Στήλη: Γενικά

ΣΤΑΥΡΟΛΕΞΟ

cross1

 

 

ΚΑΘΕΤΑ

1)      Ρώσος χημικός που δημιούργησε την πρώτη έκδοση του περιοδικού πίνακα.

2)      Χημικό στοιχείο που υπάρχει στη μεγαλύτερη ποσότητα στον ατμοσφαιρικό αέρα.

3)      Εφευρέτης του τηλεφώνου.

4)      Έλληνας ποιητής που το πραγματικό του ονοματεπώνυμο ήταν ‘’Οδυσσέας Αλεπουδέλης’’.

5)      Μαθηματικός και αστρονόμος της Αναγέννησης που διατύπωσε το ηλιοκεντρικό μοντέλο του σύμπαντος.

6)      Χημικό στοιχείο που ονομάστηκε έτσι, επειδή όταν αντιδρά με το οξυγόνο παράγεται νερό.

7)      Σχεδιάζω κάτι μυστικά μαζί με άλλους.

8)      Ο μεγαλύτερος ποταμός της Ελλάδος.

9)      Αυτός που ασχολείται με πάθος με την ομορφιά και την επίδειξή της.

10)  Νησί που είναι το δυτικότερο σημείο της Ελλάδας.

11)  Γερμανός Φυσικός εβραϊκής καταγωγής που θεμελίωσε τη ‘’Θεωρία της Σχετικότητας.

12)  Γυναίκα επιστήμονας από την Πολωνία που ανακάλυψε το ράδιο και μελέτησε την ραδιενέργεια.

13)  Πόλη στην οποία ερρίφθη η πρώτη πυρηνική βόμβα.

 

 

ΟΡΙΖΟΝΤΙΑ

1)      Όταν σηκώνω τα μανίκια μου ψηλά για να κάνω μια δουλειά (ρήμα).

2)      Αρχαίος Έλληνας μαθηματικός αστρονόμος και γεωγράφος που υπολόγισε πρώτος το μέγεθος της γης.

3)      Συνώνυμο της λέξεως ‘’ελάττωμα’’.

4)      Έλληνας μαραθωνοδρόμος που κέρδισε στους πρώτους σύγχρονους Ολυμπιακούς Αγώνες.

5)      Κράτος που διχοτομήθηκε με τείχος μετά τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

6)      Γάλλος χημικός που δημιούργησε το πρώτο εμβόλιο για τη λύσσα και διατύπωσε την θεωρία πως πολλές ασθένειες.

7)      Μέγεθος το οποίο στη Φυσική συμβολίζεται με ‘’ρ’’.

8)      Χημικό στοιχείο που στη Χημεία συμβολίζεται με ‘’Pb’’.

9)      Δεύτερο συνθετικό της λέξης ‘’σύννεφο’’.

 

 

 

 

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

 

ΚΑΘΕΤΑ

  1. ΜΕΝΤΕΛΕΓΙΕΦ
  2. ΑΖΩΤΟ
  3. ΜΠΕΛ
  4. ΟΔΥΣΣΕΑΣ-ΕΛΥΤΗΣ
  5. ΚΟΠΕΡΝΙΚΟΣ
  6. ΥΔΡΟΓΟΝΟ
  7. ΣΥΝΩΜΟΤΩ
  8. ΒΟΛΓΑΣ
  9. ΩΡΑΙΟΠΑΘΗΣ
  10. ΩΘΟΝΟΙ
  11. ΑΙΝΣΤΑΙΝ
  12. ΚΙΟΥΡΙ
  13. ΧΙΡΟΣΗΜΑ

 

ΟΡΙΖΟΝΤΙΑ

  1. ΑΝΑΣΚΟΥΜΠΩΝΟΜΑΙ
  2. ΕΡΑΤΟΣΘΕΝΗΣ
  3. ΨΕΓΑΔΙ
  4. ΣΠΥΡΟΣ-ΛΟΥΗΣ
  5. ΓΕΡΜΑΝΙΑ
  6. ΠΑΣΤΕΡ
  7. ΠΥΚΝΟΤΗΤΑ
  8. ΜΟΛΥΒΔΟΣ
  9. ΝΕΦΟΣ

 

 

 

 

 

 

 

 

ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΥ ΜΑΡΙΕΛΕΝ

ΓΑΛΑΝΟΠΟΥΛΟΥ ΜΑΡΙΑ

 

« ΤΟ ΠΑΓΩΜΕΝΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ…..»

Σ

ήμερα ή αύριο θα΄ χει πανσέληνο….

Και ύστερα…, αν πάλι χαθεί και αυτή η σελήνη, δεν θα έχει δει την σκοτεινή της πλευρά για μια ακόμη φορά από το παγωμένο του, παράθυρο ….

Κάθε βράδυ, ενώ ο μικρός γλόμπος στο ταβάνι, κουνά το κεφάλι του, πέρα-δώθε, λέγοντας κάθε φορά – πέρασε η ώρα – αυτός…., διαβάζει την ιστορία του δρόμου του ….σε κάποιες χρονολογίες σκαλισμένες στο ημερολόγιο…..Είχε σχέδια, είχε όνειρα….Μια καρδιά πληγωμένη στάζει ακόμη αίμα, ένα καράβι που έσκιζε σίγουρα τον χρόνο…., κάποιους στίχους που ποτέ δεν απήγγειλε, κάποιους άλλους που άφησε στη μέση…., κάποιοι άλλοι που περιμένουν να τους τελειώσει….και κάποιοι άλλοι τελειωμένοι…, που απλά περιμένουν – αυτόν – να …τελειώσει …..

Κάθε βράδυ ξαπλώνει στις βουβές λέξεις του, τυλίγει κουβάρι το τσαλακωμένο του μυαλό και γίνεται ένα με το σκοτάδι… Κάθε βράδυ βλέπει τον εαυτόν του μόνο του…και η ησυχία της νύχτας του πέφτει χειρότερη όταν η ματιά του πέφτει μέσα στην καρδιά του….Εκεί να δεις …, απέραντο σκότος, ταραχή, πόνος και άνεμοι απειλητικοί….Και τα μάτια του στάζουν δάκρυα…και η ματιά του παραπατά ρημαγμένη και προσπαθεί να συρθεί και απόψε στο παγωμένο παράθυρο…και πρέπει να κοιτάξει ψηλά….Ξέρει πως σήμερα ή αύριο θα ‘χει πανσέληνο….και θέλει να φύγει με τα δίχτυα του ολόγιομου φεγγαριού για να χτίσει το «όνειρο», το ανεξιχνίαστο, να γνωρίσει το χαμόγελο μιας νύχτας διαφυγής και μετά να ανατείλει μαζί με τον χρυσαφένιο ήλιο και να πετάξει από μέσα του λάμψεις – σαν τον ήλιο – πυρκαγιές …..

uios

Το πρωινό όμως, τον βρίσκει και πάλι μόνο και ακουμπισμένο στο παγωμένο παράθυρο…. Μονάχα το φως της μέρας πονετικό αγκαλιάζει το κουρασμένο του κορμί. Παίζει με τα σκελετωμένα αχνά του δάκτυλα για λίγο…και ύστερα γλιστράει και φεύγει μέσα από την ανοιχτή παλάμη του και απλώνεται στους τοίχους του μικρού του, δωματίου….Το βλέμμα του είναι στραμμένο στο παγωμένο θολό τζάμι. Δίπλα του το κομοδίνο του, με το γνώριμο συρταράκι που κρατάει εκεί μέσα την καρδιά του, το βιός του όλο…Ένα ζευγάρι γυαλιά, την πίπα του, το ρολόι του, την Ιερά Σύνοψη και ένα πορτοφόλι συνήθως άδειο από λεφτά, μα γεμάτο όμως με φωτογραφίες,  γεμάτο αναμνήσεις…Ο καφετζής απέναντι και ο εφημεριδοπώλης θα του χαρίσουν λίγες στιγμές συντροφιάς, ένα γλυκό χαμόγελο που του ανακουφίζουν λίγο την απελπισία του…Το παγωμένο παράθυρο ανοίγει….και τα γνώριμα πρόσωπα ανταλλάσσουν πρωινές καλημέρες…Και αυτό ήταν…Μόλις το παράθυρο ξανακλείσει, παύουν και οι θόρυβοι της μέρας.

 

 

ΠΙΝΑΚΑΣ: Γέρος σε θλίψη στο κατώφλι

της Αιωνιότητας, Βίνσεντ Βαν Γκογκ

 

Ακολουθεί ένας βαρύς αναστεναγμός, μια βαριά και ασήκωτη σιωπή…Κάπου κάπου ακούς και ένα ελαφρύ αναφιλητό…Και ήτανε κάποτε νέος και είναι τώρα γέρος….και ζει ανάμεσα σε θαμπές-θολές μορφές που δεν έχουν γίνει ακόμη σκοτάδι…Γέρασε …το νοιώθει…., το ξέρει…, τον τρυπούν της μοναξιάς του τα καρφιά….Το σώμα του τώρα θρυμματίζεται…Η δύναμη και η χάρη εξαφανίστηκαν. Πάντα χάνει …μια κάλτσα ή ένα παπούτσι, μα πάντα θυμάται τις χαρές, θυμάται τον πόνο…. Η γυναίκα του πέθανε νωρίς. Ο γιός του, ο μοναχογιός του χαμένος στα καράβια….Πόσο γρήγορα πέρασαν τα χρόνια….και τώρα μόνος και έρμος στο μικρό δωματιάκι του γηροκομείου…Είναι μεγάλη η κάθε μέρα που πρέπει να γεμίσει!!! Μα και κάθε βράδυ, ενώ ο μικρός γλόμπος στο ταβάνι, κουνά το κεφάλι του, πέρα-δώθε, λέγοντας κάθε φορά – πέρασε η ώρα – αυτός προσπαθεί να διακρίνει τί χρώμα έχουν οι σκιές της νύχτας….και πάντα μονολογεί … «να θυμηθώ να κοιτάξω ψηλά…» σήμερα ή αύριο θα΄ χει πανσέληνο….

 

Έ

ξω από το παγωμένο του παράθυρο οι μέρες περνούν και φεύγουν… Να και μια γάτα, αραιά και πού, ….τινάζεται από τον σκουπιδοτενεκέ…

Και οι πληγές του είναι πάντα ανοιχτές κι οι θάλασσες πάντα εκεί, αφρισμένες …

Και έρχεται η νύχτα και μετά πάλι η μέρα και αυτός εκεί καθισμένος πλάι στο παγωμένο παράθυρο…Όλα περνούν από πάνω του, όλα περνούν από μέσα του…. και αυτός, απλά,  μονολογεί …

«αν οι άνθρωποι, είχαν Θεό στην ζωή τους, δεν θα υπήρχαν γηροκομεία…, γιατί θα ζούσε ο ένας για τον άλλον και όχι ο ένας από τον άλλον…»

 

ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ

 

Λεμονάδα της Ματίνας(συμπυκνωμένη)

Υλικά
  • · 500ml φυσικός χυμός λεμονιού
  • · 500gr ζάχαρη κρυσταλλική
  • · 200ml νερό

Εκτέλεση

Σε μία κατσαρόλα ρίχνω το νερό και τη ζάχαρη. Αφήνω τη ζάχαρη  να λιώσει σε χαμηλή φωτιά και  ύστερα την αφήνω να κρυώσει.
Στη συνέχεια, ρίχνω μέσα το χυμό λεμονιού και ανακατεύω καλά με το δάρτη. Αμέσως μετά, βάζω το μίγμα σε γυάλινο μπουκάλι 1 L και το διατηρώ στο ψυγείο.
Πίνεται αραιωμένο με παγάκια κι ένα φύλλο δυόσμου(προτεινόμενη δοσολογία: περίπου 1/3 του ποτηριού μίγμα και περίπου 2/3 νερό). Καλή απόλαυση!

 

Μαριέτα Μπαριάμη

 

 

ΚΡΥΠΤΟΛΕΞΟ

Α

Ι

Σ

Υ

Ν

Τ

Η

Ρ

Η

Σ

Η

Ω

Ω

Ξ

Δ

Π

Φ

Π

Η

Ρ

Σ

Ο

Κ

Α

Κ

Ι

Ρ

Π

Υ

Δ

Ρ

Ο

Β

Ι

Ο

Σ

Κ

Λ

Ρ

Π

Α

Ε

Τ

Π

Π

Λ

Ι

Π

Λ

Α

Ν

Η

Τ

Η

Σ

Κ

Η

Α

Ε

Η

Τ

Ν

Β

Ι

Β

Λ

Ι

Α

Σ

Τ

Σ

Ρ

Ρ

Ψ

Α

Λ

Ι

Δ

Ι

Ν

Ι

Η

Ο

Ρ

Ο

Ε

Ι

Η

Θ

Α

Ο

Κ

Ν

Ξ

Σ

Κ

Δ

Ο

Γ

Κ

Θ

Κ

Φ

Ο

Ψ

Γ

Α

Ρ

Β

Ο

Β

Π

Κ

Κ

Ω

Μ

Α

Σ

Ι

Λ

Ο

Σ

Ρ

Σ

Υ

Η

Α

Λ

Ρ

Ε

Μ

Α

Α

Β

Μ

Σ

Σ

Μ

Λ

Γ

Ρ

Ι

Ι

Μ

Π

Γ

Ν

Ε

Φ

Ω

Ρ

Ο

Ο

Ρ

Δ

Ν

Ο

Ο

Σ

Υ

Μ

Π

Α

Ν

Β

Ψ

Μ

Π

Ι

Ω

Λ

Β

Φ

Α

Ν

Α

Τ

Ι

Ζ

Ω

Λ

Ω

Α

Υ

Ε

Κ

Φ

Υ

Λ

Ι

Ζ

Ω

Σ

Ο

Η

Ρ

 

 

v  ΒΙΒΛΙΑ

v  ΒΙΟΨΙΑ

v  ΓΑΛΑΞΙΑΣ

v  ΓΝΕΦΩ

v  ΔΥΤΗΣ

v  ΕΚΤΡΟΠΗ

v  ΕΚΦΥΛΙΖΩ

v  ΚΑΡΔΙΑ

v  ΚΟΣΜΟΣ

v  ΚΩΜΑ

v  ΛΑΟΣ

v  ΛΟΓΟΣ

v  ΛΥΡΙΚΟΣ

v  ΜΟΛΥΒΔΟΣ

v  ΠΑΡΕΚΚΛΙΝΩ

 

v  ΠΕΡΙΘΩΡΙΟ

v  ΠΛΑΝΗΤΗΣ

v  ΡΕΜΑ

v  ΣΟΚΑΚΙ

v  ΣΥΜΠΑΝ

v  ΣΥΝΤΗΡΗΣΗ

v  ΥΔΡΟΒΙΟΣ

v  ΥΠΟΛΗΨΗ

v  ΦΑΝΑΤΙΖΩ

v  ΦΟΙΝΙΚΑΣ

v  ΨΑΛΙΔΙ

v  ΨΕΜΑ

v  ΩΜΟΣ

v  ΩΡΑ

ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΥ ΜΑΡΙΕΛΕΝ

ΓΑΛΑΝΟΠΟΥΛΟΥ ΜΑΡΙΑ

 

 

ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΜΑΣ

Το σχολείο μας για άλλη μια χρονιά διακρίθηκε σε πολλούς διαγωνισμούς τόσο παγκόσμιους όσο και εθνικούς. Οι μαθητές Διονύσης Γάκης, Αναστάσιος Παναγόπουλος, Χρυσούλα Τάγαρη εκπροσώπησαν το σχολείο μας σε διαγωνισμούς και διακρίθηκαν κερδίζοντας, εκτός  των άλλων, την εμπειρία να ταξιδέψουν σε μία άλλη χώρα για τις ανάγκες του διαγωνισμού.

Γάκης Διονύσιος

Ο μαθητής της Β ’Λυκείου Διονύσης Γάκης συμμετείχε στην Διεθνή Ολυμπιάδα Αστρονομίας και Αστροφυσικής (ΙΟΑΑ) που πραγματοποιήθηκε στην Κίνα τον περασμένο Νοέμβριο. Ο ίδιος δηλώνει λάτρης της αστρονομίας και ελπίζει να ασχοληθεί με το αντικείμενο αυτό περισσότερο στο μέλλον. Η επίσκεψη στο Πεκίνο ήταν μοναδική εμπειρία για τον Διονύση, όπως μας είπε, αφού εντυπωσιάστηκε από τον τρόπο ζωής,  την αρχιτεκτονική και τον πολιτισμό των Κινέζων. Αξίζει να σημειωθεί ότι, ο Διονύσης κατάφερε να κερδίσει την τέταρτη θέση σε παγκόσμιο επίπεδο σε αυτό τον διαγωνισμό εκπροσωπώντας όχι μόνο το σχολείο μας αλλά και την χώρα μας.

 

 

Παναγόπουλος Αναστάσιος

Συμμετείχα στη Διεθνή Ολυμπιάδα Πληροφορικής που διεξήχθη στο Τόκυο της Ιαπωνίας 7-13 Ιουλίου 2018. Είχα συμμετάσχει και τα προηγούμενα χρόνια σε παρόμοιους διεθνείς διαγωνισμούς, το 2017 στην Ευρωπαϊκή Ολυμπιάδα Πληροφορικής Νέων στη Σόφια της Βουλγαρίας και το 2018 στην Βαλκανιάδα Πληροφορικής στη Τιμισοάρα της Ρουμανίας. Η πληροφορική με ενδιαφέρει πάρα πολύ. Για αυτό άλλωστε μελετώ συχνά το αντικείμενο αυτό.

Στον διαγωνισμό εκπροσωπούσα την Ελλάδα,  πήρα μέρος ως μέλος της εθνικής ομάδας της Ελλάδας. Η συμμετοχή κάθε χώρας ήταν ομαδική  και τα βραβεία δίνονταν σε ατομικό επίπεδο. Δόθηκαν μετάλλια στους καλύτερους συμμετέχοντες κι εγώ πήρα το χάλκινο.

Στο διαγωνισμό πέρασα πολύ όμορφα. Γνώρισα άτομα από όλο τον κόσμο και βίωσα στοιχεία της κουλτούρας ενός άλλου λαού. Οι άνθρωποι στην Ιαπωνία ήταν πολύ χαρούμενοι, ευγενικοί και πολύ εξυπηρετικοί. Το τοπίο ήταν εντυπωσιακό. Μου άρεσε η αντίθεση στο Τόκυο με τα θεόρατα κτίρια και τα καταπράσινα πάρκα.

Θα ήθελα να ξανασυμμετάσχω στο διαγωνισμό αυτό και να συμβάλλω κι εγώ σε μία παγκόσμια διάκριση της χώρας μας.

 

Χρύσα Τάγαρη

Συμμετείχα στο πρόγραμμα Euroschola. Δεν πρόκειται ουσιαστικά για έναν διαγωνισμό, καθώς διαγωνιστικό χαρακτήρα έχει μόνο ο τρόπος επιλογής των συμμετεχόντων στο πρόγραμμα. Συγκεκριμένα όλοι οι υποψήφιοι έγραψαν μια έκθεση με κοινό θέμα, σχετικό με το Ευρωκοινοβούλιο.

Το πρόγραμμα είχε πολλές και ενδιαφέρουσες θεματικές ενότητες , όπως η μετανάστευση, τα ανθρώπινα δικαιώματα , το περιβάλλον και οι ευρωεκλογές του 2019. Εγώ συγκεκριμένα ασχολήθηκα με το περιβάλλον και την υποστήριξη της βιώσιμης ανάπτυξης από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Το πρόγραμμα του Εuroschola διεξάγεται στο Στρασβούργο της Γαλλίας όπου είναι και η έδρα του ευρωκοινοβουλίου

Η συμμετοχή ήταν ομαδική. Η ομάδα αυτή αποτελούνταν από 24 άτομα και εκπροσωπούσε τη περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας.

Ήταν μια πολύ ενδιαφέρουσα και εντυπωσιακή εμπειρία διότι επιτρέπει σε μαθητές να συμμετάσχουν στις διαδικασίες του Ευρωκοινοβουλίου, ψηφίζοντας, εκφράζοντας τη γνώμη τους στο βήμα μπροστά σε εκπροσώπους από όλες τις χώρες τις ευρωπαϊκής ένωσης. Πέρα από αυτό επιτρέπει στους συμμετέχοντες να γνωρίσουν από κοντά μια πόλη, η οποία καταφέρνει να συνδυάσει  αρμονικά την κλασική με τη μοντέρνα αρχιτεκτονική. Τέλος δίνει τη δυνατότητα επικοινωνίας με άτομα διαφόρων εθνικοτήτων και την ανταλλαγή ιδεών και στοιχείων κουλτούρας.

Αν μου δινόταν η ευκαιρία , θα συμμετείχα ξανά σε παρόμοιο πρόγραμμα

 

 

 

Καυκάς Αλέξιος

Τυπογραφείο… οργάνων

Πώς θα σας φαινόταν αν, αντί για τη χρήση βηματοδότη για την αντιμετώπιση μιας σοβαρής καρδιακής δυσλειτουργίας, σας εκτυπωνόταν μέσω 3D-εκτυπωτή μια ολοκαίνουργια καρδιά;

Αυτή την ασύλληπτη καινοτομία υπόσχονται οι ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Γουέικ Φόρεστ της Β. Καρολίνα στις ΗΠΑ, οι οποίοι κατασκεύασαν ένα τρισδιάστατο εκτυπωτή ζωντανών ιστών. Αυτοί οι ιστοί προορίζονται για τη μεταμόσχευση και την αντικατάσταση κατεστραμμένων οργάνων σε ασθενείς και τραυματίες.

Αν και παλιές προσπάθειες επιστημόνων συνάντησαν πολλές δυσκολίες στην εκτύπωση ιστών, η συγκεκριμένη ομάδα, μετά από προσπάθειες δέκα ετών, δημιούργησε ένα νέο τρόπο, ξεπερνώντας όλες τις δυσκολίες αυτές. Δημιούργησαν ένα σύστημα που εκτυπώνει ιστούς, γεμάτους μικροκανάλια, μέσα από τα οποία περνούν οι θρεπτικές ουσίες στα ζωντανά κύτταρα, λειτουργώντας δηλαδή σαν “σφουγγάρι”.

Το σύστημα ονομάζεται Integrated Tissue and Organ Printing System (ITOP) και οι ιστοί που δημιουργεί έχουν ως βάση ένα βιοδιασπώμενο πλαστικό, ενώ τα ζωντανά κύτταρα προέρχονται μέσω ενός gel. Όταν αυτά τα τεχνητά μέρη σώματος εμφυτεύονται σε κάποιον οργανισμό, το πλαστικό αποσυντίθεται και αντικαθίσταται από πρωτεΐνες που παράγει το ίδιο το σώμα.

Οι επιστήμονες εκτύπωσαν ιστούς οστών, χόνδρου, μυών και αυτιών. Αυτούς τους μεταμόσχευσαν σε ζώα (ποντίκια και αρουραίους), οι οποίοι στη συνέχεια άρχισαν να λειτουργούν κανονικά. Αν και χρειάζονται ακόμα βελτιώσεις πριν η τεχνολογία τρισδιάστατης εκτύπωσης ιστών εφαρμοστεί στους ανθρώπους, η δημιουργία αυτού του εκτυπωτή είναι πολύ πρωτοποριακή και ανοίγει το δρόμο για νέες ανακαλύψεις.

Ο τομέας της Εκβιομηχικής Ιστών είναι ένας αναπτυσσόμενος τομέας της επιστήμης και υπόσχεται πάρα πολλά. Ποιος ξέρει; Ίσως στο μέλλον, η μετάγγιση οργάνων να γίνεται… κατά παραγγελία.

ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ

Déjà vu

qqqΒρισκόμαστε με τον φίλο μας σε μια πόλη για πρώτη φορά στη ζωή μας. Είμαστε σε διακοπές και κάνουμε βόλτες γνωρίζοντας καινούρια μέρη και συνήθειες. Ξαφνικά όμως γίνεται κάτι παράξενο! Ακούμε τον φίλο μας να μας λέει: «Ρε φίλε, αυτό το έχω ξαναζήσει ΑΚΡΙΒΩΣ έτσι!!!»

 

Τι έγινε εκείνη τη στιγμή; Είναι αδύνατον να ισχύει αυτή η πρόταση επειδή και οι δύο μας βρισκόμαστε για πρώτη φορά σε εκείνο το μέρος!! Με δύο λόγια, μόλις ο φίλος μας είχε ένα… deja vu! Τι είναι όμως αυτό;;

 

Ορισμός

 

Déjà vu σημαίνει στα γαλλικά «αυτό το έχω ξαναζήσει». Έτσι ονομάζεται η έντονη αίσθηση που νοιώθουμε πως, ένα γεγονός που βιώνουμε ή βλέπουμε αυτήν τη στιγμή για πρώτη φορά, έχει επαναληφθεί στο παρελθόν.

 

Τα είδη του dejavu

1) DEJA VECU
Σημαίνει «αυτό το έχω ξαναδεί» και σχεδόν πάντα όταν κάποιος αναφέρει ότι είχε déjà vu εννοεί στην πραγματικότητα déjà vecu. Είναι η πιο συνηθισμένη μορφή και λανθασμένα συγχέονται οι δύο ονομασίες!
2) DEJA SENTI
Είναι μια αποκλειστικά συναισθηματική κατάσταση και σημαίνει «αυτό το έχω ξανανιώσει».

3) DEJA VISITE

 Είναι η πιο σπάνια από τις τρεις περιπτώσεις και σημαίνει «αυτό το έχω ξαναεπισκεφθεί». Είναι η μοναδική αίσθηση η οποία έχει συγκεκριμένες γεωγραφικές και χωρικές διαστάσεις, σε αντίθεση με το déjà vecu και το déjà senti τα οποία είναι κυρίως ή/και αποκλειστικά συναισθήματα.

Γενναίος Λυκουργιώτης

Το «χαλί»

Πώς είσαι έτσι; Τι είναι αυτό που φοράς; Πού πας ετσι; Τι μαλλί είναι αυτό; Ιουυυ.. Μπλιαξξ… Γέλια, κοροϊδίες, πισώπλατα πειράγματα, σαρκαστικά αστεία. Φίλοι και μη,  εσκεμμένα ή άθελά τους, μετατρέπουν καθημερινά έναν έφηβο σε ένα χαλί, όχι μαγικό αλλά καταραμένο, όχι κόκκινο αλλά γκριζωπό, όχι καθαρό αλλα βρώμικο και ξεσκισμένο. Το πατάνε, το σκίζουν, το πετάνε, το ξανασκίζουν έως ότου να ικανοποιηθούν σιγουρεύοντας ότι είναι άχρηστο. Το χαλί έχει γίνει πια κουρέλι και ο έφηβος απελπισμένος, μίζερος, καταρρακωμένος. Για να μην γίνεις κι εσύ χαλί λοιπόν τί πρέπει να κάνεις; Να μετατρέψεις τους άλλους σε χαλιά, ή να τους πάρεις μια ζέστη αγκαλιά;

 

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΥΛΟΣ

Εφηβεία…..

Η εφηβεία είναι δύσκολη. Είναι πιο δύσκολη απ’ ότι φαινόταν. Μικρή έβλεπα την αδελφή μου και απορούσα με την συμπεριφορά της. Την μια στιγμή γεμάτη χαρά και την άλλη γεμάτη νεύρα. Εγώ τώρα περνάω τα ίδια με αυτήν. Πολλές φορές δεν ξέρω τι φταίει. Απλά όλα συμβαίνουν πολύ γρήγορα. Κανείς δεν με ρώτησε αν θέλω να μεγαλώσω. Αν θέλω να έχω ευθύνες για μένα και για τους δίπλα μου. Κανείς δεν με ρώτησε αν χόρτασα παιχνίδι! Αν χόρτασα αθώα συναισθήματα και αθώες πράξεις. Όλα αλλάζουν. Το σώμα μου, η συμπεριφορά μου,  οι γύρω μου. Έρχονται κάποιοι άνθρωποι που θα παίξουν σημαντικό ρόλο δίπλα μου, αλλά και θα φύγουν μερικοί. Ήδη έχουν φύγει πολλοί. Συγγενείς που δεν πρόλαβα να τους χορτάσω, φίλους που δεν πρόλαβα να τους πω πόσο πολύ τους αγάπησα και μέρη. Ναι μέρη. Μέρη που μικρή γνώρισες τους καλύτερους σου φίλους. Ακούγεται ανόητο αλλά αυτά τα μέρη μπορεί να είναι ένα γήπεδο ποδοσφαίρου, ένα τραπέζι κάτω από ένα τεράστιο δέντρο, μερικές κερκίδες ενός θεάτρου. Όλα αυτά για μένα είναι γεμάτα συναισθήματα. Γεμάτα αναμνήσεις που τις μοιράστηκα με φίλους. Το χειρότερο όμως είναι ότι δεν ήθελα να γίνουν αναμνήσεις. Ήθελα να είμαι κάθε μέρα εκεί και να τις ζω! Και μερικές αναμνήσεις χάνονται, σβήνονται με τον χρόνο, ξεθωριάζουν. Όμως, θα μου πεις δεν γίνεται να μην μεγαλώσεις. Όλα αυτά είναι στη ζωή, θα έρθουν στιγμές, αναμνήσεις που θα είναι εξίσου όμορφες με τις παλιές. Πίστεψε με ,ανυπομονώ γι αυτές, γιατί γι αυτές που χάθηκαν πονώ και γι αυτές που θα έρθουν ελπίζω!

 

ΡΑΓΚΑΒΑ ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ

Η τέχνη του κολάζ

111Εικόνες ή αντικείμενα που «συναρμολογούνται» μέσω διαφόρων υλικών μπορούν να βρεθούν ήδη από τις πρωτόγονες και αρχαίες κοινωνίες μέχρι αυτή τη στιγμή, ενώ όλοι μας σε κάποια χρονική περίοδο της ζωής μας έχουμε κολλήσει φωτογραφίες τη μία δίπλα στην άλλη ή παλιά και χρησιμοποιημένα αντικείμενα πάνω σε μια οποιαδήποτε επιφάνεια.

Για ποιο λόγο λοιπόν είναι το κολάζ μια χειροτεχνία τόσο διαδεδομένη; Είναι πραγματικά τόσο εύκολο να κατασκευάσει κάποιος ένα κολάζ, και αν ναι πόσο διακριτά και ευανάγνωστα είναι τα όρια μεταξύ χειροτεχνίας και «Τέχνης» ;

Σίγουρα για κάποιον που δε γνωρίζει ή δεν έχει διδαχθεί σχέδιο, φαίνεται σαν μια εύκολη και γρήγορη λύση ή μια δημιουργική απασχόληση. Υπάρχουν κανόνες ωστόσο ακόμα και σ’ ένα έργο που αποτελείται μόνο από κομμένα ή σκισμένα χρωματιστά χαρτιά και αυτούς τους έθεσε η μοντέρνα τέχνη. Εξυψώθηκε έτσι μια διαδικασία που μέχρι τότε ήταν χειροτεχνική και «λαϊκή» και σε συνδυασμό με την πρώιμη καπιταλιστική πρόοδο των αρχών του 20ου αιώνα και την άνοδο της αστικής ζωής, το κολάζ αποτέλεσε τη μοναδική επαναστατική διέξοδο στην αναπαράσταση της τέχνης που σημειώθηκε στον αιώνα μας. Το κολάζ έφερε το πιο δυνατό χτύπημα στην παραδοσιακή ζωγραφική.

Πρωτοπόροι και εφευρέτες, κατά μία έννοια του κολάζ, ήταν οι κυβιστές ζωγράφοι, κατά την περίοδο του Συνθετικού Κυβισμού, οι οποίοι κατασκεύαζαν έργα από «περίεργα υλικά», που γενικά θεωρούνταν χωρίς αισθητική αξία. Οι καλλιτέχνες του κυβισμού δούλευαν με γνωστά αντικείμενα στον θεατή και μια νέα εικαστική πρόταση και τεχνική εμφανίστηκε από τους Πικάσο και Μπρακ, η τεχνική του κολάζ. Το κολάζ το οποίο είναι συνδεδεμένο με τον συνθετικό κυβισμό, είχε ως στόχο του την προσέγγιση της πραγματικότητας μέσω της ταυτόχρονης απόρριψης των παραδοσιακών τρόπων σχεδίασης που έως εκείνη τη στιγμή ήταν γνωστή και έφερε ριζοσπαστικές αλλαγές στην τέχνη.

Η διαδρομή  της τέχνης του κολάζ από τον Α ́ Παγκόσμιο πόλεμο έως σήμερα, περνά μέσα από τον Κυβισμό, από τα φωτομοντάζ της ρώσικης τέχνης, από την εικαστική επανάσταση του Dada, από τον Σουρεαλισμό, από την Pop Art, από τον Νέο Ρεαλισμό και από το Décollage.

Το κολάζ, από τις αρχές του 20ου αιώνα έως σήμερα, ακολουθώντας μια πορεία ανατροπής και υπέρβασης,  δημιούργησε  μια  νέα  άποψη  για  την  ζωγραφική  και  θεωρείται,  άξια,  μέρος  της ιστορίας της παγκόσμιας τέχνης.

 

ΜΑΡΙΑ ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΥ

 

 

Top