https://www.kathimerini.gr/society/563042176/oi-akraioi-kairikoi-kindynoi-toy-kalokairioy/

Οι μαθητές της Α Γυμνασίου δημιούργησαν προπλάσματα απο πυλό και πλαστελίνη που απεικονίζουν το Ζωικό και το Φυτικό κύτταρο.

ΓΑΛΑΤΑΣ ΗΛΙΑΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗ ΒΑΣΙΛΕΙΑ

Β1, σχολ. έτος  2022-2023

Για την διερεύνηση του εποπτικού υλικού και τη δημιουργία νοητικών χαρτών συνεργάστηκαν οι μαθητές του τμήματος Γ1 ενώ την καλιτεχνική επιμέλεια της αφίσας ανέλαβαν οι μαθητές του τμήματος Β7.

Τσαλαπατάνη Καλλιόπη

Χαραλαμπίδη Ελεωνόρα  Β4

Η εμφάνιση του γορίλα είναι εντυπωσιακή λόγω του όγκου του σώματός του. Τα αρσενικά έχουν ύψος 1,80 μέτρα και ζυγίζουν συνήθως 160 κιλά, αλλά μπορούν να φτάσουν και σε βάρος 300 κιλών. Τα θηλυκά είναι μικρότερα, με βάρος γύρω στα 70 κιλά. Ο γορίλας έχει μικρά αφτιά, κολλητά στο κρανίο, πεπλατυσμένη μύτη με μεγάλα ρουθούνια, ενώ τα μάτια του βρίσκονται βαθιά στις οφθαλμικές κόγχες, σε κοντινή απόσταση μεταξύ τους. Το σώμα του καλύπτεται με μαυριδερό τρίχωμα, το οποίο γίνεται ασημόχρωμο στη ράχη των ενήλικων αρσενικών. Τα ενήλικα αρσενικά έχουν επίσης ιδιαίτερα ανεπτυγμένους κυνόδοντες και φέρουν στο κρανίο μια οστέινη απόφυση, το βρεγματικό έπαρμα, πάνω στο οποίο προσφύονται οι μεγάλοι μασητήριοι μυς των γνάθων. Φέρει πυκνό τρίχωμα στο κεφάλι, που κατεβαίνει στις πλευρές του ρύγχους και φτάνει στον λαιμό, ενώ το πρόσωπο και το στήθος του είναι άτριχα.

Οι γορίλες είναι εδαφόβιοι και περπατούν στηριζόμενοι στις αρθρώσεις των δαχτύλων τους, επειδή τα μπροστινά άκρα είναι μεγαλύτερα από τα πίσω, με τη ράχη τους ελαφρά ανασηκωμένη. Ζουν σε μικρές κοινωνικές ομάδες, κατά μέσον όρο 15 ατόμων, οι οποίες αποτελούνται συνήθως από ένα ενήλικο αρσενικό, μερικά θηλυκά και τους ανήλικους απογόνους τους. Περιοδικά μπορεί να υπάρχουν στην ομάδα και νεαρά αρσενικά άτομα, τα οποία όμως δεν ζευγαρώνουν με τα θηλυκά. Ο γηραιότερος αρσενικός με την ασημένια ράχη είναι ο αρχηγός, που καθοδηγεί την ομάδα.

Κατά τη διάρκεια της ημέρας, μετακινούνται στο δάσος αναζητώντας φρούτα, σαρκώδεις βλαστούς και φύλλα, απαραίτητα για τη διατροφή τους. Το βράδυ ετοιμάζουν πρόχειρα καλύμματα από φύλλα και κλαδιά. Τα ενήλικα αναπαύονται ξαπλωμένα στο έδαφος, ενώ τα μικρά και μερικά θηλυκά κοιμούνται σε φωλιές, που κατασκευάζουν ανάμεσα στα κλαδιά των δέντρων. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ο γορίλας αρχίζει να χτυπά με τις γροθιές του το στήθος του, που ηχεί σαν τύμπανο, ενώ συγχρόνως βγάζει υπόκωφες κραυγές και ισχυρά μουγκρητά. Η συμπεριφορά αυτή εκ μέρους των αρσενικών, πιθανόν να αποτελεί επίδειξη δύναμης ή να αποσκοπεί στον εκφοβισμό των εχθρών. Παρά την εκφοβιστική αυτή πτυχή, οι γορίλες είναι γενικά ακίνδυνα ζώα.

Σήμερα ο γορίλας θεωρείται είδος υπό απειλή εξαφάνισης, λόγω των εκτεταμένων καταστροφών του βιοτόπου του και του εντατικού κυνηγιού του από τον άνθρωπο.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΤΑΜΑΤΙΟΥ, Α7

Η drosera είναι ένα από τα πιο εντυπωσιακά σαρκοφάγα φυτά΄ καθώς έχει πολύ ενδιαφέρουσα όψη. Χρησιμοποιεί πλοκάμια με κολλώδεις δροσοσταλίδες για να παγιδεύσει το θήραμα της και στη συνέχεια κινείται άμεσα στο να κλείσει με το “πλοκάμι”της το υποψήφιο θύμα της και να το καταναλώσει.

Σε αντίθεση με την μυγοπαγίδα η drosera δεν βασίζεται στην ταχύτητα της αλλά η κόλλα που έχουν τα τριχώδη κλαδιά της κρατούν το θύμα της σε μια θέση μέχρι να το τυλίξει και να το κλείσει με το κλαδί της. Είναι από τα ελάχιστα φυτά στον πλανήτη μας που επιδεικνύουν άμεση κίνηση βασισμένη σε ερεθίσματα που λαμβάνει από τα κλαδια.Το έντονο χρώμα της και το άρωμα νέκταρ προσελκύει τα έντομα, τα οποία παγιδεύονται και αποτελούν την τροφή της και αποτελείται από μικρά νηματώδη φύλλα.