Πρώτον οι αγώνες είναι όλοι στημένοι. Ακόμη κι ένας έφηβος όπως εγώ μπορεί να το καταλάβει! Αυτό είναι ντροπή. Είναι πολύ κακό γιατί όσοι αγαπούν το ποδόσφαιρο θέλουν να βλέπουν καθαρά παιχνίδια.

Δεύτερον Τα λεφτά τα έχει μόνο μία ομάδα. Όμως οπαδούς έχουν και οι υπόλοιπες ομάδες. Και περιμένουν και εκείνοι η ομάδα τους να προχωράει, να κάνει καλές μεταγραφές, να δείχνει καλό θέαμα.

Τρίτον Επειδή οι παίχτες μάλλον ξέρουν πως είναι στημένα όλα δεν παίζουν με πάθος όπως παλιά κι αυτό πολλές φορές καταντάει εκνευριστικό.

Τέταρτον Οι οπαδοί στο γήπεδο επειδή έχουν πολύ θυμό μέσα τους, δεν σε αφήνουν να παρακολούθησης τον αγώνα διότι βρίζουν, τσακώνονται, κάνουν ζημιές κ.λ.π. Το να πας στο γήπεδο σε άλλα κράτη είναι μια πολύ όμορφη οικογενειακή έξοδος. Εμένα ο πατέρας μου πολλές φορές αποφεύγει να με παίρνει μαζί του γιατί φοβάται μην συμβεί κάτι κακό κατά την διάρκεια του αγώνα. Για να πάρουμε την αδερφή μου και την μαμά μου ούτε λόγος!

Επίσης είμαστε από τις λίγες χώρες που στο champion leauge  συμμετέχει μόνο με δύο ομάδες.  Και οι δεύτεροι πρέπει να περάσει από προκριματικούς όπου εκεί παίζουν, με άλλες ομάδες και αν νικήσουν, θα μπουν σε ομίλους. Ενώ στις άλλες χώρες πάνε δύο κατευθείαν σε ομίλους και οι άλλοι 2 σε προκριματικούς. Αυτά είχα για να σας πω ελπίζω να σας ικανοποίησα.

Νίκος Νικολούδης ΣΤ2

Πάντα μου άρεσε το ποδόσφαιρο! Αλλά ποτέ δεν μπορούσα να φανταστώ πόσο πολύ θα δυσκολευόμουν  στο πρώτο μάθημα!

Την πρώτη μου μέρα στο ποδόσφαιρο ήμουν σαν χαμένος.  Μου φαινόταν όλα τόσο δύσκολα!  Μας έλεγε ο τότε προπονητής να κάνουμε διατάσεις και εγώ δεν ήξερα τι  ήταν αυτό! Με το ζόρι έκανα ότι και οι άλλοι.

Όταν άρχισαν οι ασκήσεις  με σουτ δεν ήξερα ούτε που σουτάρουμε.

Κάναμε ασκήσεις με κεφαλιές, μα δεν ήξερα πως να κάνω κεφαλιές.

Κάναμε ασκήσεις με πάσα και δεν ήξερα σε ποιόν να δώσω την μπάλα.

Γενικώς ήμουν σαν χαμένος.

Επιτέλους ήρθε η ώρα που περίμενα…να παίξουμε 2πλό και ο προπονητής μου είπε να παίξω όπου θέλω.

Ξεκινάει το παιχνίδι. Ένα παιδί μου έδωσε πάσα ήμουν φάτσα με το τέρμα…όμως…το έχασα. Εκείνη την στιγμή σκέφτηκα δεν πειράζει είναι μια αρχή και αυτό. Αμέσως η άλλη ομάδα έβαλε γκολ. Εκείνη την στιγμή απογοητεύτηκα. Όμως έβαλα σκοπό να μην ξανά χάσω γκολ.

Γίνετε κόρνερ μου έρχεται η μπάλα και ναι βάζω γκολ. όμως κανείς δεν πανηγύρισε. Δεν ξέρω γιατί, το πάλεψα σε όλη την προπόνηση να κάνω κάτι μέχρι που φάγαμε γκολ. Όμως πήρα την μπάλα την έβαλα στην σέντρα και μόλις μου έδωσαν πάσα σούταρα από το κέντρο και…………δοκάρι…και μέσα ναιιιι 2-2 όλοι πανηγύρισαν.

Ο προπονητής μας είπε «αυτό ήταν πάμε για πέναλτι».

Στα πέναλτι ήμασταν 9-9 μέχρι που ήρθε η σειρά μου. Παίρνω φόρα και  άουτ, άρα ξεκινάμε από την αρχή, όχι το παιχνίδι, τα πέναλτι:16-16,17-17,18-18? ήρθε η σειρά μου και ναι γκόλ νικήσαμε!!!!!

Αλέξανδρος Γκίκας

Ο αθλητισμός είναι η συστηματική σωματική καλλιέργεια
και δράση με συγκεκριμένο τρόπο, ειδική μεθοδολογία
και παιδαγωγική με σκοπό την ύψιστη σωματική
απόδοση,ως επίδοση σε αθλητικούς αγώνες, στο αθλητικό
και κοινωνικό γίγνεσθαι. Παράλληλα ο αθλητισμός είναι
ένας κοινωνικός θεσμός ο οποίος αντικατοπτρίζει τη δεδομένη
κοινωνία και τον πολιτισμό της. Για παράδειγμα στην
Αρχαία Ελλάδα, ο αθλητισμός στην Αθήνα θεωρούταν
κοινωνικό πολιτισμικό αγαθό και είχε παιδαγωγικό χαρακτήρα,
ενώ αντίθετα στην Σπάρτη ο αθλητισμός χρησιμοποιούταν για
την στρατιωτική εκπαίδευση .Ωστόσο σημαντική είναι
η σωματική διάσταση του αθλητισμού στο πέρασμα του
χρόνου. Η γενική τάση ήταν ιδίως το 18ο και 19ο αιώνα
τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα να ασχολούνται
με τα <<λαϊκά παιχνίδια>> όπως το ποδόσφαιρο, ενώ
τα ανώτερα κοινωνικά στρώματα με τα <<ευγενή αθλήματα>>
όπως ήταν η ιππασία και η ξιφασκία.

Πηγή:Βικιπαίδεια
Ονόματα:Αντώνης,Αλβάρο

Νεφέλη Παπαδοφραγκάκη  ΣΤ1