Ένα ΄΄μικρόβιο΄΄ που αγαπώ και πλέον δεν αντέχω…

Από μικρή μου άρεσε να βλέπω ειδήσεις .Ίσως και να οφείλεται στο μικρόβιο της δημοσιογραφίας που θέλω και πιστεύω ότι έχω.

Τώρα τελευταία όμως οι ειδήσεις με κάνουν να στενοχωριέμαι πολύ .Δεν είναι ευχάριστο να βλέπω καθημερινά περιστατικά και να σοκάρομαι με την έξαρση της βίας και της παραβατικότητας μεταξύ ανηλίκων αλλά και την αύξηση των γονέων που συλλαμβάνονται για παραμέληση .Σε ορισμένες περιπτώσεις ,μάλιστα ,οι γονείς έχουν οδηγηθεί στη φυλακή λόγω των αδικημάτων των παιδιών τους

.Ένα ακόμη ανησυχητικό στοιχείο είναι πως πολλά περιστατικά δεν καταγράφονται ποτέ ,καθώς οι γονείς αποφεύγουν την εμπλοκή της αστυνομίας.

Η βία μεταξύ ανηλίκων λοιπόν μοιάζει να έχει γίνει τρόπος έκφρασης ,αφού οι μαθητές χειροδικούν μεταξύ τους ολοένα και μεγαλύτερη σκληρότητα ,κλέβουν ,μαχαιρώνουν ,διακινούν ουσίες κ. λ. π.

Η αλήθεια είναι ότι προβληματίζομαι πολύ για τους λόγους και τις αιτίες του φαινομένου .Θεωρώ όμως ότι και τα δύο έχουν σχέση με το οικογενειακό περιβάλλον ,την επίβλεψη ,την εξάρτηση των ανηλίκων  από τις οθόνες και την πανδημία όπου τα παιδιά αποσυνδέθηκαν  από το σχολικό περιβάλλον.

Και δεν αναφέρομαι στο bullying ,θύμα του οποίου έχω αρκετές φορές πέσει και εγώ από συμμαθητές μου, αυτό είναι άλλο θέμα.

Πιστεύω όμως ότι η παραβατική συμπεριφορά στους ανηλίκους δεν είναι κάτι που δεν μπορεί να προβληθεί .Τα παιδιά ενεργούν καλύτερα όταν αισθάνονται καλύτερα και κυρίως όταν  πιστεύουν στον εαυτό τους.

Μήπως οι ενήλικες πρέπει να κάνουν κάτι γι’αυτό ;

                                                                                                                                                                                         Αρθογραφεί  η Ευγενία Σιγάλα