Στέλιος Βισκαδουράκης: Με έμπνευση και όραμα

Πολλές φορές στη ζωή μας μάς δίνονται μεγάλες ευκαιρίες κι εμείς αυτό που έχουμε να κάνουμε είναι να τις εκμεταλλευτούμε και να ζήσουμε τη στιγμή. Μια τέτοια ευκαιρία «επισκέφτηκε» το σχολείο μας μια Δευτέρα που ο ήλιος μάς χαιρετούσε με τα μακρά, φωτεινά χέρια του!

Μόλις ακούσαμε πως ο κύριος Στέλιος Βισκαδουράκης θα επισκεπτόταν το σχολείο μας, ένα ξαφνικό τρέμουλο πλημμύρισε όλο μας το σώμα. Όσο πλησίαζε η ώρα που θα τον συναντούσαμε, η καρδιά χτυπούσε όλο και πιο δυνατά. Ξαφνικά το κουδούνι χτύπησε και οι μαθητές ήμασταν έτοιμοι για τη μεγάλη εμπειρία. Αντικρίσαμε το πρόσωπό του και ένα μεγάλο χαμόγελο σχηματίστηκε στα πρόσωπά μας. Μια φωνή ακούστηκε ξαφνικά στο βάθος της αίθουσας, που ήταν κατακλυσμένη από πλατιά χαμόγελα …

«Από τι εμπνέεστε;» ρώτησε μια κοπέλα, πρόθυμη να ακούσει την απάντηση. «Ανάλογα με το τι μπορεί να με επηρεάσει … Αυτό που βλέπω, το κοίταγμα, κάτι που με ερεθίζει!»

Εκείνος μιλούσε και αγκάλιαζε τις ψυχές μας. Ένας άνθρωπος, που δεν τον εντυπωσιάζει ο εύκολος δρόμος, αλλά θέλει να αντιμετωπίσει τον δύσκολο τρόπο! Που φωνάζει «όχι» χωρίς να διστάζει, και πάντα υποστηρίζει τη γνώμη του. Ένας άνθρωπος που έχει βαδίσει στον δρόμο της συγγραφής, γράφοντας 10 ποιήματα, 50 διηγήματα, από την ψυχή του, και δεν έχει τελειώσει ακόμα το πανέμορφο αυτό ταξίδι του … Που μένει εκεί να μας κοιτάει στα μάτια και να προσπαθεί να απαντήσει σε όλες μας τις ερωτήσεις! Εκείνος εκφράζεται και ζωγραφίζει το κάθε διήγημά του στις καρδιές μας. Καθώς μιλούσε, χάιδευε τα αυτιά μας και ξετύλιγε όμορφες εικόνες στα βουρκωμένα μάτια μας … Τα ιδρωμένα μας χέρια ήταν σηκωμένα ψηλά, λες και θα έφταναν τον ουρανό. Οι ερωτήσεις μας χρωμάτιζαν την αίθουσα με τα πιο χαρούμενα χρώματα!

«Φυσικοθεραπευτής ήταν η δουλειά μου παλαιότερα! Θεράπευα και βοηθούσα εκείνους που με είχαν ανάγκη!», είπε, μα εμείς όλοι γνωρίζαμε πως συνεχίζει να κάνει αυτή τη δουλειά, με κάποια όμως διαφορά … τώρα είναι «ψυχοθεραπευτής». Θεραπεύει τις ψυχές μας με τα διηγήματά του, κι εμείς, διαβάζοντάς τα, φεύγουμε από την καθημερινότητα και ταξιδεύουμε σε τόπους μαγικούς!

Ξαφνικά, κοίταξα το ρολόι μου και οι ώρες είχαν κυλήσει. Έπρεπε να αποχωρήσουμε από την αίθουσα. Τρέξαμε όλοι να τον αποχαιρετήσουμε! «Μακάρι ο καθένας να βρει το δώρο του Θεού …». «Να βάζετε στόχους και δουλέψτε γι’  αυτούς …», μας είπε χαμογελώντας, και εμείς αποχωρήσαμε, έχοντας στο μυαλό συμβουλές και στην καρδιά έντονα συναισθήματα!

Αναστασία Ζωάκη Α1

Ελένη Κατσαμά:

Μια συγγραφέας κοντά στους εφήβους

 Την Τρίτη 24 Απριλίου 2018 είχαμε τη χαρά και την τιμή να φιλοξενήσουμε στο σχολείο μας τη συγγραφέα Ελένη Κατσαμά στο πλαίσιο του προγράμματος της φιλαναγνωσίας.

Πριν από αυτή τη συνάντηση οι μαθητές της Α΄ τάξης είχαν ασχοληθεί και επεξεργαστεί με τις καθηγήτριές τους Διονυσία Μαράκη, Κωνσταντίνα Σωτηροπούλου και Ασημένια Χαρκιωτάκη αποσπάσματα από το τελευταίο βιβλίο της συγγραφέως «Το σκλαβάκι της Κνωσού». Πιο συγκεκριμένα, ετοίμασαν παρουσιάσεις, δραματοποίησαν σκηνές από το βιβλίο, έγραψαν διαφορετική αρχή και τέλος στο βιβλίο, ανέγνωσαν θεατρικά κάποια αποσπάσματα και ζωγράφισαν εμπνεόμενοι από σκηνές του βιβλίου. Όλα αυτά λοιπόν τα παρουσίασαν οι μαθητές της Α΄ τάξης στο Αμφιθέατρο.

 Στη συνάντηση αυτή παρευρεθήκαμε και οι «μικροί δημοσιογράφοι εν τάξει», θέσαμε ερωτήσεις στη συγγραφέα και καταγράψαμε όσα μας εξομολογήθηκε για τα βιβλία της, τις πηγές της έμπνευσής της και γενικά την πορεία της ως συγγραφέα.

Ευχαριστούμε θερμά τη συγγραφέα αλλά και τους μαθητές που συμμετείχαν ενεργά σε αυτή τη δράση του σχολείου μας!

Η Ελένη Κατσαμά γεννήθηκε το 1973 στην Αθήνα και κατάγεται από την Κρήτη. Σπούδασε δημοσιογραφία και υποκριτική. Έπειτα, συνέδεσε τη δημοσιογραφία με τη συγγραφή και δημιούργησε επτά βιβλία για εφήβους, από τα οποία τρία έχουν βραβευτεί.  Έχει εκδώσει επίσης δύο συλλογές διηγημάτων και ένα μυθιστόρημα για ενήλικες. Από το 2004 εργάζεται στον εκδοτικό χώρο ως υπεύθυνη εκδόσεων παιδικού κι εφηβικού βιβλίου.

Η συγγραφέας μάς εξομολογείται

Το ξεκίνημά της:

Όταν άρχισε να εργάζεται ως δημοσιογράφος σε μία εφημερίδα, παρατήρησε έναν διαγωνισμό συγγραφής εφηβικού διηγήματος. Έλαβε μέρος με ψευδώνυμο και κέρδισε το πρώτο βραβείο. Έτσι ανακάλυψε το κρυφό της ταλέντο και αποφάσισε να ασχοληθεί με τη συγγραφή.

Τα πρότυπά της:

Η Ελένη Κατσαμά είχε ως πρότυπα τον Παντελή Καλιότσο και τους διάσημους συγγραφείς Νίκο Καζαντζάκη και Ζωρζ Σαρή (αγαπημένο «Τα γενέθλια»).

Αγαπημένο βιβλίο: 

Το αγαπημένο της βιβλίο στην εφηβεία ήταν «Τα ξύλινα σπαθιά» του Παντελή Καλιότσου.

Η γνώμη της για την ανάγνωση εξωσχολικών βιβλίων:

Η ίδια υποστηρίζει ότι τα παιδιά έχουν απομακρυνθεί από τα βιβλία, καθώς η ανάγνωση απαιτεί κόπο και χρόνο. Οι υποχρεώσεις έχουν αυξηθεί και τα παιδιά προτιμούν να γεμίζουν τον ελεύθερό τους χρόνο διασκεδάζοντας με τους φίλους τους.

Η απόφασή της να ασχοληθεί με τα προβλήματα των εφήβων:

Επειδή η ίδια δυσκολεύτηκε στην εφηβεία της, θεωρεί ότι τα παιδιά είναι πιο ευάλωτα και ευαίσθητα. Γι’ αυτό ήθελε να επικοινωνήσει μαζί τους για να τα βοηθήσει να αισθανθούν καλύτερα.

Νεφέλη Κουρουπάκη Β2

Μαρινέλλα Μποτσάκη Β2

Η συγγραφέας μάς μιλάει για το μυθιστόρημά της

«Το σκλαβάκι της Κνωσού»

Η έμπνευση- δημιουργία του διαφορετικού ήρωα, Μίνωα

Η συγγραφέας αναφέρει ότι χρησιμοποίησε την ανθρώπινη μορφή ενός θεϊκού, όπως τον παρουσίαζαν τότε οι πολίτες της Μινωικής Κρήτης, προσώπου, και απομάκρυνε τους μύθους σχετικά με εκείνον. Έτσι δημιούργησε την ασυνήθιστη προσωπικότητα του βασιλιά Μίνωα.

Οι πηγές για τη συγγραφή του μυθιστορήματος

Η Ελένη Κατσαμά άντλησε πληροφορίες σχετικά με το ιστορικά γεγονότα που συνέβησαν στη Μινωική Κρήτη την εποχή που περιγράφει η συγγραφέας στο μυθιστόρημά της κάνοντας μια δική της έρευνα. Αρχικά, όπως δήλωσε, διάβασε πολλά βιβλία σχετικά με τις ανασκαφές του Έβανς στην περιοχή της Κνωσού, ενώ σημαντική πηγή της ήταν επίσης και το βιβλίο του Ν. Καζαντζάκη «Στα παλάτια της Κνωσού». Η κ. Κατσαμά επισκέφτηκε και την περιοχή της Ελεύθερνας, όπου έγιναν οι ανασκαφές.

Η φαντασία και τα ιστορικά στοιχεία για τη συγγραφή του βιβλίου

Η συγγραφέας Ελένη Κατσαμά στηρίζεται για τη δημιουργία του βιβλίου της στη φαντασία της και στα ευρήματα της εποχής. Η ίδια θεωρεί ότι έχει κάνει μια μίξη των ιστορικών πηγών και βασίστηκε κατά ένα μεγάλο μέρος στη φαντασία της.

Η άποψη της συγγραφέως σχετικά με τη Μινωική εποχή και τη σημερινή εποχή

Η κ. Κατσαμά πιστεύει ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται και αντί για βασιλείς υπάρχουν πολιτικοί ηγέτες.

Δανάη Αδαμάκη Α1  

Κριτική μυθιστορήματος

Το μυθιστόρημα της Ελένης Κατσαμά «Το σκλαβάκι της Κνωσού» μάς ταξιδεύει στην εποχή του Μινωικού πολιτισμού. Ο ήρωας είναι ένα μικρό αγόρι, ο Αϊσά, που πουλήθηκε ως σκλάβος στα μινωικά παλάτια. Η συγγραφέας παρουσιάζει όλα τα ιστορικά γεγονότα που συνέβησαν μέσα από τα ματιά ενός μικρού παιδιού. Οι περιπέτειες, οι παρέες και οι σκανταλιές του ήρωα δίνουν ενδιαφέρον στο μυθιστόρημα και προσελκύουν τον αναγνώστη. Μέσα από αυτή τη φανταστική ιστορία η συγγραφέας καταφέρνει να γνωρίσει τον Μινωικό πολιτισμό σε παιδιά διαφόρων ηλικιών. Η γλώσσα είναι κατανοητή, το ύφος απλό, και μέσα από την περιγραφή και τον διάλογο η αφήγηση γίνεται πιο ζωντανή και πιο παραστατική.

Η συγγραφέας Ελένη Κατσαμά με ταξίδεψε στο παρελθόν, καθώς διάβαζα το καταπληκτικό μυθιστόρημά της «Το σκλαβάκι της Κνωσού».

Δανάη Αδαμάκη Α1

Η κ. Χλόη Μπάλλα μίλησε για τον ρόλο των μαθηματικών στη σκέψη του Πλάτωνα. Τόνισε ότι οι σωζόμενες μαρτυρίες αναφέρουν τη σχέση πολλών και επιφανών μαθηματικών με την Ακαδημία του Πλάτωνα. Παράλληλα, σε αρκετά σημεία των πλατωνικών διαλόγων, όπως στο 7^ο βιβλίο της πλατωνικής Πολιτείας, στον Μένωνα και στον Τίμαιο, αναφέρονται μαθηματικές έννοιες, πράγμα που δείχνει την αξία της επιστήμης των μαθηματικών για τη συγκεκριμένη φιλοσοφική παράδοση. Πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι τα πλατωνικά στερεά, για τα οποία γράφει ο φιλόσοφος στον Τίμαιο.

Εξίσου ενδιαφέρουσα ήταν η εισήγηση του κ. Νίκου Σπανουδάκη σχετικά με τον Αρχιμήδη, τον μαθηματικό και επιστήμονα. Αναφέρθηκε στις ανακαλύψεις του Αρχιμήδη, ο οποίος βρήκε τον όγκο σφαίρας, την επιφάνεια σφαίρας, προσέγγισε τον αριθμό π, ανακάλυψε τα 13 ημικανονικά στερεά, τον νόμο των μοχλών, τον νόμο της άνωσης, τον κοχλία. Επιπλέον, τόνισε ότι το Fields Medal, ένα από τα σημαντικότερα βραβεία που δίνονται στους μαθηματικούς και θεωρείται ισάξιο των βραβείων Nobel, είναι αφιερωμένο στον Αρχιμήδη.

Συμπερασματικά, τα μαθηματικά εξελίχθηκαν από τον Πλάτωνα μέχρι τον Αρχιμήδη, και εξακολουθούν μέχρι σήμερα να εξελίσσονται. Δεν έπαψαν ποτέ όμως να παίζουν σπουδαίο ρόλο στην καθημερινή ζωή των ανθρώπων.

Το Σάββατο 5 Μαΐου 2018 ο Όμιλος Χημείας του σχολείου μας συμμετείχε στην εκδήλωση που διοργανώθηκε με επιτυχία στην πλατεία Δασκαλογιάννη και ονομαζόταν Chemistry  show. Εκεί βρέθηκαν μαθητές και από άλλα σχολεία. Όλοι παρουσίασαν τα εντυπωσιακά πειράματα που είχαν ετοιμάσει. Εμείς που συμμετείχαμε στον Όμιλο Χημείας, με την καθοδήγηση και την επίβλεψη της κ. Αλέκας Μπάκου, ετοιμάσαμε διάφορα πειράματα. Πήραμε DNA από ένα ακτινίδιο, φουσκώσαμε μπαλόνια με μια αντίδραση που παρήγαγε διοξείδιο του άνθρακα, παρασκευάσαμε πολυμερή (slime), περάσαμε καλαμάκια από μπαλόνια χωρίς να τα σπάσουμε, αλλάξαμε το χρώμα διαλυμάτων και κάναμε τη χρωστική να φεύγει από τη μέση ενός πιάτου με γάλα με μόνο μια μπατονέτα και λίγο απορρυπαντικό.

Οι μαθητές του Πειραματικού Γενικού Λυκείου Ηρακλείου έκαναν κι εκείνοι ενδιαφέροντα πειράματα. Για παράδειγμα, κατάφεραν να λιώσουν ένα γυάλινο σκεύος και να κάνουν μερικές μικρές εκρήξεις.

Πιστεύω πως όλοι οι συμμετέχοντες βρήκαν την εμπειρία αυτή πολύ ξεχωριστή, ενώ οι περαστικοί που μας παρακολούθησαν είναι βέβαιο ότι εντυπωσιάστηκαν και ευχαριστήθηκαν με όσα είδαν.

Μανώλης Βασιλικογιαννάκης Α1

Κόκκινο

Συμβολίζει την αγάπη, την ενότητα, τον θυμό, την ωριμότητα και την ορμή. Είναι χρώμα ζεστό, πλημμυρισμένο από ένταση, επανάσταση, συγκίνηση, ενεργητικότητα. Αντιπροσωπεύει τη ζωτικότητα, τη σεξουαλικότητα, το ενδιαφέρον για τη ζωή, την ευτυχία, τον αυθορμητισμό, τη διέγερση, τον κίνδυνο, την επιθετικότητα, τη φιλοδοξία, την επαναστατικότητα και την αγάπη. Το κόκκινο είναι το κατεξοχήν χρώμα του ερωτικού πάθους, το χρώμα της φωτιάς, της δύναμης, της θερμότητας, του αίματος, της καύσης.

• Στη χρωματοθεραπεία θεωρείται ότι ο δείκτης της θερμοκρασίας του σώματός μας αυξάνεται. Το κόκκινο χρώμα μάς μεταδίδει ενέργεια, όπως επίσης δρα κατά της αναιμίας και της αδράνειας. Επιπλέον, τονώνει το κυκλοφορικό σύστημα και μας προστατεύει από τα κρυολογήματα.
•  Οι κόκκινες τροφές στη διατροφή μας ­(ντομάτες, πιπεριές, φράουλες, μήλα) προσφέρουν ενέργεια, κέφι και διάθεση για δραστηριοποίηση.
•  Τα κόκκινο χρώμα χρησιμοποιούνταν από τους αρχαίους Έλληνες στους ναούς τους, για να δώσουν ένταση στη διακόσμηση μαζί με το μπλε και το χρυσό.

Ροζ

Χρώμα που χαρακτηρίζεται από θηλυκότητα, τρυφερότητα, παιδικότητα και αθωότητα. Γενικά, όσοι το αποφεύγουν χαρακτηρίζονται από δυσκολία να αποδεχτούν τη θηλυκή τους πλευρά και να εκφράσουν συναισθήματα τρυφερότητας και αγάπης.

Φούξια

Χρώμα που εκφράζει την τόλμη, τη φιλοδοξία, την αυτογνωσία, τα ελεγχόμενα πάθη και συναισθήματα. Γενικά, όσοι αποφεύγουν το φούξια χρώμα χαρακτηρίζονται από αδιαλλαξία, δεν συμβιβάζονται εύκολα, ενώ αρνούνται να εκφράσουν τα συναισθήματά τους.

Μοβ

 Το μοβ είναι το χρώμα της ανώτερης πνευματικής εξέλιξης, της τελειότητας, του οραματισμού. Το μοβ συμβολίζει τη δύναμη της γνώσης, της ταπεινότητας και της αυτοθυσίας. Επίσης, είναι πνευματικό χρώμα με αποχρώσεις θλίψης και μελαγχολίας.

• Στη χρωματοθεραπεία το μοβ έχει θετική επίδραση στην όραση και στην ακοή, αυξάνει τη διαισθητική ικανότητα, προλαμβάνει και εξισορροπεί τα ψυχολογικά προβλήματα. Ανακουφίζει την ταχυπαλμία και τις φλεγμονές, καθώς και οποιοδήποτε πρόβλημα υγείας που σχετίζεται με το κεφάλι και την κούραση στα μάτια.
• Οι τροφές με μοβ χρώμα (μελιτζάνες, κρεμμύδια, κόκκινο λάχανο) βοηθούν στην αντιμετώπιση των συγκρούσεων.

Πορτοκαλί

Συμβολίζει τη χαρά, τον πλούτο, την ευτυχία, την αισιοδοξία, την επιμονή, τη ζεστασιά, τη φιλία. Είναι χρώμα που μεταδίδει αισιοδοξία και ωριμότητα.

• Στη χρωματοθεραπεία θεωρείται ότι χαρίζει φυσική ευεξία και πνευματική τόνωση, ενώ λειτουργεί και ως αντικαταθλιπτικό. Ανακουφίζει από το άσθμα, τα βρογχικά, τους ρευματισμούς και τις κράμπες.
• Οι πορτοκαλί τροφές (καρότα, πορτοκάλια, βερίκοκα, ροδάκινα) βοηθούν τον οργανισμό να συγκρατεί τις θρεπτικές ουσίες των άλλων τροφών.

Μπλε

Το μπλε συμβολίζει την ηρεμία και τη γλυκύτητα, την καθαρή σκέψη, τη λογική συμπεριφορά, την ψυχρότητα και την καθαρότητα της ψυχής. Γαληνεύει και ηρεμεί. Είναι το χρώμα του διαλογισμού και της περισυλλογής. Θεωρείται ψυχρό  χρώμα και είναι το χρώμα του ουρανού και του αέρα, της σοφίας, της γνώσης και της εσωτερικής αρμονίας.

• Στη χρωματοθεραπεία θεωρείται ηρεμιστικό, ιδιαίτερα σε περιόδους υπερέντασης, νευρικότητας, ακόμη και υστερίας. Χρησιμοποιείται κατά της ιλαράς, του πυρετού, σπασμών και πονοκεφάλων.
• Οι μπλε τροφές, όπως μαύρα σταφύλια, σύκα και δαμάσκηνα, μας προσφέρουν ηρεμία και ξεκούραση.

Πράσινο

Συμβολίζει την ελπίδα για τη ζωή, την αναγέννηση και την ανάσταση. Θεωρείται το χρώμα της αρμονίας, της κοινωνικής προσφοράς, του αλτρουισμού. Είναι το χρώμα της φύσης και της ισορροπίας.

• Στη χρωματοθεραπεία θεωρείται ότι ελέγχει την καρδιά και την πίεση του αίματος, εξισορροπεί το νευρικό σύστημα και απαλύνει το έλκος. Επίσης, το πράσινο χρώμα θεραπεύει τα τραύματα του παρελθόντος, ανακουφίζει από τον πονοκέφαλο και τη ναυτία, μειώνει την κλειστοφοβία και επαναφέρει την ισορροπία.
• Στο ανθρώπινο σώμα το πράσινο αντιστοιχεί στην καρδιά, στους ώμους, στον θώρακα και στους πνεύμονες.
• Οι πράσινες τροφές, π.χ. σπανάκι, αγγούρι, ακτινίδια, αβοκάντο, πιπεριές, βοηθούν στην αποτοξίνωση του οργανισμού και προσφέρουν περισσότερη αντοχή.

Μαύρο

Το μαύρο χρώμα συμβολίζει το σκοτάδι, τον φόβο και τον θάνατο. Είναι τραγικό, άγριο και αυστηρό, καθώς εκφράζει σταθερότητα, μοχθηρία και σοβαρότητα. Επίσης, αντιπροσωπεύει την πειθαρχία και την εσωστρέφεια, τις ανέκφραστες ικανότητες, αλλά και τον φόβο για το μέλλον. Το μαύρο αυξάνει την αυτοσυγκράτηση και την αυτάρκεια.

• Οι τροφές με μαύρο χρώμα, όπως ελιές, χαβιάρι, γλυκόριζα, σταφίδες, βοηθούν στην ανακάλυψη του εσωτερικού μας κόσμου.

Άσπρο

Συμβολίζει την καθαρότητα της ψυχής, την υπέρτατη πίστη, την ελπίδα, τη διαφάνεια. Εκφράζει ειλικρίνεια, αθωότητα και λάμψη. Το λευκό φως χαρίζει διαύγεια και μας βοηθάει να απαλλαγούμε από τις αρνητικές σκέψεις και τους παράλογους φόβους.

• Οι λευκές τροφές, όπως σκόρδο, ρύζι, κουνουπίδι, σελινόριζα, αποτοξινώνουν το λεμφικό σύστημα.

Καφέ

Το καφέ είναι ένα χρώμα που ενθαρρύνει και αντιπροσωπεύει την εξυπνάδα, όσον αφορά στα χρήματα. Εκφράζει τη σταθερότητα στις συνήθειες και στις πεποιθήσεις, ενώ ταυτόχρονα δηλώνει την αξιοπιστία και ικανότητα στις πωλήσεις. Τέλος, εκφράζει άρνηση για ό,τι είναι αυθόρμητο ή παρορμητικό.

Γκρι

Το γκρι είναι χρώμα που βοηθάει στην εύρεση συμβατικών λύσεων, δηλώνει την εξωτερική σκληρότητα, ψυχρότητα, αλλά και την απομόνωση. Χαρακτηρίζεται από έλλειψη φαντασίας, από περιορισμένη αντίληψη και δημιουργικότητα.

Χρυσό

Το χρυσό συμβολίζει τον Ήλιο και θεωρείται χρώμα του ήλιου με ιδιαίτερη δημιουργική και θετική ακτινοβολία στο περιβάλλον.

• Χρωματοθεραπεία: Οι ιδιότητές του είναι να καταπολεμούν την άρνηση και τη δυσαρμονία και προστατεύουν από τις αρνητικές επιδράσεις.

Ασημί

Είναι χρώμα αντανακλαστικό σαν ένας καθρέφτης στο περιβάλλον και έχει τις ίδιες ιδιότητες με το χρυσό.

• Οι θεραπευτικές του ιδιότητες βοηθούν στην εξέλιξη των πραγμάτων, ενώ παράλληλα απομακρύνουν από καθετί που δηλητηριάζει τη ζωή.

Γαλάζιο

Είναι χρώμα της ουράνιας και της καθαρής συνείδησης, της αρμονίας και της ηρεμίας. Συμβολίζει την αθανασία, τον νου, την αποκάλυψη, τη σοφία, την ευσέβεια την ψυχρότητα και την ελευθερία. Επίσης, αντιπροσωπεύει τη μάθηση και τα υγιή συναισθήματα, ενώ ευνοεί τη γνώση. Ενισχύει την αφοσίωση, τη σταθερότητα, τη μεγαλοψυχία, την πιστή φιλία και τη μετρημένη ζωή. Έχει ηρεμιστικές ιδιότητες και κατευνάζει τα πάθη.

Βιολετί

Το βιολετί συμβολίζει την ηρεμία, τη γαλήνη και τη συμφιλίωση με τον εαυτό μας. Παράλληλα, αντιπροσωπεύει την πνευματική ισορροπία και είναι το ισχυρότερο αναλγητικό χρώμα.

Τιρκουάζ

 Το τιρκουάζ συμβολίζει την εσωστρέφεια, αναγέννηση, πρόοδο, ανθρωπιά και την απέχθεια στους περιορισμούς ή την καταπίεση. Είναι χρώμα που εκφράζει την αγνή καρδιά, τη φρεσκάδα, ενώ ενθαρρύνει την καθαρή και ειλικρινή επικοινωνία. Γενικότερα, είναι ο καλύτερος σύμμαχος της γνώσης και της πληροφόρησης, καθώς ενισχύει τη διερεύνηση του νου.

Πράσινο Σκούρο

 Το πράσινο συμβολίζει το κύρος και τη δύναμη σε πρόσωπα και πράγματα. Ενθαρρύνει τον εγωισμό, τη ζήλια, τη ζηλοφθονία και την τεμπελιά.

Μπλε Σκούρο

Το μπλε χρώμα ενισχύει τη συναισθηματική ηρεμία, τη γαλήνη, την ευχαρίστηση και την ανάκτηση δυνάμεων. Συμβολίζει την ηθική και την τίμια αντιμετώπιση των προβλημάτων επιβίωσης, τη σοβαρότητα, την ευθύνη, τη γνώση, την εμπιστοσύνη και την εξουσία.

Πορφυρό

Είναι χρώμα πνευματικό, ιερατικό αλλά και βασιλικό-αυτοκρατορικό. Το πορφυρό δηλώνει σεβασμό, εξουσία, αλλά κρύβει και κάποιο μυστήριο. Εκφράζει  την υπερηφάνεια, την αλήθεια, τη δικαιοσύνη, ενώ φανερώνει τις καλλιτεχνικές τάσεις.

Κίτρινο

Το κίτρινο χρώμα συμβολίζει το μίσος, τη δειλία, τον πλούτο, τη δημιουργία, τη χαρά και τη δόξα. Θεωρείται το χρώμα της επικοινωνίας και της επιστημονικής σκέψης. Συμβολίζει τη διαύγεια σκέψης, τη φιλοδοξία και την ενοποίηση. Είναι το χρώμα του ήλιου και του χρυσού.

• Στη χρωματοθεραπεία λέγεται ότι τονώνει και αναζωογονεί το νευρικό σύστημα, καθαρίζει το συκώτι από τις τοξίνες, βοηθά το μυοσκελετικό σύστημα. Τονώνει την αυτοεκτίμηση και διώχνει τις φοβίες.
• Στο ανθρώπινο σώμα το κίτρινο αντιστοιχεί στο πάγκρεας, το ηλιακό πλέγμα, το συκώτι, τη χολή, την επιδερμίδα και το νευρικό σύστημα.
• Οι κίτρινες τροφές (λεμόνια, μπανάνες, καλαμπόκι, πιπεριές) φτιάχνουν τη διάθεση και χαρίζουν κέφι.

Δανάη Αδαμάκη Α1

                                                                                       Μιχαέλα Κακουλάκη Γ1

Αγαπητοί  (μαθητές) φίλοι,

Σας καλωσορίζω σε ένα ακόμα εξαιρετικό τεύχος του περιοδικού του σχολείου μας!

Τα τελευταία χρόνια τείνει να γίνει παράδοση η παρουσίαση των τευχών του περιοδικού μας και πολλοί το περιμένουν και μας πιέζουν ευχάριστα για την κυκλοφορία του.

Το Πειραματικό Γυμνάσιο Ηρακλείου προσφέρει, πέρα από τα μαθήματα του αναλυτικού προγράμματος, μια σειρά από ευκαιρίες και δραστηριότητες με σκοπό την όσο το δυνατό πληρέστερη ανάπτυξη δεξιοτήτων και ικανοτήτων των μαθητών του.

Οι μαθητές και οι μαθήτριες των μεγαλύτερων τάξεων μάς ξέρουν, μάς βλέπουν ότι όλοι μας εργαζόμαστε με ενθουσιασμό και διάθεση, ώστε να τους/τις βοηθήσουμε να εντάσσονται με ενεργητικό τρόπο στη σχολική κοινότητά μας και να υπηρετούν τους στόχους που τίθενται, να αγωνίζονται για την προσωπική τους ανάπτυξη και την ανίχνευση των ικανοτήτων τους, αναδεικνύοντας αρχές και αξίες που θα πρέπει να τους/τις συνοδεύουν στη ζωή τους, να συμμετέχουν με επιτυχία στην ακαδημαϊκή προετοιμασία, στον αθλητισμό, τη μουσική και τις εικαστικές τέχνες: με άλλα λόγια να αναζητούν διαρκώς και να βρουν τα σημεία που συνδέουν τη μάθηση με τις ανάγκες της καθημερινής ζωής τους.

Τώρα είναι η ώρα να απευθυνθούμε και στους νέους μαθητές μας, της Α΄ τάξης, και να τους πούμε ότι βρίσκονται σε ένα σχολείο που έχει σκοπό να μάθουν οι μαθητές του για τους άλλους και τον κόσμο γύρω τους, αλλά και να κατανοήσουν τον εαυτό τους και ότι μπορούν να κάνουν τη διαφορά, όπου και αν βρίσκονται, να γαλουχήσει τις ικανότητες τους, για να αλληλεπιδρούν αποτελεσματικά με τους άλλους, αλλά και να δρουν ανεξάρτητα με εμπιστοσύνη στον εαυτό τους∙ να αποκτήσουν την αγάπη για τη μάθηση, να αναπτύξουν τις γνώσεις, τις δεξιότητες και τις αξίες, για να επικοινωνούν, να βρίσκουν λύσεις και να καινοτομούν, να ενισχύσουν την κριτική σκέψη τους, την επινοητικότητα και τη δημιουργικότητά τους.

Είστε σε ένα σχολείο με λαμπρή ιστορία, συναρπαστικό παρόν και πολλά υποσχόμενο μέλλον!

Ζήστε το!!!

Μανόλης Καρτσωνάκης

Δ/ντής Π.Γ.Η.

Όσο η ζωή μας κυματίζει σαν τη θάλασσα κι όσο εμείς κοπιάζουμε στη δική μας βάρκα να φτάσουμε στον προορισμό μας, ερχόμαστε αντιμέτωποι με φουρτούνες αλλά και όμορφα τοπία που μας μαγεύουν. Η διαδρομή μας δεν θα ήταν εύκολη, αν δίπλα μας δεν ήταν οι συνοδοιπόροι μας, που μας βοηθούν σε κάθε μας βήμα. Και μοιάζουν με ταξιδιώτες οι μαθητές που με αγωνία και επιμονή αρχίζουν το ταξίδι τους, ενώ άλλοι συνταξιδιώτες τους φτάνουν στον προορισμό τους φορτωμένοι με αναμνήσεις και εμπειρίες, που σαν το μολύβι που έγραφε στα μπλε τετράδια τους, είναι γραμμένες βαθιά στην ψυχή τους.

 Σχέδιο: Λίνα Κυριακάκη Γ2

Αποχαιρετώντας το Γυμνάσιο

του Μωυσή Αμπουσαχίν (Π.Γ.Λ.Η.)

Προτού ξεκινήσω να αναφέρω το τι αποκόμισα από το Γυμνάσιο, οφείλω να μεταδώσω ένα μήνυμα σε εσένα, που τώρα βρίσκεσαι στο σχολείο, όπου κάποτε φοιτούσα κι εγώ. Οι τρεις αυτές χρονιές σηματοδοτούν τη δική σου προεφηβεία, γεγονός που σημαίνει ότι έχεις ακόμη να αντιμετωπίσεις πολλά. Όσο βιώνεις καταστάσεις και συναισθήματα έντονα, θυμήσου να αντιμετωπίζεις τη ζωή σου με χαρά και χαμόγελο, που αρμόζουν σε αυτό που ονομάζουμε «παιδική ηλικία». Ας τοποθετήσουμε τις τυπικότητες και τα πρέπει στην άκρη, χωρίς όμως να μείνουν παραμελημένα στο τέλος. Και αυτό γιατί, ως γνωστόν, χτίζεις το μέλλον σου από νωρίς.

Θα χρειαστείς δύναμη, για να αντιμετωπίσεις ό,τι χειρότερο σε βρει στα επόμενα τρία σου χρόνια στο Λύκειο. Και τη δύναμη αυτή θα τη βρεις αν ενστερνιστείς τα αισθήματα που θα αναδείξουν το μεγαλείο της προσωπικότητας και του χαρακτήρα που κρύβεις/δείχνεις. Αναφέρομαι σαφώς στα βαθύτερα συναισθήματα που κρύβονται μέσα σου, τα οποία εσύ και οι φίλοι σου μπορείτε να τα ωθήσετε προς την επιφάνεια.

Η χαρά, η αγαλλίαση, η ελπίδα, το θάρρος είναι αισθήματα αληθινά, που σε αγγίζουν και σου δίνουν δύναμη μέχρι το κάθε τέλος που θέτεις στη ζωή σου. Βασισμένος σε αυτά, βάζεις νέους στόχους, φτάνεις στο τέλος τους, και πάλι ξανά από την αρχή. Βρες τον τρόπο να φτάσεις στις Ιθάκες σου. Όταν τελειώσεις το Γυμνάσιο, θα νιώσεις ότι έχεις αλλάξει. Κάθε φορά που θα το νιώθεις, θα είναι προς το καλύτερο.

Θα ζητηθεί να περιγράψεις κι εσύ κάποτε τις εμπειρίες σου από το Γυμνάσιο. Το τι αποκόμισες. Τι σου έμεινε. Δεν αναφέρομαι στις γνώσεις που κέρδισες, σπάνια θα περισσέψουν αρκετές μετά από το τρίμηνο του καλοκαιριού, όταν ξεκινήσει το Λύκειο. Ελπίζω ότι θα ονομάσεις με ειλικρίνεια μια σειρά από αναμνήσεις, νιώθοντας περηφάνια πολλή. Αυτά είναι ό,τι συνειδητοποίησα με το τέλος του. Αλλά και ό,τι προσπαθώ να μεταδώσω σε εσένα τη στιγμή αυτή.

Θυμάμαι ακριβώς τη μέρα που πρωτο-πάτησα το πόδι μου στο Γυμνάσιο, έναν χώρο άγνωστο για εμένα και άλλα ενενήντα πέντε παιδιά. Όλα τα αυτοκίνητα είχαν στενέψει τον δρόμο στο μισό του. Κάθε φορά που κάποιος γονέας ή κάποιο παιδί έκλεινε την πόρτα του αμαξιού, μου δημιουργούσε ένα τρελό άγχος. Άγχος για το τι θα ακολουθήσει στη συνέχεια, τι έκβαση θα πάρει η ιστορία μου, πώς θα την αλλάξω, ώστε να έχει το επιθυμητό για μένα τέλος. Η μετάβαση από το Δημοτικό προς το Γυμνάσιο ήταν ομαλή. Είχα αναπτύξει την απαραίτητη «αναισθησία», ώστε να βιώσω την αλλαγή ψύχραιμα. Βέβαια, για να γίνω πιο σαφής, έτσι πίστευα. Γιατί μόλις πέρασα την είσοδο, σκούντηξα έναν φίλο μου λέγοντας «Να τους πω να μας γυρίσουν πίσω στο Δημοτικό;».

Τα χρόνια πέρασαν τόσο γρήγορα και για την ακρίβεια δεν κατάλαβα πώς. Έγιναν τόσα πολλά σε ένα τόσο μικρό χρονικό διάστημα, το επίπεδο του σασπένς δεχόταν αυξομειώσεις συνέχεια. Όπως βλέπω τα πράγματα τώρα, το Γυμνάσιο ήταν κάτι λιγότερο και από τις διακοπές των Χριστουγέννων, απλά με περισσότερα μελομακάρονα. Το μάθημα και οι καθηγητές δεν μπορούν να συγκριθούν εύκολα με κάτι ανάλογο. Η σχέση μεταξύ μαθητών και καθηγητή ήταν τέτοια, που μπορώ να πω ότι μου έχουν λείψει μέχρι και οι ωριαίες αποβολές. Όσο τρελό και αν ακούγεται αυτό.

Η πιο δυνατή στιγμή του τέλους ήταν το τραγούδι των Συμμαθητών, αφιερωμένο στην περσινή τρίτη τάξη, στη γιορτή του Ιουνίου, συνοδευόμενο από εικόνες και εμπειρίες. Πιστεύω τραγουδούσα σαν μανιακός παράφωνος. Δεν ήθελα να αποχωριστώ την τότε κατάσταση. Προτιμούσα να τη συνεχίσω όσο γίνεται, με νέους στόχους κάθε φορά. Συνειδητοποίησα ότι ήταν πολύ απότομος για μένα ο αποχωρισμός, δεν το είχα αντιληφθεί έως τότε πως όλοι κάποτε θα μεγαλώσουμε. Πριν από αυτό, ήθελα να φύγω επειγόντως για το Λύκειο. Τώρα θέλω επειγόντως να επιστρέψω πίσω. Δεν θέλω, ωστόσο, να δημιουργήσεις μια λανθασμένη άποψη ότι το Λύκειο είναι μια φρίκη. Το αντίθετο. Είναι απλώς συνδεδεμένο με εμπειρίες και νέες περιπέτειες. Ποιος ξέρει πώς θα συνεχιστεί άραγε η ιστορία μου εδώ, εδώ που βρίσκομαι τώρα, πάνω από κάτι σκάλες που μας χωρίζουν; Για την ώρα, μόλις άρχισε.

Εύχομαι το ταξίδι σου στο Γυμνάσιο να είναι υπέροχο. Να θυμάσαι ότι μπορείς να νικήσεις κάθε στεναχώρια ή πίεση. Οι φίλοι και οι παρέες σου, όλοι θα είναι εκεί για σένα. Σε στιγμές ευχάριστες και δύσκολες. Αυτό που έχεις να κάνεις εσύ, είναι όλες να γίνουν απλώς ευχάριστες. Να θυμάσαι, οφείλεις να αντιμετωπίσεις τη ζωή με χαμόγελο. Αν υπήρχε λίγο παραπάνω χαμόγελο, πολλά περισσότερα προβλήματα θα είχαν λυθεί. Το Γυμνάσιο είναι ανέμελο. Ευχαριστήσου το δίχως όρια. Καθόρισέ τα μετά.

 Σχέδιο: Στέλλα Μανωλίτση Γ3

Αποχαιρετώντας το Γυμνάσιο

του Μιχάλη Βρέντζου (Α4, Π.Γ.Λ.Η.)

Είμαστε πια στο Λύκειο. Δεν το πιστεύω!! Το μακρινό όνειρο έγινε πραγματικότητα!! Μαζί του αποχαιρετήσαμε την ξένοιαστη παιδική μας ηλικία και το καλό μας το σχολείο, το Γυμνάσιο. Πέρασαν κιόλας τρία χρόνια!! Τόσο γρήγορα, μα τόσο γρήγορα που δεν το κατάλαβα!!  Σαν χτες ήταν που δώσαμε εξετάσεις για το Πειραματικό Γυμνάσιο – τότε βέβαια δεν υπήρχε κλήρωση – και με ιδιαίτερη αγωνία περιμέναμε όλοι μας τ’ αποτελέσματα!!  Θυμάμαι πώς χτυπούσε η καρδιά μου!! Ο συναγωνισμός – βλέπετε – ήταν μεγάλος!!  Όλοι οι καλοί μαθητές επιθυμούσαν διακαώς να φοιτήσουν σ’ αυτό το σχολείο!! Και κάποτε βγήκαν τα πολυαναμενόμενα αποτελέσματα!!  Ευτυχώς ήμουν μέσα!!  Κάτω από τη μέση, όμως ήμουν μέσα!! Και δικαιώθηκα για την επιλογή μου αυτή, που τη συστήνω ανεπιφύλακτα σε κάθε καλό μαθητή του Δημοτικού!!!

Το σχολείο, αν και σκληρό και ιδιαίτερα απαιτητικό, πρέπει να παραδεχτούμε ότι μας έδωσε ποιοτική παιδεία, που μας έκανε να ξεχωρίζουμε από συνομηλίκους μας μαθητές άλλων γυμνασίων της πόλης. Μεγάλη η συμβολή των καθηγητών μας, καλών και ιδιαίτερα ευσυνείδητων ανθρώπων που στέκονταν συνέχεια δίπλα μας!! Πώς να ξεχάσω τον μαθηματικό, τον κ. Σπανουδάκη, με τα πρόσθετα φυλλάδια με απαιτητικές ασκήσεις που συχνά μας μοίραζε και την επιμονή του να συμμετέχουμε στους διαγωνισμούς της Ελληνικής Μαθηματικής Εταιρείας. Κάποτε πήρα κι εγώ έναν έπαινο, νομίζω στη δευτέρα τάξη!! Τι να πω ακόμα για τις εξαιρετικές φιλολόγους μας, τις κυρίες Ασπράκη, Σφακιανάκη & Σωτηροπούλου, που αφοσιώθηκαν στο να μας μάθουν να χειριζόμαστε σωστά τη γλώσσα, εφόδιο απόλυτα απαραίτητο στη μελλοντική μας ζωή !!  Όσο για τον κ. Καρτσωνάκη, τον μετέπειτα Διευθυντή μας και παλιό μας καθηγητή στην Πρώτη Τάξη στο μάθημα της Τεχνολογίας, δεν μπορώ να ξεχάσω την άψογη συμπεριφορά του μέσα και έξω από τη σχολική αίθουσα. Από τους υπόλοιπους – όλους αξιόλογους, πρέπει να παραδεχτώ – ξεχωρίζω την κυρία Πιτερού, υπεύθυνη έκδοσης του περιοδικού του Σχολείου που πάντα μας ενθάρρυνε να ξεπερνάμε τις φοβίες μας και να γράφουμε άρθρα προβάλλοντας τον εαυτό μας!!

Πέρα απ’ τους καθηγητές μας όμως, στο Γυμνάσιο γνώρισα μια παρέα υπέροχων και σωστών παιδιών, άριστων μαθητών, τη φιλία των οποίων ελπίζω και προσπαθώ με νύχια και με δόντια να κρατήσω!!

Σκεφθείτε μόνον ότι 52 μαθητές αποφοίτησαν με άριστα – πρωτοφανής αριθμός για τα ελληνικά σχολικά δεδομένα – κι ανάμεσά τους πρώτος ο κολλητός μου ο Αντώνης, γιος μιας ιδιαίτερα αξιόλογης καθηγήτριας του Σχολείου!!

Μια υπέροχη σχολική εκδρομή στο τέλος της σχολικής χρονιάς στη Βόρεια Ελλάδα, ιδιαίτερα εύστοχη σε επίπεδο γνώσης και ψυχαγωγίας, σφράγισε για πάντα τα γυμνασιακά μας χρόνια και την ξένοιαστη παιδική μας ηλικία!! Τέρμα οι πλακίτσες & τα καλαμπούρια!!

Τώρα πια στην εφηβεία, προσπαθούμε να αντιμετωπίσουμε τις αυξημένες απαιτήσεις του Πειραματικού Λυκείου. Το καλό κι αγαπημένο μας Γυμνάσιο όμως, φρόντισε να μας εφοδιάσει με τ’ απαραίτητα «όπλα». Έτσι δεν τρομάζουμε, παρόλο που στο βάθος αρχίζει ν’ αχνοφαίνεται το λούκι των Πανελλαδικών Εξετάσεων και η αγωνία για την εισαγωγή στο Πανεπιστήμιο!!

Σχέδιο: Μιχάλης Πεδιαδιτάκης Γ2