Παρακάτω θα δούμε 9 απλές αλλά χρήσιμες συμβουλές, τις οποίες αν ακολουθήσετε θα δείτε αισθητή και άμεση βελτίωση στις εικόνες σας. Ας ξεκινήσουμε λοιπόν:
Βγάλτε πολλές φωτογραφίες

Στην ψηφιακή εποχή είναι πολύ εύκολο να βγάλουμε πολλές φωτογραφίες. Έτσι, εάν κάτι σας τραβήξει την προσοχή μην βγάλετε μόνο μια φωτογραφία. Δοκιμάστε από διάφορες προοπτικές και αποστάσεις μέχρι να βρείτε την καλύτερη.
Όχι στο ψηφιακό ζουμ

Κάνοντας ψηφιακό ζουμ η ποιότητα της φωτογραφίας μειώνεται σε μεγάλο βαθμό. Εάν θέλετε να φωτογραφίσετε κάτι που βρίσκετε μακριά σας προτιμήστε να πλησιάσετε το θέμα σας. Στα κινητά τελευταίας τεχνολογίας έχει προστεθεί και το οπτικό ζουμ με το οποίο δεν χάνουμε ποιότητα.
Σωστή εστίαση

Σιγουρευτείτε ότι το θέμα σας βρίσκεται σωστά εστιασμένο και καθαρό. Στα περισσότερα κινητά η εστίαση μπορεί να γίνει ακουμπώντας άπλα την οθόνη στο θέμα σας.

Σταθερή κάμερα

Τα κινητά δεν διαθέτουν συνήθως οπτικούς σταθεροποιητές εικόνας. Έτσι, η παραμικρή κίνηση κατά τη λήψη οδηγεί σε θαμπές φωτογραφίες στις οποίες πολλές φορές δεν ξεχωρίζει ούτε το αντικείμενο. Προσπαθήστε κατά τη λήψη να κρατάτε τη συσκευή σας όσο πιο σταθερά γίνεται ή βρείτε κάποιο σημείο στήριξης.
Καλός καθαρισμός του φακού και της οθόνης του κινητού

Η συχνή χρήση του κινητού οδηγεί στο να λερώνεται εύκολα ο φακός και η οθόνη επηρεάζοντας αρνητικά την ποιότητα των φωτογραφιών.

Χρήση πανοράματος

Όταν έχουμε ένα αχανές τοπίο, ένα μεγάλο κτήριο η ένα μεγάλο βουνό η χρήση του πανοράματος είναι η καλύτερη επιλογή ώστε να μπορέσουμε να τοποθετήσουμε όλο το θέμα μας σε μια φωτογραφία.

Χρήση φυσικών γραμμών

Οι γραμμές που υπάρχουν στο τοπίο ορίζοντας, δρόμος, κτήρια κτλ βοηθούν το μάτι του θεατή να “φτάσει” στο κυρίως θέμα μας. Εάν χρειαστεί αλλάξτε θέση και προσθέστε τες στο κάδρο σας. Οι κάθετες γραμμές δημιουργούν μια αυστηρότητα, οι οριζόντιες δίνουν μια αίσθηση ηρεμίας και οι διαγώνιες γραμμές παράγουν μια ένταση στην φωτογραφία μας.

Προσοχή στην τοποθέτηση του κύριου θέματος

Αν το φόντο από το θέμα σας έχει πολλά αντικείμενα και έντονα χρώματα προσπαθήστε να αλλάξετε την γωνία λήψης ώστε να τα περιορίσετε, εάν κάτι τέτοιο δεν είναι εύκολο μετατρέψτε τη φωτογραφία σας σε ασπρόμαυρη. Οι ασπρόμαυρες φωτογραφίες τονίζουν την σχέση του φωτός και της σκιάς χωρίς να τραβάει προσοχή το χρώμα.

Όχι στην χρήση εφέ κατά την λήψη

Οι περισσότερες εφαρμογές για φωτογραφίες διαθέτουν διάφορα εφέ που ενσωματώνονται στη φωτογραφία κατά τη λήψη. Αποφεύγουμε όσο μπορούμε να τα τοποθετήσουμε κατά τη λήψη και προτιμούμε να κάνουμε την επεξεργασία των εικόνων αργότερα στο κινητό ή στον υπολογιστή μας.

Αντιγραφή από https://www.photocontest.gr/articles/tips-gia-kalyteres-fotografies-me-kinito

Σε μια ύποπτη εποχή όπου όροι και ιδιότητες ξεχειλώνουν τα νοήματα τους κατά το τρέχον δοκούν της συγκυρίας και των συνακόλουθων σκοπιμοτήτων που γεννά, είναι αστείο όσο και μάταιο να θέλεις να ορίσεις τι είναι η καλλιτεχνική δράση, πολύ περισσότερο όταν σε πολύ βασικότερα και ζωτικότερα ζητήματα δεν έχει λυθεί το πρόβλημα της έννοιας πολύ ουσιαστικότερων και απείρως χρησιμότερων για τη καθημερινότητα μας εννοιών. Εδώ μας έχει έρθει νταμπλάς στο κεφάλι να προσπαθούμε μάταια να καταλάβουμε τι και ποιος είναι ακριβώς αριστερός-ο Τσίπρας μας παραπέμπει άμα λάχει ακόμη και στην αδαμαντοποίκιλτη Γιάννα Αγγελοπούλου!-με τον καλλιτέχνη και τη δραστηριότητα του θα μαραζώσουμε από την τυχόν παρερμηνεία του ορισμού του; 

Οι αισθητήρες αποτελούνται από έναν αριθμό μικροσκοπικών εικονοστοιχείων, στα οποία αναλύεται η εικόνα. Χρησιμοποιούνται εξειδικευμένα εικονοστοιχεία για κάθε ένα από τρία βασικά χρώματα. Κάθε ένα καταγράφει τις πληροφορίες σχετικά με την ένταση του εισερχόμενου φωτός από το συγκεκριμένο χρώμα. Στην συνέχεια μετατρέπεται η ένταση σε ένα δυαδικό αριθμό που αποτελεί τη μέτρησή της. Οι πληροφορίες αυτές μεταφέρονται στα ηλεκτρονικά κυκλώματα της μηχανής, τα οποία επεξεργάζονται και αποθηκεύουν την εικόνα σε μορφή αναγνώσιμη από άλλα μέσα. Η μορφή αυτή είναι μία σειρά δυαδικών αριθμών κατάλληλα οργανωμένων, οι οποίοι αποθηκεύονται σε ειδική προσθαφαιρούμενη ηλεκτρονική κάρτα μνήμης που φέρουν οι μηχανές αυτές. Στην συνέχεια, απ΄ αυτή την κάρτα, η φωτογραφία είναι έτοιμη να αναπαραχθεί, με τη βοήθεια αποκωδικοποιητών της μορφής αποθήκευσης, όπου χρειάζεται: είτε στην οθόνη της ίδιας μηχανής, είτε, με μεταφορά, σε άλλα μέσα, π.χ., ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Ορισμένες συνηθισμένες μορφές-τύποι αποθήκευσης σε ψηφιακά μέσα είναι οι: jpeg, tiff, bmp, gif, png.

Τα μέσα αναπαραγωγής της εικόνας είναι οι ίδιες οι φωτογραφικές μηχανές, οι οθόνες των ηλεκτρονικών υπολογιστών αλλά και μυριάδες μέσα ψηφιακής απεικόνισης. Για κάθε ένα από αυτά, χρειάζεται η προσαρμογή της μορφής καταγραφής στις απαιτήσεις του συστήματος.

Η πρώτη εμπορική ψηφιακή φωτογραφική μηχανή παρουσιάστηκε το 1990. Σήμερα, οι ψηφιακές μηχανές αποτελούν ευρύτατα διαδεδομένα καταναλωτικά προϊόντα, ενώ συνεχίζουν να εξελίσσονται ενσωματώνοντας επιπλέον δυνατότητες, καθώς και βιντεοσκόπηση, με ή χωρίς καταγραφή ήχου

Αργότερα (1815), ο Γάλλος ερευνητής Νικηφόρος Νιέπς (Nicéphore Niépce) με τη βοήθεια του αδελφού του, Κλαύδιου, επανέλαβε (ανεξάρτητα) την αποτύπωση μιας αρνητικής εικόνας^[2], με την ίδια όμως δυσκολία στερέωσής της στο χαρτί. Το 1826 ωστόσο, κατάφερε να αποτυπώσει απευθείας σε «θετικό» την πρώτη φωτογραφία της ιστορίας, χάρη στη χρήση ενός παραγώγου του πετρελαίου. Για την αποτύπωση της φωτογραφίας αυτής απαιτήθηκε έκθεση στο φως για διάστημα οκτώ ωρών και το θέμα της ήταν οι στέγες των παραθύρων του χωριού Chalon-sur-Saone της Γαλλίας. Ο ίδιος ο Νιέπς ονόμασε την τεχνική του ηλιογραφία και προσπάθησε -χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία- να τη διαδώσει.

Παράλληλα με τον Νιεπς, ο αυτοαποκαλούμενος ζωγράφος Λουί Ζακ Μαντ Νταγκέρ (Louis Jacques Mande Daguerre) και εφευρέτης του προδρόμου του κινηματογράφου (Diorama), πειραματιζόταν επίσης με την τεχνική της φωτογραφίας και ήταν ο ίδιος που πρότεινε στον Νιέπς να συνεργαστούν εμπορικά. Αν και ο Νταγκέρ δεν είχε ιδιαίτερες επιστημονικές γνώσεις, μετά το θάνατο του Νιέπς, το 1833, επιδόθηκε στην τελειοποίηση της μεθόδου του και τελικά τα κατάφερε, επινοώντας τη μέθοδο της νταγκεροτυπίας, την οποία ανακοίνωσε και επίσημα το 1839 στην Ακαδημία Επιστημών και στην Ακαδημία Καλών Τεχνών. Η μέθοδος αυτή βασίστηκε στη δημιουργία μιας θετικής φωτογραφίας και ως τεχνική ήταν παραπλήσια αυτής που χρησιμοποιούν οι σύγχρονες μηχανές τύπου Πολαρόιντ. Με τη βοήθεια του επιστήμονα και πολιτικού Φρανσουά Αραγκό (Francois Arago), ο Νταγκέρ πέτυχε να πουλήσει μάλιστα τα δικαιώματα της νταγκεροτυπίας στο Γαλλικό δημόσιο.

Νωρίτερα ωστόσο από τον Νταγκέρ, ο Άγγλος λόγιος και επιστήμονας Ουίλιαμ Φοξ Τάλμποτ (William Fox Talbot) είχε ανακαλύψει μια άλλη αντίστοιχη μέθοδο, την οποία είχε κρατήσει μυστική. Μετά τη γνωστοποίηση της νταγκεροτυπίας, έσπευσε να την ανακοινώσει, ερχόμενος και σε ρήξη με τον Νταγκέρ σχετικά με την πατρότητα της φωτογραφίας. Ο Τάλμποτ ονόμασε αρχικά την τεχνική του καλοτυπία, αλλά αργότερα μετονομάστηκε σε ταλμποτυπία. Επρόκειτο ουσιαστικά για την δημιουργία μιας ενδιάμεσης αρνητικής εικόνας, που αργότερα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την αναπαραγωγή της θετικής, πραγματικής εικόνας. Η καλοτυπία υστερούσε σε ποιότητα έναντι της νταγκεροτυπίας· ωστόσο αυτό ήταν λογικό, καθώς χρησιμοποιούσε χαρτί σαν βάση για το αρνητικό, με αποτέλεσμα η υφή του να διακρίνεται πάνω στη φωτογραφία.

Από πολλούς ο Talbot θεωρείται πατέρας της σύγχρονης φωτογραφίας, κυρίως διότι συνέλαβε τη σχέση ανάμεσα στην αρνητική και θετική φωτογραφία. Οι όροι αρνητικό και θετικό χρησιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά από τον Τζον Χέρσελ (John Herschel), φίλο του Τάλμποτ. Επιπλέον ο Τάλμποτ ήταν ο πρώτος που δημοσίευσε βιβλίο με συλλογή φωτογραφιών, ενώ λειτούργησε την πρώτη επιχείρηση μαζικής αναπαραγωγής και πώλησης φωτογραφιών στο Ρίντινγκ, κοντά στην πόλη του Λονδίνου.

Παράδειγμα νταγκεροτυπίας που απεικονίζει τον Ε. Α. Πόε

Διάδοση της φωτογραφίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι όποιες ατέλειες του αρνητικού της καλοτυπίας, σταδιακά περιορίστηκαν με την παράλληλη εξέλιξη της τεχνικής και ειδικότερα με τη χρήση ειδικών γυάλινων πλακών, αρχικά υγρών και αργότερα ξηρών, οι οποίες έπαιζαν τον ρόλο των σύγχρονων φίλμ και υποκαθιστούσαν όλα τα χημικά που απαιτούνταν παλαιότερα. Οι πλάκες αυτές ωστόσο ζύγιζαν αρκετά, με αποτέλεσμα να μην είναι εύκολο να διαδοθεί η χρήση της φωτογραφικής μηχανής.

Τον Ιούλιο του 1888 πραγματοποιήθηκε η επαναστατική για την εποχή ανακάλυψη του φιλμ σε ρολό. Η ιδέα ανήκε στον Τζορτζ Ίστμαν (George Eastman), τραπεζικό υπάλληλο, ο οποίος κατασκεύασε έτσι την πρώτη φωτογραφική μηχανή-κουτί (box camera), την οποία και ονόμασε Kodak. Η μηχανή αυτή χαρακτηριζόταν από μικρό βάρος (περίπου ένα κιλό), είχε μικρές διαστάσεις και διέθετε ένα σταθερό διάφραγμα. Ήταν επιφορτωμένη με ένα ρολό φωτοευαίσθητου χαρτιού πάνω στο οποίο μπορούσαν να αποτυπωθούν πολλές φωτογραφίες, τις οποίες αναλάμβανε το εργοστάσιο της Kodak να εμφανίσει και να τυπώσει. Το σύνθημα με το οποίο προωθήθηκε η νέα φωτογραφική μηχανή ήταν «εσείς πιέζετε το κουμπί, εμείς αναλαμβάνουμε τα υπόλοιπα». Η ανακάλυψη αυτή αποτέλεσε ορόσημο για την μαζική χρήση της φωτογραφικής μηχανής, ενώ είχε συμβολή και στην εμπορική ανάπτυξη της φωτογραφίας. Από την περίοδο αυτή μέχρι σήμερα ελάχιστες σημαντικές τροποποιήσεις συντελέστηκαν στη χημική φωτογραφία, με κυριότερη ίσως την τεχνική της έγχρωμης φωτογραφίας.

Θέλετε να κάνετε τα πρώτα σας επαγγελματικά βήματα στη φωτογραφία αλλά δε γνωρίζετε με τι εξοπλισμό να ξεκινήσετε; Να όλα όσα χρειάζεστε!

Στο παρακάτω βίντεο για αρχάριους φωτογράφους, ο Benjamin Jaworskyj, επαγγελματίας φωτογράφος και κινηματογραφιστής, αναφέρει βασικές και εξαιρετικά χρήσιμες πληροφορίες που αφορούν στην αγορά του πρώτου σας φωτογραφικού εξοπλισμού.

Οι περισσότεροι από εσάς θα αναρωτιέστε ποιος είναι ο πιο κατάλληλος φακός, τι τσάντα να προτιμήσετε, τι είδους τρίποδο και πολλά άλλα.

Όπως καταλαβαίνετε οι επιλογές είναι ατελείωτες οπότε καλό είναι να λάβετε υπόψη σας τη συμβουλή ενός παλιού. Δείτε εδώ τα πέντε βασικά στοιχεία του αρχικού εξοπλισμού που προτείνει ο Benjamin Jaworsky