Τι ωραίο πράμα η ζωή! Βαλε ένα, να στα πω! Μια απόφαση είναι όλα! Γιατί αυτή έχει άλλωστε τα πάντα μωρέ! Έχει αγέρα, έχει θάλασσα, έχει φωτιά, έχει ψωμί. Έχει γυναίκα! Τη σιγουράδα του χεριού της και τη δροσάδα της καρδιάς. Βέβαια εγώ όταν έγινα νοικοκύρης πήρα την κατρακύλα.. Βάσανα! Δεν είμαι εγώ για δεσμεύσεις. Βαλε ακόμα ένα, να φάμε και να πιούμε στην υγεία μας. Η Μουσική μωρέ είναι η ζωή, είναι η αναγέννηση. Μ’ αυτήν ξυπνάς, μ’ αυτήν κοιμάσαι και το Σαντούρι ποτέ δεν απογοητεύει μόνο μαγεύει, σε ταξιδεύει σε πάει όπου θέλει ο νους! Η ζωή είναι πάθος Καζαντζάκη και εσύ πολλά φρόνιμος μου φαίνεσαι και να μες συμπαθάς. Γέμιζε τα πνευμόνια σου με αέρα και προχώρα!

Ένα εξαίρετο δείγμα δημιουργικής γραφής ,όπως αποδόθηκε από τον  μαθητή μας  ΝΤΕΛΛΑ ΑΘΑΝΑΣΙΟ ΤΟΥ Γ2 , στο μάθημα της Νεοελληνικής  Λογοτεχνίας  για το απόσπασμα ,Βίος και Πολιτεία  του Αλέξη Ζορμπά.

Βίντεο για τα Δικαιώματα των Παιδιών
Τα κινούμενα σχέδια για τα Δικαιώματα του Παιδιού αποτελούν μια πρωτοβουλία της UNICEF με
στόχο να ενημερώσει το κοινό παγκόσμια για τα δικαιώματα των παιδιών. Πρόκειται για
σύντομα, μη λεκτικά βιντεάκια-σποτάκια, προκειμένου να περάσει το μήνυμα για τα δικαιώματα
σε όλους. Κάθε βίντεο απεικονίζει ένα δικαίωμα που περιγράφεται στη Σύμβαση για τα
Δικαιώματα του Παιδιού, όπως: «Ελευθερία από την εργασία των παιδιών» ή «Προστασία από
την παραμέληση».
 Ο Συνήγορος για το Παιδί

https://www.synigoros.gr/paidi/

 Η Διεθνής Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού με απλά λόγια

 Αφίσα για παιδιά δημοτικού «Έχω, έχεις, έχει-όλοι έχουμε δικαιώματα»

 Φυλλάδιο για παιδιά δημοτικού «Έχω, έχεις, έχει-όλοι έχουμε δικαιώματα»

 Φυλλάδιο για εφήβους «Υπερασπίζοντας τα δικαιώματα των ανηλίκων»

 Παγκόσμια Ημέρα των Παιδιών, Ηνωμένα Έθνη:

http://www.un.org/en/events/childrenday/

 Συνήγορος του πολίτη, Ανεξάρτητη Αρχή

https://www.synigoros.gr/?i=childrens-rights.el.proagogi_dsdp.22305

 Ημέρες αφιερωμένες στα Δικαιώματα του Παιδιού (Πηγή: Σαν Σήμερα)

https://www.sansimera.gr/worldays/397

https://www.sansimera.gr/worldays/37

https://www.sansimera.gr/worldays/224

 Πύλη του Συμβουλίου της Ευρώπης, Council of Europe, Ευρωπαϊκή Επιτροπή για τα
ανθρώπινα δικαιώματα:

https://www.coe.int/en/web/edc/living-democracy-manuals

http://pjp-eu.coe.int/en/web/charter-edc-hre-pilot-projects/comics-competition

 Ευρωπαϊκού Δικτύου Συνηγόρων του Παιδιού (ENOC), Δημόσια θέση «Παιδιά και Λιτότητα»

 Ψηφιακά διδακτικά σενάρια, Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής, δικαιώματα –
υποχρεώσεις,

http://aesop.iep.edu.gr/node/15922

 Τα Δικαιώματα του Παιδιού εικονογραφημένα

https://www.living-democracy.gr/textbooks/volume-5/part-3/documents-and-teaching-material-4/

Όταν σεβόμαστε τον εαυτό μας, αποδεχόμαστε τον εαυτό μας έτσι όπως είναι. Όταν σεβόμαστε τους άλλους, αυτό σημαίνει ότι τους αποδεχόμαστε έτσι όπως είναι. Όταν σεβόμαστε τα πάντα στη φύση —τα ζώα, τους ωκεανούς, την ατμόσφαιρα, τη γη- αποδεχόμαστε όλη την Πλάση έτσι όπως είναι. Όταν ερχόμαστε στον κόσμο, όλα είναι ήδη δημιουργημένα. Δεν ήταν δική μας επιλογή να εκτεθούμε στα δημιουργημένα πράγματα. Συνέβη, και το σεβόμαστε. Μπορούμε να κάνουμε κάτι καλύτερο; Δεν νομίζω. Σεβασμός είναι η πλήρης αποδοχή των πάντων, έτσι όπως είναι, όχι όπως θα θέλαμε να είναι. Αυτή θα μπορούσε να είναι μια ερμηνεία της λέξης σεβασμός.

Μόλις αποδεχτούμε τον εαυτό μας έτσι όπως είναι, παύουμε να επικρίνουμε τον εαυτό μας. Τότε, μας συμβαίνει κάτι εκπληκτικό: γαληνεύουμε. Παύουμε να έχουμε ψυχικές εντάσεις και δεν αντιμαχόμαστε κανέναν. Όλες οι εντάσεις που βιώνει η ανθρωπότητα οφείλονται στην έλλειψη σεβασμού. Όλοι οι πόλεμοι οφείλονται στο ότι κάποιοι δεν σεβάστηκαν τον τρόπο ζωής ορισμένων καλλιτεχνών. Αντί να σεβόμαστε τα δικαιώματα των άλλων, προσπαθούμε να τους επιβάλουμε τις δικές μας πεποιθήσεις. Και έτσι ξεσπά πόλεμος.

Ίσως αν οι δάσκαλοι προσπαθήσουμε να γίνουμε οι δάσκαλοι που θα θέλαμε να έχουν τα παιδιά μας, ίσως καταφέρουμε να χτίσουμε όνειρα και καινούριους  κόσμους. Όταν αγαπάς ενδιαφέρεσαι , όταν ενδιαφέρεσαι μαθαίνεις!

ομάδα μαθητών  τάξη B

Εμφανίζεται με τη μορφή του λεκτικού εκφοβισμού (κοροϊδία, διακρίσεις, ντροπιαστικά σχόλια…),του κοινωνικού εκφοβισμού (διάδοση φημών, καταστροφή προσωπικών αντικειμένων, απομόνωση από την ομάδα…), του σωματικού εκφοβισμού (χτυπήματα, σπρωξίματα, κλωτσιές…), του ηλεκτρονικού εκφοβισμού (εκβιασμός μέσω Διαδικτύου και ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, μέσω μηνυμάτων στο κινητό τηλέφωνο…)

Καταρχάς, το bullying μπορεί να έχει αντίκτυπο στο κοινωνικό περιβάλλον ενός σχολείου δημιουργώντας κλίμα φόβου μεταξύ των μαθητών, εμποδίζοντας την

ικανότητά τους να μάθουν και οδηγώντας σε αντικοινωνικές συμπεριφορές.

 Και οι θύτες και τα θύματα παρουσιάζουν προβλήματα όπως μοναξιά, δυσκολία στο να κάνουν φίλους, μαθησιακές δυσκολίες ή αποτυχία στο σχολείο.

ΚΟΝΤΟΥΛΗ ΔΕΣΠΟΙΝΑ

Συχνά γίνεται λόγος για τη γλωσσική πενία που χαρακτηρίζει πολλούς Νεοέλληνες σήμερα. Η λεξιπενία είναι απλά , το φτωχό λεξιλόγιο. Είναι δύσκολο να ακούς περίπλοκες λέξεις και να βρίσκεις τις αντίστοιχες κοινές λέξεις που ακούς κάθε μέρα. Οι νέοι αφήνουν » σταθερές » εκφράσεις της μητρικής γλώσσας , γιατί πιστεύουν πως αν μιλάνε σαν όλους τους άλλους, θα γίνουν αποδεκτοί σαν  κι αυτούς. Είναι όμως μόνο αυτό; Όχι βέβαια. Είναι η μαζικοποίηση του κόσμου. Όλοι ακολουθούν το πλήθος. Το να ακολουθεί κάποιος  το πλήθος δεν σημαίνει να ντύνεται και να  αγοράζει τα ίδια πράγματα. Το πρόβλημα όμως προχωρά βαθύτερα. Ίσως το κάνουν γιατί φοβούνται, αγχώνονται να βγουν στην πραγματικότητα της ζωής, στην καθημερινότητα. Η μόνη τους διέξοδος είναι να ακολουθούν το πλήθος.

Ένας άλλος λόγος είναι ότι οι νέοι απομακρύνονται όλο και πιο πολύ από το αληθινό διάβασμα! Είναι που ευθύνεται η έλλειψη ενθάρρυνσης από τους μεγαλύτερους. Δεν μαθαίνουν τις αξίες της γλώσσας και τον πλούτο της. Ούτε το σύστημα εκπαίδευσης φαίνεται να κάνει κάτι γι’ αυτό.

Το τι μπορεί να γίνει , είναι θέμα όλων μας. Αγαπάμε μόνο ό,τι καταλαβαίνουμε! Οπότε πρέπει να φροντίσουμε να κατανοήσουν οι νέοι τη γλώσσα για να σταματήσει η εγκατάλειψη της.

Το 2014 σε μια έρευνα του περιοδικού Economist για τα καλύτερα εκπαιδευτικά συστήματα στον κόσμο, ανάμεσα σε 40 χώρες η Ελλάδα κατέλαβε την 37η θέση, ενώ ανάμεσα στις ευρωπαϊκές χώρες την τελευταία θέση. Επίσης, σύμφωνα με την έκθεση διεθνούς αξιολόγησης των εκπαιδευτικών συστημάτων που εκδόθηκε από τον ΟΟΣΑ το 2015, η χώρα μας κατέλαβε την 32η θέση ανάμεσα στις 35 χώρες του Οργανισμού.

Eίναι πραγματικά θλιβερές οι παραπάνω ειδήσεις αν λάβουμε υπόψη μας τη σπουδαιότητα της εκπαίδευσης ως φορέα κοινωνικοποίησης που καλλιεργεί την αισθητική, ψυχική και κριτική ικανότητα των νέων, ώστε να μη χειραγωγούνται, αναπτύσσει την πολιτική τους συνείδηση, διαπλάθει το ήθος τους και τους παρέχει γνώσεις.
Ανταποκρίνεται στον ρόλο του το ελληνικό σχολείο; Είναι προφανές ότι έχει πολλά τρωτά σημεία. Τι συμβαίνει, λοιπόν, στον χώρο της εκπαίδευσης; Όλα αυτά μας προβλημάτισαν και θελήσαμε να ερευνήσουμε το θέμα υποβάλλοντας ερωτήσεις στους συμμαθητές μας και συζητώντας μαζί τους.

Προβλήματα στη σύγχρονη εκπαίδευση
Καταρχάς, οι μαθητές δήλωσαν ότι πιέζονται πάρα πολύ να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις του σχολείου με τον τεράστιο όγκο την ύλης και τις εξωσχολικές τους δραστηριότητες (αθλητισμός, μουσική, φροντιστήρια, ξένες γλώσσες κ.λπ.). Δε ζουν, λοιπόν, την εφηβεία τους λόγω υπερφορτωμένου καθημερινού προγράμματος.
Επίσης, η εκπαίδευση είναι χώρος κομματικών ανταγωνισμών. Το εκπαιδευτικό σύστημα αλλάζει κάθε φορά που αναλαμβάνει νέος υπουργός παιδείας ή αλλάζει το κόμμα που κυβερνά, δεν υπάρχει δηλαδή μακροπρόθεσμος σχεδιασμός εκπαίδευσης, ώστε να επιτυγχάνονται οι στόχοι που τίθενται κάθε φορά.
Ακόμη, το σχολείο δεν καλλιεργεί την κριτική σκέψη, αλλά στηρίζεται στη στείρα αποστήθιση, δηλαδή στην παπαγαλία, με αποτέλεσμα τα παιδιά να θεωρούν το σχολείο ανούσιο και να το βαριούνται και οι γνώσεις να είναι επιφανειακές και αποσπασματικές. Δεν έχουν, δυστυχώς, οι μαθητές τη δυνατότητα να ερευνήσουν μόνοι τους και να συγκεντρώσουν πληροφορίες από πολλαπλές πηγές, για να αποκτήσουν κριτική και δημιουργική σκέψη.
Εξάλλου, το σύγχρονο εκπαιδευτικό σύστημα δε βοηθάει στον επαγγελματικό προσανατολισμό των μαθητών και αποτυγχάνει να αναδείξει τις ατομικές δεξιότητες τους και τα ταλέντα τους και να τους προσανατολίσει προς την κατάλληλη επαγγελματική κατεύθυνση, παρουσιάζοντάς τους όλο το εύρος των επαγγελματικών επιλογών.
Τέλος, τη στιγμή που οι απαιτήσεις της αγοράς εργασίας αλλάζουν δραματικά, το στερούμενο ευελιξίας ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα ακολουθεί μη αποτελεσματικές μεθόδους διδασκαλίας και ένα πρόγραμμα σπουδών που ελάχιστα ανταποκρίνεται στα ζητούμενα της νέας εποχής.
Εμείς οι μαθητές, λοιπόν, ζητάμε να βρεθούν άμεσα λύσεις στα προβλήματα της εκπαίδευσης. Το σχολείο να εμπνέει τη χαρά για μάθηση, να μην εξομοιώνει όλους τους μαθητές, αλλά να καλλιεργεί τις ατομικές τους δεξιότητες. Επίσης, να στοχεύει στη βαθιά καλλιέργεια και στην κριτική σκέψη. Έτσι θα έχουμε το σχολείο που ονειρευόμαστε.

Μαθητές:
• Αλινετζαντ Μελίνα-Βασιλική
• Ιγγλεζάκη Γεωργία
• Κουκιανάκη Ελένη
• Κουτσιούμπα Αργυρή-Αφροδίτη
• Μαραγκουδάκη Χριστίνα
• Μητσκολάβα Αικατερίνη
• Μιχαηλίδη Χριστίνα
• Μπουζουνιεράκη Δέσποινα
• Μυλωνάκης Χαράλαμπος
• Παπαγιάννη Χριστίνα

Επιβλέπουσα καθηγήτρια:
Κελαϊδή Ελένη

[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

 ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ –ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΟΥ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥΣ     ΣΚΕΨΕΙΣ-ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ !

Η μέρα του επίσημου διορισμού σε επαρχιακό σχολείο πριν είκοσι επτά  περίπου χρόνια, ήρθε μέσα σε ένα κλίμα απογοήτευσης από την απόδοση και την επίδοση των μετεξεταστέων που κληθήκαμε με άλλους συναδέλφους να αξιολογήσουμε .

Το σημερινό σχολείο που καλούμαστε να υπηρετήσουμε όλοι «οι ένθερμοι υποστηρικτές του είδους »,είναι ένας χώρος με τεράστιες δυσκολίες τουλάχιστον αναφορικά με το μαθητικό δυναμικό αλλά πολλές φορές και τις αναγκαίες υποδομές.

Βέβαια για να λειτουργήσει σωστά και αποδοτικά  η σχολική μονάδα απαιτείται πρωταρχικά  η σχέση και  η  συνεργασία μεταξύ των συναδέλφων και της διοίκησης  να είναι άψογη.

Η εμπειρία δείχνει πως αν και οι απόψεις είναι πολλές φορές διαφορετικές , παρά ταύτα  επιτυγχάνεται η εύρεση κοινής λύσης στα τρέχοντα ζητήματα και τα καθημερινά προβλήματα.

Παραβλέποντας όλα τα παραπάνω, ξεκινά ο αγώνας κοντά στους μαθητές που πρέπει να καταλάβουν την αξία του δικού μας έργου.

Σιγά , σιγά κατάλαβα πόσο μεγάλος είναι ο αγώνας  δίπλα στους ατίθασους Έφηβους που πρέπει ο σύγχρονος εκπαιδευτικός να δαμάσει με όλη τη σημασία της λέξης και να τους πείσει για την αποστολή του!

Η δύσκολη ώρα της  τάξης, η ολομέτωπη αντιμετώπιση στο χώρο της καθημερινής προσέγγισης των μαθητικών ψυχών, όπου άλλοι διψούν για μάθηση και άλλοι έρχονται ,γιατί έτσι τους το επιβάλλουν….κρίνει τα δεδομένα.

Το άρωμα που αναδύεται από τη ζωντάνια και την δύναμη της νεανικής ψυχής, κάπου χάνεται μέσα στην πίεση ,που όπως λένε , δέχονται οι σημερινοί μαθητές.

Τα βιβλία , η αναγκαστική στείρα απομνημόνευση, η αξιολόγηση ενοχλούν τους μαθητές αλλά και τους εκπαιδευτικούς και πολλές φορές ο στόχος δεν υλοποιείται …….

«Το παιχνίδι χάνεται» όταν πρέπει να επιβληθείς στην τάξη για να λειτουργήσει η ομάδα και να ανταποκριθεί στον τρόπο παροχής αλλά και παρουσίασης  κάθε καινούριου που τους δίνεται με μεγάλη προθυμία από τη  πλευρά του δασκάλου.

Η απογοήτευση είναι δεδομένη τις περισσότερες φορές για την ανταπόκριση που δεν έρχεται όπως την περιμένεις .Η συμμετοχή ανέρχεται στο ένα τέταρτο των μαθητών που παρακολουθούν , που γράφουν , που συνεργάζονται.

Το ερώτημα που προκύπτει και μας απασχολεί όλους  που έχουμε συνειδητοποιήσει την αποστολή μας, είναι  πόσο μερίδιο ευθύνης έχουμε για τούτο το μεγάλο έργο.

Η  ΩΡΑ ΤΗΣ ΑΠΟΔΟΧΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

Η ΑΞΙΑ ΤΗΣ ΑΛΗΘΙΝΗΣ ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ ΣΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ

Βέβαια οι καλύτεροι κριτές για το έργο που επιτελούμε  είναι οι μαθητές μας !

Όμως η πείρα   έχει  αποδείξει πως το ενδιαφέρον τους υποκινείται μέσα από τη χάρη που θα τους προσφέρεις , τη συνεργασία που θα έχουν για μια ομαδική εργασία , την εξωσχολική δραστηριότητα , την υπόσχεση για ένα γλυκό …..κέρασμα .

Η αυστηρή αλλά και ταυτόχρονα γλυκιά ματιά  πως για μια φορά που δεν το διάβασες δεν πειράζει αλλά αύριο θα τα ξέρεις  καλύτερα και θα έχεις   γράψει στο τετράδιο τις ασκήσεις ,είναι …πανάκεια , λύτρωση. Είναι γεγονός πως το «κόλπο» πιάνει τις πιο πολλές φορές.

Έτσι θεωρώ ότι γίνεται αποδεκτός ίσως αγαπητός,  αυτός που θέλει να λέγεται δάσκαλος και δεν κρατά τον  κατάλογο στο χέρι , φωνάζοντας αλφαβητικά ,τρομοκρατώντας το πλήθος των ματιών που περιμένει να ακούσει το όνομά του ή να σηκωθεί στην έδρα … για ανάκριση

Ακόμα  η χρήση πολλών σημειώσεων που απλοποιούν τα πράγματα  και είναι γραμμένα σε σχεδιάγραμμα ή προβάλλονται ,  δεν απαιτούν μόνο τη χρήση  του βιβλίου  αλλά της κρίσης και της λογικής τους.

Το μυστικό είναι να κάθεσαι ανάμεσα τους, να ακουμπάς στο θρανίο τους και να μαθαίνεις μαζί τους για το πως θα ικανοποιηθούν καλύτερα μέσα στην άχαρη τάξη .Να ανοίξεις τα χέρια και την αγκαλιά σου στη χαρά και στη λύπη τους αλλά κι στην άγνοια ή την αδυναμία τους .

Η αποδοχή λοιπόν είναι δυνατή και αυτό φαίνεται, σου χαϊδεύουν την πλάτη και τα μαλλιά όταν πονάς και θυμούνται ακόμα και τα γενέθλια σου…

Το ερώτημα είναι αν υπάρχει μέσα σου η ικανοποίηση ότι κάνεις το σωστό και δίνεις τον ιδανικό εαυτό σου στο έργο σου.

 Πες λοιπόν ότι το κάνεις, χωρίς αμφιβολία και δεν έχεις τύψεις. Όμως πρέπει να ληφθεί σοβαρά ως δεδομένο ότι ένα μεγάλο ποσοστό μαθητών  δεν σε αφήνει  να κάνεις τη δουλειά σου .

Άλλοι αδιαφορούν , άλλοι κλαίνε , άλλοι ζωγραφίζουν αδιάφορα στο θρανίο, όμως εσύ, δάσκαλε, πρέπει να τους ξυπνήσεις από το λήθαργο και να υποκινήσεις το ενδιαφέρον τους .

Βέβαια αν δεν βοηθήσουν κατά το δυνατόν και δεν αποδεχτούν την παρουσία σου, το μόνο που κερδίζεις είναι μια κλεισμένη φωνή και ένα δυνατό πονοκέφαλο !

Δεν είναι καθόλου εύκολο να «σταθείς» στην τάξη αν δεν το θέλεις πραγματικά και δεν είσαι ταγμένος στην αποστολή σου, γιατί οι δύσκολες στιγμές είναι πιο πολλές από τις εύκολες, η πίκρα και η απογοήτευση είναι συχνό φαινόμενο .

Τελικά η προσπάθεια για τον αγώνα αυτό αφορά εμάς, τους μεγάλους που πρέπει έχοντας το κατάλληλο εκπαιδευτικό υλικό  να στηρίξουμε ποιοτικά το εκπαιδευτικό σύστημα .

Είναι η μεγάλη πρόκληση της εποχής μας στην οποία πρέπει να ανταποκριθούμε και να απαντήσουμε με αγάπη και σεβασμό στην προσπάθεια των μαθητών μας, προσφέροντας τους την αξιόλογη γνώση για να την κατακτήσουν .

10/1/2017

**Γράφτηκε  επικουρικά, στα πλαίσια της εργασίας μιας φοιτήτρια ς του Τμήματος Φιλοσοφικών και Κοινωνικών σπουδών του Πανεπιστημίου Κρήτης .