Η ψυχολογική βία συνιστά τη χρήση απειλής που έχει ως σκοπό την πρόκληση φόβου. Επίσης, μπορεί να θεωρηθεί βία η πίεση που ασκείται σε ένα άτομο να κάνει κάτι που δεν θέλει, χωρίς αυτό να έχει ερωτηθεί υπό ουδέτερες συνθήκες..

Η σωματική βία μπορεί να εκφραστεί ως βλάβη στο σώμα των θυμάτων. Έχει ως αποτέλεσμα τον πόνο και τον εξευτελισμό, και μπορεί να αποτελέσει κίνδυνο ακόμα και για τη ζωή του ανθρώπου.

Στην συνέχεια, η σεξουαλική βία είναι η σεξουαλική επαφή χωρίς τη θέληση ενός ατόμου. Διαπράττεται όταν ένα άτομο αναγκάζεται να συμμετέχει χωρίς την συγκατάθεσή του, σε οποιασδήποτε σεξουαλική δραστηριότητα.

Από όλα τα παραπάνω εξάγεται το συμπέρασμα ότι η βία είναι τρομερό φαινόμενο το οποίο χρειάζεται να εξαλειφθεί. Η καταπολέμηση της βίας είναι μια πολύ περίπλοκη δράση, που αφορά θύματα και θύτες, και απαιτεί κινητοποίηση από όλους τους φορείς ώστε να περιοριστεί για το καλό του ανθρώπου.

Σ.Τ.

Η ύπαρξη αυτής της γλώσσας οφείλεται στις ποικίλες αποικίες των αρχαίων Ελλήνων και τη μεγάλη μεταναστευτική ροή των Ελλήνων ύστερα από την πτώση της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (1453). Κοινότητες ομιλητών τής Κατωιταλικής διαλέκτου υπάρχουν σήμερα στη νότια άκρη της Καλαβρίας (καλαβριανή διάλεκτος Γκρίκο) και στην περιοχή Σαλέντο της Απουλίας, κοντά στην πόλη Λέτσε. Στο Σαλέντο βρίσκονται εννέα μικρές πόλεις στην περιοχή Γκρέτσια Σαλεντίνα (Καλημέρα, Μαρτάνο, Καστρινιάνο ντε Γκρέτσι, Κοριλιάνο ντ” Οτράντο, Μαλπινιάνο, Σολέτο, Στερνάτια, Ζολίνο, Μαρτινιάνο), με συνολικό πληθυσμό 40.000 ατόμων. Στην Καλαβρία βρίσκονται εννέα χωριά στην περιοχή Μπόβα, αλλά ο γραικάνικος πληθυσμός εκεί είναι σημαντικά μικρότερος.

Δείτε ένα δείγμα αυτής της ιδιαίτερης διαλέκτου, μέσα από τους στίχους του δημοφιλούς τραγουδιού «Καληνύφτα».

Εβώ πάντα σε σένα πενσέω,

γιατί σένα φσυχή μου “γαπώ,

τσαι που πάω, που σύρνω, που στέω

στην καρδιά μου πάντα σένα βαστώ              .

Και αν χρειάζεστε μετάφραση…

Εγώ πάντα εσένα σκέφτομαι,

γιατί εσένα ψυχή μου αγαπώ,

και όπου πάω, όπου σέρνομαι, όπου στέκομαι,

στην καρδιά μου πάντα εσένα βαστώ

Οι ομιλητές της δηλώνουν πολύ χαρούμενοι που ομιλούν την γλώσσα του Ομήρου και επιθυμούν να μεταδώσουν την γνώση της και στις επόμενες γενιές. Δυστυχώς η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει πράξει τίποτα για να διευκολύνει την εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας στην Κάτω Ιταλία.

Εμείς, ως Έλληνες και ειδικά οι έφηβοι θα πρέπει να καταλάβουμε το καθήκον μας, να διαφυλάξουμε δηλαδή την μοναδική και πανέμορφη ελληνική μας γλώσσα και να μιμηθούμε τον ζήλο και την επιμονή των υπόλοιπων ελληνόφωνων, οι οποίοι παρά τις δυσκολίες αρνούνται να εγκαταλείψουν τη γλώσσα και κατ’ επέκταση την πολιτισμική τους κληρονομιά.

Πηγές

el.wikipedia.org

Κ.Δ.

Σωστό θα ήταν αρχικά να αναφερθεί η έννοια της λέξης πατριωτισμός. Είναι η αίσθηση αγάπης ενός ατόμου για την πατρίδα του, χωρίς αυτό να σημαίνει πως υπάρχει υποτίμηση οποιουδήποτε κράτους ή έθνους. Επιπροσθέτως συνοδεύεται από την υπερηφάνεια για πολιτικά, πολιτιστικά και ιδιαιτέρως ιστορικά επιτεύγματα της χώρας.

Πρώτος λόγος για την άρνηση πατριωτισμού από αρκετούς νέους φαίνεται να είναι η συχνή υιοθέτηση συνηθειών από ξένους λαούς καθώς και η τάση των νέων για μίμηση άλλων εθνών. Ως απόρροια αυτής της στάσης είναι η συνεχώς αυξανόμενη υποβάθμιση της Ελληνικής ταυτότητας πολύ συχνά από νεαρούς Έλληνες.

Ο κυριότερος όμως λόγος της απομάκρυνσης από την αγάπη για την πατρίδα είναι ένα φαινόμενο ρατσισμού που ασκείται στα άτομα νεαρής ηλικίας, όταν τολμούν να δηλώσουν στις παρέες τους ότι είναι πατριώτες. Η δήλωση αυτή επιφέρει κοροϊδευτικά σχόλια συχνά από τους άλλους, με αποτέλεσμα οι πρώτοι, όταν δεν είναι ετοιμόλογοι, να νιώθουν άσχημα και να μπαίνουν στο περιθώριο, παίρνοντας την απόφαση να μην δηλώνουν πλέον την φιλοπατρία τους.

Αυτή όμως η απάρνηση του πατριωτισμού από τις καρδιές των νέων έχει ως αναπόφευκτη συνέπεια τις κακοπάθειες των επόμενων γενεών και γενικότερα ολόκληρης της Ελληνικής επικράτειας.

Αρνητικότατη συνέπεια αυτού του φαινομένου είναι η χειροτέρευση της Ελληνικής πολιτικής, εξωτερικής και εσωτερικής, σε βάρος της χώρας και ό,τι συνδέεται με αυτή. Αυτό πιθανότατα να συμβεί λόγω της αδιαφορίας των πολιτικών για το δημόσιο και εθνικό συμφέρον και της επιδίωξης ικανοποίησης προσωπικών συμφερόντων.

Αν μη τι άλλο, ίσως το χειρότερο αποτέλεσμα για τη χώρα θα είναι πιθανόν η παραμέληση της πλουσιότατης ιστορικά και πολιτιστικά ελληνικής ταυτότητας με τη συνεχή απάρνηση της φιλοπατρίας από τους νέους.

Συνοπτικά είναι εμφανές πως η απώλεια πατριωτικής συνείδησης από τη νέα γενιά θα έχει επιβαρυντικά αποτελέσματα για τη χώρα. Αναμφισβήτητα πρέπει να υποστηριχθούν οι επαφές με την Ευρώπη, καθώς αυτή έχει πολλά να μας προσφέρει, αλλά πρέπει όλοι μας να διατηρήσουμε την φιλοπατρία μας και τα εθνικά ιδεώδη.

Α.Μ.

Η δημοκρατία είναι πολύ σημαντική για μία χώρα γιατί αντιπροσωπεύει όλους τους πολίτες αφού τις αποφάσεις τις παίρνει η πλειοψηφία. Οι άνθρωποι έχουν περισσότερες ελευθερίες και επιτρέπεται να εκφράζουν δημόσια την γνώμη τους για την κυβέρνηση, ακόμα και αν είναι η άποψή τους αρνητική. Σε μια δημοκρατία όλοι οι πολίτες είναι ίσοι και προάγεται η ανθρώπινη ανάπτυξη. Οι πολίτες επιφέρουν αλλαγές μέσω της συμμετοχής τους και αναγκάζουν το κράτος να ενεργήσει για το ευρύτερο καλό.

Το Economist Intelligence Unit βαθμολογεί τις χώρες για την Εκλογική Διαδικασία, την Λειτουργία της Κυβέρνησης, την Πολιτική Συμμετοχή, την Πολιτική Κουλτούρα και τις Πολιτικές Ελευθερίες. Οι χώρες χωρίζονται σε Πλήρεις Δημοκρατίες, Ελλιπείς Δημοκρατίες, Υβριδικά Καθεστώτα και Ολοκληρωτικά Καθεστώτα. Το 14% των χωρών είναι πλήρεις δημοκρατίες, το 31% είναι ελλιπείς δημοκρατίες, 21% είναι υβριδικά καθεστώτα και 34% είναι ολοκληρωτικά καθεστώτα. Το 2020, η τελευταία χρονιά για την οποία έχουν βγει βαθμολογίες, είδε πτώση στη δημοκρατία, στις περισσότερες χώρες, σε αντίθεση με τα προηγούμενα έτη.

Η Βόρεια Αμερική είναι η πιο δημοκρατική περιοχή με δεύτερη την Δυτική Ευρώπη λίγο πίσω. Αυτές είναι οι περιοχές που ονομάζουμε δυτικός κόσμος και εκεί βρίσκεται η Ελλάδα και η πιο δημοκρατική χώρα του κόσμου, η Νορβηγία. Λιγότερο δημοκρατική είναι η περιοχή της Μέσης Ανατολής και της Βορείου Αφρικής. Η μόνη πλήρης δημοκρατία στην Αφρική είναι το νησί Μαυρίκιος. Η λιγότερο δημοκρατική χώρα είναι η Βόρεια Κορέα.

Οι περισσότερες γνωστές μας χώρες, όπως οι ΗΠΑ, η Ιαπωνία, η Γερμανία και η Γαλλία, είναι πλήρεις ή ελλιπείς δημοκρατίες αλλά υπάρχουν και άλλες, όπως η Ρωσία και η Κίνα, που είναι ολοκληρωτικά καθεστώτα.

Μπορούμε να παρατηρήσουμε μία θετική συσχέτιση ανάμεσα στο πόσο δημοκρατική και πόσο πλούσια είναι μία χώρα (ανά κατά κεφαλήν ΑΕΠ). Επίσης, παρατηρούμε ότι οι χώρες με την λέξη “Δημοκρατία” στο όνομά τους είναι λιγότερο δημοκρατικές, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τις δύο λιγότερο δημοκρατικές χώρες, την Βόρεια Κορέα (επίσημα Λαοκρατική Δημοκρατία της Κορέας) και την Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, που χρησιμοποιούν τον όρο “Δημοκρατία” στο όνομά τους.

Συνοψίζοντας, υπάρχουν θετικά σημάδια για το μέλλον της δημοκρατίας στον πλανήτη μας αλλά υπάρχει ακόμη ένας δύσκολος δρόμος μπροστά μέχρι να γίνουν όλες οι χώρες δημοκρατικές.

¹Το Economist Intelligence Unit είναι αδελφή εταιρία του The Economist και ασχολείται με την έρευνα και την ανάλυση. Εκδίδει κάθε χρόνο το Democracy Index, με πρώτη έκδοση το 2006.

Πηγή: Economist Intelligence Unit (https://www.eiu.com/n/campaigns/democracy-index-2020)

Γ.Π.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση αναμφισβήτητα αποτελεί ένα σπουδαίο κατόρθωμα στον κοινωνικό-πολιτικό τομέα της ανθρωπότητας, καθώς έθνη που επί δύο παγκόσμιους πολέμους βρισκόντουσαν στα αντίπαλα στρατόπεδα, αποφάσισαν με γνώμονα το κοινό συμφέρον του ανθρώπου να αφήσουν τις διαφορές τους και να ενωθούνε. Η κάποτε ήπειρος των πολέμων μετατράπηκε σε μια ήπειρο της αποδοχής του διαφορετικού και του διαλόγου, δίνοντας ένα αίσθημα αισιοδοξίας για το μέλλον της ανθρωπότητας. Γίνεται λοιπόν αντιληπτό ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει σπουδαία σημασία για όλη την υφήλιο, αφού αποτελεί δείγμα για το πώς η ενοποίηση του «γένους homo» μπορεί να επιφέρει σειρά από θετικά αποτελέσματα στην επίλυση παγκόσμιων προβλημάτων, όπως γεωλογικά, οικολογικά, οικονομικά, επιστημονικά κ.α.

Αυτό το μεγαλείο της ένωσης προσπαθούνε οι Ευρωπαϊκοί φορείς να μοιραστούν με την νεολαία της Ευρώπης μέσω διαφόρων προγραμμάτων όπως το Euroscola  ή το Erasmus. Έτσι περνούν το μήνυμα ότι μόνο μια πλήρη και ισχυρή ένωση των κρατών της γηραιάς ηπείρου θα μπορούσε να διασφαλίσει ένα ειρηνικό και καλύτερο μέλλον για την μελλοντική γενιά των Ευρωπαίων πολιτών.

Μ.Κ

Η «έννομη» για πολλές χώρες αφαίρεση ανθρώπινης ζωής θεωρείται ευεργετική για διάφορους λόγους. Πιο συγκεκριμένα, εκτιμάται πως έχει προληπτική και εκφοβιστική δράση, αφού αποθαρρύνει τον εγκληματία από την διάπραξη του εγκλήματος. Έπειτα, για την οικογένεια ενός θύματος που για παράδειγμα έχει δολοφονηθεί, είναι λογικό πως το μέγιστο αίσθημα δικαίωσης έρχεται με την θανάτωση του δράστη. Οποιαδήποτε άλλη «δικαίωση» δεν επαρκεί. Επιπρόσθετα, υποστηρίζεται από πολλούς πως η ισόβια κάθειρξη, που αφορά στην έκτιση μια τουλάχιστον εικοσαετούς ποινής, δεν εγγυάται ότι ο δράστης θα αποτραπεί από ανάλογες εγκληματικές πράξεις μετά την απελευθέρωσή του. Έτσι η εφαρμογή της θανατικής ποινής κρίνεται αναγκαία, καθώς κατ’ αυτόν τον τρόπο εξασφαλίζεται «σίγουρη» τιμωρία. Τέλος, είναι γνωστό πως για τη λειτουργία των φυλακών απαιτούνται μεγάλα χρηματικά ποσά, τα οποία επιβαρύνονται οι απλοί πολίτες. Επομένως αν η θανατική ποινή τελεσθεί άμεσα, δεν επιβαρύνει σημαντικά την κρατική οικονομία. Αξιοσημείωτο είναι να αναφερθούν και οι απάνθρωπες συνθήκες των φυλακών από τις συνεχείς συλλήψεις και τον μακροχρόνιο εγκλεισμό εγκληματιών. Αυτές μπορούν, ενδεχομένως, να βελτιωθούν με την τέλεση της θανατικής ποινής, καθώς ο αριθμός των κρατουμένων θα μειωθεί σημαντικά.

Ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού, από την άλλη, αντιτίθεται ολοκληρωτικά στην θανάτωση εγκληματιών από φορείς της πολιτείας. Ο Μωσαϊκός νόμος, «οφθαλμός αντί οφθαλμού», μπορεί να θεωρηθεί ξεπερασμένος, καθώς η κοινωνία έχει εκσυγχρονιστεί και τέτοιες αντιλήψεις είναι μη δημοκρατικές. Η κοινωνία δεν μπορεί να εφαρμόζει ως ποινή την ίδια εγκληματική πράξη για την οποία καταδικάζει τον δράστη. Έτσι γίνεται και αυτή «δολοφόνος», προβάλλοντας λανθασμένες εικόνες προς τους πολίτες. Επίσης, αν και η λειτουργία των φυλακών ζημιώνει το κράτος οικονομικά, τα οφέλη που προσφέρει στην κοινωνία είναι μακράν επωφελέστερα. Και αυτό, γιατί αφενός προστατεύει τους πολίτες από επικίνδυνους ανθρώπους, και αφετέρου διασφαλίζει την αξία της ανθρώπινης ζωής σε αντίθεση με τη θανατική ποινή. Αυτή καθώς είναι μη αναστρέψιμη, σε περίπτωση δικαστικής πλάνης μπορεί να οδηγήσει στην καταδίκη λάθος ανθρώπων. Και γενικότερα, το σωφρονιστικό σύστημα δεν θα έπρεπε να αποβλέπει στην εκδίκηση αλλά στη συμμόρφωση και συνειδητοποίηση των δραστών με σκοπό την προετοιμασία τους για επανακοινωνικοποίηση. Η θανατική ποινή ακυρώνει τα παραπάνω και καθιστά την μετάνοια αδύνατη καθώς «ἐν τῷ Ἀδῃ οὐκ ἐστι μετάνοια», δηλαδή όσοι έχουν πεθάνει και δεν πρόλαβαν να μετανοήσουν εν ζωή, δεν μπορούν να το κάνουν ποτέ.

Συνοψίζοντας, η θανατική ποινή αν και προσδίδει ένα αίσθημα «δικαίωσης», παραβιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα και συγκεκριμένα το δικαίωμα στη ζωή. Έτσι κρίνεται απαραίτητη η βελτίωση και λήψη άλλων ποινών, όπως τα ισόβια δεσμά, αρκεί να επιβάλλονται και να τηρούνται αυστηρά.

Κ.Λ.

Τα άτομα με ειδικές ανάγκες έχουν την ανάγκη να νιώθουν πως ανήκουν στο κοινωνικό σύνολο. Αρχικά, οι πολίτες θα πρέπει να αποδεχθούν την διαφορετικότητα τους, καθώς όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι με βάση την νομοθεσία. Ταυτόχρονα, θα πρέπει να βοηθούν τα άτομα αυτά, χωρίς να παραβιάζουν τον ιδιωτικό τους βίο. Είναι απαραίτητο ακόμη να τα ενθαρρύνουν, ώστε να εκφράζονται ελεύθερα, να ανταλλάσσουν ιδέες και απόψεις, σε ίδιο επίπεδο με τους άλλους πολίτες, μέσω οποιουδήποτε μέσου επικοινωνίας επιθυμούν.

Όλοι οι άνθρωποι έχουν δικαίωμα στην εκπαίδευση, όπως και τα άτομα με ειδικές ανάγκες. Οι πολιτείες θα πρέπει να φροντίζουν για την διαμόρφωση ενός εκπαιδευτικού συστήματος, που θα στηρίζεται σε κατάλληλα διαμορφωμένα εκπαιδευτικά κτήρια, τα οποία θα δίνουν την δυνατότητα σε παιδιά με ειδικά προβλήματα να φοιτούν σε δημόσια σχολεία. Έτσι, δεν θα αναγκάζονται οι γονείς τους να τα στείλουν σε ιδιωτικά σχολεία, ξοδεύοντας πολλά χρήματα. Παράλληλα, και οι καθηγητές θα πρέπει να είναι σωστά ενημερωμένοι και εκπαιδευμένοι, ώστε να γνωρίζουν τις εκπαιδευτικές και διδακτικές ανάγκες των μαθητών.

Επιπρόσθετα, τα κράτη είναι υποχρεωμένα να ωθούν τα άτομα αυτά να συμμετέχουν, όπως όλοι οι άλλοι, στην πολιτιστική ζωή και να διασφαλίζουν τη διασκέδαση και ψυχαγωγία τους. Αυτό θα επιτευχθεί με τη διευκόλυνση πρόσβασης σε θέατρο, κινηματογράφο, και σε άλλες δραστηριότητες καλλιτεχνικού είδους. Έτσι, οι πολιτείες θα ενθαρρύνουν την άσκηση του καλλιτεχνικού και δημιουργικού τους ταλέντου, όχι μόνο για ιδιωτικό σκοπό αλλά και για την ανάπτυξη της κοινωνίας.

Στο χώρο εργασίας πολύ συχνά δεν δίνονται ευκαιρίες στα άτομα με ειδικές ανάγκες. Έχουν την υποχρέωση, λοιπόν, οι πολίτες και η πολιτεία να αποδέχονται το δικαίωμα στην εργασία των ατόμων αυτών ισότιμα με τους άλλους. Αυτό προϋποθέτει να ασκούν μια εργασία που θα διαλέξουν ελεύθερα και θα είναι προσβάσιμη σε αυτούς. Άρα θα πρέπει οι εργοδότες, δημόσιο ή ιδιώτες, να προστατεύουν τα άτομα αυτά και να προσφέρουν ευκαιρίες για εργασία.

Π.Σ.

• Δράσης – Περιπέτειας: Venom- 95% προτίμηση

Avengers (infinity War) -  95% προτίμηση

Mission imposible: Fallout – 95% προτίμηση

Deadpool 2- 94% προτίμηση

Black Panther – 92% προτίμηση

Tomb Raider – 88% προτίμηση

• Δράμα – Ρομαντικές: To all the boys I’ve loved before – 98% προτίμηση

Creed 2 – 96% προτίμηση

Nappily Ever After – 96% προτίμηση

A star is born – 95% προτίμηση

Midnight sun – 95% προτίμηση

Crazy Rich Asians – 93% προτίμηση

Every Day – 90% προτίμηση

• Θρίλερ – Τρόμου: The nun – 85% προτίμηση

A quiet place – 89%  προτίμηση

Upgrade – 95% προτίμηση

Ghostland – 89% προτίμηση

Halloween – 89% προτίμηση

• Κινούμενα σχέδια: Incredibles 2 – 94% προτίμηση

Christopher Robin – 95% προτίμηση

Ralf breaks the Internet – 94% προτίμηση

Hotel Transylvania 3 – 93% προτίμηση

The Grinch – 89% προτίμηση

Πηγή:  Προτίμηση των ταινιών από google χρήστες

Σ.Δ. 

Η παρακμή αυτή έχει βαθιά ριζώσει στον τρόπο σκέψης και συμπεριφοράς των Ελλήνων.  Η αγενής συμπεριφορά σε αγνώστους, οι ρατσιστικές απόψεις, τις οποίες ένα αρκετά μεγάλο ποσοστό του ελληνικού πληθυσμού υποστηρίζει, η χαμηλή ποιότητα της εμπορευματοποιημένης σύγχρονης μουσικής, η υπεραυξημένη κοινωνική κριτική ιδιαίτερα ανάμεσα στους εφήβους, υπερέχουν του «γνωστού ελληνικού πολιτισμού» και τον υποβαθμίζουν σε μεγάλο βαθμό. Η αλλοίωση της ελληνικής κουλτούρας είναι αυτή που, κατά την γνώμη μου, ευθύνεται για την παρακμή γενικότερα στην Ελλάδα.

Η ποιότητα της πολιτικής της Ελλάδας έχει συμβάλλει ολοκληρωτικά στην προβληματική κατάσταση στην χώρα μας. Ο τρόπος διακυβέρνησης της χώρας μας τις τελευταίες δεκαετίες χαρακτηρίζεται από διαφθορά, κλοπή δημόσιων εσόδων, παρανομίες και πολλά άλλα. Οι πολιτικοί της Ελλάδας εξευτέλισαν σε μεγάλο βαθμό τον τρόπο διακυβέρνησης της χώρας μας. Αυτό είναι ιδιαιτέρως αρνητικό, διότι αν οι  «ηγέτες» μιας χώρας είναι ανίκανοι, τότε το επακόλουθο είναι σίγουρα η παράλυση των συστημάτων, είτε υγείας, είτε εκπαίδευσης. Επομένως η παρακμή στην χώρα μας οφείλεται και στην πολιτική.

Αρκετά μεγάλο πρόβλημα εντοπίζεται και στην οικονομία. Δηλαδή, στον τρόπο διαχείρισης των χρημάτων από τους πολίτες. Παρά την οικονομική κρίση, οι νεοέλληνες ξοδεύουν, αλόγιστα, χρήματα στην διασκέδαση, στην απόκτηση όλο και περισσότερων υλικών αγαθών, αγνοώντας την κρίση, καθοδηγούμενοι από την μόδα και την «ελληνική συνηθισμένη διασκέδαση».  Κοινώς, για την οικονομική κατάσταση στην Ελλάδα, ευθύνονται και οι πολίτες.

Το παράλογο είναι πως στο μεγαλύτερο ποσοστό, είμαστε περήφανοι και ικανοποιημένοι από τον τρόπο ζωής και την κουλτούρα μας. Αυτή η αυταρέσκεια είναι επιβλαβής για την υιοθέτηση αντικειμενικών αξιών και απόψεων. Το πιο ντροπιαστικό θεωρώ ότι είναι η πεποίθηση που έχουμε ότι εμείς μόνο σαν λαός ξέρουμε να διασκεδάζουμε και να συμπεριφερόμαστε, ενώ οι ξένοι είναι «ξενέρωτοι», απλά και μόνο επειδή δεν πηγαίνουν σε «μπουζούκια», «τσιπουράδικα» και άλλα τέτοιου είδους μέρη. Και εδώ αποδεικνύεται σε έναν βαθμό ο τρόπος ζωής και σκέψης των Ελλήνων.

Συνοψίζοντας, αν και θαυμάζουμε την σπουδαιότητα της κουλτούρας, της ιστορίας και της γλώσσας του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού, ξεχνάμε ότι πρέπει να απαλλαχθούμε από την προσκόλληση στον υπερβολικό θαυμασμό του αρχαίου πολιτισμού, των ελεεινών σύγχρονων αντιλήψεων μας, την άθλια οικονομική και πολιτική διαχείριση της χώρας, και να επικεντρωθούμε στην βελτίωση και την πρόοδο, όπως πολλές άλλες χώρες, στο βαθμό που είναι ικανοί οι Έλληνες να κάνουν κάτι τέτοιο.

Χρήστος Ράπτης

Τα δύο πρώτα χρόνια η Θεατρική Ομάδα είχε ως σκηνοθέτη τον κ. Γιάννη Παναγιωτίδη. Η Ομάδα έκανε «πρεμιέρα» με το έργο «Βότκα Μολότοφ» το 2008. Στην συνέχεια η πορεία της συνεχίστηκε με την ξεκαρδιστική κωμωδία «Δεν πληρώνω, δεν πληρώνω», η οποία απέσπασε πολλά θετικά σχόλια από το κοινό.

Από το 2010 οδηγός της Ομάδας ανέλαβε ο κ. Άκης Τσονίδης, ο οποίος κρατά τα ηνία της μέχρι και σήμερα. Ο κ. Τσονίδης έκανε το ντεμπούτο του με το θεατρικό έργο «Σε δύσκολη θέση….». Ακολούθησαν «Τα Σκουπίδια» του Γιάννη Ξανθούλη, τα οποία σημείωσαν πρωτοφανή επιτυχία. Το 2012 ανέβηκε «Η Χαρτοπαίχτρα», λαμβάνοντας ξανά θετικά σχόλια. Την επόμενη χρονιά, η Ομάδα αποφάσισε να «κάνει στροφή» στο δράμα, επιλέγοντας το δημοτικό τραγούδι «Του νεκρού αδελφού». Σε αυτό το σημείο φάνηκε η ποιότητα της Ομάδας και το μεράκι των ερασιτεχνών ηθοποιών. Επόμενος στόχος ήταν το έργο του Μολιέρου «Γιατρός με το Στανιό», το οποίο μετά από επιτυχείς παραστάσεις επιλέχτηκε να «ρίξει» αυλαία στο 15ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Ορεστιάδας. Οι ηθοποιοί δέχτηκαν ένα θερμό χειροκρότημα από το κοινό τους και εξαιρετικά σχόλια.

Αυτή την χρονιά η Θεατρική Ομάδα Νέας Περάμου θα (ξανα)ανεβάσει την μεγάλη επιτυχία «Τα Σκουπίδια….Αλλιώς». Αξιοσημείωτη είναι η επιθυμία του κόσμου να ξαναδεί το συγκεκριμένο έργο αλλά και η πρωτοφανής αύξηση των ερασιτεχνών ηθοποιών. Πάντα υπό την καθοδήγηση του ταλαντούχου σκηνοθέτη τους, τα μέλη της Ομάδος δουλεύουν σκληρά, για να ανεβάσουν τον πήχη ακόμα πιο πάνω στην θεατρική σκάλα. Δεν θα πρέπει να παραλείψουμε να  αναφέρουμε πως η Θεατρική Ομάδα Νέας Περάμου θα εκπροσωπήσει την Ελλάδα στο Διεθνές Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου στην Βουλγαρία, διεκδικώντας και το απόλυτο βραβείο της «Χρυσής Καμήλας».

Μην ξεχάσετε να διαπιστώσετε και μόνοι σας πόσο θεατρική είναι η Ομάδα στο παρακάτω πρόγραμμα! Τι άλλο περιμένετε;

Πρόγραμμα Θεατρικών Παραστάσεων:

25/4 & 26/4   Στο παλιό συσκευαστήριο «Πασχάλης»

30/5   Στο Θέατρο «Αντιγόνη Βαλάκου» στην Καβάλα

6/6 & 7/6   Στο Αμφιθέατρο Ελευθερούπολης

(Περισσότερες ημερομηνίες θα ανακοινωθούν σύντομα. Για λεπτομερείς πληροφορίες παραστάσεων επισκεφθείτε την σελίδα του Πολιτιστικού Συλλόγου Νέας Περάμου στο Facebook)

                                                                                                                          Ελένη Σαμαρά