Οι Αρχαίοι Έλληνες θεωρούσαν σημαντικό το παιχνίδι για την ανάπτυξη του χαρακτήρα των παιδιών. Πιο συγκεκριμένα, πίστευαν πως η ενασχόληση με το παιχνίδι αναπτύσσει τον σεβασμό στους κανόνες ενώ παράλληλα αναπτύσσει σε μεγάλο βαθμό τη συντροφικότητα, καλλιεργεί το «πνεύμα» και ασκεί το σώμα.

Αρκετοί μεγάλοι φιλόσοφοι της εποχής αναφέρονται αναλυτικά στην ευεργετική επίδραση του παιχνιδιού. Ο Πλάτωνας το θεωρούσε απαραίτητο για να οδηγηθεί το άτομο σε μία γαλήνια ζωή. Ο Αριστοτέλης υποστηρίζει πως το παιχνίδι διεγείρει τη φαντασία και τη δημιουργικότητα. Ο Ιπποκράτης στέκεται στα «σωματικά» ευεργετήμτα του παιχνιδιού.

Θα ήταν παράλειψη να μην αναφερθεί πως η άθληση ήταν πολύ σημαντική για τους Αρχαίους Έλληνες. Το παιχνιδι στην Αρχαία Ελλάδα δεν συνδεόταν μόνο με κάποιο παιχνίδι-αντικείμενο αλλά και μία άυλη μορφή, που όχι μόνο ενισχύει τον σεβασμός των κανόνων αλλά δημιουργεί έναν υγιή ανταγωνισμό μεταξύ των παιδιών και των μετέπειτα ενηλίκων.

Ένα από τα πρώτα παιχνίδια των Αθηναίων ήταν η πλαταγή. Μία αρχαία κουδουνίστρα, που έκανε το μωρό να ξεχνιέται και να σταματάει το κλάμα. Παράλληλα τα κορίτσια της αρχαιότητας, είχαν πλαγγόνες. Οι συγκεκριμένες, έμοιαζαν με τις σημερινές μαριονέτες, καθώς τα άκρα τους κινούνταν με τη βοήθεια συρμάτων. Τα παιχνίδια αυτά ήταν κατασκευασμένα από πηλό.

Τα αγόρια της εποχής ασχολούνταν κυρίως με το άθυρμα και το αμαξάκι. Το άθυρμα ήταν ένα αλογάκι σε ρόδες που το έπαιζαν μέσα στο σπίτι. Το αμαξάκι ήταν και αυτό με ρόδες και ήταν παρόμοιο με αυτό που χρησιμοποιούσαν οι νέοι στους αγώνες τους. Τα αμαξάκια κινούνταν με τη βοήθεια σκύλων, μικρών αλόγων ή τα έσερναν τα ίδια τα παιδιά.

Περνώντας στα άυλα παιχνίδια το πιο γνωστό ήταν η χαλκή μυία. Το συγκεκριμένο παιχνίδι είναι αντίστοιχο της σύγχρονης τυφλόμυγας. Ο παίκτης είχε τα μάτια του κλειστά και προσπαθούσε να πιάσει τα υπόλοιπα παιδιά. Επίσης, το κολλαβίζειν ήταν γνωστό παιχνίδι της αρχαιότητας. Έπειτα από κλήρωση, ένα παιδί έκλεινε τα μάτια του και κρατούσε το δεξί του χέρι στην αριστερή του μασχάλη με την παλάμη του ανοιχτή προς τα πάνω. Κατόπιν, κάποιο από τα υπόλοιπα παιδιά χτυπούσε την παλάμη του και ταυτόχρονα όλοι οι υπόλοιποι ξεκινούσαν να χοροπηδούν και να στριφογυρίζουνμ το δάχτυλο λέγοντας «ζζζ…». Το παιδί με τα κλειστά μάτια όφειλε να αναγνωρίσει ποιος το χτύπησε, εάν αδυνατούσε η διαδικασία ξεκινούσε από την αρχή.

Τα παιχνίδια που οι αρχαίοι είχαν στην καθημερινότητά τους ήταν πάρα πολλά, καμία σχέση με την πληθώρα παιχνιδιών που έχουμε σήμερα, ωστόσο ο αριθμός είναι εντυπωσιακός. Ακόμα πιο εντυπωσιακό είναι το γεγονός ότι πολλά από αυτά έχουν επιβιώσει μέχρι τη σύγχρονη εποχή, όπως π.χ. οι κούκλες στις οποίες μπορούμε να αναζητήσουμε τους προγόνους του Πάτρικ του Αστερία ή των μασκότ Φοίβου και Αθηνάς.

1.Τι παιχνίδια παίζατε όταν ήσασταν μικρή;

Παίζαμε σχοινάκι, κουτσό, λάστιχο, τρίλιζα, κουζινικά και κούκλες.

2.Που παίζατε;

Παίζαμε στις αυλές των σπιτιών , στις αλάνες και στα χωράφια ή αν δεν το επέτρεπε ο καιρός μέσα στο σπίτι.

3. Τι είδους παιχνίδια παίζατε στην ύπαιθρο;

Στην ύπαιθρο παίζαμε κρυφτό, μήλα και μαζεύαμε λουλούδια. Επίσης μαζεύαμε διάφορα άλλα πράγματα όπως χορταράκια για να παίξουμε με τα κουζινικά μας.

4. Τι είδους παιχνίδια παίζατε μέσα στο σπίτι;

Μέσα στο σπίτι παίζαμε συνήθως με κούκλες και κουζινικά.

5. Ποιο παιχνίδι προτιμούσατε;

Προτιμούσα το κρυφτό γιατί το έβρισκα πιο διασκεδαστικό.

6. Ποιοι ήταν οι κανόνες αυτού του παιχνιδιού;

Οι κανόνες του παιχνιδιού ήταν όπως οι σημερινοί. Κάποιος φιλούσε, μετρούσε μέχρι το 10 (ανά 5) κι εμείς έπρεπε να κρυφτούμε. Όποιον έβρισκε, έπρεπε να προλάβει να τρέξει στο μέρος που φιλούσε. Αν προλάβαινε το άλλο παιδί, έχανε και ξαναφιλούσε ο ίδιος.

7.Με πόσα άτομα παιζόταν;

Παίζαμε όσα παιδιά μαζευόμασταν στην παρέα αρκεί να ήμασταν πάνω από 3.

8. Φτιάχνατε μόνοι σας τα παιχνίδια ή τα αγοράζατε;

Τα παιχνίδια, όπως για παράδειγμα τις κούκλες τις έφτιαχνε η μητέρα μου.

9.Αν τα φτιάχνατε μόνοι σας, τι υλικά χρησιμοποιούσατε;

Τα υλικά που χρησιμοποιούσε για να φτιάξει τις κούκλες ήταν διάφορα πανιά, βαμβάκι, σχοινί και στυλό για να τις ζωγραφίσει.

10. Μοιάζει κάποιο δικό σας παιχνίδι με τα σημερινά;

Αρκετά από τα παιχνίδια που παίζαμε τότε μοιάζουν με τα σημερινά και ιδίως κάποια από αυτά που παίζαμε στην ύπαιθρο είναι ίδια.

11. Είχατε αρκετό ελεύθερο χρόνο για να παίζετε;

Όταν ήμουν παιδί είχα πολύ ελεύθερο χρόνο για παιχνίδι. Εκείνα τα χρόνια δεν είχαμε ούτε φροντιστήρια, ούτε μαθαίναμε ξένες γλώσσες, ούτε υπολογιστές, ούτε τόσες δραστηριότητες που κάνουν σήμερα τα παιδιά οπότε τα απογεύματα μας ήταν συνήθως αφιερωμένα στο παιχνίδι.

12. Τι αναμνήσεις σας έρχονται στο μυαλό όταν ακούτε τη λέξη ‘’παιχνίδι’’;

Οι αναμνήσεις που μου έρχονται στο μυαλό είναι η φύση, οι αυλές των σπιτιών μας, η ξενοιασιά και οι χαρούμενες φωνές των παιδιών στις γειτονιές.

13. Ποιά είναι η γνώμη σας για τα σημερινά παιχνίδια;

Τα σημερινά παιχνίδια είναι πολύ πιο όμορφα, με διάφορα χρώματα, με ήχους, διασκεδαστικά και έξυπνα. Βέβαια υπάρχουν και κάποια όπως τα ηλεκτρονικά που απομονώνουν τα παιδιά με τις ώρες και παίζουν μόνα τους χωρίς τους φίλους τους. Αυτό θεωρώ πως δεν είναι καθόλου καλό για ένα παιδί γιατί πρέπει να βρίσκεται με τις παρέες του, να παίζουν μαζί, να συνεργάζονται, να γελάνε και να διασκεδάζουν.

14. Θα θέλατε να είχατε ένα σημερινό παιχνίδι;

Ναι φυσικά θα ήθελα να έχω παιχνίδια όπως τα δικά σας.

ΣΚΙΤΣΑ ΜΟΥΡΙΚΑ ΔΡΟΣΟYΛΑ Β3

Συνεχίζεται…

  The Thessaloniki International Film Festival (TIFF) is held every November in Thessaloniki and lasts for 10 days. It was first held in 1960 as the Week of Greek Cinema until 1965. In 1966 it changed its name to Festival of Greek Cinema and in 1992 the Festival became International. The Festival includes The International Competitive Section of movies, in which the first and second movies of young directors from all around the world are viewed, the Panorama of Greek Movies, presenting the most recent Greek productions, the Open Horizons section which presents some of the most innovative and independent voices of the global movie industry, the Eyes on the Balkans section featuring Balkan productions and Movies for children and the Youth Screen section with special shows for schools and children. Some of these sections are competitive and others are not. Several tributes are paid to top and emerging cinema people like John Cassavetes, Jules Dassin, David Cronenberg, Nagisa Oshima, Wim Wenders, Theodoros Angelopoulos, Nick Koundouros, Pantelis Voulgaris e.t.c. The awards given are the Golden Alexander award for Best Film, the Special Jury Award, the Silver Award and awards for Best Direction, Best Screenplay, Best Actor, Best Actress and Artistic Achievement. Finally, some independent awards are given with the one of the International Union of Movie Critics (FIPRESCI) topping the list. In parallel to the Festival, some other cultural events take place such as concerts and art exhibitions.

Το παραπάνω άρθρο δημοσιεύτηκε στο e-twinning.

Οι Maroon 5 είναι ένα pop-rock συγκρότημα από το Λος Άντζελες της Καλιφόρνιας. Από την πρώτη τους εμφάνισή έχουν αλλάξει το όνομά τους από Kara‘s Flowers σε Maroon 5, με το οποίο είναι τώρα γνωστοί. Το συγκρότημα αποτελείται από τον τραγουδιστή και κιθαρίστα Adam Levine, τον κιμπορντίστα Jesse 

Carmichael, τον μπασίστα Mikey Madden και τον επίσης κιθαρίστα James Valentine. Υπάρχει και ένα πρώην μέλος ο Ryan Dusick που ήταν ντράμερ τους για ένα μικρό χρονικό διάστημα. To 2002 έκαναν ντεμπούτο με το άλμπουμ που περιλαμβάνει τέσσερα τραγούδια. Τα τραγούδια αυτά γνώρισαν τεράστια επιτυχία, έγιναν χρυσά,πλατινένια και ακόμα τρεις φορές πλατινένια σε διάφορες χώρες του κόσμου.

 Η μπάντα αυτή κέρδισε το βραβείο Grammy το 2005 για τον καλύτερο νέο καλλιτέχνη. Μέχρι τώρα έχουν κάνει τέσσερα άλμπουμ και τώρα δουλεύουν το πέμπτο τους που το ονομάζουν V το οποίο έχει περιέχει διάσημες επιτυχίες τους όπως το Maps, Animals, It Was Only You. 

Πατήστε ">εδώ για να ακούσετε μια μεγάλη επιτυχία τους.

Τρελά αστεία:

Βλέπεις μια πασχαλίτσα στο χέρι σου, την αφήνεις να περπατήσει στο χέρι σου. Βλέπεις μια μικρή κατσαριδούλα και τη σκοτώνεις. Μετά μου λες ότι δεν υπάρχει ρατσισμός.

Βρες 6 αθλήματα:

]]> https://schoolpress.sch.gr/metintsanta/?feed=rss2&p=174 0 https://schoolpress.sch.gr/metintsanta/?p=123 https://schoolpress.sch.gr/metintsanta/?p=123#comments Mon, 26 May 2014 19:23:18 +0000 3ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΧΑΡΙΛΑΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ http://schoolpress.sch.gr/metintsanta/?p=123 Χρύσα Μπαλμπαγάδη

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ: Άλκη Ζέη

ΕΙΔΟΣ ΒΙΒΛΙΟΥ: Μυθιστόρημα

ΕΚΔΟΣΕΙΣ: Πατάκη

ΤΟΠΟΣ-ΧΡΟΝΟΣ ΕΚΔΟΣΗΣ: Αθήνα 2004

ΘΕΜΑ: Η δικτατορία στην Ελλάδα και οι συνθήκες πριν και μετά.

ΗΡΩΕΣ: Η Μέλια, η Μυρτώ, η Άρτεμη, ο Νόλης, ο Οδυσσέας, η Αυγή, η Πιπίτσα, ο Νίκος, η θεία Δέσποινα, ο παππούς, η Σταματίνα, ο μπαμπάς και η μαμά, ο κυρ-Αντώνης και άλλοι…

ΠΕΡΙΛΗΨΗ: Η Μέλια και η Μυρτώ είναι δύο μικρά κορίτσια που ζουν σε ένα νησί του Αιγαίου το 1936. Δεν πηγαίνουν σχολείο, αλλά κάνουν μάθημα με τον παππού τους που τους λέει ιστορίες και μύθους για τους «αρχαίους». Το καλοκαίρι στο Λαγαμάρι περνούν υπέροχα με τους φίλους τους και με τον Νίκο, φοιτητή από την Αθήνα. Τους διηγείται ιστορίες για το καπλάνι, μια βαλσαμωμένη τίγρη με ένα μαύρο και ένα γαλάζιο μάτι, που βρίσκεται στη σάλα του σπιτιού των δύο κοριτσιών όπου η θεία Δέσποινα δέχεται συχνά επισκέπτες οι οποίοι πηγαίνουν να θαυμάσουν το καπλάνι. Τον Αύγουστο του 1936 ένα άσχημο γεγονός θα αλλάξει τη ζωή όλων. Η Μέλια και η Μυρτώ θα αναγκαστούν να πηγαίνουν σε σχολείο όπου ένας παράξενος διευθυντής θα βάλει τη Μυρτώ σε δύσκολες δοκιμασίες απειλώντας τη θέση του πατέρα της στην τράπεζα. Τον Νίκο τον κυνηγάει η αστυνομία και η Μέλια είναι η μόνη που ξέρει το μυστικό του. Τελικά θα γλιτώσει ο Νίκος; Θα σωθεί το καπλάνι και θα ξαναενωθεί η οικογένεια;

ΚΡΙΤΙΚΗ: Το βιβλίο μού άρεσε, γιατί η περιπέτεια δεν σταματά. Τα πάντα περιγράφονται με ρεαλιστικό τρόπο και με τέτοια ζωντάνια που σε ταξιδεύουν εκεί. Επίσης αυτό το βιβλίο μας περιγράφει με ακρίβεια τα συναισθήματα και τις συμπεριφορές ενός παιδιού που έζησε τη δικτατορία. Είναι ένα βιβλίο που δεν υπάρχει περίπτωση να το βαρεθείς, σου κεντρίζει το ενδιαφέρον μέχρι και την τελευταία του λέξη.

Δυόμισι χρόνια μετά η παραλία παραδόθηκε ενιαία για τους κατοίκους της Θεσσαλονίκης και κυρίως μεταμορφωμένη. Πέντε χιλιόμετρα άφθονου χώρου για περπάτημα από την περιοχή του Ποσειδωνίου έως το Λιμάνι της πόλης μας.

Οι ομπρέλες Γ. Ζογγολόπουλου

Τα νέα πάρκα, ο Κήπος των Γλυπτών, ο Κήπος της Μεσογείου, ο Κήπος του Φωκά, ο Κήπος των Εποχών, ο Κήπος της Άμμου, ο Κήπος του Απογευματινού Ήλιου και ο Κήπος του Αλέξανδρου, κέρδισαν τις εντυπώσεις Τα εφτά νέα πάρκα είναι σχεδόν έτοιμα, μόνο στα δύο από αυτά λείπουν οι κηπευτικές εργασίες αλλά το σημαντικό είναι ότι έχει ολοκληρωθεί αυτό το φαντασμαγορικό έργο. Όλα αυτά τα έργα έχουν ήδη κερδίσει τους κατοίκους της πανέμορφης Θεσσαλονίκης.

Νυχτερινή λήψη: οι ομπρέλες του Γ. Ζογγολόπουλου στο βάθος το Μακεδονία Παλλάς