Μαρία Μπόσιακα, Η παραβατικότητα των νέων

Η βία, ο εκφοβισμός, η καταστροφή δημόσιας περιουσίας και η επιθετική συμπεριφορά αποτελούν μέρος της καθημερινότητας των σύγχρονων νέων δημιουργώντας έτσι ένα σοβαρό κοινωνικό πρόβλημα που φέρει το όνομα “νεανική παραβατικότητα”.

Αν αναζητήσουμε τα αίτια αυτού του φαινομένου, βλέπουμε ότι καίριο ρόλο διαδραματίζει η οικογένεια. Η έλλειψη της αγάπης, της προσοχής και του διαλόγου, καθώς ακόμα και η έλλειψη σωστών προτύπων συχνά οδηγεί τα παιδιά σε μια αντικοινωνική στάση ζωής. Ακόμα, όταν το σχολείο δεν εστιάζει στην ολόπλευρη καλλιέργεια των μαθητών, αλλά στη στείρα αποστήθιση τυποποιημένων γνώσεων, χάνεται ο σεβασμός και η πίστη σε αξίες, οι οποίες είναι απαραίτητες για την κοινωνικοποίηση των νέων και γενικότερα τη συνοχή μιας κοινωνίας.

Επιπρόσθετα, η οικονομική κρίση που επικρατεί στην εποχή μας συμβάλλει στην όξυνση κοινωνικών φαινομένων όπως η ανεργία και οι οικονομικές ανισότητες, με αποτέλεσμα ο νέος να δρα επιθετικά και ορισμένες φορές καταστροφικά, είτε επειδή ο ίδιος προσπαθεί να επιβιώσει με κάθε τίμημα, είτε λόγω της απογοήτευσης και της αδικίας που νιώθει για τις ευκαιρίες που δεν του προσφέρονται.

Για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων κρίνεται αναγκαία η συνεργασία των φορέων κοινωνικοποίησης, κυρίως της οικογένειας και του σχολείου. Πρωτίστως, η οικογένεια  οφείλει να δείχνει την απαραίτητη αγάπη και προσοχή στο νέο, δίνοντάς του το χώρο για αυτοέκφραση, ενώ παράλληλα να προωθεί τον διάλογο και την ουσιαστική επικοινωνία μεταξύ των μελών της. Έτσι, ο νέος θα νιώθει αποδεκτός και ισότιμο μέλος χωρίς την ανάγκη αυτοπροβολής.

Αντίστοιχα, το σχολείο οφείλει να δημιουργήσει ένα περιβάλλον εμπιστοσύνης στο οποίο κυριαρχεί ο διάλογος. Μπορεί επίσης να προωθεί τη διοργάνωση δημιουργικών δραστηριοτήτων και εκδηλώσεις σχετικά με τη βία και την νεανική παραβατικότητα. Ως απόρροια αυτού, αφενός είναι η ευαισθητοποίηση και επιμόρφωση των μαθητών σχετικά με το θέμα, αφετέρου όμως, βοηθάει τους μαθητές να κατανοήσουν στην αξία της συνεργατικότητας και του σεβασμού απέναντι σε όλα τα μέλη μιας κοινωνίας. Τέλος, στη λύση του προβλήματος μπορεί να συμβάλει και η στελέχωση του σχολείου από ψυχολόγους και κοινωνιολόγους, οι οποίοι ως ειδικοί έχουν τη δυνατότητα να διαχειρίζονται καλύτερα περιστατικά παραβατικότητας εντός σχολείου, ενώ ταυτόχρονα να συμμετέχουν στην πρόληψη παρόμοιων περιστατικών.

Συνοψίζοντας, η νεανική παραβατικότητα είναι ένα φαινόμενο που πλήττει τη σύγχρονη κοινωνία, παρόλα αυτά δεν θε αντιμετωπιστεί ούτε με τις τιμωρίες ούτε με τη βία, αλλά με το διάλογο και τη σωστή διαπαιδαγώγηση. Ήρθε η στιγμή, λοιπόν, να επενδύσουμε σε μια κοινωνία δίκαιο και ασφαλή για όλους, όπου φαινόμενα όπως η βία και η εγκληματικότητα θα θεωρούνται άγνωστες.