από το έργο του Στέλιου Βισκαδουράκη

Σχέδιο Μαλβίνα Αγιομυργιανάκη Β1

Δημιουργίες συμμαθητών μας εμπνευσμένες

από το έργο του Στέλιου Βισκαδουράκη

Μέλι, λάδι, φως!

Ποίηση: Μαρινέλλα Μποτσάκη  (Β2)

Μέλι, λάδι, φως.
Σμύρνη, Κρήτη, Ελλάδα.

Το φως, το χώμα ενώνει.
Έλληνες όλοι.

Πάνω στην ίδια γη.
Μαζί.

Όπου γης, πατρίς.

Δημιουργίες συμμαθητών μας εμπνευσμένες

από το έργο του Στέλιου Βισκαδουράκη

Οι πρόσφυγες

Ποίηση: Κατερίνα Μαρή  (Β2)

 Όπως το χώμα διψά για τη βροχή

Έτσι διψούν και οι πρόσφυγες για την πατρίδα

Κλαίνε βουβά και αναπολούν, δεν χάνουν την ελπίδα.

Ο καθένας την πατρίδα του την κουβαλά μαζί του

Και σαν μαχαίρι τού ξεριζώνει ο πόνος την ψυχή του.

Όνειρο λυπητερό η ζωή στα ξένα μέρη.

Όνειρο που τους έκλεψε την ευτυχία από το χέρι.

Και αν για παρηγοριά τους έλεγαν πως ήρθαν στην Ελλάδα

Η Σμύρνη τους πλημμύριζε με δάκρυα και κλάμα.

Σχέδιο: Μαρία Μακριδάκη Β2

Δημιουργίες συμμαθητών μας εμπνευσμένες

από το έργο του Στέλιου Βισκαδουράκη

Κνωσός, μια νέα γη

Ποίηση: Νεφέλη Κουρουπάκη (Β2)

Σαν μηχανή του χρόνου,
το μέλι τη πατρίδας
αναπολεί στιγμές της Σμύρνης
στα μάτια του Μικρασιάτη.

Άλλη ζωή, άλλος αέρας, άλλη γη,
μια ξένη πατρίδα περνάει
στο βλέμμα του πρώην σκαλιστή.

Αυτόν τον κόσμο τον αλλιώτικο,
τον διαφορετικό γι’ αυτόν,
έρχεται να ανατρέψει
ένας ντόπιος, Κρητικός.

Ένα ίδιο, γυάλινο μπουκαλάκι
με μια γεύση της Κνωσού
απλώνει μια σταγόνα λάδι
στο κούτελο του Μικρασιάτη.

Πατώντας πια αυτή τη γη,
μια ελευθερία και μια δροσιά,
ξεπηδάει από μέσα του.
Δεν είναι πια τουρίστας,
είναι μέλος της γης αυτής.

Σχέδιο: Λυδία Ζαχαριουδάκη Β1

Δημιουργίες συμμαθητών μας εμπνευσμένες

από το έργο του Στέλιου Βισκαδουράκη

Το μπουκαλάκι με το μέλι αφηγείται την ιστορία του

Ένα διήγημα από τον Άρη Γκούβα (Β1)

Αύγουστος ήταν, νομίζω. Μια ηλιόλουστη αλλά ψυχρή αυγουστιάτικη ημέρα. Είχε αρχίσει πια να φαίνεται ότι το καλοκαίρι έφτανε στο τέλος του. Αλλά εκείνη την ημέρα ήταν διαφορετικά. Έμοιαζε πολύ χειρότερο. Σαν να ετοιμαζόταν να γίνει κάτι τραγικό. Όλοι ήταν σε κακή διάθεση, άνθρωποι και ζώα. Να φανταστείτε ότι ήταν η μόνη μέρα που ο Μούργος δεν προσπάθησε να πηδήσει τον φράχτη, για να ζευγαρώσει με τη σκυλίτσα μας, τη Δάφνη.

Ο Τσίχλας με πήρε στα χέρια του, για να φτιάξει το συνηθισμένο λιτό πρωινό του, φρυγανισμένο ψωμί με ταχίνι και μέλι. Μόλις τελείωσε, έβαλε τα πράγματα στη θέση τους και ξεκίνησε σκοντάφτοντας, για να πάει στη δουλειά του. Περίπου δύο ώρες μετά άρχισα να διακρίνω λίγο καπνό από το διπλανό σπίτι. Στην αρχή νόμιζα ότι η κυρά Μαρία είχε πάλι ξεχάσει το φαγητό στον φούρνο, αλλά το σπίτι πήρε φωτιά πολύ γρήγορα και μόλις αυτή άγγιξε το δικό μας, άρπαξε αμέσως, και τότε κατάλαβα τι ήταν αυτή η μυρωδιά. Ήταν βενζίνη που μάλλον οι Τούρκοι είχαν ρίξει κρυφά. Το σπίτι καιγόταν για ώρα και είχα πια απελπιστεί και πίστευα ότι δεν υπήρχε σωτηρία. Τότε ξαφνικά ένα χέρι μ’ έπιασε κι άρχισε να τρέχει. Ο Τσίχλας μου είχε έρθει να με σώσει!

Τα μόνα πράγματα που θυμάμαι από το ταξίδι μας είναι κλάματα και ταλαιπωρίες, αλλά τελικά φτάσαμε σώοι εδώ, και τώρα είμαστε ασφαλείς και μακριά από τον πόλεμο.

«Μέχρι τώρα δεν περνούσα καλά, μου έλειπε κάτι, ένας φίλος, και, μόλις σε είδα, ήξερα ότι τον είχα βρει», είπε ο Μελένιος τελειώνοντας. Ένα χαμόγελο σχηματίστηκε στο στόμα του Λαδάκη …

Φωτογραφία: Μιχάλης Κυραλάκης Β2

Χριστίνα Τσιαούση Α4

Χριστίνα Χαραλαμποπούλου Α4

Το συγκεκριμένο έργο το συνέθεσε ο Camille Saint Sean Sans το 1886, το οποίο ο ίδιος θεώρησε μάλλον βλαβερό για τη φήμη του. Έτσι είχε απαγορεύσει να παιχτεί για όσο καιρό ζούσε. Το έργο παίχτηκε για πρώτη φορά δημόσια τον Φεβρουάριο του 1922, όταν είχε ήδη πεθάνει και αποτέλεσε ένα από τα σημαντικότερα έργα του.

Πράγματι ήταν μια βραδιά, η οποία άγγιξε τις καρδιές μικρών και μεγάλων μέσα από την άρτια συνεργασία των δύο σημαντικών Ελλήνων πιανιστών Δημήτρη Καρύδη και Πέτρου Μόσχου με την Κρατική Ορχήστρα και τη μαγευτική αφήγηση από τον ηθοποιό Νικολή Αβραμάκη, ο οποίος μάς ταξίδεψε μέσα από τη θεατρικότητα και την αμεσότητά του στο «Καρναβάλι των Ζώων».

Όλοι μας εντυπωσιαστήκαμε από τις επιβλητικές χειροποίητες περικεφαλαίες ζώων που φορούσαν οι μουσικοί, οι πιανίστες και ο μαέστρος.

Τέλος, ο καθένας από εμάς ένιωσε πολύ τυχερός που ήταν παρών σε μια τόσο υψηλού επιπέδου και ευχάριστη παράσταση ενός τόσο μεγάλου δημιουργού!

Στέλλα Μανωλίτση Γ3

Lonely Boy At Sea Watching Sunset

Άβυσσος. Αυτός ο πίνακας ενσαρκώνει την άβυσσο. Είναι όλα εκείνα τα φευγαλέα συναισθήματα. Όλα εκείνα τα αναπάντητα ερωτήματα. Είναι αυτή η συνεχής και ανώφελη απορία του ανθρώπου: «Ποιο το νόημα;»

Εκείνο το αγόρι έχει διασχίσει ακάθεκτο και αγέρωχο τον δύσβατο, γεμάτο εμπόδια, δρόμο της ζωής. Έχει το θράσος και το θάρρος να πλαγιάσει στην άκρη της. Έχει την πυγμή να ρωτήσει για άλλη μια φορά αυτά που άλλοι βαρέθηκαν να ρωτάνε, αυτά που άλλοι αρνούνται να διαπιστώσουν. «Τι υπάρχει μετά;», «Τι εστί θάνατος;», «Ποιο το ΝΟΗΜΑ;»

Βρίσκεται στο τέλος της αποβάθρας. Μιας αποβάθρας παλιάς, ξεπερασμένης, ετοιμόρροπης. Χωρίς πλοία, χωρίς στόχους, χωρίς όνειρα. Μιας αποβάθρας που κάποτε έσφυζε από ζωή. Γεμάτη καράβια ανεκμετάλλευτα, έτοιμα να δαμάσουν τα κύματα, να εξερευνήσουν, να εκπληρώσουν στόχους και απωθημένα, να ανακαλύψουν τον κόσμο. Ο άντρας τα εκμεταλλεύτηκε όλα. Έχει εξερευνήσει ουτοπικά μέρη, έχει βάλει πλώρη για νέα λιμάνια, μα στο τέλος πάντα επέστρεφε στην αποβάθρα. Πλέον χωρίς κανένα πλοίο, αναρωτιέται αν τελικά βρήκε ό,τι έψαχνε. Αναζητά την ουσία αυτής της διαδρομής.

Χωρίς άλλα πλοία, πρέπει να κοιτάξει με γυμνά μάτια την άγρια και ταυτόχρονα ήρεμη θάλασσα. Θάλασσα που αντικατοπτρίζει το κενό, εκεί που βρίσκονται συσσωρευμένα δεκάδες σύμπαντα και πλανήτες. Είναι αυτός ο οικείος αλλά άγνωστος βυθός, χωρίς επιστροφή. Εκείνος που όλοι αποφεύγουν. Που όλοι ξεγελούν τον εαυτό τους λέγοντας: «Η ζωή είναι μία» και τη ζούνε. Μα ΓΙΑΤΙ;

Πού πάνε όλες οι αναμνήσεις, οι στιγμές και οι εμπειρίες, όταν το πνεύμα αποχωρίζεται το σώμα; Ποιος είναι ο σκοπός που εξυπηρετεί το σύμπαν; Ποιος ο ρόλος του ενός ατόμου και ποιος του συνόλου; Γιατί οι άνθρωποι να ξεχνιούνται και να ξεθωριάζουν, γιατί να παύουν να υπάρχουν; Υπάρχει κάτι ανώτερο, υπάρχει κάτι ανυπόστατο; Μήπως ζούμε σε μία από τις άπειρες διαστάσεις του σύμπαντος; Μήπως βιώνουμε το πρώτο στάδιο μιας εκτενούς και αιώνιας διαχρονικής δοκιμασίας; Μας περιμένει κάτι μετά την επίγεια ζωή; Γιατί, αν όχι, ποιος ο λόγος ύπαρξης μας; Αφού το μόνο που μένει είναι το χάος. Αφού όλα λησμονούνται και άλλα λάθος θα ειπωθούν.

Εκείνος ακροβατεί στην άκρη της γέρικης αποβάθρας. Κοιτάει με τρόμο, με δέος, με γενναιότητα τα κρυστάλλινα νερά. Είναι αποφασισμένος, θα βουτήξει. Θα αφεθεί στη μοίρα, θα αρπάξει την τελευταία του ευκαιρία, τη διαπίστωση του τελικού κρυφού στόχου. Θα αποδεχτεί την ασημαντότητά του μπροστά στο σύμπαν.

Φοβάται. Νερά αλλόκοτα παράξενα, κρύβουν γαλαξίες, απαντήσεις, την κόλαση και τον παράδεισο. Ο ουρανός χρωματισμένος ανάμεικτα. Κάπου σκοτεινός, κάπου γλυκανάλατα φωτεινός … Χωρισμένος σε δύο ετοιμοπόλεμα στρατόπεδα. Τα άγρια παθιασμένα σύννεφα, αφηνιασμένα, καθηλωτικά εναντίον εκείνων των ήρεμων, ονειρικά πλασμένων. Η ζωή απέναντι στον θάνατο.

Με μια βαθιά ανάσα και μια τελευταία ματιά εκείνο το παιδί αποχαιρετάει την επίγεια ζωή. Αφουγκράζεται τους τελευταίους, σιωπηλούς παλμούς του, και σε λίγο βρίσκεται να αιωρείται, πάνω από τη θάλασσα, αφήνοντας πίσω την αποβάθρα. Με τα χέρια ανοιγμένα διάπλατα σαν μεγάλος αετός, έτοιμο να ταξιδέψει. Γυμνό, ευάλωτο, για πρώτη φορά κυριολεκτικά ανίδεο για το τι θα αντιμετωπίσει. Αυτό είναι που το φοβίζει, αυτό είναι η αδυναμία του. Αυτή τη φορά, δίχως πλοία, καλείται να κάνει το πιο σημαντικό ταξίδι, το αποκορύφωμα όλων. Ένα ταξίδι χωρίς επιστροφή.

Ρίχνει μια φευγαλέα τελευταία ματιά. Αρχίζει να πέφτει… Κανένας ήχος, κανένα φως, καμία σωτηρία. Όλα σκοτείνιασαν. Ποιος θα το έλεγε;

Εύα Μακρή Γ2

Όλοι έχουμε σίγουρα δει και θαυμάσει διάφορα γλυπτά σε μουσεία και σε διάφορες εικαστικές εκθέσεις. Όμως τα γλυπτά από άμμο έχουν συνεπάρει κόσμο και όσο περνούν τα χρόνια συνεχίζουν να «μαγνητίζουν» όλο και περισσότερους. Απ’ ό,τι φαίνεται τα γλυπτά από άμμο είναι η ευκαιρία για διάφορους ανθρώπους να αναδείξουν το ταλέντο τους ή και ακόμα να ανακαλύψουν πώς θα μπορούσαν να γίνουν μελλοντικοί γλύπτες. Τα γλυπτά δεν παριστάνουν κάτι συγκεκριμένο, οι καλλιτέχνες «ζωγραφίζουν» ό,τι τους εμπνέει. Με άλλα λόγια, κατά τη γνώμη μου, είναι ένας διαφορετικός τρόπος να ξεδιπλώσουμε τη φαντασία μας με έναν νέο και διασκεδαστικό τρόπο, απολαμβάνοντας δημιουργικά την άμμο, την παραλία αλλά και τον καλό καιρό.

Γρηγόρης Παπαδοσπυριδάκης Α4

Κόκκινο

Συμβολίζει την αγάπη, την ενότητα, τον θυμό, την ωριμότητα και την ορμή. Είναι χρώμα ζεστό, πλημμυρισμένο από ένταση, επανάσταση, συγκίνηση, ενεργητικότητα. Αντιπροσωπεύει τη ζωτικότητα, τη σεξουαλικότητα, το ενδιαφέρον για τη ζωή, την ευτυχία, τον αυθορμητισμό, τη διέγερση, τον κίνδυνο, την επιθετικότητα, τη φιλοδοξία, την επαναστατικότητα και την αγάπη. Το κόκκινο είναι το κατεξοχήν χρώμα του ερωτικού πάθους, το χρώμα της φωτιάς, της δύναμης, της θερμότητας, του αίματος, της καύσης.

• Στη χρωματοθεραπεία θεωρείται ότι ο δείκτης της θερμοκρασίας του σώματός μας αυξάνεται. Το κόκκινο χρώμα μάς μεταδίδει ενέργεια, όπως επίσης δρα κατά της αναιμίας και της αδράνειας. Επιπλέον, τονώνει το κυκλοφορικό σύστημα και μας προστατεύει από τα κρυολογήματα.
•  Οι κόκκινες τροφές στη διατροφή μας ­(ντομάτες, πιπεριές, φράουλες, μήλα) προσφέρουν ενέργεια, κέφι και διάθεση για δραστηριοποίηση.
•  Τα κόκκινο χρώμα χρησιμοποιούνταν από τους αρχαίους Έλληνες στους ναούς τους, για να δώσουν ένταση στη διακόσμηση μαζί με το μπλε και το χρυσό.

Ροζ

Χρώμα που χαρακτηρίζεται από θηλυκότητα, τρυφερότητα, παιδικότητα και αθωότητα. Γενικά, όσοι το αποφεύγουν χαρακτηρίζονται από δυσκολία να αποδεχτούν τη θηλυκή τους πλευρά και να εκφράσουν συναισθήματα τρυφερότητας και αγάπης.

Φούξια

Χρώμα που εκφράζει την τόλμη, τη φιλοδοξία, την αυτογνωσία, τα ελεγχόμενα πάθη και συναισθήματα. Γενικά, όσοι αποφεύγουν το φούξια χρώμα χαρακτηρίζονται από αδιαλλαξία, δεν συμβιβάζονται εύκολα, ενώ αρνούνται να εκφράσουν τα συναισθήματά τους.

Μοβ

 Το μοβ είναι το χρώμα της ανώτερης πνευματικής εξέλιξης, της τελειότητας, του οραματισμού. Το μοβ συμβολίζει τη δύναμη της γνώσης, της ταπεινότητας και της αυτοθυσίας. Επίσης, είναι πνευματικό χρώμα με αποχρώσεις θλίψης και μελαγχολίας.

• Στη χρωματοθεραπεία το μοβ έχει θετική επίδραση στην όραση και στην ακοή, αυξάνει τη διαισθητική ικανότητα, προλαμβάνει και εξισορροπεί τα ψυχολογικά προβλήματα. Ανακουφίζει την ταχυπαλμία και τις φλεγμονές, καθώς και οποιοδήποτε πρόβλημα υγείας που σχετίζεται με το κεφάλι και την κούραση στα μάτια.
• Οι τροφές με μοβ χρώμα (μελιτζάνες, κρεμμύδια, κόκκινο λάχανο) βοηθούν στην αντιμετώπιση των συγκρούσεων.

Πορτοκαλί

Συμβολίζει τη χαρά, τον πλούτο, την ευτυχία, την αισιοδοξία, την επιμονή, τη ζεστασιά, τη φιλία. Είναι χρώμα που μεταδίδει αισιοδοξία και ωριμότητα.

• Στη χρωματοθεραπεία θεωρείται ότι χαρίζει φυσική ευεξία και πνευματική τόνωση, ενώ λειτουργεί και ως αντικαταθλιπτικό. Ανακουφίζει από το άσθμα, τα βρογχικά, τους ρευματισμούς και τις κράμπες.
• Οι πορτοκαλί τροφές (καρότα, πορτοκάλια, βερίκοκα, ροδάκινα) βοηθούν τον οργανισμό να συγκρατεί τις θρεπτικές ουσίες των άλλων τροφών.

Μπλε

Το μπλε συμβολίζει την ηρεμία και τη γλυκύτητα, την καθαρή σκέψη, τη λογική συμπεριφορά, την ψυχρότητα και την καθαρότητα της ψυχής. Γαληνεύει και ηρεμεί. Είναι το χρώμα του διαλογισμού και της περισυλλογής. Θεωρείται ψυχρό  χρώμα και είναι το χρώμα του ουρανού και του αέρα, της σοφίας, της γνώσης και της εσωτερικής αρμονίας.

• Στη χρωματοθεραπεία θεωρείται ηρεμιστικό, ιδιαίτερα σε περιόδους υπερέντασης, νευρικότητας, ακόμη και υστερίας. Χρησιμοποιείται κατά της ιλαράς, του πυρετού, σπασμών και πονοκεφάλων.
• Οι μπλε τροφές, όπως μαύρα σταφύλια, σύκα και δαμάσκηνα, μας προσφέρουν ηρεμία και ξεκούραση.

Πράσινο

Συμβολίζει την ελπίδα για τη ζωή, την αναγέννηση και την ανάσταση. Θεωρείται το χρώμα της αρμονίας, της κοινωνικής προσφοράς, του αλτρουισμού. Είναι το χρώμα της φύσης και της ισορροπίας.

• Στη χρωματοθεραπεία θεωρείται ότι ελέγχει την καρδιά και την πίεση του αίματος, εξισορροπεί το νευρικό σύστημα και απαλύνει το έλκος. Επίσης, το πράσινο χρώμα θεραπεύει τα τραύματα του παρελθόντος, ανακουφίζει από τον πονοκέφαλο και τη ναυτία, μειώνει την κλειστοφοβία και επαναφέρει την ισορροπία.
• Στο ανθρώπινο σώμα το πράσινο αντιστοιχεί στην καρδιά, στους ώμους, στον θώρακα και στους πνεύμονες.
• Οι πράσινες τροφές, π.χ. σπανάκι, αγγούρι, ακτινίδια, αβοκάντο, πιπεριές, βοηθούν στην αποτοξίνωση του οργανισμού και προσφέρουν περισσότερη αντοχή.

Μαύρο

Το μαύρο χρώμα συμβολίζει το σκοτάδι, τον φόβο και τον θάνατο. Είναι τραγικό, άγριο και αυστηρό, καθώς εκφράζει σταθερότητα, μοχθηρία και σοβαρότητα. Επίσης, αντιπροσωπεύει την πειθαρχία και την εσωστρέφεια, τις ανέκφραστες ικανότητες, αλλά και τον φόβο για το μέλλον. Το μαύρο αυξάνει την αυτοσυγκράτηση και την αυτάρκεια.

• Οι τροφές με μαύρο χρώμα, όπως ελιές, χαβιάρι, γλυκόριζα, σταφίδες, βοηθούν στην ανακάλυψη του εσωτερικού μας κόσμου.

Άσπρο

Συμβολίζει την καθαρότητα της ψυχής, την υπέρτατη πίστη, την ελπίδα, τη διαφάνεια. Εκφράζει ειλικρίνεια, αθωότητα και λάμψη. Το λευκό φως χαρίζει διαύγεια και μας βοηθάει να απαλλαγούμε από τις αρνητικές σκέψεις και τους παράλογους φόβους.

• Οι λευκές τροφές, όπως σκόρδο, ρύζι, κουνουπίδι, σελινόριζα, αποτοξινώνουν το λεμφικό σύστημα.

Καφέ

Το καφέ είναι ένα χρώμα που ενθαρρύνει και αντιπροσωπεύει την εξυπνάδα, όσον αφορά στα χρήματα. Εκφράζει τη σταθερότητα στις συνήθειες και στις πεποιθήσεις, ενώ ταυτόχρονα δηλώνει την αξιοπιστία και ικανότητα στις πωλήσεις. Τέλος, εκφράζει άρνηση για ό,τι είναι αυθόρμητο ή παρορμητικό.

Γκρι

Το γκρι είναι χρώμα που βοηθάει στην εύρεση συμβατικών λύσεων, δηλώνει την εξωτερική σκληρότητα, ψυχρότητα, αλλά και την απομόνωση. Χαρακτηρίζεται από έλλειψη φαντασίας, από περιορισμένη αντίληψη και δημιουργικότητα.

Χρυσό

Το χρυσό συμβολίζει τον Ήλιο και θεωρείται χρώμα του ήλιου με ιδιαίτερη δημιουργική και θετική ακτινοβολία στο περιβάλλον.

• Χρωματοθεραπεία: Οι ιδιότητές του είναι να καταπολεμούν την άρνηση και τη δυσαρμονία και προστατεύουν από τις αρνητικές επιδράσεις.

Ασημί

Είναι χρώμα αντανακλαστικό σαν ένας καθρέφτης στο περιβάλλον και έχει τις ίδιες ιδιότητες με το χρυσό.

• Οι θεραπευτικές του ιδιότητες βοηθούν στην εξέλιξη των πραγμάτων, ενώ παράλληλα απομακρύνουν από καθετί που δηλητηριάζει τη ζωή.

Γαλάζιο

Είναι χρώμα της ουράνιας και της καθαρής συνείδησης, της αρμονίας και της ηρεμίας. Συμβολίζει την αθανασία, τον νου, την αποκάλυψη, τη σοφία, την ευσέβεια την ψυχρότητα και την ελευθερία. Επίσης, αντιπροσωπεύει τη μάθηση και τα υγιή συναισθήματα, ενώ ευνοεί τη γνώση. Ενισχύει την αφοσίωση, τη σταθερότητα, τη μεγαλοψυχία, την πιστή φιλία και τη μετρημένη ζωή. Έχει ηρεμιστικές ιδιότητες και κατευνάζει τα πάθη.

Βιολετί

Το βιολετί συμβολίζει την ηρεμία, τη γαλήνη και τη συμφιλίωση με τον εαυτό μας. Παράλληλα, αντιπροσωπεύει την πνευματική ισορροπία και είναι το ισχυρότερο αναλγητικό χρώμα.

Τιρκουάζ

 Το τιρκουάζ συμβολίζει την εσωστρέφεια, αναγέννηση, πρόοδο, ανθρωπιά και την απέχθεια στους περιορισμούς ή την καταπίεση. Είναι χρώμα που εκφράζει την αγνή καρδιά, τη φρεσκάδα, ενώ ενθαρρύνει την καθαρή και ειλικρινή επικοινωνία. Γενικότερα, είναι ο καλύτερος σύμμαχος της γνώσης και της πληροφόρησης, καθώς ενισχύει τη διερεύνηση του νου.

Πράσινο Σκούρο

 Το πράσινο συμβολίζει το κύρος και τη δύναμη σε πρόσωπα και πράγματα. Ενθαρρύνει τον εγωισμό, τη ζήλια, τη ζηλοφθονία και την τεμπελιά.

Μπλε Σκούρο

Το μπλε χρώμα ενισχύει τη συναισθηματική ηρεμία, τη γαλήνη, την ευχαρίστηση και την ανάκτηση δυνάμεων. Συμβολίζει την ηθική και την τίμια αντιμετώπιση των προβλημάτων επιβίωσης, τη σοβαρότητα, την ευθύνη, τη γνώση, την εμπιστοσύνη και την εξουσία.

Πορφυρό

Είναι χρώμα πνευματικό, ιερατικό αλλά και βασιλικό-αυτοκρατορικό. Το πορφυρό δηλώνει σεβασμό, εξουσία, αλλά κρύβει και κάποιο μυστήριο. Εκφράζει  την υπερηφάνεια, την αλήθεια, τη δικαιοσύνη, ενώ φανερώνει τις καλλιτεχνικές τάσεις.

Κίτρινο

Το κίτρινο χρώμα συμβολίζει το μίσος, τη δειλία, τον πλούτο, τη δημιουργία, τη χαρά και τη δόξα. Θεωρείται το χρώμα της επικοινωνίας και της επιστημονικής σκέψης. Συμβολίζει τη διαύγεια σκέψης, τη φιλοδοξία και την ενοποίηση. Είναι το χρώμα του ήλιου και του χρυσού.

• Στη χρωματοθεραπεία λέγεται ότι τονώνει και αναζωογονεί το νευρικό σύστημα, καθαρίζει το συκώτι από τις τοξίνες, βοηθά το μυοσκελετικό σύστημα. Τονώνει την αυτοεκτίμηση και διώχνει τις φοβίες.
• Στο ανθρώπινο σώμα το κίτρινο αντιστοιχεί στο πάγκρεας, το ηλιακό πλέγμα, το συκώτι, τη χολή, την επιδερμίδα και το νευρικό σύστημα.
• Οι κίτρινες τροφές (λεμόνια, μπανάνες, καλαμπόκι, πιπεριές) φτιάχνουν τη διάθεση και χαρίζουν κέφι.

Δανάη Αδαμάκη Α1

                                                                                       Μιχαέλα Κακουλάκη Γ1