• Κατά τη δεκαετία του 1940 εμφανίστηκε η πρώτη μαθηματική περιγραφή τεχνητού νευρωνικού δικτύου, με πολύ περιορισμένες δυνατότητες επίλυσης αριθμητικών προβλημάτων.
•  1950: Ο μαθηματικός Άλαν Τούρινγκ , πατέρας της θεωρίας υπολογισμού και προπάτορας της τεχνητής νοημοσύνης, πρότεινε τη δοκιμή Τούρινγκ  μία απλή δοκιμασία που θα μπορούσε να εξακριβώσει αν μία μηχανή διαθέτει ευφυΐα.
•  1956: Η τεχνητή νοημοσύνη θεμελιώθηκε τυπικά (Τζον Μακάρθι, Μάρβιν,Μίνσκυ, Κλοντ Σάνον κλπ). Τη χρονιά αυτή παρουσιάστηκε για πρώτη φορά και το Logic Theorist, ένα πρόγραμμα το οποίο στηριζόταν σε συμπερασματικούς κανόνες τυπικής λογικής και σε ευρετικούς  αλγορίθμους αναζήτησης για να αποδεικνύει μαθηματικά θεωρήματα.
• 1958: Ανάπτυξη της γλώσσας προγραμματισμού LISP  από τον Μακάρθι, δηλαδή της πρώτης γλώσσας συναρτησιακού προγραμματισμού  η οποία έπαιξε πολύ σημαντικό όλο στη δημιουργία εφαρμογών τεχνητής νοημοσύνης κατά τις επόμενες δεκαετίες. Επίσης την ίδια χρονιά έχουμε την εμφάνιση των γενετικών αλγορίθμων  από τον Φρίντμπεργκ .
• το ’62 και η παρουσίαση του βελτιωμένου νευρωνικού δικτύου perceptron από τον Ρόσενμπλατ.
• Κατά τα τέλη της δεκαετίας του ’60 όμως άρχισε ο χειμώνας της τεχνητής νοημοσύνης, μία εποχή κριτικής, απογοήτευσης και υποχρηματοδότησης των ερευνητικών προγραμμάτων καθώς όλα τα μέχρι τότε εργαλεία του χώρου ήταν κατάλληλα μόνο για την επίλυση εξαιρετικά απλών προβλημάτων.
• Στα μέσα του ’70 ωστόσο προέκυψε μία αναθέρμανση του ενδιαφέροντος για τον τομέα λόγω των εμπορικών εφαρμογών που απέκτησαν τα έμπειρα συστήματα .Παράλληλα έκανε την εμφάνισή της η γλώσσα λογικού προγραμματισμού Prolog η οποία έδωσε νέα ώθηση στη συμβολική ΤΝ,
• Στις αρχές της δεκαετίας του ’80 άρχισαν να υλοποιούνται πολύ πιο ισχυρά και με περισσότερες εφαρμογές νευρωνικά δίκτυα, όπως τα πολυεπίπεδα perceptron και τα δίκτυα Hopfield. Ταυτόχρονα οι γενετικοί αλγόριθμοι και άλλες συναφείς μεθοδολογίες αναπτύσσονταν πλέον από κοινού, κάτω από την ομπρέλα του εξελικτικού υπολογισμού.
• Κατά τη δεκαετία του ’90, με την αυξανόμενη σημασία του Internet, ανάπτυξη γνώρισαν οι ευφυείς πράκτορες, αυτόνομο λογισμικό τεχνητής νοημοσύνης, τοποθετημένο σε κάποιο περιβάλλον με το οποίο αλληλεπιδρά, οι οποίοι βρήκαν μεγάλο πεδίο εφαρμογών λόγω της εξάπλωσης του Διαδικτύου.
• 1991: Η εφαρμογή σχεδίασης ενεργειών DART χρησιμοποιείται αποτελεσματικά στον Α” Πόλεμο του Κόλπου και ανταμείβει 30 χρόνια έρευνας στην τεχνητή νοημοσύνη του Αμερικανικού Στρατού.
• 1994: Ντίκμαννς και Ντάιμλερ-Μπενζ οδηγούν περισσότερο από 1000 km σε μια εθνική οδό του Παρισιού υπό συνθήκες βαρείας κυκλοφορίας και σε ταχύτητες ως και 130 km/ώρα. Επιδεικνύουν αυτόνομη οδήγηση σε ελεύθερες παρόδους, οδήγηση σε συνοδεία, αλλαγή παρόδων και αυτόματη προσπέραση άλλων οχημάτων.
• 1997: Ο υπολογιστής Deep Blue της IBM κερδίζει τoν παγκόσμιο πρωταθλητή σκακιού Γκάρι Κασπάροφ.
• 1998: Κυκλοφορεί ο Φέρμπι της Tiger Electronics και γίνεται η πρώτη επιτυχημένη εμφάνιση ΤΝ σε οικιακό περιβάλλον.
• 1999: Η Sony  λανσάρει το AIBO, που είναι ένα από τα πρώτα αυτόνομα κατοικίδια τεχνητής νοημοσύνης.
• 2005: Η DARPA ξεκινά το πρόγραμμα DARPA Grand Challenge («Μεγάλη Πρόκληση DARPA»), που προκαλεί τους συμμετέχοντες να δημιουργήσουν αυτόνομα οχήματα για ένα χρηματικό βραβείο.

Πηγή: https://el.wikipedia.org/wiki/

Συντακτική ομάδα:
Ρασούλης Στέφανος
Χατζηπανάγος Χάρης

Ο όρος τεχνητή νοημοσύνη αναφέρεται στον κλάδο της πληροφορικής ο οποίος ασχολείται με τη σχεδίαση και την υλοποίηση υπολογιστικών συστημάτων που μιμούνται στοιχεία της ανθρώπινης συμπεριφοράς τα οποία υπονοούν έστω και στοιχειώδη ευφυΐα: μάθηση, προσαρμοστικότητα, εξαγωγή συμπερασμάτων, κατανόηση από συμφραζόμενα, επίλυση προβλημάτων κλπ.

Η τεχνητή νοημοσύνη αποτελεί σημείο τομής μεταξύ πολλαπλών επιστημών όπως

• της πληροφορικής,
• της ψυχολογίας,
• της φιλοσοφίας,
• της νευρολογίας,
• της γλωσσολογίας και
• της επιστήμης μηχανικών

με στόχο τη σύνθεση ευφυούς συμπεριφοράς, με στοιχεία συλλογιστικής, μάθησης και προσαρμογής στο περιβάλλον, ενώ συνήθως εφαρμόζεται σε μηχανές ή υπολογιστές ειδικής κατασκευής.
Εφαρμογές τεχνητής νοημοσύνης μπορεί να αφορούν

• την μηχανική μετάφραση κειμένων,
• την αναγνώριση ομιλίας, προσώπου και αντικειμένων με τη βοήθεια αισθητήρων
• τον εντοπισμό, την χαρτογράφηση χώρου και τον σχεδιασμό τροχιάς της κίνησης
• την ενσυναίσθηση, όπου η μηχανή προσπαθεί να ερμηνεύει τα ανθρώπινα συναισθήματα και να προσαρμόζει τη συμπεριφορά της για να δώσει μια κατάλληλη απάντηση σε αυτά τα συναισθήματα.

Πηγή: https://el.wikipedia.org/wiki/

Συντακτική ομάδα:
Ρασούλης Στέφανος
Χατζηπανάγος Χάρης