Ο Μανώλης Λιδάκης γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης το 1961 και άρχισε να ασχολείται με τη μουσική από πολύ νεαρή ηλικία.Το 1988, υπογράφει συμβόλαιο με τη δισκογραφική εταιρεία Sony Music, οπότε και αρχίζει να γίνεται περισσότερο γνωστός και δημοφιλής, ειδικά με το δίσκο του «Ούτε Που Ρώτησα» (1990). Η τελευταία του δισκογραφική δουλειά κυκλοφόρησε στις αρχές του 2009, με τίτλο «Μη μου γκρεμίζεις το όνειρο», όπου συνεργάστηκε με τον Παντελή Θαλασσινό.

Η Γλυκερία, ή Γλυκερία Κωτσούλα όπως είναι το πραγματικό της όνομα, γεννήθηκε στο χωριό Άγιο Πνεύμα Σερρών στις 16 Νοεμβρίου του 1953. Από πολύ μικρή δέχθηκε μουσικά ερεθίσματα από την οικογένειά της με συνέπεια το τραγούδι να ριζώσει μέσα της σε πολύ μικρή ηλικία.Εμφανίστηκε το 1974 στην τηλεοπτική εκπομπή Να η Ευκαιρία, ενώ η πρώτη της εμφάνιση στην Ελληνική μουσική σκηνή ήταν το ίδιο έτος στην ταβέρνα Ληττώ στην Πλάκα.

Η Ελένη Τσαλιγοπούλου γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Νάουσα Ημαθίας στις 11 Απριλίου 1963. Ασχολήθηκε από πολύ νωρίς με το τραγούδι μαζί με τον αδελφό της, ο οποίος είναι επίσης μουσικός. Το 1985, παρακολουθεί μαθήματα κλασικού τραγουδιού στη Θεσσαλονίκη. Τον ίδιο χειμώνα τραγουδάει επαγγελματικά για πρώτη φορά στην «Όμορφη Νύχτα», όπου έρχεται σε επαφή με το Γιώργο Ζήκα, τραγούδια του οποίου θα ερμηνεύσει στον πρώτο της προσωπικό δίσκο.

Ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου γεννήθηκε στις 21 Ιουνίου 1950 στο χωριό Βάστας Αρκαδίας κοντά στη Μεγαλόπολη.Άρχισε να τραγουδά έντεχνο ελληνικό τραγούδι στις αρχές της δεκαετίας του ’70.Ερμηνεύει τραγούδια με ήχο σαφώς πιο ηλεκτρικό και στίχο πιο αιχμηρό και πιο παρεμβατικό.Ξεκινά με δύο δίσκους που κυκλοφόρησαν το 1978 και 1982 αντίστοιχα. Ο πρώτος είχε ως τίτλο το όνομα του και περιλάμβανε τραγούδια του Αντώνη Βαρδή, και διασκευές τραγουδιών του Διονύση Σαββόπουλου και του Μίκη Θεοδωράκη. Ο δεύτερος, το «Φοβάμαι», γνωρίζει μεγάλη αποδοχή και θεμελιώνει την μετέπειτα πορεία του μέχρι σήμερα.

Τέλος ο Σωκράτης Μάλαμας  γεννήθηκε στις29 Σεπτεμβρίου 1957 στη Συκιά της Χαλκιδικής.Το μπουζούκι που του έκανε δώρο ο πατέρας του αποτέλεσε το αρχικό του ερέθισμα για τη μουσική.Πριν ξεκινήσει την προσωπική του πορεία, υπήρξε κιθαρίστας στην ορχήστρα του Νίκου Παπάζογλου.Έχει συνεργαστεί στη διάρκεια της πορείας του με διάφορους καλλιτέχνες, όπως ο συνθέτης Nίκος Ξυδάκης, η ερμηνεύτρια Χάρις Αλεξίου, ο ερμηνευτής και συνθέτης Αλκίνοος Ιωαννίδης , η ερμηνεύτρια Μελίνα Κανά, οι τραγουδοποιοί Ορφέας Περίδης και Θανάσης Παπακωνσταντίνου.

 ΠΗΓΕΣ-http://el.wikipedia.org/

Το άρθρο επιμελήθηκε η μαθήτρια του Β2 Κωνσταντιδέλλη Βαγγελίτσα

Πριν από μερικούς αιώνες στην Ευρώπη, ο φόβος της μαγείας οδήγησε στο κυνήγι μαγισσών και σε εκτελέσεις. Αυτό συνέβη κυρίως στη Γαλλία, στη Γερμανία, στη βόρεια Ιταλία, στην Ελβετία και στις Κάτω Χώρες ,το Βέλγιο, το Λουξεμβούργο και την Ολλανδία. «Δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι στην Ευρώπη και στις ευρωπαϊκές αποικίες πέθαναν», και «εκατομμύρια άλλοι υπέμειναν βασανιστήρια, συλλήψεις, ανακρίσεις, μίσος και αισθήματα ενοχής ή φόβου», αναφέρει το βιβλίο Κυνήγια Μαγισσών στο Δυτικό Κόσμο.

ΙΕΡΑ ΕΞΕΤΑΣΗ:Δημιουργήθηκε από την Ρωμαιοκαθολική εκκλησία το 13ο αιώνα. Η Ιερά Εξέταση λειτουργούσε ως αστυνομική δύναμη της εκκλησίας. Στις 5 Δεκεμβρίου το 1484 ο Πάπας Ιννοκέντιος Ή εξέδωσε μια παπική βούλα, δηλαδή διάταγμα που καταδίκαζε την άσκηση της μαγείας. Ο Πάπας εξουσιοδότησε δύο ιεροεξεταστές, τον Γιακόμπ Σπρενγερ και τον Χάιριχ Κρέμερ να πατάξουν το πρόβλημα. Αυτοί οι δύο συνέταξαν ένα βιβλίο με τίτλο Μάλεους Μαλεφικάρουμ, δηλαδή “Το Σφυρί των Μαγισσών” το οποίο το αποδέχτηκαν όλοι ως αυθεντία περί μαγείας. Το έργο τους περιείχε ευφάνταστες, βασισμένες στη λαϊκή παράδοση, ιστορίες για μάγισσες, παρουσίαζε θεολογικά και νομικά επιχειρήματα κατά της μαγείας, ενώ έδινε και οδηγίες για την αναγνώριση και την εξουδετέρωση των μαγισσών. Το Σφυρί των Μαγισσών έχει χαρακτηριστεί «το πιο μοχθηρό και το πιο επιζήμιο βιβλίο της παγκόσμιας λογοτεχνίας».

Κατηγορούμενοι: Πάνω από το 70% των κατηγορουμένων ήταν γυναίκες, ιδίως χήρες, που συνήθως δεν είχαν κανέναν να τις υπερασπιστεί. Μερικές ύποπτες γυναίκες τις έριχναν σε “αγιασμένο” κρύο νερό. Αν αυτές βούλιαζαν θεωρούνταν αθώες. Ενώ αν επέπλεαν στο νερό τις θεωρούσαν μάγισσες και τις εκτελούσαν αμέσως ή μερικές είχαν την “τύχη” να δικαστούν. Ένας άλλος τρόπος για να ανακαλύψουν τις μάγισσες ήταν να τις ζυγίζουν επειδή υπήρχε η αντίληψη ότι οι μάγισσες είχαν ελάχιστο ή καθόλου βάρος.

Τι μας διδάσκει εκείνη η φρικτή εποχή; Ένα σημαντικό μάθημα είναι το εξής: Όταν οι καθ’ ομολογία Χριστιανοί άρχισαν να αντικαθιστούν τις αγνές διδασκαλίες του Ιησού Χριστού με θρησκευτικά ψεύδη και δεισιδαιμονίες, άνοιξαν την πόρτα στον όλεθρο.

 Πηγή: JW.ORG

Το άρθρο επιμελήθηκε η μαθήτρια του Β2 Κρουστάλλη Βάσω.

Ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια όλοι μας έχουμε ακουστά αυτή την λέξη. Ή μάλλον σίγουρα κάτι έχει πάρει το αυτί μας τις τελευταίες μέρες. Με την έννοια «Bullying» – στα ελληνικά εκφοβισμός- ορίζουμε την πράξη της επαναλαμβανόμενης επιθετικής συμπεριφοράς κάποιου προκειμένου να πληγώσει ένα άλλο πρόσωπο, σωματικά ή συναισθηματικά, και να κυριαρχήσει εκφοβιστικά πάνω στο πρόσωπο αυτό. Ο εκφοβισμός ασκείται στο γενικότερο κοινωνικό περιβάλλον αλλά τα περισσότερα κρούσματα αφορούν περιπτώσεις σχολικού εκφοβισμού. Κύρια χαρακτηριστικά αυτού του είδους αποτελούν: α) η πρόθεση απο το παιδί – δράστη να βλάψει, να κάνει ζημιά στο παιδί – στόχο – θύματος, β) η έλλειψη συχνά δικαιολογίας για την πράξη, γ) η επανάληψη της συμπεριφοράς και δ) η  ικανοποίηση που αντλεί ο δράστης από τη βλάβη του θύματος.

Σίγουρα όλοι μας έχουμε υπάρξει παρόντες σε τέτοιες περιστάσεις. Ποια ήταν η στάση μας όμως; Οι μάρτυρες αυτών των γεγονότων συνηθίζουν να μένουν ανέπαφοι και να παρατηρούν τι γίνεται απο απόσταση. Μήπως όμως με αυτόν τον τρόπο συμπράττουν στο «έγκλημα» ; Τις περισσότερες φορές οι συμμαθητές τον δραστών ή των θυμάτων δεν παίρνουν θέση. Γεγονός που πρέπει αναμφισβήτητα να αλλάξει. Κύριες αιτίες είναι ο φόβος να μην μετατραπούν κι εκείνοι σε θύματα ή «του/της άξιζε», φράση που λένε για το πρόσωπο που υπέστη βία. Επιπλέον, οι μαθητές συνήθως δεν έχουν απέναντι σε αυτά τα φαινόμενα την ηθική στάση ενός ενήλικα: δεν αξιολογεί πάντα ως αρνητική και ως μη αποδεκτή την εκδήλωση σχολικής βίας, και κάποιες φορές μάλιστα του προκαλούν ευχαρίστηση τέτοια συμβάντα. Είναι πάρα πολύ δυσάρεστο να μην βρίσκονται αυτοβούλως και χωρίς δεύτερη σκέψη πλάι στον αδικούμενο σαν πραγματικοί του φίλοι οι υπόλοιποι που παρατηρούν αμέτοχοι.

Ο ειδικός σε θέματα anti-bullying Dr Michael Carr-Gregg, τονίζει συχνά στις διαλέξεις του ότι ο βίαιος μαθητής διογκώνει, «παραφουσκώνει» θα λέγαμε, το εγώ του επειδή βρίσκει στήριξη γύρω του. O παιδοψυχολόγος αυτός στρέφει την προσοχή του στα παιδιά που είναι θεατές και τα παροτρύνει να επεμβαίνουν και να προσπαθούν να βοηθήσουν λεκτικώς.

Δεν είναι τυχαίο που για το φαινόμενο του «Bullying» έχουν εντοπισθεί μόνο αρνητικά και καθόλου θετικά. Απο την πλευρά του δράστη είναι πιθανό να αρνείται ή να μην είναι ικανός να συνεργασθεί, να ξεσπάει με βίαιους τρόπους και οι πιθανότητες εμπλοκής σε εγκληματικές συμπεριφορές στο παρόν ή το μέλλον είναι εξαιρετικά αυξημένες. Ο μαθητής που υφίσταται εκφοβισμό είναι πολύ πιθανό να εμφανίσει τα παρακάτω: ψυχολογική κατάπτωση και κατάθλιψη, χαμηλή αυτοεκτίμηση αφού από διάφορα σχόλια το ηθικό μειώνεται, άγχος και πιθανά συμπτώματα μετατραυματικού στρές, κοινωνική απομόνωση και κλείσιμο στον εαυτό, αυτοκτονικές τάσεις ή ακόμα και αυτοκτονία. Όπως είναι αντιληπτό δεν είναι πράγματα που μπορείς να παίξεις.

Τις περισσότερες φορές τα παιδιά αυτά δεν το λένε σε κανέναν. Κύριοι λόγοι είναι η ντροπή, ο φόβος, το αίσθημα πως φταίνε και η σκέψη πως θα στενοχωρήσουν τους γονείς τους. Δηλαδή νιώθουν πως όλοι γελάνε μαζί τους, φοβούνται πως τα πράγματα μπορεί να χειροτερέψουν γιατί οι δράστες θα νευριάσουν, θεωρούν πως εκείνα προκάλεσαν αυτήν την κατάσταση και τέλος όλα τα παιδιά αποζητούν την αγάπη και τον θαυμασμό επομένως πιστεύουν πως οι γονείς θα απογοητευτούν. Οι γονείς θα πρέπει να παρατηρούν την συμπεριφορά και την διάθεση του παιδιού τους για τυχόν αλλαγές. Σε περίπτωση που αντιληφθούν πως βιώνει εκφοβισμό θα πρέπει να συζητήσουν μαζί του. Να εξηγήσουν ότι κανείς δεν αξίζει τέτοια μεταχείριση και να αποενοχοποιήσουν το παιδί. Ακόμα να διαχωρίσουν στο παιδί τους όρους «καρφί» και «ζητάω βοήθεια», να τους ωθήσουν στην επικοινωνία με τον δάσκαλο και γενικότερα στον διάλογο, και να μην τους παροτρύνουν στην αντεκδίκηση.

Πέρα όμως από τους γονείς οι φιλίες, η βοήθεια των συμμαθητών, η επιτήρηση του σχολικού χώρου, η ενημέρωση, ο διάλογος, η προβολή υγιών προτύπων, η καταπολέμηση του χάσματος γενεών κλπ. παίζουν πρωταρχικό ρόλο στην εξολόθρευση του θλιβερού αυτού φαινομένου.

Οι παρακάτω πηγές μπορούν να βοηθήσουν σε αντίστοιχα περιστατικά:

• Γραμμή αποκλειστικά για εκπαιδευτικούς: 11130.
  
• Ευρωπαϊκή Γραμμή στήριξης παιδιών και εφήβων 116 111. Είναι μια συμβουλευτική τηλεφωνική γραμμή αποκλειστικά για παιδιά και εφήβους μέχρι 18 ετών.Μπορεί να τηλεφωνήσει ανώνυμα οποιοδήποτε παιδί νιώθει την ανάγκη βοήθειας, υποστήριξης ή συμβουλής σε θέματα ψυχικής υγείας, για οτιδήποτε μπορεί να το απασχολεί, χωρίς κόστος, από κινητό ή σταθερό τηλέφωνο.
  
• «Γραμμή-Σύνδεσμος 801 801 1177» για την ψυχοκοινωνική υγεία παιδιών και εφήβων.
  
• Μονάδα Εφηβικής Υγείας (Β” Παιδιατρική Κλινική Πανεπιστημίου Αθηνών, Νοσοκομείο Παίδων «Π. & Α. Κυριακού»): Γραμμή χωρίς χρέωση: 8001180015.

Το άρθρο επιμελήθηκε η μαθήτρια του Β3 Γκολφινοπούλου Ειρήνη.

Ποιος είναι ο εμπνευστής της zumba και ποιος ο σκοπός της;

Ο εμπνευστής της zumba είναι ένας Κολομβιανός ο Beto Perez ο οποίος ήταν aerobic instructor. Μια μέρα μπαίνοντας στην τάξη του συνειδητοποίησε ότι είχε ξεχάσει την μουσική του αερόμπικ και ότι η μοναδική του εναλλακτική λύση ήταν να φέρει ότι  κασέτες είχε στο αυτοκίνητο του. Έτσι συνδύασε τα βήματα aerobic πάνω στην μουσική που είχε, δημιουργώντας το σημερινό πρόγραμμα zumba fitness. Στην αρχή βρήκε εμπόδια μπροστά του αλλά επειδή άρεσε πολύ στον κόσμο, η ιδέατου πραγματοποιήθηκε. Γιατί  όπως θα μάθετε μεγαλώνοντας ιδέες έχουν όλοι και όλοι τις κυνηγάνε αλλά χρειάζεται υποστήριξη και αρκετή τύχη για να πραγματοποιηθεί μια ιδέα.

Τι είναι αυτό που σε ώθησε να ασχοληθείς με τη zumba και πως πήρες την απόφαση να γίνεις  Instructor;

Από μικρός ασχολιόμουνα με τον χορό. Έχω σπουδάσει μοντέρνο μπαλέτο αλλά δυστυχώς δεν μπόρεσα να ασχοληθώ επαγγελματικά. Δεν ήθελα να εγκαταλείψω τον χορό. Έτσι ένας φίλος  μου που ήταν επίσης χορευτής μου πρότεινε τη zumba, μου είπε ότι είναι εύκολο και ότι μπορώ να βγάλω κάποια χρήματα από αυτό. Στην αρχή μου φάνηκε αδιάφορο, αλλά ορισμένες φορές το κλειδί για να σου φανεί κάτι ενδιαφέρον δεν είναι το τι κάνεις εσύ, αλλά αυτό που παίρνεις από τους άλλους. Ξεκινώντας  λοιπόν  τα μαθήματα και βλέποντας ανθρώπους που δεν έχουν σχέση με αυτό το αντικείμενο, να απογοητεύονται ή να θέλουν να προσπαθήσουν λίγο παραπάνω, να μπαίνουν σε μια φάση αλλοτροίωσης της προσωπικότητάς τους, με κάνει να το αγαπώ ξεχνώντας τον λόγο για το οποίο ξεκίνησα.

Χρειάστηκαν κάποιες σπουδές;

Για να γίνει κανείς zumba instructor δεν χρειάζονται σπουδές. Το μόνο που πρέπει να έχεις είναι ικανότητα και αγάπη για το χορό και 300ευρώ για την άδεια. Από’κει και πέρα για να γίνεις πετυχημένος χρειάζεται προσωπική εργασία.

 Πόσα είδη zumba υπάρχουν και σε ποιες ηλικίες απευθύνεται;

Υπάρχει το zumbakid που απευθύνεται σε μικρότερες ηλικίες, το zumbatoning το οποίο έχει να κάνει με μυϊκή ενδυνάμωση και τόνωση χρησιμοποιώντας βαράκια. Υπάρχει επίσης το zumbasentao που είναι η αισθησιακή έκφραση του zumba χρησιμοποιώντας καρέκλες, το zumbagold που απευθύνεται σε ηλικιωμένους  με πιο απλές κινήσεις βέβαια ώστε να μπορούν να ανταπεξέλθουν. Και τέλος υπάρχει το zumbastep που γυμνάζεσαι με ένα step και το zumbaaqua που γίνεται μέσα σε πισίνα.

Το zumba έχει ένα συγκεκριμένο μοτίβο κινήσεων ή συνδυάζει πολλά είδη χορού μαζί;

Το zumba όταν δημιουργήθηκε ξεκινούσε με Latin salsa και merengue  αλλά από΄κει και πέρα εφόσον υπάρχει η έννοια του “Dancing” σημαίνει ότι έχεις πλήρη ελευθερία στην δημιουργία χορογραφιών. Επομένως πολλοί zumba instructor στο πρόγραμμά τους επιλέγουν και ρυθμούς reggaeton, samba, hip-hop, cha cha, flamenco, αλλά και χορό της κοιλιάς.

Γιατί να προτιμήσει κάποιος το zumba και όχι την αεροβική ή κάποιο άλλο είδος γυμναστικής;

Δεν νομίζω ότι υπάρχει κάποιος ιδιαίτερος λόγος, μπορεί να τα δοκιμάσει και τα δύο και ό,τι του ταιριάζει  μπορεί να διαλέξει.

Τι οφέλη σωματικά και πνευματικά έχει το zumba;

Σωματικά, πιστεύω πως καταλαβαίνετε εφόσον χορεύεις έντονα για μία ώρα, συγκεκριμένα βοηθάει στην καύση του λίπους για όποιον θέλει να χάσει κιλά, στην ενεργοποίηση του μεταβολισμού και βέβαια κάνει καλό στην καρδιά. Επίσης γίνεται και αποτοξίνωση όχι μόνο από τις τοξίνες της τροφής. Το άγχος είναι μια τοξίνη, έτσι στην αποτοξίνωση αποβάλλονται και στρεσογόνοι  παράγοντες. Επιπλέον κοινωνικοποιήσαι, γνωρίζοντας καινούργια άτομα και προσωπικότητες χορεύοντας και επομένως λειτουργεί ψυχοθεραπευτικά.

Το zumba συνδέεται με φιλανθρωπικές δράσεις;

Δημιουργούνται μαραθώνιοι zumba τα λεγόμενα “zumbathon” όπου συγκεντρώνονται 10 με 15 zumba Instructor σε ένα μεγάλο χώρο και μαζί με τον κόσμο που έχουν πληρώσει ένα αντίτιμο εισιτηρίου, χορεύουν για φιλανθρωπικό σκοπό. Το χρηματικό ποσό που συγκεντρώνεται το προσφέρουν σε φιλανθρωπικά ιδρύματα.

Τη συνέντευξη επιμελήθηκε η μαθήτρια του Β3 Ιωάννα-Μαρία Παπαδοπούλου.

Το πρώτο παιχνίδι – μηχάνημα που διαφημίστηκε επίσημα, ήταν το Computer Space (παιχνίδι φλίπερ), το 1971. Μέχρι και τα τέλη του ’70, είχε εμφανιστεί στις ΗΠΑ, στην Ευρώπη, στην Ιαπωνία, αλλά και στη Λατινική Αμερική. Το 1977, έγινε γνωστό σε όλους, και το αναζητούσαν πολλοί, και είχε κάνει πάρα πολλές πωλήσεις. Μετά από έξι περίπου χρόνια, συμβαίνει ακριβώς το ίδιο, που προκάλεσε ακόμα περισσότερες εντυπώσεις παγκοσμίως. Αυτό το γεγονός, γινόταν μέχρι να εμφανιστεί ο προσωπικός υπολογιστής, ο οποίος προκάλεσε τις ίδιες αντιδράσεις. Πάντως, τις περισσότερες εντυπώσεις τράβηξαν οι Αμερικάνικες και οι Ευρωπαϊκές εταιρίες βιντεοπαιχνιδιών, κάτι το οποίο συμβαίνει ακόμη και σήμερα. Παρ´όλα αυτά, δεν είχαν όμως τόσες, όσες είχαν οι Γιαπωνέζικες εταιρίες, αφού από εκεί άρχιζε να εξελίσσεται η τεχνολογία. Από την στιγμή που οι υπολογιστές και οι κονσόλες ήρθαν σε επαφή, με πολύ κόσμο, αποφάσισαν να κάνουν κάτι πρωτότυπο. Να δημιουργήσουν τις λεγόμενες φορητές κονσόλες. Καλώς η κακώς, δεν πολυσυμπάθησαν πολλοί αυτήν την πρωτότυπη κίνηση, από τις Αμερικανικές εταιρίες. Και πάλι το πάνω χέρι είχαν και έχουν οι Ιαπωνικές εταιρείες, αφού εμφάνισαν πασίγνωστες κονσόλες (φορητού τύπου), όπως η Nintendo, αλλά και η Sony, που παρουσίασε, μετά την έκδοση του PlayStation 2, και το PSP. Σήμερα, τα παιχνίδια εμφανίζονται και στα κινητά, και στους προσωπικούς ψηφιακούς οδηγούς. Όμως επειδή οι απαιτήσεις των χρηστών αυξάνονται ,για αυτόν τον λόγο οι επιχείρησις έπρεπε να εξελιχθούν. Μέτα από τεράστιες προσπάθειες δημιούργησαν νέα και εξελιγμένα παιχνίδια όπως το gran turismo για τους λάτρεις των αυτοκινήτων, Call of Duty 2( το καλύτερο για μένα είναι το call of duty ), Assassin’s creed για τους λάτρεις της δράσης κτλ.

Το άρθρο επιμελήθηκε ο μαθητής του Β4: Τούτσι Εμμανουέλ

]]> https://schoolpress.sch.gr/perdikur/?feed=rss2&p=73 0 https://schoolpress.sch.gr/perdikur/?p=70 https://schoolpress.sch.gr/perdikur/?p=70#comments Fri, 13 Mar 2015 09:43:29 +0000 ΠΕΡΔΙΚΟΥΡΗ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ http://schoolpress.sch.gr/perdikur/?p=70 Η θρησκεία ονομάζεται η σχέση του ανθρώπου με το Θείο. Είτε δεχθούμε τη λατινική ετυμολόγηση της λέξης, (religare/relegere=συνδέομαι ενώνομαι), είτε την ελληνική (θρώσκω =αναβαίνω), σε κάθε περίπτωση υποδηλώνεται ο σχεσιακός χαρακτήρας της θρησκείας: ανάμεσα σε θείο και ανθρώπινο, υπερφυσικό-φυσικό, υπερβατικού-ενδοσκοπικού, πνευματικού-υλικού, ψυχικού-φυσικού, ατομικού-κοινωνικού. Για την ύπαρξη της θρησκείας απαιτούνται δύο όροι: το θείο και το ανθρώπινο. Η σχέση της θρησκείας και του ανθρώπου είναι αμφίδρομη και αμφίπλευρη, χωρίς να γίνεται μονόπλευρη και μονοσήμαντη.[2]

Tον πρίγκιπα Φίλιππο αλλά και τον… Μαραντόντα έχουν ως θεό τους ομάδες ατόμων ανά τον κόσμο με αποτέλεσμα οι συγκεκριμένες θρησκείες, δικαιολογημένα, να συγκαταλέγονται στις πιο παράξενες του κόσμου.

Παρακάτω παρουσιάζονται πέντε από τις πιο παράξενες θρησκείες του κόσμου είτε λόγω του ατόμου στο οποίο πιστεύουν, είτε λόγω της φαντασμαγορικής τελετουργίας:

• Το Κίνημα του πρίγκηπα Φίλιππου: Και όμως, υπάρχουν άνθρωποι που πιστεύουν ότι ο πρίγκιπας Φίλιππος, Δούκας του Εδιμβούργου και σύζυγος της βασίλισσας Ελισάβετ, είναι ένα θεϊκό ον, γιος ενός πνεύματος που κατοικεί στο βουνό. Την πίστη αυτή έχουν τα μέλη της φυλής Γιανονάνεν που κατοικεί στο νοτιότερο άκρου του νησιού Τάνα στο Βανουάτου.
• Η Θρησκεία των Τζεντάι: Οι οπαδοί της θρησκείας των Τζεντάι μιμούνται τις ενδυματολογικές προτιμήσεις των ηρώων του Star Wars, αφού φορούν κουκούλες, οπλίζονται με φωτόσπαθα και τηρούν έναν κώδικα που ενσωματώνει ένα μίγμα πεποιθήσεων του Βουδισμού και του Tαο. Μάλιστα, η εν λόγω θρησκεία το 2012 ήταν η πιο δημοφιλής εναλλακτική θρησκεία στην Αγγλία και την Ουαλία με 176.632 υποστηρικτές.
• Εκκλησία του Μαραντόνα: Και όμως υπάρχει και τέτοια εκκλησία. Δημιουργήθηκε από τους φανατικούς οπαδούς του ποδοσφαιριστή καθώς θεωρούν ότι είναι ο καλύτερος παίκτης όλων των εποχών. Από το 1998 όταν και ιδρύθηκε στην Αργεντινή μέχρι σήμερα αριθμεί περίπου 80.000 μέλη σε περισσότερες από 60 χώρες σε όλο τον κόσμο.
• Happy Science: Στόχος της συγκεκριμένης θρησκείας είναι να διαδώσει την ευτυχία σε όλους τους ανθρώπους. Ο Ιάπωνας ιδρυτής της συγκεκριμένης θρησκείας πιστεύει ότι ο άγγελος Γαβριήλ θα επισκεφθεί τη Μπανγκόκ στα επόμενα 50 χρόνια και οτι εξωγήινοι θα επισκεφτούν τη γη μέσα στα επόμενα 300 με 400 χρόνια.

Πηγή: 1. http://www.iefimerida.gr/news/

2. http://www.wikipedia.org

Το άρθρο επιμελήθηκε η μαθήτρια του Β4 Κατερίνα Γκιόκα.

-Καλημέρα , σας ευχαριστούμε για την παρουσία σας σήμερα εδώ. Θα ήθελα ξεκινώντας αυτή την συνέντευξη να μας πείτε κάποια πράγματα για τον εαυτό σας και με τι ασχολείστε τώρα.

 Κι εγώ σας ευχαριστώ πολύ για την πρόσκλησή σας. Αυτή την στιγμή είμαι προπονητής σε σχολή του TAEKWONDO και κύρια ασχολία μου είναι τα παιδιά που προπονώ καθημερινά.

 -Πώς αποφασίσατε να ασχοληθείτε με το TAEKWONDO?Υπάρχουν άλλα αθλήματα που σας αρέσουν να παρακολουθείτε?

 Από μικρή ηλικία μου άρεσαν οι πολεμικές τέχνες κι ότι περιείχε μαχητικότητα και δράση. Έτσι αποφάσισα να πάω σε μια σχολή που είχα ακούσει ότι ήταν καλή και εκεί έχω παραμείνει καθόλη τη διάρκεια της πορείας μου στο TAEKWONDO. Όσο αφορά όμως τα άλλα αθλήματα δεν μου αρέσει κάτι άλλο.

 -Τι συναισθήματα βιώνει ένας αθλητής στον πρωταθλητισμό? Ποια στιγμή χαράς και λύπης θυμάστε πιο έντονα και για πιο λόγο?

Μέσα στον αγωνιστικό χώρο νιώθεις πολύ πιεσμένος. Συνήθως όταν κερδίζω δεν νιώθω κάποιο έντονο συναίσθημα. Πρέπει να περάσει τουλάχιστον μια μέρα  για να το συνειδητοποιήσω. Αντιθέτως όταν χάνω αισθάνομαι μία τρομερή νευρικότητα.   Μία από τις στιγμές χαράς που θυμάμαι είναι όταν μπήκα πρώτη φορά στην Εθνική Ομάδα  TAEKWONDO Ελλάδος, διότι ο δάσκαλός μου έκανε μία ξεχωριστή σκηνή στον αγωνιστικό χώρο. Ενώ μία έντονη στιγμή λύπης ήταν όταν πέθανε ο δάσκαλός μου. Όχι μόνο επειδή ήταν ένας σπουδαίος προπονητής αλλά και ένας πολύ σημαντικός και ξεχωριστός άνθρωπος στη ζωή μου.

-Τι συναισθήματα βιώνετε τώρα που προπονείτε εσείς παιδιά?

 Περισσότερο νιώθω χαρά γιατί βλέπω καθημερινά παιδιά που ασχολούνται με το TAEKWONDO από πολύ νεαρή ηλικία τα οποία μου θυμίζουν εμένα όταν ήμουν κι εγώ μικρός. Τα βλέπω να μεγαλώνουν και να καταξιώνονται στον χώρο του TAEKWONDO , να παίρνουν τη μαύρη ζώνη και να συμμετέχουν σε αγώνες ακολουθώντας τα βήματα των δασκάλων τους.

 -Ποιες αρετές ή χαρακτηριστικά έχει ένας καλός αθλητής?

 Το  TAEKWONDO σου μαθαίνει πως θα συμπεριφέρεσαι στη ζωή σου, σου μαθαίνει πράγματα τα οποία θα φανούν χρήσιμα στη κοινωνία, δηλαδή σου μαθαίνει να είσαι πειθαρχημένος , να σέβεσαι τους γύρω σου και κυρίως την επιμονή και το αδάμαστο πνεύμα.

 -Θα συμβουλεύατε (ειδικά τώρα σε περίοδο οικονομικής κρίσης)  να ασχοληθεί κάποιος νέος με το TAEKWONDO?

 Το TAEKWONDO πλέον είναι ένα από τα πιο ακριβά αθλήματα. Σήμερα οι σχολές για να βοηθήσουν εκείνους που δυσκολεύονται οικονομικά προσφέρουν ειδικά πακέτα τιμών ή κάνουν δώρο την στολή και την ζώνη. Συνεπώς, θα συμβούλευα κάποιον να ασχοληθεί με το TAEKWONDO.

- Πόσο «καθαρός» είναι ο αθλητισμός στις μέρες μας?

 Το TAEKWONDO είναι ένα αρκετά αξιόπιστο άθλημα , γιατί όλοι οι αθλητές ελέγχονται για αναβολικά, το λεγόμενο anti-doping control. Επομένως δεν μπορείς να προμηθευτείς αναβολικές ουσίες επειδή σε εντοπίζουν σε ελάχιστο χρονικό διάστημα. Βέβαια έχουν υπάρξει αρκετά κρούσματα υπό την χρήση αναβολικών.

 -Έχετε καταφέρει να φτάσετε σ’ ένα υψηλό  επίπεδο και έχετε σημειώσει αρκετές διακρίσεις στο άθλημα του TAEKWONDO. Τι στόχους έχετε?

 Στόχος μου είναι να συνεχίσω να κάνω TAEKWONDO , διότι μου είναι αδιανόητο να φανταστώ τον εαυτό μου να ασχολείται με κάτι άλλο και γι’ αυτό αφιέρωσα τα πάντα στο TAEKWONDO.

 -Τι διακρίσεις έχετε αποκομίσει σε πανελλήνια, πανευρωπαϊκά και παγκόσμια πρωταθλήματα?

Το 2007 βγήκα πρώτος στο παγκόσμιο πρωτάθλημα ADIDAS CUP. Την επόμενη χρονιά, 2008, βγήκα πρώτος στο πανελλήνιο πρωτάθλημα Παίδων. Πιο μετά το 2011 κατέκτησα το πρώτο βραβείο στο Κύπελλο Ελλάδος. Το 2013 πήρα δύο χρυσά  μετάλλια στο πανελλήνιο και πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα εφήβων. Τέλος το 2014 βγήκα τρίτος στο SOFIA OPEN.

 Σε ευχαριστούμε πολύ για αυτήν την πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη που μας έδωσες. Σου ευχόμαστε πάντα να έχεις πολλές επιτυχίες και να συνεχίσεις να κάνεις περήφανη την Ελλάδα στο εξωτερικό.

Θέλουμε να μας πείτε πρώτα λίγα πράγματα για τον εαυτό σας. Πώς αποφασίσατε να ασχοληθείτε με τη δημοσιογραφία και πώς ξεκίνησε η επαγγελματική σας σταδιοδρομία;

Από πιτσιρικάς μου άρεσε πάρα πολύ να μαθαίνω τι γίνεται στον κόσμο και τι γίνεται γύρω μου και ομολογώ ότι από μικρός διάβαζα εφημερίδες και άκουγα τηλεόραση και προσπαθούσα να καταλάβω γενικώς τι συμβαίνει. Η πρώτη μου ενασχόληση με τη δημοσιογραφία ήταν στο σχολείο που βγάζαμε μια μαθητική εφημερίδα και ήμουνα αρχισυντάκτης. Δεν πήγε πάρα πολύ καλά, δε βγάλαμε πάρα πολλά φύλλα εκείνη τη χρονιά αλλά δεν έχει σημασία. Ήταν η πρώτη φορά. Στη συνέχεια σπούδασα ιστορία και διεθνείς σχέσεις όπου αποφάσισα ότι αυτό που ήθελα να κάνω ήταν η δημοσιογραφία γιατί είναι μια δουλειά στην οποία δε βαριέσαι εύκολα, συνεχώς μαθαίνεις καινούρια πράγματα και γνωρίζεις καινούριους ανθρώπους και καινούριες καταστάσεις.

Θα προτρέπατε ένα νέο σήμερα στην εποχή της οικονομικής κρίσης να ασχοληθεί επαγγελματικά με τη δημοσιογραφία;

 Δύσκολη ερώτηση. Η δημπσιογραφία, είναι πολύ ωραία και πολύ συναρπαστική δουλειά αλλά από πλευράς οικονομικής δεν είναι η καλύτερη. Είμαστε μία χώρα που είχαμε πολύ περισσότερα κανάλια και πολύ περισσότερες εφημερίδες απ’ όσες χρειαζόμασταν. Οπότε τώρα είμαστε στη  φάση όπου υπάρχει μια συρρίκνωση αυτού του επαγγέλματος, ούτε τα οικονομικά είναι πολύ καλά δηλαδή σαν αποδοχές, αλλά είναι δύσκολο για μένα αφού την αγαπάω αυτή τη δουλειά να αποθαρρύνω κάποιν. Απλά λέω ότι τα πράγματα είναι από οικονομική άποψη αρκετά δύσκολα. Και αυτό βέβαια που έχει πολύ ενδιαφέρον και έχει μέλλον και δεν έχει ακόμα αναπτυχθεί πλήρως είναι η ηλεκτρονική δημοσιογραφία η σοβαρή ηλεκτρονική δημοσιογραφία.

 Ποιες είναι οι διαφορές της έντυπης δημοσιογραφίας  σε σχέση με την τηλεόραση και το ραδιόφωνο;

 Η τηλεόραση είναι ένα πολύ πιο επιφανειακό μέσο και είναι σκλάβος της εικόνας. Δηλαδή στην τηλεόραση πολύ συχνά αυτό που προέχει είναι η εικόνα δεν ενδιαφέρεται πολύ ο άλλος ούτε για την ανάλυση ούτε να μπει κανείς σε βάθος. Αυτό κατάλαβα την πρώτη φορά που βγήκα σε μια ζωντανή σύνδεση στο MEGA όταν ήμουν ανταποκριτής στην Αμερική. Όταν πήρα τη μητέρα μου να την ρωτήσω πως της φάνηκαν αυτα που ειπα, μου ειπε οτι αυτα που ειπα ηταν πολυ σοφα πραγματα. Η μόνη παρατήρηση που μου έκανε ήταν ότι η καπαρντίνα που φορούσα δεν ήταν πολύ καλή. Η τηλεόραση είναι ένα ρηχό και επιφανειακό μέσο που κυρίως εκφράζει την εικόνα. Και επίσης η τηλεόραση είναι ένα πάρα πολύ γρήγορο μέσο, δηλαδή όλα γίνονται πολύ γρήγορα. Πρέπει μέσα σε 5 λεπτά να πάρεις την είδηση να την πακετάρεις όπως λέμε, να την μοντάρεις να την δείξεις. Είσαι συνεχώς σε μια ένταση. Στην εφημερίδα έχεις το χρόνο, έχεις σχεδόν όλη την ημέρα μπροστά σου να αναλύσεις τα πράγματα να τα δεις πιο ψύχραιμα να τα δεις περισσότερο σε βάθος να μελετήσεις την ιστορία ενός θέματος.  Είναι πολύ πιο  αξιοποιημένη η δουλειά του δημοσιογράφου κατά τη γνώμη μου τουλάχιστον στην εφημερίδα.  Και βέβαια η εφημερίδα είναι κάτι το οποίο μένει μπορείς να το δεις και την επόμενη μέρα και τη μεθεπόμενη που σημαίνει ότι είναι πιο εύκολο να κάνεις κριτική σε μια εφημερίδα παρά να κάνεις στην τηλεόραση.

Είναι γνωστό ότι κάθε επάγγελμα έχει τις δυσκολίες του. Με ποια εμπόδια έρχεται αντιμέτωπος ένας δημοσιογράφος;

 Το πιο βασικό εμπόδιο που έχει ένας δημοσιογράφος είναι να πει ποια είναι η αλήθεια γιατί είμαστε σε μία δουλειά ειδικά τώρα την περίοδο της κρίσης όπου έχεις διάφορα πράγματα. Πρέπει να ελέγχεις διάφορες πηγές οι οποίες θέλουν να περάσουν τη δική τους ιστορία. Άλλος γιατί έχει κάποιο συμφέρον οικονομικό… για χίλιους λόγους. Πρέπει να διασταυρώσεις τις πηγές σου και να καταλάβεις μέσα από ένα λαβύρινθο πληροφοριών και συζητήσεων και να καταλήξεις στο ποια πραγματικά είναι η αλήθεια. Το πιο δύσκολο πράγμα είναι και το πιο συναρπαστικό.

Ποιο θεωρείτε ότι είναι το πιο ενδιαφέρον ρεπορτάζ που έχετε κάνει; Τι είναι αυτό που σας ιντριγκάρισε και ποιες δυσκολίες αντιμετωπίσατε στην πορεία;

 Δύο ρεπορτάζ με έχουν ιντριγκάρει. Το ένα είναι η έρευνα που έχω κάνει για τα γεογόνοτα που έχουν  συμβεί το 74. Είναι κάτι με  το οποίο ασχολούμαι περιοδικά πολλά χρόνια και έχει να κάνει με τη δικτατορία για αυτό έχει μεγάλο ενδιαφέρον. Έχει ενδιαφέρον γιατί  είναι η νεότερη ιστορία. Από τα πιο ωραία πράγματα που μπορείς να κάνεις είναι να συνομιλείς με ανθρώπους που έχουν ζήσει κάποια ιστορικά πράγματα για να φτιάξεις ένα ρεπορτάζ. Στο μεταξύ έχω κάνει και άλλα ρεπορτάζ που είναι πιο εξωτικά, και έχουν να κάνουν σχέση με το Μεξικό.

Κάτα πόσο θεωρείται ότι η επιτυχία ένος ντονιμαντέρ η ένος ρεπορτάζ εξαρτάται από τον ίδιο το δημοσιογράφο και κατά πόσο από το περιβάλλον που εργάζεται;

Το ντοκιμαντέρ είναι μια εκπομπή που βασίζεται σε μεγάλο βαθμό  στην ομάδα.  Άμα δεν έχεις ομάδα δεν κάνεις τίποτα . Έχεις ομάδα γιατί δεν μπορείς να κάνεις την έρευνα μόνος σου, έχεις ομάδα γιατί πρέπει να το μοντάρεις με καλή εικόνα που επίσης χρειάζεται κόσμο. Είναι ομαδική δουλειά και χρειάζεται κόσμο και θα έλεγα πως για να κάνεις δουλειά σε μια σοβαρή τηλεόραση χρειάζεται πολύ δουλειά. Δεν είναι σαν την τηλεόραση που βγαίνεις και κάνεις ένα σχόλιο ή σαν καφενείο που βγαίνουνε 4-5 άτομα και τσακώνονται. Στην εφημερίδα είναι πιο μοναχική δουλειά, αυτό σημαίνει ότι κάθε δημοσιογράφος ψάχνει μόνος του για το άρθρο που έχει αναλάβει πρέπει μόνος του να τα διασταυρώσει, μόνος του να τα ψάξει. Η  ομάδικη δουλειά είναι το πως βγαίνει όλη η εφημερίδα, γιατί προφανώς όλη η δουλειά έχει αρχησυντάκτες που ο καθένας έχει την ευθύνη για συγκεκριμένο τομέα .

 Σας ευχαριστούμε κυριε Παπαχελά.

Τη συνέντευξη επιμελήθηκαν οι μαθητές: Εύα Σαραγούδα, Μαρία Σακελλαρίου, Αγγελική Τούτση, Ηλίας Φιλίππου και Γιώργος Χαλκιάς

Ας δούμε πως καθιερώθηκαν οι χειμερινοί ολυμπιακοί αγώνες. Η ιδέα για τη διοργάνωσή τους ανήκε στον σουηδό Βίκτορ Γκούσταβ Μπαλκ, εμπνευστή των Βορείων ή Σκανδιναβικών Αγώνων, που διεξήχθησαν από το 1901 έως το 1926, με έμφαση στα χειμερινά σπορ.  Ο Μπαλκ έπεισε τον φίλο του ιδρυτή της ΔΟΕ βαρώνο Πιερ Ντε Κουμπερτέν να συμπεριλάβει χειμερινά αγωνίσματα στο πρόγραμμα των Ολυμπιακών Αγώνων. Έτσι, στους Ολυμπιακούς του Λονδίνου το 1908 έκανε την εμφάνισή του το άθλημα των παγοδρομιών. Τρία χρόνια αργότερα, η ΔΟΕ πρότεινε στους διοργανωτές των Ολυμπιακών της Στοκχόλμης να οργανώσουν εβδομάδα χειμερινών σπορ, ως παράλληλη εκδήλωση. Στους Ολυμπιακούς της Αμβέρσας του 1920, τους πρώτους μετά τον Α” Παγκόσμιο Πόλεμο, τα χειμερινά σπορ επανήλθαν στο πρόγραμμα, με τη διεξαγωγή αγωνισμάτων στις παγοδρομίες και το χόκεϊ επί πάγου. Την επόμενη χρονιά, στη σύνοδο της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής στη Λοζάνη, αποφασίστηκε να ανατεθεί στη Γαλλία, που θα αναλάμβανε τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1924, να διοργανώσει τη Διεθνή Εβδομάδα Χειμερινών Αγωνισμάτων. Η εκδήλωση αυτή, που είχε τελικά διάρκεια δέκα ημερών, σημείωσε μεγάλη επιτυχία και αργότερα της δόθηκε αναδρομικά ο τίτλος των Πρώτων Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων.

Η Ελλάδα έλαβε μέρος για πρώτη φορά σε Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες το 1936.

Στους φετινούς χειμερινούς ολυμπιακούς αγώνες συμμετείχαν 90 έθνη και συνολικά 3.000 αθλητές σε 98 συνολικά αγωνίσματα  (49 ανδρών, 43 γυναικών και 6 μεικτά). Ο αριθμός των συμμετεχόντων εθνών αλλά και αθλητών αυξάνεται σταδιακά τα τελευταία χρόνια.

Το άρθρο επιμελήθηκαν οι μαθητές: Βαγγέλης Τσαμίλης,  Φώτης Χαλεπλίδης, Γρηγόρης Χαλκίδης.

Οι AC/DC είναι ένα hard rock συγκρότημα που ξεκίνησαν την καριέρα τους στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας το 1973 από τους Σκωτσέζικης καταγωγής αδερφούς Άνγκους και Μάλκομ Γιανγκ. Θεωρούνται από τους πρωτοπόρους της hard rock μουσικής μαζί με τους Black Sabbath, Deep Purple, Led Zeppelin, Thin Lizzy και άλλους. Από το πρώτο τους άλμπουμ με τίτλο «High Voltage» το 1975, η πορεία τους στον χώρο της hard rock μουσικής είναι ανοδική με αποκορύφωμα το άλμπουμ «Back In Black» το 1980. Έκτοτε είχαν αρκετά «σκαμπανεβάσματα». Επανήλθαν στην κορυφή το 1990 με το άλμπουμ «The Razor’s Edge».Το όνομα τους σημαίνει εναλλασσόμενο ρεύμα και συνεχές ρεύμα (Alternating Current/Direct Current).

Oι Guns N” Roses ή GNR είναι αμερικανικό ροκ μουσικό συγκρότημα. To «VH1″ τούς κατέταξε στην 33η θέση με τους καλύτερους καλλιτέχνες όλων των εποχών, ενώ το περιοδικό «Rolling Stone» τούς κατέταξε στην 92η θέση της δικής του λίστας και τα κομμάτια τους Sweet Child O” Mine, Paradise City και Welcome to the Jungle, στην 198η, 459η και 473η θέση αντίστοιχα,στη λίστα των 500 σημαντικότερων κομματιών όλων των εποχών.To 2012, τιμήθηκαν με την είσοδό τους στο Rock and Roll Hall of Fame. Tα μέλη του συγκροτήματος κατέληξαν σε μια τελική σύνθεση: Αξλ Ρόουζ (φωνητικά), Ίζυ Στράντλιν (κιθάρα), Slash (κιθάρα), Νταφ ΜακΚάγκαν (μπάσο) και Στίβεν Άντλερ (ντραμς).

Οι Rolling Stones (Ρόλινγκ Στόουνς – Κυλιόμενες Πέτρες) είναι ένα από τα σημαντικότερα βρετανικά ροκ συγκροτήματα που έγινε δημοφιλές κατά τη διάρκεια της «βρετανικής εισβολής» στις αρχές της δεκαετίας του ’60. Το είδος τους βασίζεται στο ροκ & ρολ. Το συγκρότημα δημιουργήθηκε στο Λονδίνο το 1962 από τον αρχικό ηγέτη Μπράιαν Τζόουνς, αλλά τελικά επικράτησε η συνεργασία του τραγουδιστή Μικ Τζάγκερ και του κιθαρίστα Κιθ Ρίτσαρντς οι οποίοι συνέθεταν στίχους και τραγούδια. Ο πιανίστας Ίαν Στιούαρτ, ο τυμπανιστής Τσάρλι Γουάτς και ο μπασίστας Μπιλ Ουάιμαν αποτέλεσαν τα μεταγενέστερα μέλη του συγκροτήματος. Έχουν πωλήσει περισσότερα από 200 εκατομμύρια μουσικές συλλογές παγκοσμίως. To Sticky Fingers του 1971 διαδέχθηκαν 8 διαδοχικές μουσικές συλλογές που έφτασαν στο Νο.1 στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Οι Beatles, ήταν ένα παγκοσμίου φήμης αγγλικό ροκ συγκρότημα από το Λίβερπουλ, αποτελούμενο από τον τραγουδιστή και κιθαρίστα Τζων Λένον (John Lennon), τον τραγουδιστή και μπασίστα Πωλ Μακάρτνεϋ (Paul McCartney), τον κιθαρίστα Τζωρτζ Χάρισον (George Harrison) και τον ντράμερ Ρίνγκο Σταρ (Ringo Star). Το συγκρότημα έκανε έντονη την παρουσία του κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960 και γνώρισε τόσο μεγάλη επιτυχία σε ολόκληρο τον κόσμο, ώστε να παραμένει το πιο δημοφιλές και επαναστατικό συγκρότημα στην ιστορία της μουσικής. Οι Beatles κυκλοφόρησαν δώδεκα άλμπουμς ηχογραφημένα σε στούντιο και πολλά σινγκλς.

Οι Red Hot Chili Peppers είναι ένα αμερικάνικο ροκ συγκρότημα που ιδρύθηκε στο Los Angeles το 1983. Το συγκρότημα παίζει εναλλακτική ροκ καθώς και φανκ ροκ, πανκ ροκ και ψυχεδελικό ροκ. Τα ιδρυτικά μέλη του συγκροτήματος είναι ο Anthony Kiedis (φωνητικά) και ο Michael «Flea» Balzary (μπάσο), ντράμερ έγινε το 1988 ο Chad Smith, και κιθαρίστας το 2009, μετά την αποχώρηση του  Τζον Φρουσιάντε, o Josh Klinghoffer. Οι Red Hot Chili Peppers έχουν κερδίσει εφτά Grammy Awards και έχουν πουλήσει πάνω από 80 εκατομμύρια άλμπουμ ανά τον κόσμο. Το 2012 εισήλθαν στο Rock and Roll Hall of Fame.

Κλείνοντας, η παγκόσμια rock μουσική αποτελέστηκε από τα πιό σημαντικά και διάσημα συγκροτήματα που εχούν υπάρξει μεχρι τώρα. Αν και πολλά από αυτά έχουν διαλυθεί θα παραμένουν πάντα στην μνήμη μας και ας μην είναι της εποχής μας.

Δικτυογραφία: www.wikipedia.com
www.google.com
Το άρθρο επιμελήθηκαν οι μαθήτριες: Λάιλα-Σοφία Σαλέχ, Έφη Σολάκου, Μέγγι Τρεγκιαι, Άσπα Τσιγκάκου.