Κι έτσι, μαζί με τους εφτά κατηφοράμε / Μυρτώ Τσικοπούλου
Και είδα και θαύμασα την θάλασσα, την βαθιά, την ατελείωτη. Με τιμόνι εφτά σπαρμένους κόσμους, πάλευα να δαμάσω δίχως στιγμή να λογαριάσω τις δυσκολίες, τα πάθη και τους πόνους που με φέραν σε τέτοια θλίψη. ….
