Συχνά στη δημόσια σφαίρα εκτοξεύονται κίβδηλα ιδεολογήματα, εξυπηρετικά ίδιων σκοπιμοτήτων, περί της αξίας της ιστορικής γνώσης και μνήμης. Οι αιτιάσεις εναντίον των ιστορικών εκδηλώσεων αφορούν στην μετάπτωση τους στο επίπεδο του απλού τυπολατρικού εορτασμού, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η τεράστια συμβολική δύναμη και η παιδαγωγική αξία τους, οι οποίες τεχνηέντως αποσιωπώνται. Μάλιστα, σε ένα περιβάλλον νεωτεριστικής μανίας δεν είναι λίγοι αυτοί που υποσκάπτουν τις επετειακές εκδηλώσεις ιστορικής, και όποιας άλλης μνήμης, με έωλα επιχειρήματα αντλημένα από τη σαθρή σε βέλη φαρέτρα του μοντερνισμού και της προοδοπληξίας. Απέναντι σε όλους αυτούς καλούμαστε όλοι, ο καθένας από τον προσωπικό του στίβο, να διατρανώσουμε την αντίθεσή μας στην επιχειρούμενη ιστορική λήθη και να προτάξουμε την πρόθεσή μας για συναίρεση, σε ένα πλαίσιο αγαστής αρμονίας, παρελθόντος, παρόντος και μέλλοντος.

Η ιστορική αφήγηση αποτελεί μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να προβληματιστεί ο σύγχρονος άνθρωπος για τους αγώνες που διεξήχθησαν και για τις θυσίες που απαιτήθηκαν, ώστε αυτός να δραστηριοποιείται σήμερα μέσα σε συνθήκες εθνικής ελευθερίας. Είναι ταυτόχρονα και μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για να αποδοθεί η πρέπουσα τιμή σε όλους εκείνους, τους φανερούς και αφανείς αγωνιστές της ελευθερίας, που, έχοντας εσωτερικεύσει την έννοια του χρέους, υπερέβησαν συχνά δυνάμεων και αναδείχθηκαν υπεράνθρωποι διαμορφωτές της ιστορίας.

Ας μην αναλωνόμαστε στην αναζήτηση υποδειγμάτων βίου, όταν αυτά μπορούν να αντληθούν από τα θησαυροφυλάκια της ελληνικής ιστορίας. Ας μην αποδεικνυόμαστε μικροί, λησμονώντας τα ανδραγαθήματα ανθρώπων, που έθεσαν πάνω από τη ζωή τους τον αγώνα για την εθνική αποκατάσταση και ανεξαρτησία. Ας υποσχεθούμε πως θα έχουμε “πάντα ανοιχτά, πάντα άγρυπνα τα μάτια της ψυχής” μας στο πατριωτικό παράδειγμά τους και ας προσπαθήσουμε να οικοδομήσουμε μια ισχυρή Ελλάδα, πλήρως εναρμονισμένη με το ένδοξο παρελθόν της, θεματοφύλακα των ανθρωποκεντρικών αξιών και ρυθμιστικό παράγοντα των διεθνών εξελίξεων. Απαιτούν τόλμη όλα τα παραπάνω, την οποία, αν αναζητήσουμε μέσα μας, σίγουρα θα την εντοπίσουμε. Αξίζει να το πράξουμε και να αφήσουμε και εμείς, όπως τόσοι συμπατριώτες μας, το θετικό μας ιστορικό αποτύπωμα.

Πρόδρομος Μπρούσας

Ο κ. Ανδρέας Σκλαρής, σίγουρα την γνωρίζει και είναι … νόστιμη!

Επιχειρηματίας ευέλικτος, με όραμα για την επιχείρησή του, κυρίως όμως ένας εργατικός άνθρωπος, που πιστεύει στη δύναμη του μυαλού αλλά και στη δύναμη της θέλησής. Ανέλαβε μια οικογενειακή επιχείρηση και μέσα από το δημιουργικό του πνεύμα την κατέστησε μια από τις πιο γνωστές και σημαντικές, όχι μόνο της περιοχής μας, αλλά όλου του νομού Καβάλας και των όμορών του.

Τον συναντήσαμε στα γραφεία της επιχείρησής του. Ευδιάθετος, απλός σαν άνθρωπος  και ειλικρινής σε όλες τις απαντήσεις του, μας παρουσίασε την μέχρι τώρα πορεία του και μας αποκάλυψε και κάποιες … εκπλήξεις για το άμεσο μέλλον.

Τον ευχαριστούμε διπλά: που μας δέχτηκε και μας αποκάλυψε τα «μυστικά» της επιτυχίας του και που μας ενέπνευσε ώστε να επιχειρήσουμε και εμείς να εργαστούμε σκληρά για να επιτύχουμε τα όνειρά μας!

Μπρούσας Πρόδρομος

- Πείτε μας λίγα λόγια για την δουλειά σας και για εσάς.

Είμαστε μια παραγωγική μονάδα, παράγουμε όλων των ειδών τα αρτοπαρασκευάσματα και γλυκίσματα, καλύπτουμε όλο τον νόμο Καβάλας, τον νόμο Δράμας αλλά και κάποιες εξαγωγές. Ο ρόλος μου στην αρχή ήταν πολυσύνθετος, από νύχτα σε νύχτα στην παραγωγή. Αυτή την στιγμή είναι πιο πολύ στο διοικητικό κομμάτι γιατί πλέον είναι και το πιο σημαντικό.

- Πως αποφασίστηκε να δημιουργηθεί η επιχίρηση «Σκλαρής»;

Υπήρχε η παράδοση από πίσω, που από μικροί μπήκαμε στην δουλειά αυτήν και έπειτα η αγάπη του κόσμου σε αυτό που φτιάχνανε δημιούργησε όλο αυτό το πράγμα. Αν γυρνούσαμε τον χρόνο πίσω 20 χρόνια και μου έλεγες ότι θα έφτανα εδώ, δεν θα το πίστευα, αλλά η θέληση για δουλειά και η αγάπη του κόσμου προς αυτό που παράγουμε, μας έφερε σήμερα εδώ.

- Υπήρχε το όραμα για την δημιουργία της εταιρείας «Σκλαρής»;

Αυτό ήρθε στην πορεία, τα ερεθίσματα που πήρα, με τους ανθρώπους που συναναστράφηκα από διαφορά μέρη, ήταν πιο μεγάλοι παραγωγικά, και εκεί ίσως εμφανίστηκε ένα πρότυπο, εκεί γεννήθηκε το όραμα ότι και εγώ μπορώ να το καταφέρω. Οι συναναστροφές με ανθρώπους δουλεψαν στο μυαλό μου κάποια πράγματα, όπως και τα πατήματα από την τοπική κοινωνία με σπρώχνανε εκεί τότε το τόλμησα και εγώ παραπάνω.

- Δεν ήταν εύκολο, έτσι δεν είναι;

Όχι, όχι, και γενικώς το επιχειρείν στην Ελλάδα δεν είναι εύκολο, ακόμη και τώρα, καθώς πρέπει να είσαι προσηλωμένος σε αυτό που κάνεις για να βλέπεις τις καταστάσεις και τις εξελίξεις.

- Έχετε περάσει πολλές δυσκολίες πάνω στην δουλειά σας;

Οι δυσκολίες είναι για να έρχονται και να φεύγουν. Γενικά ναι, υπήρχαν δυσκολίες και αυτή που συναντάμε τώρα είναι το ανθρώπινο δυναμικό, το οποίο θα συνεχίσει να υπάρχει στο μέλλον καθώς υπάρχει άρνηση από νέα παιδιά.

- Έχετε σκεφτεί να διευρύνετε ακόμα περισσότερο την επιχείρηση σας;

Αν η διάδοχη κατάσταση ακολουθήσει, είμαι πρόθυμος ναι. Σκοπός είναι να βάζεις κάποια πράγματα κάτω και να δεις πότε πραγματικά είσαι έτοιμος να κανείς αυτό το βήμα, γιατί πλέον οι ανάγκες που δημιουργούνται στην τοπική κοινωνία είναι μεγάλες και η παραγωγική μας δύναμη αυτή την στιγμή είναι σε έναν παρά πολύ καλό βαθμό. Είναι εύκολο να κανείς μια συνεργασία, το δύσκολο είναι να την στηρίξεις και να είσαι συνεπείς σε αυτό που θα κάνεις. Άρα λοιπόν υπάρχουν οι βλέψεις αλλά όταν οι συνθήκες ωριμάσουν σωστά τότε θα μπορούμε να πούμε ότι είμαστε έτοιμοι.

- Πόσα χρόνια υπάρχει η επιχείρηση;

Από το 1944. Ανέλαβε αρχικά ο παππούς μου, έπειτα ο πατέρας μου με τον θείο μου και τώρα εγώ, άρα 3 γενιές, περίπου 100 χρόνια.

- Οι συνταγές που προσφέρετε στα μαγαζιά σας είναι οικογενειακές;

Κάποιες συνταγές ναι είναι οικογενειακές. Με τη δική μου εμπειρία, αλλά και σε συνεργασία με κάποιους ανθρώπους που ασχολούνται πιο αποκλειστικά μόνο με αυτή τη δουλειά, βγαίνουν συνταγές. Επίσης υπάρχει περίπτωση να βγάλεις κάτι το οποίο να μην σου αρέσει, και να πρέπει να κάνεις βελτιώσεις, άρα ουσιαστικά στηρίζεσαι και λίγο και στο δικό σου το κριτήριο.

- Ποια είναι η αγαπημένη σας συνταγή;

Ένα σήμα κατατεθέν μπορώ να σου πω στα γλυκά, είναι η σοκολατόπιτα, είναι το προφιτερόλ, είναι το μιλφέιγ, κάποια σιροπιαστά, κάποιες πάστες. Υπάρχει μια πληθώρα, υπάρχουν και κάποια ψωμιά που αρέσουν πάρα πολύ. Υπάρχουν διάφοροι κωδικοί.

- Ποιά είναι η πιο παλαιά συνταγή που παράγετε ακόμη και σήμερα;

Η πιο παλιά συνταγή μου είναι κάποιοι κωδικοί σε ψωμί και τα κουλουράκια βανίλιας που έκανε η μαμά μου γι” αυτό είναι και τα πιο νόστιμα.

- Κύριε Σκλαρή, έχετε δικές σας συνταγές που να δημιουργήσατε εσείς;

Σε ψωμιά, σχεδόν οι περισσότερες ναι, και 3-4 κωδικούς σε γλυκίσματα.

- Υπήρξε κάποια στιγμή που νιώσατε ότι δεν μπορείτε να ανταπεξέλθετε;

Υπήρξε κάποια στιγμή ναι, αλλά δεν το έβαλα κάτω. Οι στιγμές γενικά με την κατάσταση που επικρατούσε τότε με τα Capital Control, που ήταν γενικά δύσκολα για πολλές επιχειρήσεις, αλλά δεν το έβαλα κάτω.

- Από όλα τα μαγαζιά που έχετε, ποιό είναι το αγαπημένο σας;

Δεν θα χωρίσεις κάποιο μαγαζί, αλλά σε αυτό που ζεις περισσότερο, αυτό συμπαθείς περισσότερο. Οπότε είναι σίγουρα αυτό το μαγαζί εδώ στον Άγιο Χριστόφορο. Δηλαδή στην άκρη του πουθενά της Νικήσιανης, που πριν πάρουμε αυτό το κτίριο, δεν τολμούσες να περάσεις, καταφέραμε και έγινε ένα σημείο αναφοράς. Εδώ νομίζω ότι απεικονίζεται όλος ο αγώνας μας. Όλη η προσπάθεια που έχει γίνει είτε στα προϊόντα μας είτε ακόμη και στο πως είναι να στήνεις ένα μαγαζί.

- Σκέφτεστε να δίνεται και προϊόντα αργότερα ή και τώρα franchising;

Ήδη το κάνουμε εδώ και αρκετά χρόνια. Όλα τα καταστήματα της αλυσίδας, δεν είναι δικά μας, είναι και συνεργάτες. Δηλαδή υπάρχει στη Χρυσούπολη συνεργαζόμενο, στον Άγιο Λουκά είναι συνεργαζόμενα, στη Δράμα και τα 2 είναι συνεργαζόμενα, δηλαδή ήδη αναπτυσσόμαστε με αυτό το δίκτυο.
- Έχετε μετανιώσει για κάποια απόφαση που πήρατε;

Πάντα το κάνεις αυτό. Στο επιχειρείν. Σκοπός είναι, από μια απόφαση που θα μετανιώσεις και δεις τι λάθος έχεις κάνει και να μην ξανακάνεις το ίδιο. Όπως είπα πριν, στο επιχειρείν δεν νομίζω να υπάρχει κάποιος που να μην έχει κάνει λάθος ή να μην έχει μετανιώσει. Το πιο σημαντικό είναι, αν αναγνωρίσεις το λάθος, θα καταλάβεις και τι λάθος έχεις κάνει. Αν λες ότι εγώ δεν έχω κάνει λάθος, άρα δεν θα δεις και το λάθος.

Μαρίνα Μούτσα

Σταυρούλα Σκλαρή

Ηλίας Τσακυρίδης

Συνεχώς υπάρχουν «ατυχήματα» στους αθλητικούς χώρους. Ένα από τα πιο πρόσφατα περιστατικά, το οποίο κινητοποίησε μαζικά ομάδες ανθρώπων για το θέμα της οπαδικής βίας, είναι αυτό του Άλκη Καμπανού. Μια οργανωμένη ομάδα οπαδών  επιτέθηκε στον Άλκη και τους φίλους του, το Φεβρουαρίου του 2022 στη περιοχή της Χαριλάου στη Θεσσαλονίκη με δραματικές συνέπειες.

Φυσικά το φαινόμενο του χουλιγκανισμού στους αθλητικούς χώρους και τις αθλητικές διοργανώσεις δεν υπάρχει μόνο στην Ελλάδα, Συναντάται σχεδόν σε ολόκληρο τον κόσμο. Σε όλο αυτό το χάος υπάρχουν λύσεις που θα ανακουφίσουν το παγκόσμιο πρόβλημα. Για αρχή απαιτείται η αυστηροποίηση των νόμων στον χώρο του αθλητισμού και η ψυχολογική υποστήριξη των θυμάτων της οπαδικής βίας από ειδικούς επιστήμονες.

Τα κριτήρια με τα οποία κάθε νέος επιλέγει το επάγγελμα που θα ακολουθήσει είναι διαφορετικά. Κάποια από αυτά είναι το αντικείμενο που θέλει να ασχοληθεί, τη θέση που θέλει να έχει στην εργασιακή ιεραρχία, αν δηλαδή θέλει να είναι αυτόνομος ή να παίρνει οδηγίες από κάποιον ανώτερο, ενώ παράλληλα ένας ακόμα παράγοντας επιλογής είναι αν θέλει να έχει ωράριο ή να δουλεύει οποίες ώρες επιθυμεί αυτός.

Εξίσου σημαντικό κριτήριο είναι οι οικονομικές απολαβές όπως και αν το επάγγελμα που έχει επιλέξει να κάνει, έχει μέλλον. Τέλος το βασικότερο κριτήριο επιλογής επαγγέλματος είναι το να αντιληφθεί κάθε νέος τις δεξιότητες τις οποίες έχει, έτσι ώστε να μπορέσει να τις αναδείξει μέσα από την εργασία του.

Μέσα από όλα αυτά γίνεται αντιληπτό ότι τα κριτήρια με τα οποία επιλέγουν οι νέοι το επάγγελμα τους είναι διαφορετικά. Αξίζει όμως να τονιστεί ότι όλοι οι άνθρωποι βρίσκουν στο τέλος αυτό που τους ταιριάζει και πετυχαίνουν όσο δύσκολο και αν είναι στην αρχή.

Φιλαρέτη Αθιανού

Αυτό το φαινόμενο οδηγεί σε συνέπειες που αφορούν τις ζωές όλων των κοινωνικών ομάδων. Αρχικά, τα άτομα φτάνουν σε σημείο που δεν ενδιαφέρονται για την ηθική και πνευματική τους καλλιέργειας. Ο πολίτης ωθείται στην διαδικασία απόκτησης υλικού πλούτου και όχι στην αυτο-βελτίωση του. Πλέον η ηθική και η πνευματική καλλιέργεια δεν αποτελούν βασικά κριτήρια αξιολόγησης ενός ανθρώπου. Παράλληλα, δημιουργούνται ανισότητες ανάμεσα στα φύλα και σε όλες τις κοινωνικές τάξεις. Γίνονται διακρίσεις σε όσους έχουν πλούτο και δύνανται να καταναλώνουν και σε όσους δεν έχουν και αδυνατούν. Επιπρόσθετα, μερικοί άνθρωποι υποβαθμίζουν τις ζωές άλλων ανθρώπων. Πιο συγκεκριμένα, η τάση για απόκτηση περισσότερων χρημάτων και αγαθών φτάνει τον άνθρωπο σε σημείο να σκέφτεται αποκλειστικά το  εγωιστικό συμφέρον του. Αυτή η εγωιστική συνήθεια οδηγεί το άτομο στην αποστασιοποίηση του από τα κοινά ή την ενημέρωση των εξελίξεων. Συμπερασματικά,  το προβλήματα του καταναλωτισμού είναι υπαρκτό και ο καθένας από εμάς έχει στο μυαλό του έστω ένα άτομο που αγοράζει συνεχώς κάτι όχι επειδή το έχει ανάγκη ή του λείπει αλλά γιατί έχει γίνει συνήθεια αυτή η αντίληψη που έχει περάσει στο υποσυνείδητο του. Λύσεις υπάρχουν. Η καλύτερη από αυτές είναι η τήρηση του μέτρου. Μόνο έτσι μπορούμε να αντισταθούμε στις Σειρήνες της καταναλωτικής ευδαιμονίας!

Η απάντηση είναι όχι. Οι περισσότεροι από τους μισούς ενήλικες στην Ευρώπη είναι παχύσαρκοι. Με την παχυσαρκία, αυξάνεται η πιθανότητα καρδιακών νοσημάτων, η εμφάνιση διαβήτη και άλλων πολλών ασθενειών.

Για αυτό πιθανόν να ευθύνεται ο σύγχρονος τρόπος ζωής με γρήγορους ρυθμούς και οι πολλαπλές υποχρεώσεις. Οι οικογένειες πλέον δεν έχουν χρόνο να μαγειρεύουν συχνά, με αποτέλεσμα να τρώνε τις περισσότερες φορές από έξω.

Υπάρχει όμως και το άλλο άκρο της «κακής διατροφής»: η ανορεξία. Οι περισσότεροι έφηβοι στις μέρες μας δυστυχώς, σε κάποια φάση της ζωής τους θα βιώσουν κάτι τέτοιο. Και είναι λυπηρό  Είναι στενάχωρο. Η ανορεξία λοιπόν είναι μια πάθηση που το άτομο καταφεύγει σε εξαντλητικές δίαιτες με σκοπό να χάσει βάρος. Τρώει όλο και λιγότερο και καταλήγει να μην τρώει τίποτα, γιατί πιστεύει ότι αν φάει θα παχύνει. «Εχθρός» αυτού του ατόμου είναι οι θερμίδες. Μετράει μανιωδώς καθημερινά τις θερμίδες που καταναλώνει και προσπαθεί να είναι όσο το δυνατόν λιγότερες, γιατί αλλιώς θα νιώθει ενοχές, θα νιώθει τύψεις. Η ανορεξία μπορεί να οδηγήσει ακόμη και σε θάνατο. Η εικόνα των μοντέλων που παρουσιάζεται συχνά-αν όχι πάντα- στις διαφημίσεις και στα social media, με το αδύνατο σώμα, αποτελεί πρότυπο για πολλές νέες κοπέλες, οι οποίες βάζουν στόχο να κάνουν τα αδύνατα δυνατά  για να πετύχουν αυτό το αποτέλεσμα.

Το φαγητό δεν είναι «τύψεις». Ζούμε χάρη σε  αυτό και πρέπει να το βάλουμε καλά στο μυαλό μας. Ας μάθουμε λοιπόν να ζούμε τρώγοντας σωστά, καταναλώνοντας περισσότερα φρούτα και λαχανικά και επιλέγοντας μη επεξεργασμένα φαγητά, χωρίς αυτό βέβαια να σημαίνει ότι πρέπει να απέχουμε τελείως από αυτά.  Η «υγιεινή διατροφή», δεν είναι βαρετή, όπως πολλοί από εμάς νομίζουμε. Ας μάθουμε να ζούμε με αυτή.

Άννα Παπαλούδη

Πολλοί όμως θα αναρωτιέστε γιατί οι νέοι τα χρησιμοποιούν τόσο. Οι έφηβοι χρησιμοποιούμε τα social media με όλους τους δυνατούς τρόπους, για επικοινωνία, ψυχαγωγία, ακόμη και για εκπαιδευτικούς σκοπούς. Χάρη σε αυτά μπορούμε να ενημερωνόμαστε πιο γρήγορα και εύκολα σχετικά με το τι γίνεται γύρω μας. Η επικοινωνία από το ένα σημείο του κόσμου στο άλλο έχει γίνει πλέον εφικτή. Μπορούμε να στέλνουμε μηνύματα, να βλέπουμε και να σχολιάζουμε τις δημοσιεύσεις των φίλων μας, να κοινωνικοποιούμαστε, να προσεγγίζουμε άτομα με παρόμοια ενδιαφέροντα, να καλλιεργούμε την δημιουργικότητά μας και ταυτόχρονα να διευρύνουμε τους ορίζοντές μας.

Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ωστόσο, παρά τις ποικίλες δυνατότητες που προσφέρουν και παρά τις θετικές επιδράσεις που έχουν επιφέρει στην ζωή μας, έχουν και ιδιαίτερα αρνητικές επιπτώσεις, τόσο στην ψυχική όσο και στην σωματική υγεία του ατόμου. Δεν είναι λίγες οι φορές που νέοι έχουν πέσει θύματα παραπλάνησης μέσα από συνομιλίες με αγνώστους. Πολλοί νέοι μέσα από τα social media διαμοιράζονται τα προσωπικά δεδομένα τους με αποτέλεσμα να εξαπατώνται ή ακόμη και να εκβιάζονται από ανθρώπους με κακίες προθέσεις. Τέλος, οι νέοι έχουν την τάση να ενημερώνουν συνεχώς το προφίλ τους, δημοσιεύοντας τι κάνουν, που θα πάνε και με ποιον θα βγούνε. Αυτό έχει ως επακόλουθο να είναι θύματα διαρκούς παρακολούθησης.

Όπως καταλαβαίνεται η αλόγιστη χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης εγκυμονεί και κινδύνους. Είναι λοιπόν στο χέρι όλων μας να αντιμετωπιστεί το φαινόμενο αυτό. Πρέπει να είμαστε πιο προσεκτικοί με ποιους μιλάμε στο διαδίκτυο.

Σταματία Παλιάτσου