετεράνους με κάκωση νωτιαίου μυελού, κατά την ημέρα έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου. Η πρωτοβουλία αυτή στόχευε στη σωματική αποκατάσταση και κοινωνική ενσωμάτωση των αθλητών.
Το 1952 συμμετείχαν για πρώτη φορά αθλητές από άλλη χώρα (Ολλανδία) και οι αγώνες άρχισαν να αποκτούν διεθνή χαρακτήρα. Κατά τη δεκαετία του 1960, περισσότερα είδη αναπηριών εκπροσωπούνται και τα αθλήματα πολλαπλασιάζονται. Το 1960 διοργανώνονται στη Ρώμη οι πρώτοι επίσημοι Παραολυμπιακοί Αγώνες, παράλληλα με τους Ολυμπιακούς και συμμετείχαν 400 αθλητές από 23 χώρες.
Από το 1976 και μετά εντάσσονται αθλητές με διάφορες μορφές αναπηρίας, όπως ακρωτηριασμούς, προβλήματα όρασης και εγκεφαλική παράλυση.
Το 1989 ιδρύεται η Διεθνής Παραολυμπιακή Επιτροπή (IPC), η οποία οργανώνει και συντονίζει το κίνημα.
Από το 1992 και έπειτα, οι Αγώνες πραγματοποιούνται στην ίδια πόλη και στις ίδιες αθλητικές εγκαταστάσεις με τους Ολυμπιακούς Αγώνες, ενισχύοντας την ισότητα και την προβολή. Οι νεότεροι Παραολυμπιακοί Αγώνες (θερινοί και χειμερινοί) παρουσιάζουν εντυπωσιακή αύξηση συμμετοχών, θεατών και τηλεθέασης.
Η τεχνολογία, ο εξοπλισμός και η επιστημονική υποστήριξη έχουν βελτιώσει σημαντικά τις επιδόσεις των αθλητών. Ο θεσμός συμβάλλει πλέον ουσιαστικά στην προώθηση της συμπερίληψης, της προσβασιμότητας και της κοινωνικής ευαισθητοποίησης για τα άτομα με αναπηρία.
Οι Παραολυμπιακοί Αγώνες έχουν εξελιχθεί σε ένα από τα μεγαλύτερα παγκόσμια αθλητικά γεγονότα. Προσφέρουν βήμα προβολής, προωθούν την ισότητα και εμπνέουν εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο.
Τοξοβολία
