<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:series="http://organizeseries.com/"
		>
<channel>
	<title>Σχόλια στο Η ΑΦΘΑΡΣΙΑ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΦΘΟΡΑ (Γιάννης Πουλόπουλος και Άγγελος Τζαλαλής)</title>
	<atom:link href="https://schoolpress.sch.gr/periodista/archives/1391/feed" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://schoolpress.sch.gr/periodista/archives/1391</link>
	<description>ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ 2ου ΓΕΛ ΙΛΙΟΥ</description>
	<lastBuildDate>Mon, 30 Jun 2025 13:54:56 +0000</lastBuildDate>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
	
	<item>
		<title>Από: ΝΤΑΡΛΑ ΔΕΣΠΟΙΝΑ</title>
		<link>https://schoolpress.sch.gr/periodista/archives/1391#comment-318</link>
		<dc:creator>ΝΤΑΡΛΑ ΔΕΣΠΟΙΝΑ</dc:creator>
		<pubDate>Tue, 03 Jan 2023 16:51:32 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://schoolpress.sch.gr/periodista/?p=1391#comment-318</guid>
		<description><![CDATA[Πάρα πολύ ενδιαφέρον κι αυτό το άρθρο σας που αναδεικνύει για άλλη μια φορά την αξία της διεπιστημονικότητας στην προσέγγιση της γνώσης, καθώς επίσης και τη συνομιλία τέχνης κι επιστήμης. Τα θεμελιώδη ερωτήματα της ύπαρξης, η φθορά κι η αφθαρσία, κάθε είδους απορίες, προβληματισμοί, πεποιθήσεις, εμπειρίες, σκέψεις και συναισθήματα αποκτούν μοναδική υπόσταση και νοηματοδοτούνται μέσα από την απροσδόκητη ακολουθία των λέξεων ενός ποιήματος. Άλλωστε, η ποίηση είναι μια τέχνη ανοιχτή σε πολλαπλές ερμηνείες που διαπερνά όλες τις πτυχές της ζωής μας… 

&quot;Εκεί που αναρωτιέσαι για πράγματα που πρώτη φορά αντικρίζεις
για πράγματα χιλιοειπωμένα που έχουν πια περάσει
για πράγματα που ξαφνιάζουν κι ας γίνονται κάθε μέρα
για πράγματα που έλεγες δεν θα συμβούν ποτέ
και τώρα συμβαίνουν μπρος στα μάτια σου
[...]
Εκεί απάνω σε βρίσκει η ποίηση.&quot; 

Τίτος Πατρίκιος]]></description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Πάρα πολύ ενδιαφέρον κι αυτό το άρθρο σας που αναδεικνύει για άλλη μια φορά την αξία της διεπιστημονικότητας στην προσέγγιση της γνώσης, καθώς επίσης και τη συνομιλία τέχνης κι επιστήμης. Τα θεμελιώδη ερωτήματα της ύπαρξης, η φθορά κι η αφθαρσία, κάθε είδους απορίες, προβληματισμοί, πεποιθήσεις, εμπειρίες, σκέψεις και συναισθήματα αποκτούν μοναδική υπόσταση και νοηματοδοτούνται μέσα από την απροσδόκητη ακολουθία των λέξεων ενός ποιήματος. Άλλωστε, η ποίηση είναι μια τέχνη ανοιχτή σε πολλαπλές ερμηνείες που διαπερνά όλες τις πτυχές της ζωής μας… </p>
<p>«Εκεί που αναρωτιέσαι για πράγματα που πρώτη φορά αντικρίζεις<br />
για πράγματα χιλιοειπωμένα που έχουν πια περάσει<br />
για πράγματα που ξαφνιάζουν κι ας γίνονται κάθε μέρα<br />
για πράγματα που έλεγες δεν θα συμβούν ποτέ<br />
και τώρα συμβαίνουν μπρος στα μάτια σου<br />
[...]<br />
Εκεί απάνω σε βρίσκει η ποίηση.» </p>
<p>Τίτος Πατρίκιος</p>
]]></content:encoded>
	</item>
	<item>
		<title>Από: ΤΖΑΛΑΛΗΣ ΑΓΓΕΛΟΣ</title>
		<link>https://schoolpress.sch.gr/periodista/archives/1391#comment-317</link>
		<dc:creator>ΤΖΑΛΑΛΗΣ ΑΓΓΕΛΟΣ</dc:creator>
		<pubDate>Mon, 02 Jan 2023 20:36:15 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://schoolpress.sch.gr/periodista/?p=1391#comment-317</guid>
		<description><![CDATA[Το άρθρο περιέχει -πέραν των επιστημονικών δεδομένων και των ιστορικών στοιχείων- προσωπικές σκέψεις/απόψεις και πεποιθήσεις των αρθρογράφων, οι οποίοι εμπνεόμενοι από ένα ποίημα του Αντώνη Φωστιέρη από τη συλλογή &quot;&lt;em&gt;Θάνατος ο Δεύτερος&lt;/em&gt;&quot; συνέγραψαν το παραπάνω κείμενο. 
Αντί περαιτέρω σχολιασμού, παραθέτω μια αναφορά που διάβασα πρόσφατα: 
Ο οργανικός χημικός Friedrich August Kekulé von Stradonitz διηγείται ότι εμπνεύστηκε την ιδέα της κλειστής (κυκλικής) ανθρακικής αλυσίδας του βενζολίου (αρωματικός δακτύλιος) χάρη σ΄ ένα όνειρο σχετικό με τον ουροβόρο όφι: «&lt;em&gt;Για δες! Τι ήταν αυτό; Ένα από τα φίδια είχε δαγκώσει την ίδια του την ουρά, και αυτή η μορφή στροβίλιζε περιπαικτικά μπροστά στα μάτια μου. Σαν από λάμψη αστραπής ξύπνησα... Όλη την υπόλοιπη νύχτα την πέρασα βγάζοντας τις συνέπειες αυτής της υπόθεσης. Λοιπόν, κύριοι, ας μάθουμε να ονειρευόμαστε και τότε ίσως βρούμε την αλήθεια!&lt;/em&gt;».]]></description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Το άρθρο περιέχει -πέραν των επιστημονικών δεδομένων και των ιστορικών στοιχείων- προσωπικές σκέψεις/απόψεις και πεποιθήσεις των αρθρογράφων, οι οποίοι εμπνεόμενοι από ένα ποίημα του Αντώνη Φωστιέρη από τη συλλογή «<em>Θάνατος ο Δεύτερος</em>» συνέγραψαν το παραπάνω κείμενο.<br />
Αντί περαιτέρω σχολιασμού, παραθέτω μια αναφορά που διάβασα πρόσφατα:<br />
Ο οργανικός χημικός Friedrich August Kekulé von Stradonitz διηγείται ότι εμπνεύστηκε την ιδέα της κλειστής (κυκλικής) ανθρακικής αλυσίδας του βενζολίου (αρωματικός δακτύλιος) χάρη σ΄ ένα όνειρο σχετικό με τον ουροβόρο όφι: «<em>Για δες! Τι ήταν αυτό; Ένα από τα φίδια είχε δαγκώσει την ίδια του την ουρά, και αυτή η μορφή στροβίλιζε περιπαικτικά μπροστά στα μάτια μου. Σαν από λάμψη αστραπής ξύπνησα&#8230; Όλη την υπόλοιπη νύχτα την πέρασα βγάζοντας τις συνέπειες αυτής της υπόθεσης. Λοιπόν, κύριοι, ας μάθουμε να ονειρευόμαστε και τότε ίσως βρούμε την αλήθεια!</em>».</p>
]]></content:encoded>
	</item>
</channel>
</rss>
