Για την επίδειξη της διαδικασίας κατασκευής χρησιμοποίησαν ένα  τέτοιο μικρό μοδέλο.

Τοποθέτησαν πάνω του μια «κάσα»  την οποία γέμισαν με στρώσεις χαλαζιακής άμμου και την χτύπησαν να σταθεροποιηθεί. Έτσι ετοίμασαν το εξωτερικό καλούπι. Στη συνέχεια γύρισαν ανάποδα για να γεμίσουν και το εσωτερικό του μοδέλου ώστε να γίνει και η καρδιά της καμπάνας όπως την ονομάζουν (εσωτερικό καλούπι). Μετά αφαίρεσαν το εξωτερικό καλούπι για να απελευθερωθεί το μοδέλο και να πάρει  τη θέση του  το λιωμένο μέταλλο που θα χυτευτεί, αφού στεγνώσει -χρειάζεται 15 μέρες περίπου- το καλούπι.

Η κατασκευή του καλουπιού είναι σημαντικό στάδιο, μας εξηγεί ο τεχνίτης, για την επιτυχία της χύτευσης που  ακολουθεί.

Το πιο επικίνδυνο όμως και επίπονο στάδιο είναι αυτό της χύτευσης με τη θερμοκρασία μετάλλου να αγγίζει τους 1250 C ενώ  το πιο καλλιτεχνικό η αποτύπωση  συμβόλων  της χριστιανοσύνης πάνω στην καμπάνα .

 Αρκετά τα μυστικά επιτυχίας για να πετύχουμε  μελωδικότητα στον  ήχο της καμπάνας, ομολογούν.Ο τρόπος κατασκευής μας παραδοσιακός γιατί επιμένουμε στην αρμονία, διάρκεια και διαύγεια του ήχου!!

Εντυπωσιακές ήταν  καμπάνες στην είσοδο του χυτηρίου. Κάποιες θα κοσμήσουν έκθεση στην Θεσσαλονίκη και άλλες σημαίνουν εντός Ελλάδος αλλά και σε Κύπρο, Ρωσία και αλλού.

Λύσαμε πολλές από τις απορίες που είχαμε μελετώντας στο μάθημα της τεχνολογίας τον τρόπο κατασκευής με χύτευση. Θεωρήσαμε τυχερούς τους εαυτούς μας που μας δόθηκε η ευκαιρία να επισκεφτούμε τέτοια επιχείρηση κοντά στο σχολείο μας.

Ήταν αξιόλογη και αξέχαστη εμπειρία για όλους μας!!!