Προσπαθήστε να είστε ανθρώπινος και όχι μια μηχανή διδασκαλίας.

• Μη δίνετε την πρώτη θέση στην ύλη που διδάσκετε, αλλά σε μας τους μαθητές σας.
• Κάντε με να νιώσω πως ενδιαφέρεσθε για μένα, θεωρώντας με σαν ανθρώπινο πλάσμα και όχι σαν ένα απλό αριθμό του βαθμολογίου σας.
• Μη με κρίνετε μόνο από τους βαθμούς που πετυχαίνω με τις απαντήσεις μου, αλλά περισσότερο από την προσπάθεια που καταβάλλω.
• Μην περιμένετε να ξεπεράσω το ταλέντο μου και τις δυνατότητές μου. Δώστε μου κάποια ενθάρρυνση κάπου κάπου.
• Μη ζητάτε από μένα να θεωρώ τις σπουδές μου σαν την πιο μεγάλη απόλαυση της ζωής μου. Ειλικρινά δεν είναι κάτι τέτοιο για μένα.
• Μην περιμένετε να ικανοποιούμαι με όλα τα θέματα που διδάσκετε. Υπάρχουν και άλλα που με ενδιαφέρουν, ίσως, μάλιστα, και περισσότερο στην περίπτωσή μου.
• Βοηθήστε με να μάθω να σκέπτομαι και να κρίνω μόνος μου και όχι να απομνημονεύω έτοιμες απαντήσεις. Βοηθήστε με περισσότερο να βρίσκω μόνος μου τις απαντήσεις, έστω κι αν αυτό είναι περισσότερο κουραστικό για σας και για μένα.
• Ακούστε πρόθυμα τις ερωτήσεις που κάνω με σοβαρότητα, έστω κι αν σας φαίνονται βλακώδεις. Με αυτή τη συμπεριφορά σας θα μάθετε και μένα να ακούω τους άλλους προσεκτικά
• Να έχετε απαιτήσεις από μένα, φτάνει να είστε δίκαιος. Γνωρίζω πως είναι αναγκαίο αυτό, έστω και αν επαναστατώ εξωτερικά.
• Μη με γελοιοποιείτε μπροστά στους συμμαθητές μου. Αυτό πληγώνει και οπωσδήποτε θα στραφεί εναντίον σας. Μια λέξη σας, που θα ειπωθεί ιδιαιτέρως με σοβαρότητα και καλοσύνη, θα φέρει μεγαλύτερο αποτέλεσμα.
• Μη με οικτίρετε στους άλλους, όταν δεν τα καταφέρνω καλά σε κάτι. Αυτός ο οίκτος φέρνει αμηχανία.
• Μη μου προβάλετε άλλο συμμαθητή μου για παράδειγμα. Έτσι υπάρχει φόβος να τον μισήσω.
• Όταν πετυχαίνω κάτι, μη με παρουσιάζετε σαν παράδειγμα στους άλλους. Αυτό με βάζει σε δύσκολη θέση. Σε μια τέτοια περίπτωση θα χαρώ πολύ με ένα καλό σας λόγο.
• Κρατήστε για τον εαυτό σας, παρακαλώ, τα προσωπικά σας προβλήματα και τις πολιτικές σας ιδέες. Έτσι κι αλλιώς δεν είμαι σε θέση ούτε να τα λύσω, ούτε να τις κρίνω.
• Θυμάστε καμιά φορά που ήσασταν και σεις κάποτε μαθητής. Είχατε καλύτερους βαθμούς και δεν ξεχνούσατε ποτέ;
• Σας παρακαλώ να συνεχίζετε πάντα τη μελέτη σας και να μην χρησιμοποιείτε στην τάξη με μηχανικό τρόπο τις κιτρινισμένες σημειώσεις που συντάξατε πριν από πολλά χρόνια.
• Μην προσδοκάτε από μένα πολύ συχνά ένα λόγο ευχαριστίας. Είμαι ευγνώμων, αλλά δυσκολεύομαι πολύ να εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου με λόγια.

Κι έτσι … σας ευχαριστώ πολύ.

ΦΛΕΒΑΡΗΣ 2022

ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΜΑΣ,ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ

Με το πέρας της φετινής σχολικής χρονιάς θέλουμε να  ευχηθούμε σε όλους να έχετε ένα Καλό Καλοκαίρι με υγεία!!!

Τελειώνει εδώ, το φετινό τεύχος του περιοδικού μας με την ευχή του χρόνου να είναι καλύτερες οι συνθήκες από το φετινό σχολικό έτος και να μπορέσουμε να συμμετέχουμε στο επόμενο τεύχος με περισσότερο αισιόδοξα μυνήματα.

Τέλος για τους μαθητές που αποφοιτούν φέτος  αφιερώνουμε ….

Με  του ονείρου το καράβι, ευχόμαστε να φτάσεις στην άκρη  στου ουράνιου τόξου !

Εκεί  θα ήθελα να συναντήσεις ένα αστέρι για να θυμάσαι πως πρέπει  να λάμπεις πάντα , στο ταξίδι της γνώσης και της ανθρωπιάς!

Θα σας  θυμόμαστε πάντα

Οι καθηγητές σας !!!

Σήμερα στην πανδημία χρησημοποιούμε την μάσκα σε όλες τις δραστηριότητες της ζωής μας για να προστατευτούμε από τον ιό για να μην νοσήσουμε.Στο σχολείο εν ώρα μαθήματος η χρήση της μάσκας είναι δυσάρεστη αλλά εχεί καποιά θετικά όπως:

1. Μας προστατεύει από τα μικρόβια και βακτηρίδια που μπορεί να μας μεταδόσει ο διπλανός μας.
2. Μπορούμε όμως να μιλάμε με τον συμαθητή μας χωρίς να μας ακούει ο καθηγητής μας…!

Βέβαια εχεί και μειονεκτήματα η χρήση της,όπως:

1. H πολύωρη χρήση της μας ιδρώνει και δυσκολεύει την αναπνοή μας.
2. Δεν μπορούμε να δείξουμε να συναισθηματά μας στους άλλους,όπως όταν χαμογελάμε η όταν είμαστε θλιμένοι.

Δυστυχώς ακόμη και σήμερα φοράμε την μάσκα αλλά ελπίζω του χρόνου να εξαφανιστεί ο ιός αυτός και να γυρίσουμε στη κανονικότητα που όλοι επιθυμούμε.

Βαγιόκας Δημήτριος

Πριν από κάποιο καιρό θα το θεωρούσαμε δεδομένο ότι ο καθένας και ειδικά οι καθηγητές μας θα μπορούσαν να δουν τις εκφράσεις του προσώπου μας ακόμα κι αν κάποιες φορές μας ενοχλούσε. Τώρα όμως τα δεδομένα  άλλαξαν.Για να προστατέψουμε την υγεία όλων μας η μάσκα (όπου τον τελευταίο καιρό έχει μπει για τα καλά στην ζωή μας ) έχει μπει και στα σχολεία μας . Κάτι τόσο εύκολο  να λες ,μα αντίθετα, τόσο δύσκολο να κάνεις! Είναι κάτι πρωτόγνωρο για όλους, καθηγητές και μαθητές . Σίγουρα όμως σε κανέναν ευχάριστο. Δεν θα το κάνουμε όμως ευκολότερο αν παραπονιόμαστε ή αντιδρούμε . Όλοι μας υποφέρουμε !

Δεν θα το κάνει καλύτερο  αν οι μαθητές αποδίδουν ευθύνες στους εκπαιδευτικούς και το αντίστροφο! Αν γίνουμε όλοι μια ομάδα απέναντι σε αυτή την κατάσταση και καταλάβουμε ότι το ίδιο μπερδεμένοι νιώθουμε όλοι , τότε πιστεύω θα τα καταφέρουμε καλύτερα !

Ας συνεχίσουμε λοιπόν όλοι μαζί  όπως και στη πρώτη μέρα ,με θετική διάθεση και χαμόγελο  ακόμα και κάτω από την μάσκα !!!

Κατερίνα Παρασκάκη.

]]> https://schoolpress.sch.gr/pasatempos/?feed=rss2&p=567 0 https://schoolpress.sch.gr/pasatempos/?p=565 https://schoolpress.sch.gr/pasatempos/?p=565#comments Mon, 12 Oct 2020 17:22:53 +0000 Οι μικροί μας δημοσιογράφοι http://schoolpress.sch.gr/pasatempos/?p=565 Ως εκπρόσωποι των μαθητών του σχολείου μας, θέλουμε να απαριθμήσουμε   τα  προβλήματα που απασχολούν όλους εμάς τους μαθητές αλλά  και τους καθηγητές μας, σε αυτή  τη δύσκολη χρονική περίοδο που βρισκόμαστε, ενόψει  της πανδημίας που επικρατεί σε παγκόσμιο επίπεδο.

1.Ελλειψη  τακτικής ιατρικής υπηρεσίας στο σχολείο  για τυχόν διαχείριση  κρουσμάτων και διενέργεια μαζικών , επαναλαμβανόμενων τεστ (covid 19) σε μαθητές κα καθηγητές.

2.Καθημερινη καταγραφή   προβλημάτων  σε πολλούς συμμαθητές μας που  εκδηλώνουν κρίσεις δύσπνοιας, ζάλης  και  δυσφορίας από τη χρήση μάσκας.(Γνωρίζουμε τις περιπτώσεις που δικαιολογείται η μη χρήση της μάσκας, επιστημονικά)

3.Ο Διαχωρισμός των μαθητών σε μικρότερα τμήματα θεωρείται αναγκαίος. Είναι αδύνατον να αποφευχθεί ο συνωστισμός και ο συγχρωτισμός στις σχολικές αίθουσες και στις εξόδους του σχολείου με 25μαθητές ανά τμήμα .

4.Ελλειψη επαρκούς και μόνιμου προσωπικού  για την  καθαριότητα με ικανό αριθμό υπαλλήλων .

5.Δυσφορία  και συνωστισμός  στα σχολικά λεωφορεία . Δεν  τηρούνται οι αποστάσεις  μεταξύ  των μαθητών στις μεταφορές.

6.Ανησυχία για την αποτελεσματικότητα και την δυσκολία της «εξ’ αποστάσεως εκπαίδευσης, για πολλούς συμμαθητές μας» 

Για την άμεση  αντιμετώπιση  των παραπάνω καίριων ζητημάτων  που απασχολούν όλη τη σχολική κοινότητα προτείνουμε :

1.Να γίνει αρχικά ,πλήρης επιστημονική ενημέρωση από ειδικούς ιατρούς ανά τάξη αλλά  και  άμεση αντιμετώπιση, αν και εφόσον χρειαστεί, σε περίπτωση κρούσματος.

2.Άμεση διενέργεια  ιατρικών τεστ αλλά και πλήρης ψυχολογική στήριξη για να καταπολεμηθεί ο φόβος  σε μαθητές κα καθηγητές ,από την απειλή αλλά και την άγνοια.

3.Αμεση πρόσληψη εκπαιδευτικού προσωπικού αρχικά για την κάλυψη των αρχικών  κενών αλλά και των διασπασμένων(θεωρητικά) τμημάτων.

4.Εξασφάλιση χρηματικής ενίσχυσης στις σχολικές επιτροπές  για πρόσληψη προσωπικού καθαριότητας.(Η παροχή υπηρεσιών από μία υπάλληλο είναι εξουθενωτική και αναποτελεσματική)

5.Ορισμός συνοδών στα μέσα μαζικής μεταφοράς των μαθητών για μεγαλύτερη ασφάλεια ( υποχρεωτική χρήση μάσκας).

Σας ευχαριστούμε και σας υποσχόμαστε κάθε συμπαράσταση  από την πλευρά μας, μια και ο κίνδυνος που μας απειλεί όλους είναι υπαρκτός!

                                                                                                ΣΟΥΔΑ 5/10/2020                                           

Παράξενο πράγμα ο υπαρξιακός φόβος. Από τη μια στιγμή στην άλλη νιώθεις ότι μπορεί να μην αγκαλιάσεις ξανά αυτούς που αγαπάς, να μην έχεις την ευκαιρία να ζητήσεις συγγνώμη για κάποια γέφυρα που έκοψες χωρίς λόγο ή να ξαναδείς το αγαπημένο σου αιγαιοπελαγίτικο εκκλησάκι με την ελληνική σημαία να κυματίζει δίπλα. Νιώθεις ένα ανεξήγητο άγχος ότι δεν θα ξαναδείς πράγματα που πρακτικά ποτέ δεν είχες καν παρατηρήσει. Είναι πολύ παράξενο πόσο κινηματογραφικές και ρομαντικές μπορούν να μοιάζουν οι «ρετρό» λάμπες της Βασιλίσσης Σοφίας από το πίσω παράθυρο ενός ασθενοφόρου. Από ό,τι καταλάβατε, έως τώρα πέρασα μια δύσκολη περίοδο στην προσωπική μου μάχη με τον ιό. Την ξεπέρασα και ενδεχομένως να έχω την ευτυχία να είμαι από τη θετική πλευρά της στατιστικής, αυτών που ανέρρωσαν από τον κορωνοϊό. Δεν μου αρέσει να γράφω για τον εαυτό μου, ούτε να γίνομαι μελοδραματικός. Όμως, νιώθω την ανάγκη να στείλουμε όλοι μας ένα μήνυμα αισιοδοξίας στους συμπολίτες μας που θα περάσουν αντίστοιχες εμπειρίες. Δεν μπορείτε να καταλάβετε πόσο σημαντικό είναι να νιώσουν την αγάπη και τη στήριξή σας. Στη δική μου περίπτωση, έχω μάθει να ξεχωρίζω το αληθινό από τις δημόσιες σχέσεις. Τα μηνύματα παλιών φίλων, συνεργατών, αναγνωστών, ιδεολογικών «αντιπάλων», φίλων με τους οποίους τσακωθήκαμε ανεξήγητα, έπαιξαν τεράστιο ρόλο στο να σταθώ στα πόδια μου. Ήταν σαν να ψιθύριζαν την παλιά καλή συμβουλή της μάνας μου: «Έπεσες, σήκω και περπάτα». Όντας δημόσιο πρόσωπο σε μια ταραγμένη εποχή, ήξερα ότι θα υπήρχε και το ανάλογο τοξικό κουσκούς. Αποφάσισα ότι έχω έναν ιό πραγματικό να παλέψω και δεν θα ασχοληθώ με τον ιό της τοξικότητας που έχει δηλητηριάσει τα μυαλά και τις καρδιές μας.

Ήθελα όμως να γράψω γι’ αυτήν την περιπέτεια για έναν βασικό λόγο. Πέρα από την αγάπη και την πίστη, χρειάζεται κάτι παραπάνω για να περάσεις απέναντι. Και δεν θέλω να ξεχάσω, ούτε εγώ ούτε και εσείς, τους πραγματικούς ήρωες πίσω από τις μάσκες, που δίνουν τη μάχη για εμάς όλους. Το νοσηλευτικό προσωπικό, που τα δίνει όλα, κακοπληρωμένο, χωρίς τα απαραίτητα πολλές φορές. Τους ανθρώπους του ΕΚΑΒ, που δείχνουν καθημερινά γενναιότητα και ανθρωπιά. Η δουλειά τους δεν μπορεί να ανταμειφθεί αρκετά, αλλά πρέπει να θυμηθούμε την επόμενη μέρα και να διασφαλίσουμε τα πολύ βασικά γι’ αυτούς τους ανθρώπους. Τους ακούς να σου εξηγούν πόσο δύσκολο είναι να αρνούνται σε μια κόρη να δει έναν πατέρα για τελευταία φορά. Να λένε με υπερηφάνεια πως δουλεύουν άπειρες ώρες και κάνουν ταυτόχρονα μεταπτυχιακό. Ή να τους λες «καλή ξεκούραση» όταν τελειώνει η βάρδιά τους και να σου λένε «πάω σπίτι τώρα να φροντίσω τα παιδιά για να πάει η γυναίκα μου να δουλέψει σε άλλο νοσοκομείο». Αυτοί είναι οι δικοί μου ήρωες, τους οποίους πρέπει να αναδείξουμε και να φροντίσουμε και όταν περάσει η σημερινή τρέλα. Θα έχουμε πολλές «Θερμοπύλες» μπροστά μας ως χώρα. Οι «Θερμοπύλες» όμως, είτε στις εντατικές είτε στον Έβρο, δεν κρατούν χωρίς τους ήρωες της πρώτης γραμμής «καλοπληρωμένους, καλά εξοπλισμένους» και με μια κοινωνία στοιχισμένη πίσω τους!

Δύσκολη η ανάσα μου , δακρυσμένα τα μάτια μου από τη μάσκα

 που πρέπει να φορέσω…. .για να ακούω καθάρια τη δική σας.

Μαυρισμένη η ψυχή μου για το χαμένο χρόνο ….

Ίσως γιατί πάντα σας δίδασκα  το  «carpe diem»

(Μου στοιχίζει πολύ η έλλειψη  επικοινωνίας!)

Τα παιδιά θέλουν  επικοινωνία , συμβουλή ,τρυφερότητα

μητρική αγάπη ,στοργή και ένα  δάσκαλο να τους αφήσει να ονειρεύονται με ελεύθερη πνοή!

Χάθηκε μια άνοιξη  μα είναι άδικο να χαθεί το καλοκαίρι τους!

 Γιατί η άφεση, στο ακρόπρωρο της ανάσας, δεν είναι σπατάλη

 είναι η ανάγκη για ζωή!

 Όχι απομίμηση, ζωή αληθινή, σαν το δελφίνι που φαντάζεσαι ότι θα πεταχτεί μέχρι τον ουρανό μπροστά στα μάτια σου και θα πέσει με πελώριο παφλασμό μέσα στον υγρό χρόνο.!

Βενιανάκη Μαρία.

Αναμφισβήτητα η Ελλάδα αποτελεί μια από τις χώρες που δέχεται πολλούς μετανάστες και πρόσφυγες  από τα ανατολικά κυρίως σύνορα της. Το φαινόμενο αυτό θα συνεχιστεί στα επόμενα χρόνια, όπως φαίνεται, εφόσον είναι πολλές οι χώρες εκείνες που δεν έχουν ικανοποιητικό επίπεδο οικονομικής  ανάπτυξης ή βρίσκονται σε συνεχή εμπόλεμη κατάσταση. Οι άνθρωποι αυτοί ζουν σε άθλιες συνθήκες κυρίως στη Μέση Ανατολή και πληρώνουν μεγάλα χρηματικά ποσά στους  διακινητές, χωρίς να ξέρουν αν θα φτάσουν στον προορισμό τους.

Η Ελλάδα έχει ανοίξει την αγκαλιά της για να δεχτεί μικρούς και μεγάλους χωρίς όμως κατάλληλο κυβερνητικό σχεδιασμό. Όλοι οι διασώστες είναι πρόθυμοι να βοηθήσουν και να εξυπηρετήσουν αυτούς τους ανθρώπους  αλλά δεν φτάνει μόνο η δική τους αλληλεγγύη. Πρέπει να παρθούν έμπρακτα μέτρα, να βρεθούν ασφαλή καταλύματα, ρουχισμός, τρόφιμα, φάρμακα και πολλά είδη καθημερινής ανάγκης. Οι δήμοι να αναλάβουν τις ευθύνες τους και οι αρχές  να φροντίσουν την ομαλή ενσωμάτωση αυτού του πληθυσμού .

  Ως γνωστόν  το πρόβλημα αυτό είναι από τα σοβαρότερα που απασχολούν την Ελλάδα από τις αρχές του αιώνα. Ειδικότερα η χώρα μας απειλείται από κρούσματα βίας, κλοπών, ασθενειών, θανάτων, ρύπανσης του περιβάλλοντος και ίσως  αλλοίωσης του πολιτισμού μας. Οι δομές φιλοξενίας μπορεί  να γίνουν χώροι καθημερινών συγκρούσεων και απομάκρυνσης πολλών Ελλήνων  κατοίκων των περιοχών αυτών, σε άλλες περιοχές. Τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου που δέχονται μετανάστες, δέχονται μεγάλο πλήγμα στον τουρισμό -κύριο  παράγοντα οικονομικής ανάπτυξης της Ελλάδας.

Όμως, σκεπτόμενη ώριμα ως άνθρωπος  και ως έφηβη που παρακολουθεί τα γεγονότα, θα φιλοξενούσα  ένα προσφυγόπουλο, όσο κι αν υπήρχαν αντιδράσεις από το περιβάλλον μου!

ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΒΕΝΙΑΝΑΚΗ  ΤΑΞΗ Γ3

Είναι γεγονός πως οι νέοι  σήμερα δε διαβάζουν  βιβλία , προτιμούν  τις ταινίες ή το διαδίκτυο . Όμως δεν ξέρουν τι χάνουν  και πόσο όμορφο είναι να ξεφυλλίζουν  τις σελίδες του βιβλίου, ενώ μια ιστορία εξελίσσεται , κορυφώνεται , τελειώνει …..και πάλι από την αρχή .Χιλιάδες βιβλία έχουν γραφτεί , λογοτεχνικά, αστυνομικά, βιογραφικά, περιπέτειες , μυστηρίου , τρόμου, λαιδαγωγικά, φιλοσοφικά .Κάθε συγγραφέας είναι μοναδικός , και γράφει με το δικό του μοναδικό  τρόπο. Η αλληλουχία της υπόθεσης , ο τρόπος  σύνδεσης των προτάσεων , η ερμηνεία των γεγονότων είναι διαφορετική.

Το κριτήριο επιλογής και αξιολόγησης  ενός βιβλίου είναι υποκειμενικό .Βέβαια ο αναγνώστης ανακαλύπτει τη μαγεία του βιβλίου μελετώντας και αξιολογώντας το. Οι πολλές σελίδες  πολλές φορές  «τρομάζουν» τον αναγνώστη αλλά η δικαίωση θα έρθει στο  τέλος από την ολοκλήρωση του!

Η προτροπή είναι να προσπαθήσεις , να αρχίσεις , να επιλέξεις  ένα βιβλίο με περιεχόμενο  που σε ενδιαφέρει. Βρες μια κατηγορία βιβλίου , συνέχισε , κρίνε και πήγαινε παρακάτω . Βέβαια μόνο που πρέπει να το αποφασίσεις και να κάνεις το μεγάλο βήμα. Να ξέρεις πως το βιβλίο δεν είναι για τους σπασίκλες  όπως πολλοί πιστεύουν.Περισσότερο χαμένοι   είναι αυτοί που είναι χαμένοι όλη μέρα στο διαδίκτυο

Τα βιβλία είναι όμορφα !Απόλαυσε το διάβασμα και γέμισε την ψυχή σου.

ΜΑΡΙΑ ΚΟΥΦΟΥ

ΤΑΞΗ Γ1

   Συμπερασματικά, πιστεύω ότι αν ο άνθρωπος κάνει πιο ορθολογισμένη χρήση των ορυκτών πόρων, ή αν λάβει αυστηρότερα μέτρα για την αποτροπή της διαταραχής του οικοσυστήματος, έχει ελπίδες να κάνει τον κόσμο που ‘δανείστηκε’ από τα παιδιά του ένα πιο ασφαλές και ειρηνικό μέρος.

Τσούρτης Γιώργος