Στα μέσα του Νοεμβρίου 2014 η τάξη μας (Στ2) συμμετείχε σε ένα πρόγραμμα με θέμα «Παιδιά και διαδίκτυο». Αποτελούσε μέρος ενός μεγαλύτερου προγράμματος στο οποίο συμμετείχε όλο το σχολείο και περιείχε πολλά  θέματα αλλά εμείς διαλέξαμε να ασχοληθούμε με το διαδίκτυο εξαιτίας ενός συμβάντος που είχε γίνει στην τάξη. Η διάρκειά του ήταν τρεις (3) μήνες και ολοκληρώθηκε τον Φεβρουάριο.

Το πρόγραμμα του σχολείου πραγματοποιήθηκε  σε  συνεργασία με το Α.Π.Θ.  Έτσι συνεργάστηκε και η δασκάλα της τάξης μας με δυο φοιτήτριες: μια από το παιδαγωγικό τμήμα και η δεύτερη από το τμήμα ψυχολογίας. Η δασκάλα της πληροφορικής μαζί με τη δασκάλα μας πρότειναν, αφού ήδη συνεργάζονταν στη σχολική εφημερίδα, να συνεχίσουμε να ασχολούμαστε με τα παραπάνω θέματα, έτσι ώστε το τρίτο τεύχος να αφιερωθεί σε αυτό.

Το πρόγραμμα της τάξης μας περιείχε τρία θέματα: τη χρήση του διαδικτύου (θετικά και αρνητικά), τη διαφορετικότητα και το bulling μέσω του διαδικτύου.  Μερικές δραστηριότητες ήταν: η παρακολούθηση ταινιών, βίντεο και άλλων προγραμμάτων, η επαφή με τον υπολογιστή, η παιδική λογοτεχνία, η παντομίμα, κ.α.

Αυτό το πρόγραμμα μας βοήθησε πάρα πολύ στη συμπεριφορά μας. Σκεφτήκαμε και μάθαμε αρκετά πράγματα. Ακόμα, άτομα που δεν έκαναν παρέα ήρθαν πιο κοντά. Όσο περνούσε ο καιρός τόσο περισσότερο περιμέναμε ανυπόμονα τη μέρα του προγράμματος, μέσα στη βδομάδα. Όταν τελείωσε το πρόγραμμα, στενοχωρηθήκαμε αλλά όλοι αποκομίσαμε κάτι.

ΝΕΚΤΑΡΙΑ-ΔΗΜΗΤΡΑ ΡΟΥΜΠΙΔΑΚΗ

Έφτασε το τέλος της σχολικής χρονιάς κι εμείς για ακόμα μια φορά ψάχνουμε τον τρόπο να αποχωριστούμε τους μαθητές  και τις μαθήτριές μας.

Αισθανόμαστε υπερηφάνεια για τους μικρούς μας συνεργάτες που πρόλαβαν σε μια χρονιά να καμωθούν τους ερευνητές, τους συντάκτες, τους παραγωγούς, τους σκηνοθέτες, τους διορθωτές και ό, τι άλλο βάζει ο νους, για να ολοκληρωθούν τα τεύχη της εφημερίδας μαζί με το πρόγραμμα «Παιδιά και διαδίκτυο».

Ο καθένας έκανε τη δική του διαδρομή. Άλλος ξεκίνησε από μακριά κι άλλου η αφετηρία βρέθηκε κοντύτερα. Σημασία έχει ότι όλοι έτρεξαν στη διαδρομή, μα με διαφορετικό ρυθμό. Ότι έδειξαν ενδιαφέρον να ψάξουν, να προτείνουν, να γράψουν, να πουν.

Τους ευχόμαστε από καρδιάς καλή συνέχεια στην πορεία τους στο Γυμνάσιο. Με μια ελπίδα. Ό,τι έμαθαν μέσα από αυτή την προσπάθεια, να τους φανεί πραγματικά χρήσιμο στη ζωή τους.  Πάνω από όλα, ευχόμαστε να θυμούνται ότι η συνεργασία μεταξύ  διαφορετικών ανθρώπων αποδίδει καρπούς για τους οποίους όλοι μπορεί να είναι περήφανοι.

                                                                                Οι δασκάλες

Άννα Κουτσούρη

Κατερίνα Σλημιστινού

Το τραγούδι αυτό το δημιούργησαν οι μαθητές του ΣΤ’2 . Σας παρουσιάζουμε τους στίχους:

Σήμερα πού ‘ρθαμε εδώ,  βρήκα την  ευκαιρία

τώρα που μαζευτήκαμε, να πω μια ιστορία.

Ένα τραγούδι θα σας πω, πού θα ‘ναι για τη βία,

αυτή την άσχημη γριά, που κρύβει δυστυχία.

Δυστυχία, δυστυχία.

Έφτασα 12 χρονών και έμαθα ιστορία

και είδα πως οι άνθρωποι ζούνε την αδικία.

Η κρίση μας με τάραξε, μου πήρε τη γαλήνη

και  το  μπαμπά μου έκανε να τρέχει  σαν πατίνι.

Τι οδύνη, τι οδύνη.

Κι   εγώ που ήμουνα παιδί ξέγνοιαστο και ωραίο,

μπλέχτηκα σε λαβύρινθο απίστευτα μοιραίο.

Σχολείο, φροντιστήριο, βαθμοί, επιτυχία.

Κατάντησα μια μηχανή! Πού είναι  η ευτυχία;

Ευτυχία, ησυχία.

Είμαστε η γενιά που ζει τη μοναξιά,

είμαστε η γενιά που ζει τη μοναξιά.

Μοναξιά και δουλειά.

Ψάχνομαι πού να παίξω. Πού είναι τα παιδιά;

Στο σπίτι είμαι σόλο κι άλλοι στη δουλειά.

Γειτονιά! Πού είναι τα παιδιά;

Και συ λοιπόν μανούλα, δουλεύεις σαν τρελή,

μ’ αφήνεις τώρα μόνο, να σερφάρω στη ζωή.

Ρωτάω για να μάθω κι εσύ μου απαντάς

«Δεν είναι τώρα ώρα, άντε έλα για να φας».

Μη μιλάς, μη ρωτάς.

Μηνύματα χιλιάδες, μέσα απ’ τ ην Τιβί,

φτώχεια, πείνα, προσφυγιά, δεν είναι αυτή ζωή.

Τι ντροπή,  τι ντροπή.

Παντού παίζει η βία κι ο διαχωρισμός,

δεν πρέπει εγώ να είμαι διαφορετικός.

Τι χαμός, τι χαμός.

Θα πρέπει να ‘μαι όμορφος, καλός κι ευγενικός

μα γύρω μου όλο υπάρχει ο διαχωρισμός.

Ο ουμανισμός, πού πήγε πια αυτός;

«Μην παίζεις Μιχαλάκη με τον αλλοδαπό,

εσύ πρέπει να έχεις φίλους πού ‘ναι από δω».

Διαχωρισμός, ο διάολος σωστός.

«Πρόσεχε Ελενίτσα, μη φας  τα λιπαρά,

εσύ πρέπει να μοιάζεις με στάρ του σινεμά».

Τι καημός, τι καημός.

«Κι εσύ είσαι αγόρι, δεν πρέπει πια να κλαις,

κρύψου μες στον πόνο και χτύπα αν το θες».

Πανικός, πανικός.

Μηνύματα χιλιάδες, ηλεκτρονικά,

τα κύτταρα καήκανε τα εγκεφαλικά.

Ο ανθρωπισμός, πού πήγε πια αυτός;

Το μόνο που εγώ θέλω, είναι ελευθερία,

να είμαι ο εαυτός μου, δε θέλω άλλη βία.

Λευτεριά, για  όλα τα παιδιά.

Κι όταν εγώ θυμώνω, φωνάζω και φουντώνω,

μου λεν όλοι μαζί «είσαι κακό παιδί»

Αδικία, αδικία.

Ποιος παράγει τελικά αυτή τη βία;

Μην κάνεις πως δεν ξέρεις! Τι τρέλα; Τι μανία;

Αδικία, αδικία.

Ορθώνω μια κουβέντα: όχι πια στη βία,

ούτε μέσα στο σχολειό, ούτε στην κοινωνία.

Εγώ δεν ήρθα στη ζωή για τέτοιες χαζομάρες,

ήρθα ν’ αλλάξω  πράγματα,  να πάψω τις φανφάρες.

Λευτεριά για όλα τα παιδιά, λευτεριά για όλο το ντουνιά.

Σηκώνω πια ανάστημα και λέω με μανία.

Τώρα λοιπόν μεγάλωσα,  μπήκα στη εφηβεία

και βρήκα εγώ  τη λύση να πω στην κοινωνία

«Απάντηση στη βία είναι  η παιδεία»

Η παιδεία, τα παιδία.

Η μόρφωση, το διάβασμα ανοίγει τα μυαλά μας,

αυτά που χρόνια κλείνουνε σαν τα παράθυρά μας.

Άνδρες, γυναίκες και παιδιά, όλοι μαζί ενωμένοι,

χρώμα και φύλο αδιάφορο σαν είναι αδερφωμένοι.

ΟΧΙ ΣΤΗ ΒΙΑ!

ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ! – ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΕΦΗΒΕΙΑ!

Το διαδίκτυο είναι ένα δίκτυο υπολογιστών όπου είναι συνδεδεμένοι πολλοί άνθρωποι , καθημερινά, σε όλο τον κόσμο.

Όλοι αυτοί οι άνθρωποι στο διαδίκτυο, μπορούν να επικοινωνούν με άλλους ανθρώπους, να ενημερώνονται, να παίζουν παιχνίδια, να βλέπουν ταινίες κ.α.

Όμως αυτή είναι η καλή πλευρά των πραγμάτων. Στο διαδίκτυο υπάρχουν και πολλά αρνητικά. Για παράδειγμα η επικοινωνία με τους άλλους ίσως μας δημιουργήσει προβλήματα. Μπορεί να μιλήσουμε με κάποιον άγνωστο, χωρίς να το ξέρουμε, να του δώσουμε στοιχεία μας ή να δώσουμε κάπου ραντεβού, νομίζοντας ότι είναι κάποιος άλλος. Επίσης μπορεί να παραπλανηθούμε από κάποιες πληροφορίες και να τις πιστέψουμε, ενώ μπορεί να μην είναι πραγματικές. Ακόμη, ένας άλλος κίνδυνος του διαδικτύου είναι ο εθισμός. Ο εθισμός μπορεί να προκαλέσει διάφορες ασθένειες στα μάτια, στο σώμα, ή ακόμα και στην ψυχολογία του ανθρώπου.

Παρ’ όλα αυτά, υπάρχουν κάποιοι τρόποι για να γίνει το διαδίκτυο, ασφαλές. Κάποιοι από αυτούς είναι: να μην μιλάμε με αγνώστους, να μην δίνουμε στοιχεία μας (ονοματεπώνυμο, διεύθυνση, τηλέφωνο κ.α.), να μην δίνουμε σημεία συνάντησης με κάποιον από το διαδίκτυο, να μην πιστεύουμε όλες τις πληροφορίες του διαδικτύου, κι αν κάτι μας φανεί περίεργο, καλό είναι να συμβουλευτούμε τους γονείς μας ή τον δάσκαλό μας. Ωστόσο δεν πρέπει να σερφάρουμε πολύ ώρα στο διαδίκτυο. Αυτό, μπορούμε να το πετύχουμε βάζοντας ένα πρόγραμμα με λίγες ώρες την εβδομάδα.

Γι’ αυτό, το διαδίκτυο, χρειάζεται προσοχή και πρέπει να ξέρουμε τους κινδύνους και τους τρόπους για να τους αντιμετωπίσουμε.

Αθηνά Τσακυριού-Βαλεντίνα

Το διαδίκτυο αποτελείται από πολλούς υπολογιστές που βρίσκονται  σκορπισμένοι στον πλανήτη μας.

Οι άνθρωποι χρησιμοποιώντας το διαδίκτυο μπορούν να κάνουν όμορφα πράγματα, όπως να ψάξουν και να βρουν φωτογραφίες για μια χώρα που τους αρέσει και που δεν έχουν ταξιδέψει. Επίσης μπορούν να βρουν πληροφορίες για διάφορα θέματα και να παίζουν πολλά και ωραία παιχνίδια.

Υπάρχουν όμως και κίνδυνοι στο διαδίκτυο που εμείς πρέπει να προσέχουμε. Για παράδειγμα, μπορεί να μιλάμε με τον φίλο μας και να μπει ένας άγνωστος στην συζήτηση μας. Επίσης, όταν παίζουμε παιχνίδια, μπορεί να πεταχτεί μία διαφήμιση στην οθόνη να μας ζητήσει τα στοιχεία μας, για να κερδίσουμε δήθεν ένα δώρο.

Στο διαδίκτυο κάνουμε όμορφα και ενδιαφέροντα πράγματα, όμως πρέπει να προσέχουμε τους κινδύνους.

ΒΙΚΤΩΡΙΑ ΑΚΡΙΒΟΥ

Τα υπέρ και τα κατά του διαδικτύου

Το διαδίκτυο είναι ένα παγκόσμιο σύστημα διασύνδεσης δικτύων υπολογιστών και αποτελεί το πλέον μέσο ενημέρωσης, ψυχαγωγίας, κοινωνικοποίησης ιδιαίτερα για τους νέους της εποχής μας .

Το διαδίκτυο μας προσφέρει  την δυνατότητα πολύ εύκολα  και γρήγορα να ενημερωθούμε για πρόσωπα, πράγματα και καταστάσεις που αφορούν τόσο στον τόπο μας όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο.

Για τους περισσότερους ανθρώπους το διαδίκτυο είναι ένας τρόπος ανέξοδης ψυχαγωγίας  σε καθημερινή βάση, γιατί μπορούμε να δούμε πολλά βιντεάκια μικρού μήκους ή ακόμα να κατεβάσουμε ολόκληρες ταινίες, να ακούσουμε τραγούδια της επιλογής μας  κ.λ.π.

Ωστόσο μέσα από αυτό το τέλειο, με πολλές ατέλειες, εργαλείο μπορούμε πολύ εύκολα να κοινωνικοποιηθούμε, να γνωρίσουμε  διαφορετικές κουλτούρες, νέα πρόσωπα, κ.ά.

Δυστυχώς  όμως το διαδίκτυο κρύβει πολλούς κινδύνους. Με αφορμή ένα περιστατικό που έγινε πέρυσι στην τάξη μας, δηλαδή στην πέμπτη δημοτικού,  ξέρουμε όλοι μας πόσο οδυνηρό μπορεί να είναι το να δημοσιεύονται πολύ προσωπικά πράγματα για ένα άτομο. Μερικά παιδιά έγραψαν κάποιες εκφράσεις που νευρίασαν και τρομοκράτησαν μερικά κορίτσια από το τμήμα μας. Έτσι ξεκίνησαν συζητήσεις γύρω από το πρόβλημα με τη δασκάλα μας και τελικά ήταν η αιτία να παρακολουθήσουμε το πρόγραμμα για το διαδίκτυο.

Ο Η/Υ είναι ένα μέσο που  χρειάζεται στις μέρες μας. Σε μια εργασία για το σχολείο, για μια επαγγελματική δουλειά ,για να στείλουμε ένα γράμμα κ.ά. Μας βοηθάει να επικοινωνούμε και να ψυχαγωγούμαστε. Πάντα όμως πρέπει να τον χειριζόμαστε με μέτρο αλλά και με μια σχετική ωριμότητα.

Μπαμπατζιάνη Σοφία

Το διαδίκτυο στις μέρες μας είναι ένα χρήσιμο εργαλείο που το χρησιμοποιούμε κάθε μέρα.

Κατασκευάστηκε το 1970. Ο λόγος που χρειάστηκε να δημιουργηθεί ήταν, ότι ο αμερικάνικος στρατός ήθελε ένα δίκτυο επικοινωνίας το οποίο δεν θα κατέρρεε σε περίπτωση καταστροφής μερικών κόμβων.

Μέσα από αυτό μπορούν υπολογιστές από όλο τον κόσμο να συνδεθούν μεταξύ τους για να ενημερωθούν, να επικοινωνήσουν, να κατεβάσουν ένα αρχείο που ενδιαφέρει τους χρήστες τους… Οι άνθρωποι με αυτόν τον τρόπο επικοινωνούν, βρίσκουν πληροφορίες, βλέπουν βίντεο, παίζουν παιχνίδια, αγοράζουν προϊόντα, κ.ά.

Το διαδίκτυο έχει όμως και αρνητικά. Μέσω του διαδικτύου μπορούν πχ. να σου ασκούν λεκτική βία χωρίς να γνωρίζεις από ποιον προέρχεται, να σου καταστρέψουν τον Η/Υ, να εμφανιστεί παρά τη θέλησή σου ακατάλληλο περιεχόμενο, κ.ά.

Θα προτιμούσα το διαδίκτυο στο μέλλον να χρησιμοποιείτε μόνο για καλούς σκοπούς, για να μπορεί να μπαίνει ο καθένας με την άνεσή του και να μην φοβάται να μην πάθει κάτι ο Η/Υ του.

Κουκουνάς Δημήτρης

Πάρα πολλά παιδιά στον πλανήτη μας ηλικίας έξι έως 18 ετών πέφτουν συχνά θύματα διαδικτυακού εκφοβισμού.  Η κύρια αιτία αυτής της ανεξέλεγκτης παράνοιας, κατά τη γνώμη μου, είναι η αδιαφορία των γονέων που αφήνουν τα παιδιά τους χωρίς επίβλεψη, για πολλή ώρα, μπροστά στην οθόνη του ηλεκτρονικού υπολογιστή.

    <<Εκφοβισμός>> είναι μια λέξη η οποία συνοδεύεται από το επίθετο <<διαδικτυακός>> και σημαίνει ο φόβος μέσα από το διαδίκτυο.  Μπορεί να παραχθεί μέσα από απειλητικά, άγνωστα, καθώς και επαναλαμβανόμενα μηνύματα και εικόνες ή αδιάκριτες προσωπικές ερωτήσεις, όπου τα πρόσωπα (γνωστά ή άγνωστα) έχουν ίσως κάποιο πρόβλημα ή απαιτούν περισσότερη προσοχή με λάθος όμως τρόπο.

     Υπάρχουν πολλές πηγές μέσα από τις οποίες μπορεί να εμφανιστεί το φαινόμενο αυτό, όπως οι ιστοσελίδες γνωριμιών και συνομιλιών.

Ο διαδικτυακός εκφοβισμός μπορεί να καταπολεμηθεί πρώτα από τα ίδια τα θύματα (να βρουν το θάρρος να μιλήσουν για το ζήτημα και να απευθυνθούν στους γονείς/κηδεμόνες τους) ή τους εκπαιδευτικούς που με τη σειρά τους θα πρέπει να συζητήσουν και να συμβουλέψουν τα παιδιά ή τους μαθητές τους.  Τέλος, από τις ιστοσελίδες καταπολέμησης ηλεκτρονικού εγκλήματος που συμβάλλουν στην καλή και ασφαλή πρόσβαση στο διαδίκτυο…

Βασάρα Φρόσω

Το διαδίκτυο είναι ένα σύστημα δικτύων υπολογιστών και είναι χρησιμο όσο και
επικίνδυνο. Χρήσιμο είναι για διάφορες πληροφορίες, για παιχνίδια κλπ. αλλά
επικίνδυνο είναι γιατί βάζοντας τα προσωπικά στοιχεία υπάρχει κίνδυνος
να παγιδευτούν τα παιδιά σε διάφορες κακές πράξεις.

Θεοδόσης  Αθανασίου

Ο ρατσισμός είναι η αντίληψη κάποιων ανθρώπων ότι όλα τα άτομα δεν είναι ίσα μεταξύ τους εξαιτίας του διαφορετικού θρησκεύματος, του χρώματος, της γλώσσας, κ.ά.

Το φαινόμενο αυτό υπήρχε από τα αρχαία χρόνια π.χ. στην Σπάρτη. Όταν ένα παιδί γεννιόταν με αναπηρία, το πετούσαν από τον Ταΰγετο. Ένα άλλο παράδειγμα είναι, ότι στον Μεσαίωνα, όταν κάποιος είχε διαφορετικό χρώμα μαλλιών, θεωρούσαν πως είναι μάγος ή μάγισσα και θα τους κάνει κακό. Γι’ αυτό και τους καίγανε στην φωτιά.

Ακόμη και σήμερα πολύ έγχρωμοι στις Η.Π.Α. σκοτώνονται από λευκούς αστυνομικούς, επειδή οι τελευταίοι τους θεωρούν κατώτερούς τους. Επίσης, πολύ έγχρωμοι μετανάστες δουλεύουν ως εργάτες, χωρίς να τους πληρώνουν καλά. Αρκετοί από αυτούς δουλεύουν στα ορυχεία για να καλύψουν τις βασικές τους ανάγκες, όπως το φαγητό.

Τα τελευταία χρόνια γίνονται αρκετές προσπάθειες από ποδοσφαιρικές ομάδες αλλά και από απλούς ανθρώπους κατά του ρατσισμού. Αρκετοί έγχρωμοι ποδοσφαιριστές παίζουν σε μεγάλες ομάδες και διεθνείς αγώνες, επειδή έχουν καλές επιδόσεις.

Τέλος, πρέπει να αγωνιστούμε για ένα καλύτερο αύριο, για να έχουμε έναν κόσμο χωρίς ρατσισμό. Το διαφορετικό χρώμα, η θρησκεία, η γλώσσα, η εξωτερική εμφάνιση, κ.ά. δεν πρέπει να γίνονται πρόβλημα στη ζωή μας.

Τσιτλακίδης Ραφαήλ

Ένα φαινόμενο που απασχολεί τους περισσότερους από εμάς είναι ο ρατσισμός. Παραδείγματα ρατσισμού συναντάμε καθημερινά σε όλους τους χώρους που μπορούμε να βρεθούμε. Από το σπίτι ξεκινώντας ως και το δρόμο κ.τ.λ.

Όμως τι είναι ο Ρατσισμός; Για τον κάθε άνθρωπο η λέξη ρατσισμός μπορεί να σημαίνει κάτι διαφορετικό. Για μένα ρατσισμός είναι άσχημες, προσβλητικές λέξεις ή φράσεις που κάνουν τους άλλους να νιώθουν άσχημα. Επίσης ο ρατσισμός υπάρχει για να διαχωρίζει τους ανθρώπους σε ανώτερους και κατώτερους.

Μερικά ρατσιστικά σχόλια είναι τα παρακάτω: χοντρή, κοκαλιάρα, Νέγκρος, γύφτος κ.τ.λ. Άλλα παραδείγματα ρατσισμού είναι όταν θεωρούμε κάποιον κατώτερο από εμάς διότι ανήκει σε διαφορετική ομάδα από μας, τον απομονώνουμε, τον βάζουμε σε περιθώριο και δεν τον αφήνουμε να είναι ο εαυτός του.

Οι συνέπειες του ρατσισμού είναι καταστροφικές για τον άνθρωπο και για την κοινωνία μας. Μερικές συνέπειες είναι η βία, η εγκληματικότητα, ο φόβος, η ανασφάλεια, η καταπάτηση των ανθρώπινων δικαιωμάτων κ.τ.λ.

Οι λύσεις δεν είναι πολλές αλλά αρκούν για να γλιτώσει κανείς από τον ρατσισμό. Πρώτα πρώτα μιλάμε σε κάποιον ενήλικα και ακολουθούμε πιο δραστικά μέτρα σε περίπτωση που αυτό συνεχιστεί. Μπορούμε να κάνουμε οργανώσεις κατά του bulling ή να τους ενημερώσουμε για το θέμα αυτό. Τέλος αν τίποτα από τα παραπάνω δεν πετύχει τότε απλώς αδιαφορούμε.

Το φαινόμενο του ρατσισμού είναι αρκετά επικίνδυνο. Όποιος το παθαίνει πρέπει να μιλάει και με τη βοήθεια των ανθρώπων γύρω του, να λύσει το πρόβλημα μια και καλή!!!!!!!!!

Τορτοπίδου Γιάννα

Η  βία είναι μια κακία που κρύβει ο άνθρωπος μέσα του. Όλοι οι άνθρωποι
που ασκούν βία, είτε μικροί είτε μεγάλοι, θα πρέπει να βοηθηθούν από ψυχολόγο,
για να μπορέσουν να διαπιστώσουν από πού βγαίνει το μίσος αυτό. Επίσης και
αυτοί που πέφτουν θύματα βίας θα πρέπει να μιλάνε και να μην σιωπούν .

Ο ρατσισμός είναι η θεωρία που υποστηρίζει ότι η ανθρωπότητα είναι χωρισμένη
σε ανώτερες και κατώτερες φυλές. Όλοι οι άνθρωποι θα πρέπει να είναι ίσοι
μεταξύ τους και να πάψει αυτή η διαφορά μεταξύ τους.

Θεοδόσης  Αθανασίου

Ο ρατσισμός είναι συχνό φαινόμενο στις μέρες μας. Το βλέπουμε αρκετά στα σχολεία ανάμεσα στους μαθητές. Για παράδειγμα ένα παιδί χαρακτηρίζει ένα άλλο χοντρό, κοντό, άσχημο κ.λπ.. Αυτό κάποιες φορές οδηγεί και στο λεγόμενο bulling (σχολικό εκφοβισμό).

Ένα είδος ρατσισμού είναι το θέμα της καταγωγής. Η κακή φήμη για τους αλλοδαπούς προέρχεται από υπερπροστατευτικούς γονείς που δημιουργούν  αρνητική  αντίληψη στα παιδιά τους για τους ανθρώπους από άλλες χώρες.

Ένας άλλος τύπος διαχωρισμού είναι κι επιλογή ανθρώπων ανάλογα με το φύλο  τους. Όταν δηλαδή κάποιος  ξεχωρίζει τους ανθρώπους σε άνδρες και γυναίκες αλλά με άσχημα σχόλια προσβάλλοντας τη χρησιμότητά τους και διαχωρίζοντας τα δικαιώματα που έχουν και τα καθήκοντά τους στην κοινωνία. Αυτό ονομάζεται σεξισμος.

Τα αποτελέσματα του ρατσισμού, όπως η βία που δημιουργεί, δεν είναι θετικά αλλά αρνητικά προς τον ίδιο τον άνθρωπο και την κοινωνία.  Συνέπειες του είναι η αλλαγή προσωπικότητας του ανθρώπου, βίαιες συμπεριφορές κ.τ.λ. ως και αυτοκτονίες.

Οι λύσεις κατά του ρατσισμού και του bulling δεν είναι πολλές αλλά είναι αποτελεσματικές. Όπως η άρνηση να συμμετέχεις σε τέτοιες πράξεις, η ενημέρωση κατά του  σχολικού εκφοβισμού, η ενημέρωση κάποιου ενήλικα για το πρόβλημα, κ.τ.λ.

Είναι πρώτα προσωπική απόφαση του καθενός,  αν και με ποιο τρόπο θα αντιμετωπίσει το πρόβλημα του. Η γνώμη μου είναι ότι θα πρέπει να καταπολεμήσει το ρατσισμό ή τον εκφοβισμό που δέχεται, αλλιώς θα υποφέρει. Βέβαια πρέπει όλοι μαζί να τον καταπολεμήσουμε για ένα καλύτερο αύριο!!!

Ανδρεοπούλου Ιωάννα

Ο ρατσισμός, αλλιώς ξενοφοβία, είναι ένα πολύ συχνό φαινόμενο στις μέρες μας. Ρατσισμό δέχονται συνήθως οι σκουρόχρωμοι και οι μετανάστες.

Είναι πάρα πολύ άσχημο να προσβάλεις κάποιον λόγω της εμφάνισης του ή της καταγωγής του! Όλοι είναι ίσοι! Κανένας δεν επέλεξε την καταγωγή του και κανένας δεν φταίει για την εμφάνισή του. Οι ρατσιστές συνήθως διαχωρίζουν τους ανθρώπους σε «ανώτερους» και «κατώτερους». Ρατσισμός όμως δεν είναι μόνο να σε κοροϊδεύουν για την εμφάνισή σου και για την καταγωγή σου αλλά και για την φυλή σου ή ακόμη και για την θρησκεία στην οποία πιστεύεις.

Γνώμη μου είναι ότι πιο σκληρό ρατσισμό δέχονται τα παιδιά στο σχολείο (ειδικά τα παιδιά που είναι μετανάστες). Επίσης υπάρχει και ο ρατσιστικός μύθος στην Ελλάδα ότι οι μετανάστες παίρνουν τις δουλειές των Ελλήνων εργατών. Είναι όμως γνωστό ότι οι μετανάστες έχουν λιγότερα δικαιώματα και τους πληρώνουν πιο λίγο.

Ένα πράγμα που πρέπει να διδάξουμε εμείς τα παιδιά στους μεγάλους είναι ότι δεν πρέπει να υπάρχει ρατσισμός και ότι πρέπει να υπάρξει κάποτε ένας κόσμος με ισότητα και ειρήνη!

Ιωάννα Μέτσο

Ο σχολικός εκφοβισμός γίνεται συνήθως στα πιο αδύναμα παιδιά. Εκδηλώνεται με σπρωξιές, βρισιές και άλλα .

Στις πιο πολλές περιπτώσεις τα παιδιά δεν μιλάνε, γιατί φοβούνται τις απειλές που τους έχουν πει και έτσι έχουμε άσχημα αποτελέσματα τις περισσότερες φορές.

Η γνώμη μου είναι, ότι οι γονείς θα πρέπει να μιλάνε στα παιδιά τους και να τα συμβουλεύουν για αυτά τα θέματα περισσότερο.

Αυτά τα γεγονότα εμένα μου προκαλούν θλίψη και στενοχώρια για αυτά τα παιδιά.

Θα πρέπει να ξέρουμε ότι το κάθε παιδί έχει την δική του προσωπικότητα, είτε φοράει γυαλιά είτε είναι από άλλη χώρα.

Κάποιες φορές, παιδιά λένε στα άλλα να μην κάνουν παρέα με κάποιο συμμαθητή, επειδή είναι από διαφορετική χώρα. Άλλες φορές, οι γονείς δεν αφήνουν τα παιδιά τους να κάνουν παρέα με παιδιά από άλλη χώρα ή με ένα παιδί που είναι κατώτερο στα μαθήματα.

Προτείνω στα παιδιά που τους συμβαίνει αυτό, να μιλάνε κατευθείαν σε κάποιον ενήλικα για να τους συμβουλέψει.

Είναι μια δραματική – συγκινητική ιστορία που σκηνοθέτησε ο Ματζίντ Ματζιντί και διαδραματίζεται σε μια φτωχή πόλη του Ιράν.

Δύο αδέλφια, πολύ δεμένα μεταξύ τους, έρχονται αντιμέτωπα με ένα ζευγάρι χαμένα παπούτσια, που είναι μεγάλη πολυτέλεια για την οικογένεια. Οι εποχές είναι τόσο δύσκολες, για αυτό ο πατέρας δυσκολεύεται να αγοράσει παπούτσια στη μικρή του κόρη. Τότε τα αδέλφια αναγκάζονται να μοιράζονται καθημερινά τα παπούτσια του Αλί του μεγάλου αδελφού. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα μια σειρά από προβλήματα και τιμωρίες.

Η οικογένεια είναι πολύ φτωχή, έτσι ο πατέρας αποφασίζει στον ελεύθερο χρόνο του να δουλέψει σαν κηπουρός στη μεγαλούπολη. Το μικρό αγόρι προσπαθεί να βρει με κάθε τρόπο χρήματα για να αγοράσουν καινούρια παπούτσια στη μικρή του αδερφή όμως και πάλι μια σειρά από ατυχίες αλλά και … επιτυχίες αργότερα δε βοηθούν στο στόχο του.

Πολύ στεναχωρημένος γυρίζει στο σπίτι και …!

Κάθε γκριμάτσα του Αλί και της αδελφής του συγκινεί. Οι δύο μικροί ηθοποιοί ενσαρκώνουν την ελπίδα, τις παιδικές «συνομωσίες» αλλά και τα παιδικά όνειρα.

Στην καθημερινή T.V. ο ρομαντισμός και το ξύλο αποτελούν μοτίβο, για αυτό θα ήταν καλό να βάζατε που και που και καμιά ταινία Ιρανικής κουλτούρας ή πολιτισμού… Αξίζει!!!

Ευφροσύνη Βασάρα

Γιάννα Τορτοπίδου

Η ιστορία αφορά μια παρέα παιδιών που γνωρίζονται και ζουν ένα καλοκαίρι μαζί. Συγκρούονται, όταν χρειάζεται να προστατεύσουν ένα άρρωστο, φτωχό παιδί από μερικούς «αγανακτισμένους» κατοίκους και δίνουν μαθήματα ανθρωπιάς σε μικρούς και μεγάλους.

Πιστεύω πως η δομή της ταινίας εξελίσσεται υπέροχα και ο διάλογος έχει μια σειρά. Η υποκριτική των ηθοποιών είναι εξαίσια και η πλοκή του έργου κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον του θεατή. Κατά τη δική μου γνώμη, η ταινία έχει μόνο θετικές κριτικές.

Έφη Χατζηκοντέλη

Ένα παιδί της επαρχίας, έχει σαν όνειρο να εκδίδει την δική του εφημερίδα με το παράξενο όνομα «Ο ΨΥΛΛΟΣ». Χωρίς τον κατάλληλο εξοπλισμό και δίχως την υποστήριξη των κοντινών του ανθρώπων,  αυτός συνεχίζει τον αγώνα του. Οι άνθρωποι στο χωριό τον αντιμετωπίζουν με κακία, ζήλια και μίσος, γιατί δεν τον καταλαβαίνουν. Είναι διαφορετικός από αυτούς. Μέσα από αυτήν την διαδικασία όμως κάνει και σημαντικές φιλίες με ιδιαίτερους ανθρώπους. Το νόημα της ταινίας είναι ότι πρέπει να επιμένουμε και να πραγματοποιούμε τους στόχους μας παρά τις όποιες δυσκολίες.

Σοφία Μπαμπατζιάνη

Γιάννα Τορτοπίδου

Αυτή η ταινία μιλάει για τη διαφορετικότητα.  Ο Αζούρ, γιός ευγενή, ανατρέφεται σε ένα φτωχικό σπίτι με τον Ασμάρ και την νταντά του.  Οι δρόμοι των παιδιών όμως χωρίζουν.

Ο Αζούρ, όταν μεγαλώνει, ταξιδεύει στην Αφρική, για να βρει την παραμυθένια νεράιδα των Τζίνι.  Εκεί όμως ανταμώνει τον Ασμάρ που έχει τον ίδιο στόχο.  Ποιος τελικά θα κατακτήσει την καρδιά της νεράιδας;  Τι είναι πιο σημαντικό για τον καθένα; Η παλιά φιλία τους ή ο στόχος τους;                                                                 Αυτή η ταινία σκηνοθετήθηκε από τον Γάλλο σκηνοθέτη και παραγωγό Μισέλ  Οσέλο και δείχνει πώς τα δυο αγόρια αντιμετωπίζουν τα προβλήματα και τις διαφορές τους με χαρακτηριστική ηρεμία και νηφαλιότητα. Όσο διαφορετικοί κι αν είναι, όσο κι αν ανταγωνίζονται, στο τέλος νικά η φιλία.  Σας προτείνουμε να τη δείτε.

Καλή προβολή!

Ιωάννα Ανδρεοπούλου

Ευφροσύνη Βασάρα

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ!!!!